Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Шотландиядағы тарихи форт, Жаңа Шотландиядағы Аннаполис Рояль қаласындағы форт.
Historic fort in Nova Scotia, Canada
the fort in Annapolis Royal, Nova Scotia
Форт-Эн – Жаңа Шотландиядағы Аннаполис Рояль портын қорғайтын тарихи форт. Ол 1629 жылдың тамызында шотланд қоныс салушылармен Чарльз форты ретінде салынған. Қазіргі күні әрекетте болмаса да, ол Канададағы ең көне сақталған форт. Форт-Эн Солтүстік Америкадағы басқа форттардың барлығынан ұзақ қорғаныс қызметін атқарды, 225 жылдық қызмет кезеңінде кем дегенде 19 рет шабуылға ұшырады және блокадаланды, Акадия азамат соғысынан бастап Америка Тәуелсіздік соғысына дейін. Фортта сондай-ақ Канададағы ең көне әскери құрылыс және Канада парктері басқаратын ең көне құрылыс – 1708 жылғы оқ-дәрі қоймасы орналасқан. Порт-Рояльдың қоныс таңдау орны ретіндегі маңыздылығын алғаш 1604 жылы Жаңа Францияның генерал-лейтенанты Пьер Дугуа мойындады. Ол салған жақын маңдағы бекінілген мекен 1613 жылы Вирджиниядан жасалған шабуылда қиратылғаннан кейін, 1629 жылы сэр Уильям Александрдың басшылығымен шотланд қоныс салушылар қазіргі орнында жаңа форт салды. Жаңа құрылыс Шотландия королі I Чарльздің құрметіне Чарльз форты деп аталды. 1632 жылы форт француздардың меншігіне өтті, кейіннен ол француздар, ағылшындар және британдықтар арасында ауысып, 1713 жылы королева Анна соғысының соңында Ұлыбританияға берілді. Фортқа жасалған соңғы шабуыл 1781 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде американдық каперлер жасады. 1812 жылғы соғыс кезінде шабуылға ұшырау мүмкіндігі болғанымен, ешқандай шабуыл болған жоқ. Форт-Эн 1917 жылы Доминион паркінің бөлімшесі – Канада парктерінің алдағысы сатып алып, 1920 жылы Канаданың Ұлттық тарихи орны мәртебесіне ие болды. Форттың аумағы жыл бойы ашық. Канада парктері 1797 жылғы офицерлер үйінде мамырдың ортасынан қазанның ортасына дейін күн сайын мұражайды іске қосады. Жыл бойы форттың ішінде және айналасында көптеген шаралар өтеді, әдетте тамыздың бірінші дүйсенбісінде аталып өтетін Наталь күнінде аяқталады.
Fort Anne is a historic fort protecting the harbour of Annapolis Royal, Nova Scotia. It was built by Scottish settlers in August 1629 as Charles Fort. Although no longer in active service, it is the oldest extant fort in Canada. Fort Anne has provided more defensive service than any other fort in North America, having been attacked and blockaded at least 19 times over a service period of 225 years, from the Acadian Civil War through to the American Revolutionary War. The fort also contains the oldest military building in Canada and the oldest building administered by Parks Canada, the 1708 powder magazine. The importance of Port Royal as a settlement site was first recognised by Pierre Dugua, Lieutenant General of New France, in 1604. After the nearby fortified habitation he constructed was destroyed by a raid from Virginia in 1613, a new fort was built on the current site by Scottish settlers in 1629 under the leadership of Sir William Alexander. The new construction was called Charles Fort after Charles I, King of Scotland. The fort was acquired by the French in 1632 and would later pass between the French, English and British until the area was finally ceded to Great Britain in 1713 at the end of Queen Anne's War. The last assault on the fort was from American privateers in 1781 during the American Revolutionary War. Although the possibility existed for attacks during the War of 1812, none occurred. Fort Anne was acquired by the Dominion Parks Branch, the predecessor of Parks Canada, in 1917 and transitioned to the new designation of National Historic Site of Canada in 1920. The grounds are open year round. Parks Canada operates a museum in the 1797 Officer's Quarters daily from mid May until mid October. Numerous events take place in and around the fort during the year, normally culminating on Natal Day, the first Monday in August.
