Кіріспе
Аргентинадағы футбол туралы жалпы шолу. Лига = plainlist) 106 000 (Авельянедадағы «Racing» – «River Plate» 1–1, 1968 жылғы Nacional) Бұл ең көп ойыншысы бар (барлығы 2 658 811, оның ішінде 331 811 тіркелген және 2 327 000 тіркелмеген; ФИФА мәліметінше, 3 377 клуб және 37 161 шенеунік бар) және балалық шақтан бастап қарттыққа дейін ойналатын ең танымал демалыс спорты. Аргентиналықтардың аргентиналық футбол клубына адалдығын білдіретіндердің саны шамамен 90% құрайды. Футбол 19 ғасырдың соңында Буэнос-Айреске келген британдық иммигранттар арқылы Аргентинаға әкелінді. Бірінші Аргентина лигасы 1891 жылы өткізілді, бұл ФИФА мүшесінің ең көне танылған лигаларының бірі (Англия, Шотландия, Солтүстік Ирландия және Нидерландыдан кейін). Аргентина Футбол қауымдастығы (АФА) 1893 жылы құрылды және әлемдегі ең көне сегізінші қауымдастық болып табылады. Аргентина құрамасы ФИФА Әлем кубогын жеңіп алған сегіз құраманың бірі, ол 1978, 1986 және 2022 жылдары жеңіске жетті, ал 1930, 1990 және 2014 жылдары күміс жүлдегер атанды. Аргентина сондай-ақ ең бағалы құрлық турнирі – Америка кубогын 15 рет жеңіп алды, ал 1992 жылы ФИФА Конфедерациялар кубогына ие болды. Сонымен қатар, ол 22 ресми титулмен кез келген елден көп атаққа ие. Ұлттық Олимпиада құрамасы екі алтын медаль (2004 және 2008 жылдары) жеңіп алды, ал 20 жасқа дейінгі құрама U-20 Әлем чемпионатында рекордтық алты рет жеңіске жетті. Клубтық деңгейде Аргентина командалары ең көп Континенталарлық кубокты (9) және ең көп Либертадорес кубогын (25) жеңіп алды. Әйелдер футболында 1991 жылдан бері ұлттық лига бар, ол Campeonato de Fútbol Femenino деп аталады. Әйелдер құрамасы 2007 жылы алғаш рет Әлем кубогына қатысып, 2006 жылы Campeonato Sudamericano Femenino (ең бағалы құрлық жарысы) жеңімпазы атанды. Футзалдан Аргентина 1994 және 2019 жылдары FIFUSA/AMF Футзал Әлем кубогының чемпионы болды. Олар сондай-ақ ФИФА футзал кодексінде де өтеді, онда 2016 жылы чемпион, 2021 жылы күміс жүлдегер және 2004 жылы төртінші орын алды. Команда сонымен қатар 2003, 2015 және 2022 жылдары ФИФА Футзал Америка кубогын жеңіп алды.
| league = plainlist|
106,000 (Racing 1–1 River Plate at Avellaneda, 1968 Nacional) It is the one with the most players (2,658,811 total, 331,811 of which are registered and 2,327,000 unregistered; with 3,377 clubs and 37,161 officials, all according to FIFA) and is the most popular recreational sport, played from childhood into old age. The percentage of Argentines that declare allegiance to an Argentine football club is about 90%. Football was introduced to Argentina in the later half of the 19th century by the British immigrants in Buenos Aires. The first Argentine league was contested in 1891, making it the fifth oldest recognised league of a FIFA member (after England, Scotland, Northern Ireland and the Netherlands). The Argentine Football Association (AFA) was formed in 1893 and is the eighth oldest in the world. The Argentina national team is one of the eight to have won the FIFA World Cup, having done so in 1978, 1986, and 2022, while being runner up in 1930, 1990 and 2014. Argentina has also won the top continental tournament, the Copa América, 15 times, and the FIFA Confederations Cup in 1992. It also holds the record for having more official titles than any other nation with 22. The nation's Olympic representative has won two Gold Medals (in 2004 and 2008), while the under 20 team has won a record six U 20 World Cups. At club level, Argentine teams have won the most Intercontinental Cups (9) and the most Copa Libertadores (25). Women's football has a national league since 1991, the Campeonato de Fútbol Femenino. In turn, the female national representative qualified for the World Cup for the first time in 2007 and won their first Campeonato Sudamericano Femenino (top continental competition) in 2006. In futsal, Argentina were FIFUSA/AMF Futsal World Cup champions in 1994 and 2019. They also compete in the FIFA code of futsal, where they finished champions in 2016, runner up in 2021 and fourth place in 2004. The team also won the FIFA Futsal Copa América in 2003, 2015 and 2022.
