Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Австралиядағы тас жолдар
Highway in Western Australia
Батыс Австралияның Жолдар басқармасы штаттың жол желісіндегі, соның ішінде Кулгарди–Эсперанс тас жолының әртүрлі учаскелеріндегі көлік қозғалысын бақылайды. 2013/14 жылдары көлік қозғалысы күніне 350-ден 4000 көлікке дейін ауытқып, ең жоғары көрсеткіш Оңтүстік жағалау тас жолының оңтүстігінде тіркелді. Ең көп ауыр көлік үлесі Голдфилдс тас жолының солтүстігінде 51,6% құрады. Ұлттық тас жол бөлігі 2011 жылы Австралия Автомобиль қауымдастығы тарапынан елдегі ең қауіпсіз тас жолдардың бірі деп бағаланды, бұл жалпы қаза тапқандар мен жарақат алғандардың санына негізделген. Австралия Автомобиль қауымдастығының «Біздің жолдар қаншалықты қауіпсіз?» есебіндегі «Қаза тапқандар мен жарақат алғандардың саны» анықтамасы бойынша, «кем дегенде бір адам қаза тапқан немесе жарақат алған кез келген жол апаты, оның ішінде әдетте апаттардың үштен бірін құрайтын ауыр жарақаттар да осы санатқа жатады». 2013 жылы тас жолдың осы бөлігінің 7% бір жұлдыз, 47% екі жұлдыз, ал 46% үш жұлдыз деп бағаланды (бес жұлдыздық жүйе бойынша).
Main Roads Western Australia monitors traffic volume across the state's road network, including various locations along Coolgardie–Esperance Highway. In 2013/14, the traffic volume ranged between 350 and 4000 vehicles per day, with the highest volume recorded south of South Coast Highway. The highest percentage of heavy traffic was 51.6% north of Goldfields Highway. The National Highway section was assessed by the Australian Automobile Association in 2011 to be among the lowest risk highways in the country, based on total number of casualty crashesefn|The Australian Automobile Association's How Safe are our Roads? Rating Australia's National Network for Risk report defines a casualty crash as "any road crash in which at least one person is killed or injured and this includes serious injuries which typically represent one third of casualty crashes". In 2013, that portion of the highway was assessed as having 7% of its length rated as one star, 47% as two star, and 46% as three star out of five stars.
Өмірбаян
1890 жылдары Батыс Австралиядағы алтын асығу кезеңдерінен кейін, алтын кендеріне ең жақын порты – Эсперанс пен Куолгарди арасында жол қалыптасты. 386 шақырымдық (240 миль) маршрут бойынша атқа жегілген арбалар саяхатшыларды және жабдықты тасыды. Жолдың құмды болуына байланысты, Эсперансқа әкелінген жылқы жемі жол бойындағы түрлі нүктелерге таратылуы керек болды. 1897 жылы Перттен Калгурлиге дейінгі Шығыс Алтынды аудандар темір жолы ашылды, ал 1909 жылы Норсманға дейін тармақ темір жолы салынды. Алайда, сол кезде Фримантлден теміржол арқылы тауар тасымалдау әлдеқайда арзан болды және Эсперанстан Норсманға дейін жолмен тауар тасымалдау енді пайдалы емес еді.
Following the Western Australian gold rushes of the 1890s, a track developed between Coolgardie and Esperance, the closest harbour to the gold fields. Horse drawn carts would transport supplies and travellers along the 240 mile (386 km) route. Due to the sandy nature of the track, horse feed shipped into Esperance needed to be distributed to various points along the track. The Eastern Goldfields Railway from Perth to Kalgoorlie opened in 1897, and a branch railway extended down to Norseman in 1909. By this time, however, it was much cheaper to transfer goods by rail from Fremantle, and no longer profitable to cart goods along the track from Esperance to Norseman.
Құрылыс
Жаңадан құрылған Басты Жолдар Кеңесі 1926 және 1928 жылдар аралығында "басты жолдар" деп жарияланған Кулгарди-Эсперанс бағытын және тағы жиырма бір маңызды жолды бақылауға алып, күтіп ұстау жұмыстарын жүзеге асырды. Басты жол желісінің қолданылуын арттыру мақсатында, осы жолдар бойынша жұмыс жоспары жекелеген ең нашар бөліктерге, нақты бір жолға қарағанда, басымдық берді.
The newly formed Main Roads Board took over control and maintenance of the Coolgardie–Esperance route and twenty one other important roads between 1926 and 1928, which were declared "main roads". To increase the usability of the overall main road network, the work schedule for these roads prioritised the worst individual segments, rather than any one road.