География және ерте тарих
Анаполис бассейні микмак тілінде "жердің соңы" деген мағына беретін "Кеспуквитк" деп аталатын үлкен аймақтың бір бөлігі болды және қазіргі Жаңа Шотландияның оңтүстік жарты аралын қамтыды. Алланс-Крик, Жаңа Шотландияның оңтүстігіндегі маңызды каноэ және тасымалдау жолында орналасқандықтан, дәстүрлі микмак елінің орны болды. Дегенмен, Пьер Дугуа 1605 жылы өзінің бекінісін салу үшін Анаполис бассейнінің қарсы жағындағы жерді таңдады. 1613 жылы бекініс қиратылғаннан кейін, француздар аймақты қоныстандыруын жалғастырғанмен, ол қайта салынбады.
The Annapolis Basin was part of a larger areas known as "Kespukwitk" meaning "Land's End" in the Mi'kmaq language and covered the southern peninsula of modern Nova Scotia. Allains Creek, was the site of a traditional Mi'kmaq campsite as it was on a key canoe and portage route across southern Nova Scotia. Nonetheless, Pierre Dugua chose a site on the opposite side of the Annapolis Basin to build his habitation in 1605. When the habitation was destroyed in 1613, it was not rebuilt despite the continued settlement of the area by the French.
Шотландия кезеңі (1629-1632)
1629 жылғы шотландтық экспедиция Порт-Рояльдегі француз бекінісін білгенімен, жаңа бекініс орналасатын жер Анаполис өзені мен Аллейнс сағасының жақын маңдағы қосылысы болды. Бұл жерге өзендерден табиғи қорғау шаралары жасалды және бұрын француздар дамытқан шаруашылық аймағына жақын орналасты. Жаңа қамалдың құрылысы 1629 жылдың 1 тамызында басталды және бірнеше апта ішінде аяқталды. Сол кездегі куәгер Ричард Гатридің айтуынша, "Тамыздың бірінші күні біздің бекінісіміздің негізі салынды". Бұл қамал бірнеше рет қайта жаңартылғанымен, Чарльз Форты, оның ізбасары Форт-Анн арқылы, Канададағы ең көне сақталған еуропалық құрылыс болып саналады. Гатри одан әрі былай деп сипаттайды: "Капитан Огилви форттың жоспарын бесбұрыш тәрізді суреттеді, көптеген мүйізді нығайтулар жасалды. Айдың соңына таман, теңізшілер мен құрлықтағы әскерлердің мол еңбегі мен ынтасымен форт аяқталды, сегіз дүрбі орнатылды, оның төртеуі жартылай құлыпталған, төртеуі миньон, қоймалар салынды және жабдықталды, генералдың үйі дайын болды". Келесі 22 жылда қамалға үш рет шабуыл жасалды. Ол Акадия азамат соғысы кезінде француз қоныс жайлаушыларының алғашқы екі шабуылын тойтарды, бірақ 1654 жылы ағылшындардың қолына түсті.
Although the Scottish expedition of 1629 was aware of the French fortified habitation at Port Royal, the site that was chosen for a new fort was at the nearby confluence of the Annapolis River and Allains Creek. This site received the natural protection of the rivers and was adjacent to an agricultural area that was previously developed by the French. Construction of the new fort began on 1 August 1629 and was completed within a few weeks. According to Richard Guthry, a witness of the time, "The first of August was the foundation of our fort laid." Although the fort would be redeveloped several times, Charles Fort, through its successor Fort Anne, is arguably the oldest extant European construction in Canada. Guthry further describes,<blockquote>"The platt of the fort wes drawen by Captane Ogilvie in forme of a pentagonon, with many horne works good both for offence and defence befor the latter end of the month the fort with the infinit pains and alacrity both of sea and land men was finished, eight pieces of ordinance planted, four demi culvering, and four minion, out magasene built and stored, the Generals ''house formed." The fort would be attacked three times over the next 22 years. It repelled the first two attacks by fellow French settlers during the Acadian Civil War, but fell to the English in 1654.