Бастауы
1829 жылдан 1852 жылға дейін жалғасқан қанаушы диктатурадан кейін Аргентина басшылары елдерінің прогресс пен демократия символы ретінде беделін қайта жаңғыртуға ұмтылды. Аргентинаның бұрынғы президенті және өте ықпалды зиялы Доминго Фаустино Сармиенто, Батыс Еуропа мен АҚШ-тың жолын ұстануды жақтады. 1867 жылы Буэнос-Айресте ірі британдық қауым қалыптасты. Олардың көпшілігі Ұлыбританиядан Аргентинаға келген, Аргентинадағы британдық теміржол компанияларының басқарушылары мен жұмысшылары болып орналасты. Британдықтар өздерінің спорт түрлерін – боулинг, крикет, футбол, гольф, ат спорты, регби және теннис сияқтыларын ойнау үшін әлеуметтік және спорттық клубтар құрды. Екі ағылшын иммигранты Томас және Джеймс Хогг 1867 жылдың 9 мамырында Буэнос-Айресте кездесу ұйымдастырды, нәтижесінде Буэнос-Айрес футбол клубы құрылды. Клубқа Буэнос-Айрес крикет клубының рұқсатымен қазіргі Галилео Галилей планетарийі орналасқан жердегі Палермо, Буэнос-Айрес, Парк Трес-де-Февреродағы крикет алаңын пайдалануға рұқсат берілді. Аргентинадағы алғашқы футбол матчы осы алаңда 1867 жылдың 20 маусымында өтті, оны ағылшын тіліндегі The Standard күнделікті газеті жариялады. Бұл газет Аргентинада шығарылып, елдегі футбол матчтарын жариялаған алғашқы басылым болды. Ойынға ассоциация футболы мен регби элементтері қосылды, алаңда голдар болған жоқ. Қолдарды пайдалануға да рұқсат етілді. Испан тілінде жазылған футбол матчы туралы алғашқы репортажды жергілікті El Nacional газеті 1880 жылдың 11 қыркүйегінде жариялады. Репортажда Монтевидеодағы крикет алаңында уругвай-аргентиналық құрамасы мен британдық команда арасында өткен «футбол» матчы туралы айтылды. Шараға шамамен 1000 адам келді. Дегенмен, алаңдағы ойыншылардың саны (әр командада 15 адам) «футболдың» қандай түрі болғанын анықтау қиындығын тудырды. The Standard газетіне сәйкес, «Оңтүстік теміржол спорт клубы» (Британдық теміржол компаниясымен байланысы жоқ) 1888 жылы Ланус А.С. алаңында өткен матч туралы мәліметтермен бірге, «Ассоциация» ережелері бойынша ұйымдастырылған алғашқы команда болуы мүмкін. Газетте жарияланған репортажда Александр Уотсон Хаттон да GSRFC ойыншыларының бірі ретінде аталды. Шындығында, команданың алғашқы матчтары Буэнос-Айрес ағылшын орта мектебіне қарсы өтті.
