Кіріспе

Босниялық актер, комедияшы, кинорежиссер және музыкант Бранко Джурич (; 28 мамыр 1962 жылы туған), сонымен қатар Дзюро (кириллица: Ђуро) лақап атымен танымал, Словенияның Любляна қаласында тұратын және жұмыс істейтін босниялық актер, комедияшы, кинорежиссер және музыкант. Сараевода туып өскен Джурич 1980 жылдары "Top lista nadrealista" комедиялық телесериалы арқылы Югославия бойынша танымал болды. Дзюро өзінің акценті мен сөйлеу тілінің ерекшеліктеріне байланысты босниялықтар үшін бір символда болды. Ол сондай-ақ SCH тобының негіздеушілерінің бірі және марапатты "Bombaj Štampa" сараеволық рок-тобының жетекшісі болды. 1992 жылдың тамызында, Босния соғысы басталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, ол Словенияға көшіп, содан бері онда тұрып келеді. Ол "Оскар" сыйлығын жеңіп алған "Ешкімнің жері" фильмінде түсті, сонымен қатар "Күйесінің иісі", "Цығандар уақыты", "Кудуз", "Бал канкан", "Қан мен бал елінде" және "Монтевидеода кездесу" сияқты көптеген танымал фильмдерде эпизодтық рөлдер ойнады. Ол сонымен қатар "Наша мала клиника" комедиялық телесериалын жасады, ол словен, хорват және серб нұсқаларымен бүкіл франшизаны құрады.

Ерте өмір

Серб әкесі Крушевацтан, ал босниялық анасы Фадиладан туған. Оның жиырма бір жасар әкесі Бранко бір жасқа толғанда қатерлі ісіктен қайтыс болды. Бала кезінен-ақ ол көпшілік алдында өнер көрсетуге бейімділік танытқан. Дюрич он төрт жасқа келгенде, оның жесір анасы суретші Бранислав "Бранко" Поповацқа үйленді, сондықтан оның жасөспірімдік шағының бір бөлігін өгей әкесімен өткізді, ол оның көркемдік дағдыларын дамытуға көмектесті. Ол 1980 жылы Права гимназиясын (Сараево) бітірді. 1981 жылы Сараево университетінің жаңадан ашылған факультеті – Сахналық өнер академиясына (АСУ) түсуге өтініш берді, бірақ қабылданбады. АСУ-ға қабылданбағаннан кейін, ол Сараево университетінің философия факультетінде журналистиканы оқуға түсті.

Мансап

Джурич АСУ-дан қабылданбағаннан кейін актерлік өнерден бас тартпады, түрлі телесарайево туындыларында массовка ретінде жұмыс істеді. Ол әрбір жаңа оқу жылының алдында АСУ-ға қайта-қайта өтініш берді және 1982 және 1983 жылдары тағы екі рет қабылданбағаннан соң, 1984 жылы төртінші әрекетте қабылдауға қол жеткізді. АСУ-ға қабылданғаннан кейін, ол екі жыл оқыған журналистика факультетінен бас тартты.