Акад азаматтық соғысы
Порт-Рояль шайқасы (1640) Шарль де Ла Тур екі қарулы кемемен Порт-Рояльға шабуыл жасады. Порт-Рояль губернаторы Д’Олнейдің капитаны қаза тапты, бірақ Ла Тур мен оның адамдары қарсылық көрсетіп, берілуге мәжбүр болды. Порт-Рояль шайқасы (1643) 1643 жылы Ла Тур Порт-Рояльді қайтадан жаулап алуға тырысты. Д’Олней шабуылға қарсы тұрды, оның жеті адамы жараланды, ал үшеуі қаза тапты. Ла Тур жиырма сарбаз қорғаған бекініске шабуыл жасамады. Бірақ ол диірменді өртеп, малды өлтіріп, терілерді, оқ-дәріні және басқа да жабдықтарды тартып алды. Порт-Рояль шайқасы (1654) 1654 жылы 100 Жаңа Англиялық ерікті және 200 ағылшын сарбазы Порт-Рояльдың шамамен 130 қорғаушысына шабуыл жасады. Алғашқы қарсылықтан кейін, азаматтар саны аз болған француздықтар берілді. Ағылшындар Акадияны 16 жыл бойы шағын гарнизонмен басып алды.
Battle of Port Royal (1640) Charles de La Tour attacked Port Royal with two armed ships. Port Royal Governor D'Aulnay's captain was killed, nonetheless La Tour and his men were forced to surrender. Battle of Port Royal (1643) In 1643 La Tour tried to capture Port Royal again. D'Aulnay resisted the attack, with seven of his men wounded and three killed. La Tour did not attack the fort, which was defended by twenty soldiers. However, he burned the mill, killed the livestock and seized furs, gunpowder and other supplies. Battle of Port Royal (1654) In 1654, 100 New England volunteers and 200 English soldiers attacked approximately 130 defenders of Port Royal. After initial resistance, the outnumbered French surrendered. The English occupied Acadia for the next 16 years with a small garrison.
Ағылшын кезеңі (1654 1667)
Ағылшын кезеңі 16 жылға созылды, осы уақыт ішінде фортта ешқандай ірі шайқас болған жоқ. 1667 жылы Бреди шартының нәтижесінде Порт-Рояль Францияға қайтарылды. Англия билігінде болғанына қарамастан, халықтың көп бөлігі француз тілінде сөйледі.
The English period lasted 16 years, during which time the fort saw no major action. In 1667, Port Royal was returned to France as a result of the Treaty of Breda. Although under English rule, the population remained majority French.