Бірінші лига және даму
"Аргентина футболының әкесі" деп аталатын Александер Уотсон Хаттон 1880-жылдардың басында Буэнос-Айрестегі Сент-Эндрю мектебінде футболды алғаш рет үйреткен. 1884 жылдың 4 ақпанында ол Буэнос-Айрес ағылшын орта мектебін құрды, онда оқушыларын осы ойынға оқытуын жалғастырды. 1891 жылы Ф. Л. Вули "Аргентина Футбол Лигасын" құрды, оның құрамында Сент-Эндрю шотланд мектебінің Алекс Ламонты болды. ААФЛ – Британ аралдарынан тыс құрылған алғашқы футбол лигасы. Лигада бес клуб өнер көрсетті, бірақ тек бір маусым ғана өткізілді. Осы ерте кезеңде Аргентинадағы британдық теміржол компанияларының қызметкерлері бірнеше футбол клубтарын құрды, және осы командалардың бірқатары бүгінгі күнге дейін сақталған, олардың ішінде Ferro Carril Oeste, Ferrocarril Midland, Rosario Central және Talleres. 1893 жылдың 21 ақпанында бұрынғысымен аттас жаңа лига құрылды. Кейіннен ол Аргентина Футбол Федерациясы (АФА) атанды. Аргентинадағы футболдың алғашқы күндерінде ойыншылар мен шенеуніктердің көбісі британдық эмигранттар немесе британдық тегінен шыққан адамдар болды. Аргентинадағы ең көне футбол клубтары – Rosario Central, Newell's Old Boys және Quilmes британдық эмигранттар құрған. Осы ерте кезеңдегі ең сәтті және танымал команда Уотсон Хаттонның ағылшын орта мектебінің түлектері мен студенттері құрған "Alumni" болды. Барлық ерте клубтар сияқты, ол негізінен британдық ойыншылардан тұрды. 19 ғасырдың соңына қарай, ойын басқа еуропалық иммигранттардың арасында, әсіресе итальяндардың арасында кеңінен танымал болды. Көптеген ерте клубтар жергілікті креол халқын қабылдамау саясатын ұстанды. Quilmes Athletic Club-тағы осы саясатқа қарсылық 1899 жылы Argentino de Quilmes клубының құрылуына әкелді, ол аргентиналық ойыншыларға арналған көптеген аргентиналық клубтардың біріншісі болды. "Argentino" немесе "Argentinos" деген ат Аргентина футболында танымал болып қала берді. Осы атпен ең танымал команда – 1985 жылы Копа Либертадорес жеңімпазы атанған Argentinos Juniors. 20 ғасырдың басындағы жылдары британдық футбол клубтарының Оңтүстік Америкаға жасаған турнелері Аргентинада футболдың таралуына және дамуына үлкен үлес қосты. 1904 жылы Джордж Молино басқарған Southampton F. C. елде турне жасаған алғашқы клуб болды. Олар Буэнос-Айрес орта мектебінің түлектерін 3:0 есебімен ұтты, ал Молино "аргентиналықтар Франция мен Даниядағы еуропалық әріптестерінен қаншалықты озық екенін" атап өтті. Кейіннен көптеген басқа командалар келді (көбінесе Англиядан, бірақ Шотландия клубтары да Оңтүстік Америкаға сапарлады), 1929 жылға дейін Chelsea F. C. турне жасаған соңғы команда болды. Сол кезде британдық командалар әлемдегі ең үздік деп есептелді, және олардың кейбіреулері Аргентинада футбол клубтарын құруға шабыт берді, бұл британдық компанияларда (көбінесе теміржол құрылысында) жұмыс істеу үшін келген британдық азаматтардың көшіп келуіне көмектесті. Belgrano A. C., Rosario A. C., Alumni және Quilmes – Оңтүстік Америкаға британдық иммигранттар құрған клубтардың бірнеше мысалы.
