Клод Пассо: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Клод Уильям Пасо (Claude William Passeau; 9 сәуір 1909 – 30 тамыз 2003) – американдық бейсболшы. 1935 жылдан 1947 жылға дейін Пасо «Питтсбург Пайрэтс» (1935), «Филадельфия Филлиз» (1936–39) және «Чикаго Кабс» (1939–47) командаларында ойнады. Оң қолмен соққы беріп, лақтырды. 13 жылдық мансабында Пасо 162–150 есебімен 1,104 страйк-аут және 2,179 иннингте 3,32 ERA көрсетті.

Жеке өмір

Пасо Миссисипи штатының Уэйнсборо қаласында туған. Ол Миссисипи штатының Джексон қаласындағы Миллсэпс колледжін бітірді, онда «Каппа Сигма» қауымдастығына қосылды. Пасо Миссисипидегі ең жақсы колледж куартербегі деп есептелді, бірақ бітіргеннен кейін футболдың орнына кәсіби бейсболмен айналысуды жөн көрді.

Бейсбол карьерасы

Пасо мансабын «Питтсбург Пайрэтс» командасымен бастады, содан кейін бірнеше жыл «Филадельфия Филлис» командасымен олардың танымал «бандбокс» стадионында, «Бейкер Боулда» ойнады, ал кейін «Чикаго Кабс» командасына ауыстырылды, онда ол бірнеше жеңісті маусымдарды өткізді. 1941 жылғы «All Star» ойынында Пасо Тед Уильямсқа жеңіс голын соқты. Пасоның ең жарқын жекелеген ойыны 1945 жылғы Әлем сериясының үшінші ойынында болды, онда ол «Детройт Тайгерс» командасына қарсы бір соққы ғана жіберді. «Тайгерс» командасының соққышы Руди Йорк екінші иннингте бір ғана соққы алды, ал «Кабс» командасы 2:1 есебімен көшбасшылыққа шықты. Соғыс аяқталғаннан кейін де сақталған соғыс кезеңіндегі саяхат шектеулеріне байланысты алғашқы үш ойын Детройт қаласында, ал соңғы төрт ойын Чикаго қаласында өтті. «Вригли Филд» стадионында «Кабс» командасы төрт ойынның үшеуінде жеңіліске ұшырады, бұл олардың 2016 жылға дейін Сериядағы соңғы қатысуы болды. Пасо алтыншы ойында «Кабс» командасының басты питчері болды, бірақ алтыншы иннингте қатты соққы алған кезде питчерлік қолын жарақаттағаннан кейін ойыннан шығарылуға мәжбүр болды. Пасо ойынды сенімді түрде бастады, бірақ Чикаго командасының резервтік питчерлері «Тайгерс» командасын тоқтатуға қойған тырысқандары сәтсіз аяқталды. Ойын қосымша иннингке өтті, «Кабс» командасының барлық ойыншылары алаңға шықты. Жетінші ойынға дайындалған Хэнк Борови ойынға қосылып, төрт иннинг ойнады, нәтижесінде Чикаго командасы он екінші иннингте жеңіске жетті. Пасоның жарақаттануы «Кабс» командасына қымбатқа түсті, себебі олар финалда Хэл Ньюхаузерге қарсы жақсы демалыс алған питчерді ала алмады. Бұл ойын Серия тарихындағы екінші төмен соққылы ойын болды; алғашқысын 1906 жылы «Кабс» командасының Эд Реулбах питчері көрсеткен. Содан бері Серияда төрт төмен соққылы ойын болды, соның ішінде Дон Ларсеннің 1956 жылғы Әлем сериясындағы кемелді ойыны және Рой Халладейдің 2010 жылғы NLDS-тегі бір соққысыз ойыны, бұл МЛБ постсезоны тарихындағы жалғыз екі соққысыз ойын. Пасо орташадан жоғары соққы беретін питчер болды, өйткені оның мансабындағы орташа көрсеткіші .192 (189–982) құрады, 15 хоум-ран соғып, 13 жылдық мансабында 80 RBI көрсетті. 1941 жылдың 19 мамырында ол «Доджерс» командасына қарсы өткен 14:1 есебімен жеңіске жетіп, «Гранд Слем» соқты және 5 RBI алды. 1937, 1941 және 1942 жылдары ол сәйкесінше 11, 12 және 10 RBI жинады.

Passeau started his career with the Pittsburgh Pirates, then played for several years with the Philadelphia Phillies at their notorious "bandbox" ballpark, Baker Bowl, before being traded to the Chicago Cubs, where he had several winning seasons. Passeau surrendered the game winning home run to Ted Williams in the 1941 All Star Game. Passeau's greatest individual performance came in Game 3 of the 1945 World Series, in which he pitched a one hitter against the Detroit Tigers. Slugger Rudy York got the Tigers' only hit, in the second inning, and the Cubs took a 2 games to 1 edge. Due to wartime travel restrictions that were still in place, despite the war having ended, the first three games were in Detroit and the last four in Chicago. Back in Wrigley Field, the Cubs lost three of four games, their last appearance in the Series until 2016. Passeau was the starting pitcher for the Cubs in Game 6, but had to be removed from the game during the sixth inning after he injured his pitching hand while fielding a hard smash. Passeau had a comfortable lead in the game, but the Chicago bullpen could not check the Tigers. The game went into extra innings and the Cubs emptied their bench. Hank Borowy, who was scheduled to pitch Game 7, was pressed into service and pitched four innings as Chicago won the game in twelve innings. Passeau's injury proved to be costly as the Cubs were without a well rested pitcher to face Hal Newhouser in the final game. That one hit game was only the second low hit game in the history of the Series; the first was pitched by the Cubs' Ed Reulbach in 1906. There have only been four low hit Series games since, including Don Larsen's perfect game in the 1956 World Series, and Roy Halladay's one walk no hitter in the 2010 NLDS, which are the only two no hitters in MLB postseason history. Passeau was a better than average hitting pitcher, as he had a career average of .192 (189–982), hitting 15 home runs and recording 80 RBI in a 13 year career. On May 19, 1941, he hit a grand slam home run and had 5 RBI in a 14–1 victory over the Dodgers. In the 1937, 1941 and 1942 seasons, he compiled 11, 12 and 10 RBI respectively.

Өлім

2003 жылы 30 тамызда Миссисипи штатының Лусдейл қаласында 94 жасында дүние салды.