Екінші француз кезеңі (16671713)
Екінші француз дәуірі 43 жылға созылды. Король Уильям соғысы (1688–1697) кезінде фортқа үш рет шабуыл жасалды. 1689 жылы толыққанды қайта жобаланған бекініс салына бастады, ол 1629 жылы сэр Уильям Александр салған және 1643 жылы губернатор Д’Ольней нығайтқан бұрынғы бекіністен шамамен алты есе үлкен болды. Осы кезеңде фортқа жақын жатқан көшелердің жоспары да жаңа құрылысқа сәйкес өзгертілді. Бірақ, құрылыс екі аптадан кейін тоқтатылып, Порт-Рояль қорғанысқа қабілетті бекініссіз қалды. 1690 жылы Жаңа Англиядан келген әскерлер фортқа шабуыл жасап, оны тез басып алды, бірақ ұзаққа соқпады. Соғыс аяқталғанға дейін тағы екі рет шабуылға ұшырады, алайда ағылшындар аумақты кеңейте алмады. 1702 жылы форттың құрылысы қайта басталды, ол 1689 жылғы құрылыстың негізінде салынды, бірақ бұл жолы қазірге дейін сақталған Вобан конфигурациясы қолданылды. Қорғаныс тұрғысынан алғанда, Вобан жұлдыз тәрізді пішіні мен көлбеу қабырғалары келіп түскен оқтың соққысын жұмсартады. Қабырғалардың төмендігі нысананың көлемін азайтады. Жұмсақ топырақ соққыға төтеп беруге қабілетті, сонымен қатар соққы болған жағдайда снарядтардың санын да азайтады. Шабуыл тұрғысынан қарағанда, жұлдыз пішіні шабуыл бағытына қарамастан, көптеген зеңбіректерді атуға мүмкіндік береді. Көбінесе форттың жаңа конфигурациясының арқасында, Анн патшайымының соғысы (1702–1713) кезінде жаушылық басталғанда, форт үш алғашқы британдық шабуылды тойтарды. Алайда, 1710 жылы 2000 әскер мен 36 кемеден тұратын үлкен британдық күштерге жеңіліп қалды. Француздар 1711 жылы фортты қайта басып алуға әрекет жасады, бірақ сәттілікке жете алмады.
The second French period lasted 43 years. During King William's War (1688–1697), the fort was attacked three times. In 1689, a completely redesigned fort was begun that was around six times the size of the previous fort established by the Sir William Alexander in 1629 and strengthened by Governor D'Aulnay around 1643. Also around this time, the street layout adjacent the fort were altered to accommodate the massive new project. However, construction was only two weeks underway when all work was halted, leaving Port Royal without a working fort. When soldiers arrived from New England in 1690 it quickly succomed to their attack, but was only briefly occupied. It was attacked two more times before the end of the war, but there was no territorial expansion by the English. Work was recommenced on the fort in 1702, approximately on the footprint of the 1689 construction, but this time adhering to a Vauban configuration which remains largely intact to this day. From a defensive perspective, the Vauban star shape and gently sloping walls soften the angle of impact from incoming fire. The low profile of the walls reduce the size of the target. The soft earth has more mass to withstand impacts as well as reduces the quantity of projectiles if impacts occur. From an offensive perspective, the star shape enables more cannons to fire, no matter the angle of attack. Due largely to the revised fort configuration, when hostilities erupted during Queen Anne's War (1702 1713), the fort repelled three initial British attacks. However, It succumbed in 1710 to an overwhelming British force of 2,000 troops and 36 ships. The French made a minor attempt to retake the fort in 1711, but were unsuccessful.
Вильгельм патшаның соғысы
Порт-Рояль шайқасы (1690 жылдың мамыр айы) 1690 жылдың 19 мамырында сэр Уильям Фипстің басшылығымен Жаңа Англия провинциялық әскерлерінің үлкен күші Порт-Рояльге жетті. Акадия губернаторы Луи Александер де Фрич де Менневалдың 70 сарбазы ғана болды және бекініс шабуылға дайын болмады. Менневал жаңа ағылшындар келгеннен кейін көп ұзамай қарсылықсыз берілді. Бас берілу шарттары бойынша келіспеушіліктерден кейін Жаңа Англиялықтар қала мен бекіністі тонады. Порт-Рояль шайқасы (1690 жылдың маусым айы) 1690 жылдың маусым айында Нью-Йорк провинциясынан тағы да көп сарбаз келді. Олар елді мекенді өртеп, тонап, содан кейін кетіп қалды. Порт-Рояльға шабуыл (1693 жыл) Жаңа Англиядан келген ағылшын фрегаттары Порт-Рояльға шабуыл жасап, шамамен он үйді және астыққа толы үш амбарды өртеп жіберді.