Лигалар жүйесі
Аргентиналық футбол федерациясының (АФФ) лига жүйесінде 326 тіркелген футбол клубы ойнайды, ол үшінші деңгейден бастап АФФ-қа (es) тікелей қатысты клубтар мен АФФ-қа (es) жанама қатысты клубтар арасында бөлінетін жеті лигадан тұратын пирамида тәрізді құрылымда ұйымдастырылған. АФФ-қа төртінші деңгейден төмен жанама қатысты клубтар бөлімінде АФФ-қа қатысты және лига жүйесіне ең төменгі деңгейде кіру үшін күресетін 250-ге жуық өңірлік лига бар. Примера Дивизион – Аргентинадағы клубтық футболдың ең жоғары деңгейі. Ол 1891 жылы әуесқойлар турнирі ретінде құрылған, ал 1931 жылы 18 команданың қалауымен кәсіби футболға айналды, бұл командалар 1930 жылға дейін қатысқан әуесқой жүйеден қанағаттанбаған. Осы лиганың 18 негізін қалаушы мүшесі сол кездегі ең танымал клубтардың көп бөлігін қамтыды, олар толық және міндетті түрдегі әуесқойлықтың енді тұрақты емес екеніне келісті (осы командалардың көптегені бүгін де Аргентинаның ең танымал клубтарының қатарында). Ұзақ жылдар бойы жеңімпаздар тек «үлкен бес» (Бока Хуниорс, Индепендьенте, Расинг Клуб, Ривер Плейт және Сан-Лоренцо-де-Алмагро) ғана болды. Бұл үстемдік 1967 жылы Эстудиантес де Ла Плата клубымен бұзылды. Содан бері тағы он команда чемпиондық жеңіп алды, нәтижесінде 2021 жылға дейін Аргентина чемпионы атанған командалардың саны 28-ге жетті. Ривер Плейт 38 чемпиондық титулмен ең көп жеңімпаз атанды. Буэнос-Айрес және Үлкен Буэнос-Айрес аймағынан тыс чемпионатты жеңген жалғыз командалар – Росарио қаласынан Росарио Сентрал және Ньюэллс Олд Бойс, ал Ла Платадан Эстудиантес және Химнасия и Эсгрима клубтары. Екінші дивизионнан төмен, Примера Насьональ лигасы Буэнос-Айрес, Үлкен Буэнос-Айрес, сондай-ақ Росарио, Санта-Фе, Ла-Плата, Зарате, Кампана, Лухан, Юнин, Генерал Родригес, Кануэлас, Пилар және Мерседес қалаларындағы АФФ-қа (es) тікелей қатысты клубтар үшін үш дивизионға, ал елдің қалған бөлігін қамтитын АФФ-қа (es) жанама қатысты клубтар үшін екі дивизионға бөлінген. Осы жеті лигадан да төмен Аргентина футболы 250-ге жуық өңірлік лигаға бөлінген, олар 2018 жылы құрылған Torneo Regional Federal Amateur турниріне қатысу құқығын алу үшін Аргентина футбол федерациясының (АФФ) ішкі органы – Consejo Federal del Fútbol Argentino (es) (CFFA) ұйымдастырған чемпионаттар мен турнирлерге қатысатын командалардан тұрады.
Лига чемпионаттары
Primera División чемпионаттары үшін әртүрлі форматтар қолданылып келді, екі циклды турнирден (1891 жылдан 1966 жылға дейін) Латын Америкасындағы стандартқа айналған Апертура және Клаузураға дейін. Аргентинада Апертура күнтізбелік жылдың екінші жартысында, ал Клаузура келесі жылдың бірінші жартысында өткізілді (маусымды еуропалық футбол маусымдарымен синхронды ету мақсатында). 1967 жылдан 1985 жылға дейін жалғасқан Метрополитано және Насьональ чемпионаттарын ұйымдастыру да түрлі форматтарда жүзеге асырылды. 2024 жылғы маусым бойынша Аргентинаның Primera División лигасы 28 командадан тұрады, чемпионат бір циклды кесте бойынша ұйымдастырылады, нәтижесінде әр команда үшін 27 тур өткізіледі. Аргентинадан алты команда Копа Либертадорес турниріне қатысуға құқылы, оның төртеуі лига чемпионаты бойынша, ал қалғаны Аргентина Кубогы мен Профессионал Лига Кубогы арқылы іріктеледі. Лига чемпионатының жалпы турнирлік кестесіндегі келесі алты команда Копа Судамериканаға қатысуға құқылы. 1891 жылдан бүгінгі күнге дейін 38 отандық чемпионатты жеңіп алған «Ривер Плейт» командасы ең көп жеңімпаз, одан кейін 35 титулға ие «Бока Хуниорс» командасы. «Рейсинг» 18 титулмен үшінші орында тұр.
Үй ішіндегі тостаған
1891 жылы бірінші лига құрылғаннан бері Аргентинада негізгі жарыс – Primera División-нан бөлек бірнеше кубок өткізілді. Елдегі алғашқы кубок – Буэнос-Айрес қалалық әкімдігінің құрметті кубогы (Copa de Honor Municipalidad de Buenos Aires); ол алғаш рет 1905 жылы өткізіліп, 1936 жылға дейін жалғасты. Қазіргі таңда Аргентинада төрт ішкі кубок өткізіледі: Аргентинаның барлық лигаларының командаларын қамтитын Аргентина кубогы (Copa Argentina) және Primera División мен Аргентина кубогының (Copa Argentina) ағымдағы чемпиондары арасында өткізілетін Аргентина Суперкубогы (Supercopa Argentina) – екеуі де AFA ұйымдастырады. Үшінші және төртінші кубоктар – Liga Profesional de Fútbol ұйымы ұйымдастыратын Copa de la Liga Profesional және Trofeo de Campeones. Жыл сайынғы футбол матчы алғаш рет 2019 жылы өткізілді, онда Primera División және Copa de la Superliga Argentina чемпиондары бақ сынасты. Бастапқыда Primera División чемпионына берілген Copa Campeonato Аргентина футболының ең көне кубогы болып табылады, ол AFA құрылғаннан үш жыл өткен 1896 жылы құрылып, 1926 жылға дейін үзіліссіз өткізілді. Кубок «Чемпиондар кубогы», «Copa Campeonato», «Challenge Cup» және «Copa Alumni» сияқты бірнеше атаулармен белгілі болды, себебі ассоциация легендарлық «Alumni» командасына үш рет (1900–02) жеңіске жеткені үшін кубокты мәңгілікке қалдыру мүмкіндігін ұсынды, бірақ «Belgrano» клубы даулы кубокты өздерінде сақтау құрметін қабылдаудан бас тартты. Бұл жарыстардың барлығы, лигалық турнирлер саналмаса да, ресми титулдар болып есептеледі.
Жарыстар
Аргентина футболында көптеген жергілікті бәсекелестіктер бар. Ең маңыздысы – Супердерби, ол Аргентинаның ең танымал және табысты екі командасының арасында өтеді. Аргентина футболындағы екінші ең маңызды бәсекелестік – Авельянеда дербиі, ол «Индепендьенте» мен «Расинг» командалары арасында өтеді, бұл елдің үшінші және төртінші ең танымал және үшінші және төртінші ең табысты командалары (сәйкесінше), екеуі де Авельянеда қаласынан (Бюэнос-Айрес қаласына жақын орналасқан, оның қалалық аймағына кіреді). Басқа маңызды дербилерге «Хуракан» мен «Сан-Лоренсо-де-Алмагро» арасындағы дерби (оның ерекше атауы жоқ), Росарио дербиі («Ньюэллз Олд Бойз» мен «Росарио Сентраль» арасындағы), Ла-Плата дербиі («Эстудиантес де Ла-Плата» мен «Гимнасия и Эсгрима Ла-Плата» арасындағы), Батыс дербиі («Ферро Каррил Оэсте» мен «Велес Сарсфилд» арасындағы), «Атланта» мен «Чакарита Джуниорс» арасындағы дерби (бұрын «Вилла Креспо дербиі» деп аталған), Санта-Фе дербиі («Колон» мен «Унион» арасындағы), Солтүстік аймақ дербиі («Платенсе» мен «Тигре» арасындағы), Кордоба дербиі («Белграно» мен «Тальерес» арасындағы), «Институто» мен «Расинг де Кордоба» арасындағы дерби (оның ерекше атауы жоқ) және Тукуман дербиі («Сан-Мартин» мен «Атлетико Тукуман» арасындағы) кіреді.
The second most important rivalry in Argentine football is the Avellaneda derby, which is contested between Independiente and Racing, the third and fourth most popular and third and fourth most successful teams of the country (respectively), both from the city of Avellaneda (located next to Buenos Aires, into it metropolitan area). Other important derbies include the derby between Huracán and San Lorenzo de Almagro (has no particular denomination), the Rosario derby (between Newell's Old Boys and Rosario Central), the La Plata derby (between Estudiantes de La Plata and Gimnasia y Esgrima La Plata), the West derby (between Ferro Carril Oeste and Vélez Sarsfield), the derby between Atlanta and Chacarita Juniors (formerly denominated "Villa Crespo derby"), the Santa Fe derby (between Colón and Unión), the North Zone derby (between Platense and Tigre), the Cordoba derby (between Belgrano and Talleres), the derby between Instituto and Racing de Córdoba (has no particular denomination) and the Tucuman derby (between San Martín and Atlético Tucumán).