Battle of Port Royal (May 1690) On 19 May 1690, a large force of New England provincial militia led by Sir William Phips arrived before Port Royal. The Governor of Acadia, Louis Alexandre des Friches de Menneval, had only 70 soldiers and the fort was not prepared for an attack. Meneval quickly surrendered without resistance not long after the New Englanders arrived. After disagreements on the terms of surrender, the New Englanders plundered the Town and the Fort. Battle of Port Royal (June 1690) In June 1690, more soldiers arrived, this time from the Province of New York. They left after burning and looting the settlement. Raid on Port Royal (1693) English frigates from New England attacked Port Royal, burning almost a dozen houses and three barns full of grain.
Анн патшайымның соғысы
Порт-Рояльды блокадалау (1704) 1704 жылдың шілдесінде Дирфилдке жасалған шабуылға жауап ретінде майор Бенджамин Черч Порт-Рояльді 14 күнге блокадалады. Қамал 1702 жылы Вобанның жобасымен жаңартылған еді, ал ішіндегілер шабуылды күтіп отырды, бірақ ол болған жоқ. Черч Гранд-Пре, Писигуит және Чиньектоға шабуылдар жасады. Содан кейін ол Порт-Рояльға оралды және қысқаша атыс-шабыстан кейін Бостонға қайтты. Порт-Рояльды қоршау (1707 жылдың маусымы) 1707 жылдың маусымында Массачусетс штатының ең жоғары шенді офицері полковник Джон Марч Порт-Рояльді басып алуға жіберілді. Акадияның губернаторы Даниэль д’Оугер де Суберкас қамалдың сәтті қорғады. Порт-Рояльды қоршау (1707 ж.) 1707 жылдың тамызында полковник Фрэнсис Уэйнрайт екінші қоршауды бастады, ол он бір күнге созылды. Суберкас және оның әскерлері 16 жаңа англиялықты өлтіріп, 3 сарбазын жоғалтты. Анн патшайымының соғысы кезіндегі бұл екінші шабуыл сәтсіз аяқталды. Порт-Рояльды қоршау (1710) 1710 жылдың қыркүйегінде британдықтар қайта оралды. Бұл жолы 36 кеме мен 2000 сарбаздан тұратын үлкен күшпен қайтадан қамалға қоршау салды. Суберкас пен француз әскері 2 қазанға дейін қарсылық көрсетті, содан кейін қамалдың шамамен 300 қорғаушысы капитуляциялады, бұл Акадиядағы француз үкімшілігінің аяқталуын білдірді. Порт-Рояль қоршауы (1711) Жақын маңдағы Блоди-Крик шайқасында (1711) француз және үндістердің жеңіске жеткеннен кейін, француз әскері қамалға қайта ие болуға сәтсіз тырысты.
Blockade of Port Royal (1704) In July 1704, in retaliation for the Raid on Deerfield, Major Benjamin Church blockaded Port Royal for 14 days. The fort had recently been upgraded in 1702 with a Vauban design, and those inside awaited an attack, which was not forthcoming. Church moved on to conduct the Raid on Grand Pré, Raid on Pisiguit, and Raid on Chignecto. He then returned to Port Royal and after a brief exchange of gunfire, returned to Boston. Siege of Port Royal (June 1707) In June 1707, Colonel John March, the most senior officer in Massachusetts was sent to capture Port Royal. Daniel d'Auger de Subercase, the Governor of Acadia, successfully defended the fort. Siege of Port Royal (August 1707) In August 1707, a second siege was launched by Colonel Francis Wainwright and lasted eleven days. Subercase and his troops killed sixteen New Englanders and lost three soldiers. This second attack on the fort during Queen Anne's War was unsuccessful. Siege of Port Royal (1710) In September 1710, the British returned. This time with an overwhelming force of 36 ships and 2,000 men, and again laid siege to the fort. Subercase and the French held out until October 2 when the approximately 300 defenders of the fort surrendered, ending French rule in Acadia. Siege of Port Royal (1711) After the French and Indian success at the nearby Battle of Bloody Creek (1711) an unsuccessful attempt was made by the French to recapture the fort.