Ойын стилі
Жағдайлар "жайылым футболы" деп аталатын ерекше стильдің кең дамуына мүмкіндік берді, бұл стиль көбінесе ережеленбеген, жиі көптеген ойыншыларды қамтитын, жаттықтырушыларсыз, капитансыз немесе ата-аналарсыз ойналатын. Оған футболдың түрлі нұсқалары кіреді, олар көбінесе ресми матчтардан бастап, "эль пикадо" сияқты бейресми, көп ойыншылы матчтарға дейін, сондай-ақ "гол-гол кір", "локо", "рун", "орталық гол", "каñито ла лига", "футбол теннисі", "кока-кола", "бас" және тағы да басқалар кіреді. Мұндай жағдайлар импровизация мен допты жеке шеберлікпен басқаруға негізделген ойынды, яғни "дриблинг өнері" (дриблинг) және қысқа пас беруді дамытты. Сонымен қатар, бұл ойын қорғаныс шебінде күшті және қатыгездікке бейім болды, британдық футболдың ежелгі заманындағы "хакинг" немесе ілік салу ережесіне сүйенді, ол Рио-де-ла-Плата аймағында "балта" деп аталады.
Халықаралық жарыстардағы клубтар
Бірінші халықаралық клубтық жарыс 1900 жылы Аргентина мен Уругвай қауымдастықтары Тай Кубогын немесе "Copa de Competencia Chevallier Boutell" құрғанда ұйымдастырылды. Турнир 1919 жылға дейін жалғасты. Екі елдің командалары арасында бірнеше жарыс өтті, соңғысы – Копа Алдао, оның соңғы нұсқасы 1955 жылы ойналды. Халықаралық аренадағы ең табысты аргентиналық клуб – Бока Хуниорс. Клуб барлығы 22 халықаралық титул жеңіп алды. Оның үш жеңісі – 1977, 2000 және 2003 жылдарғы Континентаралық кубок атақтары. Independiente ең маңызды континенталды титулды ең көп рет жеңіп алды, оның жеті Кубок Либертадорес титулы рекордтық көрсеткіш, сондай-ақ төрт мәрте (1972–1975) титул жеңіп алуы да рекорд. Сонымен қатар, "Индепендиенте" жиырма жылдан астам уақыт бойы халықаралық кубоктардағы ең табысты клуб болды. Осы жетістіктері үшін олар Rey de Copas (Кубоктар Королі) деген лақап атқа ие болды. Кубок Либертадорестің жеңімпаздары болған аргентиналық көптеген клубтар бар, олардың ішінде Эстудиантес де Ла Плата және Ривер Плейт (әрқайсысы төрт рет; Эстудиантес 1968, 1969, 1970, 2009 және Ривер Плейт 1986, 1996, 2015, 2018 жылдары), Расинг (1967), Аргентинос Хуниорс (1985), Велес Сарсфилд (1994) және Сан Лоренцо (2014). Кейбір аргентиналық командалар Primera División титулын жеңіп алмастан халықаралық титулдарды жеңіп алды, мысалы, 1999 жылы CONMEBOL кубогын жеңген Talleres de Córdoba, 2007 жылы Copa Sudamericana жеңген Arsenal de Sarandí (бірақ команда кейіннен 2012 жылы Torneo Clausura титулын жеңіп алды) және 2020 жылы Copa Sudamericana жеңіп алған Defensa y Justicia.