Британдық кезең (17131854)
Британдықтар бекіністі 141 жыл бойы бақылады. 1713 жылы Утрехт шартының нәтижесінде Акадияның үлкен бөлігі, Порт-Рояльді қоса, Ұлыбританияға ресми түрде берілді. 1710 жылдан бері британдықтар бұл аймақтың бақылауын дерлік толығымен өз қолында ұстаған. Осы кезде қала королева Аннаның құрметіне Аннаполис Рояль деп аталды. Әке Раль соғысы (1722–1725) кезінде Микмак және Малисет әскерлері фортқа екі рет сәттіліксіз шабуыл жасады, бірақ екі тараптан да шығын болды. Француздар Анн фортын қайтарып алуға соңғы рет Джордж патша соғысы (1744–1748) кезінде әрекеттенді. Соғыс барысында фортты қайтарып алуға жасалған үш сәтсіз әрекеттен кейін, француздар 1746 жылы Дюк д'Анвиль экспедициясын ұйымдастырды, ол 1745 жылы британдықтар бақылауына өткен Порт-Рояль және Луисбургті қайтарып алу мақсатын көздеді. Бұл операция да сәтсіз аяқталды және француздар фортты қайта басып алуға жасаған соңғы әрекет болды. Америка Тәуелсіздік соғысы (1775–1783) кезінде фортқа екі рет американдық каперлер шабуыл жасады, бірақ олардың мақсаты жаулап алу емес, тонау болды. 1812 жылғы соғыс кезінде американдық каперлер Форт-Эннеге шабуыл жасауы мүмкін болғанмен, мұндай оқиғалар болған жоқ. 1854 жылы Галифакстағы цитадель құрылысы аяқталғаннан кейін, Форт-Энн британдық гарнизоны тұрақты түрде сол жерге орналастырылды. Ұлыбритания 1883 жылға дейін Форт-Эннге иелік еткенімен, ол енді активті қызметте болған жоқ. Көп ұзамай, форттың қалған ғимараттарының көпшілігі жойылды немесе бұзылды, 1917 жылы Канада Парктері департаментінің алдағысы – Доминион Парктері бөлімі осы орынға қызығушылық танытқанға дейін.
British control of the fort lasted for 141 years. In 1713, as a result of the Treaty of Utrecht, a large portion of Acadia, including Port Royal, was officially ceded to Great Britain. The British had effectively been in control of the area since 1710. At this time, the town was renamed Annapolis Royal after Queen Anne. During Father Father Rale's War (1722–1725), the fort was unsuccessfully attacked twice by Mi'kmaq and Maliseet troops, although casualties occurred on both sides. The last major attempt to retake Fort Anne by the French was during King George's War (1744–1748). After 3 failed attempts to retake the fort during the war, the French launched a massive invasion fleet in 1746, the Duc d'Anville expedition, to retake both Port Royal and Louisbourg, which had fallen to the British in 1745. This operation also failed and was the last time the French attempted the Fort's recapture. During the American Revolutionary War (1775–1783), the fort was attacked twice by American privateers, although their interest lay in plunder rather than in conquest. Although the possibility existed for attacks to occur on Fort Anne during the War of 1812 by American privateers, none occurred. Upon the completion of the citadel at Halifax in 1854, the British Garrison at Fort Anne was permanently deployed to that location. Although the United Kingdom maintained ownership of Fort Anne until 1883, it no longer saw active service. Eventually, most of the fort's remaining buildings were destroyed or demolished until the Dominion Parks Branch, the predecessor of Parks Canada took interest in the site in 1917.
Раль атаның соғысы
Анаполис Роялды қоршау (1722) 1722 жылдың наурызында Жаңа Англия шабуылына жауап ретінде 165 Микмак және Малисет әскерлері Анаполис Роялды қоршауға алуға тырысты. Қоршау қаупінен сақтану үшін 1722 жылдың мамырында Аннаполис Роялдағы Микмактардың 22 адамын кепілге алып, бас губернатор Джон Дюсетт қаланың шабуылға ұшырауына жол бермеді. Анаполис Роялды шабуылдау (1724) 1724 жылдың шілдесінде 60 Микмак пен Малисеттер Анаполис Роялды шабуылдап, бір сержант пен бір қатар сарбазды өлтірді, тағы төрт сарбазды жаралады және қала тұрғындарын үркітті. Олар сондай-ақ үйлерді өртеп, тұтқындарды алып кетті. Британдықтар жауап ретінде Микмактардың бірін атқылады.
Blockade of Annapolis Royal (1722) In response to a New England attack in March 1722, 165 Mi'kmaq and Maliseet troops attempted to lay siege to Annapolis Royal. Under potential siege, in May 1722, Lieutenant Governor John Doucett took 22 Mi'kmaq hostage at Annapolis Royal to prevent the capital from being attacked. Raid on Annapolis Royal (1724) In July 1724, 60 Mi'kmaq and Maliseets raided Annapolis Royal, killing a sergeant and a private, wounding four more soldiers, and terrorizing the town. They also burned houses and took prisoners. The British responded by executing one of the Mi'kmaq hostages.
Георг патшаның соғысы
Аннаполис Роялды қоршау (1744 жылдың шілдесі) Ле Лутр 300 микмак жауынгерін жинады және олар 1744 жылдың 12 шілдесінде Аннаполис Роялды шабуылдады. Микмактар Жаңа Англияның әскерлерінен үш есе көп болды. Жаңа Англияның екі әскері тұтқындалып, шашылған бас терілерімен өлтірілді. Шабуыл төрт күнге созылды, 16 шілдеде фортқа Жаңа Англия әскерлері келгенде қоршау бұзылды. Аннаполис Роялды қоршау (1744 жылдың қыркүйегі) Франсуа Дюпон Дювье 1744 жылдың қыркүйегінде Аннаполис Роялды 250 сарбазға қарсы жергілікті жиналған 200 акадиялық күшпен шабуылдады. Қоршау екі жақ теңізден күш күту кезінде бір аптаға созылды. Бірінші күштер Луисбургтен емес, Бостоннан келді, бұл Дювиенің шегінуіне себеп болды. Аннаполис Роялды қоршау (1745) 1745 жылдың мамырында Пол Марин де ла Малг 200 әскерді және жүздеген микмактарды Аннаполис Роялды қоршауға басқарып келді. Маринді Луисбургтің қорғанысына көмектесуге шақырғандықтан, қоршау тез аяқталды (1745 ж.). Аннаполис Роялды қоршау (1746) Жан Батист Николас Рох де Рамезай басқарған француздар Аннаполис Роялды 23 күн қоршап, теңіз күштерінің келуін күтті. Олар тақуалық Дук д'Анвилл экспедициясынан қажетті көмекті алмады және кері шегінуге мәжбүр болды. Бұл француздардың Порт-Роялды қайтарып алуға жасаған соңғы маңызды әрекеті болды.
Siege of Annapolis Royal (July 1744) Le Loutre gathered 300 Mi'kmaq warriors together, and they began their assault on Annapolis Royal on 12 July 1744. The Mi'kmaq outnumbered the New England regulars by three to one. Two New England regulars were captured and scalped. The assault lasted for four days, when the fort was relieved on 16 July by arriving New England soldiers. Siege of Annapolis Royal (September 1744) François Dupont Duvivier attacked Annapolis Royal in September 1744 with a locally raised force of 200 Acadians against 250 soldiers at the fort. The siege lasted for a week while both sides awaited reinforcements by sea. The first reinforcements to arrive were from Boston, not Louisbourg, causing Duvivier to retreat. Siege of Annapolis Royal (1745) In May 1745, Paul Marin de la Malgue led 200 troops, together with hundreds of Mi'kmaq in another siege against Annapolis Royal. The siege ended quickly when Marin was recalled to assist the defence of Louisbourg (1745). Siege of Annapolis Royal (1746) Led by Jean Baptiste Nicolas Roch de Ramezay, the French laid siege to Annapolis Royal for 23 days, awaiting naval reinforcements. They never received the assistance they required from the ill fated Duc d'Anville Expedition and were forced to retreat. This was the last major attempt by the French to retake Port Royal.
Америка революциялық соғысы
Анаполис Рояльді шабуылдау (1778) 1778 жылдың 2 қазанында 84-ші полк Анаполис Рояльді шабуылдауға тырысқан американдық каперлерді жеңіске бұйырды. Капитан Макдональд теңіз жолымен келіп, портқа шабуыл жасап жатқан үлкен жекеменшік кемені кездестірді. Ол он қарумен жабдықталған каперлік кемені жойды. Анаполис Рояльді шабуылдау (1781) 1780 жылы Форт-Анндағы тұрақты гарнизон Оңтүстік Каролинадағы британдық әскерлерге көмектесу үшін жөнелтілді. 1781 жылдың 29 тамызында екі үлкен американдық каперлік шхуна қорғалмаған қалаға шабуыл жасады. Қаладағы қамал да, үйлер де жүйелі түрде тоналды. Екі қала тұрғыны кепілге алынып, кейін босатылды.
Raid of Annapolis Royal (1778) On 2 October 1778 the 84th Regiment defeated American privateers attempting a raid of Annapolis Royal. Captain MacDonald arrived by sea to find a large privateer ship raiding the port. He destroyed the privateer vessel, which had mounted ten carriage guns. Raid of Annapolis Royal (1781) In 1780, the permanent garrison at Fort Anne was deployed to assist British troops in South Carolina. On 29 August 1781, two large American privateer schooners attacked the undefended town. Both the fort and houses in the town were systematically looted. Two town residents were taken as hostages and later released.
Форт-Эн ұлттық тарихи орны
1917 жылы Форт-Энн Канада парктерінің алдыңғы қадамы – Доминион парктері бөліміне өткізіліп, ұлттық тарихи парк мәртебесі берілді және Форт-Энн ұлттық паркі деп аталды. Екі жыл өткен соң, Ұлттық тарихи орындардың жаңа бағдарламасы құрылды және 1920 жылы Форт-Энн Ұлттық тарихи орын деп жарияланды. Форт-Энн кейде Канаданың "алғашқы Ұлттық тарихи орыны" немесе "алғашқы басқарылатын Ұлттық тарихи орыны" деп аталады, себебі ол ұлттық тарихи мақсаттар үшін федералдық үкімет алғаш рет сатып алып, кейіннен Парктер Канадасының басқаруында қалған алғашқы нысан болды.
In 1917, Fort Anne was acquired by the Dominion Parks Branch, the predecessor of Parks Canada, and designated a national historic park, bearing the name Fort Anne National Park. Two years later, a new program of National Historic Sites was established and Fort Anne was designated a National Historic Site in 1920. Fort Anne is sometimes referred to as Canada's "first National Historic Site" or the "first administered national historic site", because it was the first site acquired by the federal government for national historic purposes that has subsequently remained under Parks Canada administration.
Мұра
1985 жылғы 28 маусымда Канада Посты "Форт-Энн, Н.С., шамамен 1763 жыл" маркасын шығарды. Бұл "Канададағы бекіністер сериясы" (1983 және 1985 жылдар) құрамындағы 20 марканың бірі болды. Маркалар 12 1/2 x 13 мм өлшемде перфорацияланған және Рольф П. Хардердің суреттері бойынша Ashton Potter Limited баспаханасында басылды.
On 28 June 1985 Canada Post issued 'Fort Anne, N. S., circa 1763.' one of the 20 stamps in the "Forts Across Canada Series" (1983 & 1985). The stamps are perforated 12 1/2 x 13 mm and were printed by Ashton Potter Limited based on the designs by Rolf P. Harder.