Мәдениет
Лидерлер әртүрлі аудандардағы барлық аргентиналықтарды біріктіріп, ортақ ұлттық сананы қалыптастырудың жолын іздеді, ал шешім футбол болды. Футбол ойындары әртүрлі аудандардан адамдарды стадионға тарта алып, олардың арасында әңгімелесуге мүмкіндік берді. Әлеуметтік жағдайына қарамастан, британдықтар мен жұмысшылардың бәрі осы ойын арқылы бірігіп, әртүрлі топтар арасындағы байланысты нығайтты. "Vamos, vamos, Argentina!" сияқты ұрандар ұлттық мақтанышты күшейтеді, ал "Ole Ole Ola" әні аргентиналық болуды қанша жақсы көретінін және әр күні осы сезімді одан да терең сезінетінін көрсетеді. Бұл әндер аргентиналықтардың футбол кезінде ең көп айтатындары. 1978 және 1986 жылғы әлем чемпионаттарындағы жеңістерден кейін көшелер жеңісті тойлаған адамдарға толып, осы қуанышқа қатыспау мүмкін емес болды. Алайда, Аргентина футбол мәдениетінің қалыптасуы 1920 жылдарға дейін барып жетеді, бұл кезде бұқаралық ақпарат құралдарының қарқынды дамуымен байланысты болды. Бұқаралық ақпарат құралдарының өркендеуімен және иммигранттардың балаларының бірінші буынының дүниеге келуімен Аргентина үкіметі футбол құрамасын олардың елмен байланысын нығайту және ұлттық сезімдерін ояту үшін пайдалануға шешім қабылдады. Сондықтан да БАҚ команданың керемет ойын танытып, ұлттық стиль қалыптастырғанын жазды, тартымды тақырыптар арқылы кең аудиторияға жетті. Осы стильді сақтап, 1924 жылдың қазан айына дейін Буэнос-Айрестегі көптеген газеттерде үшінші орынға ие болды. Онжылдықтың соңына қарай күніне 300 000 дана сатылымға жетті. Футбол туралы жазбаларының стилі осы көрсеткіштерге үлкен әсер етті. Мэтью Б. Каруштың "Спорт беттеріндегі ұлттық сәйкестік: 1920 жылдардағы Буэнос-Айрес футболы және бұқаралық ақпарат құралдары" атты еңбегінде айтылғандай. 1986 жылы Диего Марадонаның есімі әйгіленіп, аргентиналық футболдың ғана емес, бүкіл футбол әлемінің символына айналды. Аргентинада Марадона құдайға теңестірілді (Марадония шіркеуіне қараңыз), оның жанкүйерлері барлық клубтардан (тіпті Ривер Плейттен) оған табынды. Ол Аргентинаның мақтанышына айналды, барлық аргентиналықтардың қолдауын алды және бүкіл әлемдегі жанкүйерлер тарапынан құрметпен қабылданды. Лионель Мессидің футбол алаңындағы табысы мен таланты аргентиналықтардың мақтаныш сезімін және бірлігін арттырады. Оның халықаралық жарыстарда Аргентинаны жеңіске жеткізу сияқты жетістіктері ұлттық жеңіс ретінде тойланады, бұл ұлттық сананы нығайтады. Оның әлемдік танымалдылығы оны Аргентина футболын коммерцияландыруға септігін тигізетін танымал тұлғаға айналдырды. Оның қолдаулары, демеушілігі және брендтері ұлттық шекарадан тысқары шығып, Аргентинаның халықаралық аренадағы бейнесін қалыптастырады. Әйелдер футболының дамуына қарамастан, спорттағы гендерлік теңсіздік мәселелері әлі де бар. Әйелдер футболы тарихи түрде ерлер футболына қарағанда аз назар, қаржыландыру және танылуға ие болды. Мессидің ықпалы осы айырмашылықтарды жоюға көмектесе алады. Мессидің футбол арқылы мәдени елші ретіндегі рөлі Аргентинаның әлемде қабылдануына әсер етеді. Оның ықпалы тек спортпен ғана шектелмейді, елдің мәдениеті, төзімділігі және табандылығы туралы түсініктерді қалыптастырады. Аргентиналық футбол стадиондарындағы жанкүйерлер Aguante (Төзімділік) қағидасымен басшылыққа алады, ол қатысушылардың мінез-құлқын анықтайтын сенім жүйесі болып табылады. Эдуардо Эррера сияқты ғалымдар Аргентина еркектігінің құрылысында маңызды рөл атқарады деп санайтын Aguante құндылықтарының ішінде батылдық, төзімділік және физикалық қақтығыстарда қорқынышсыздық бар. Жанкүйерлер осы құндылықтарды стадионда үш маңызды жолмен көрсете алады: ән-күйлерге белсенді қатысып, матч бойы секіру арқылы өз командасын үнемі қолдау, командаңыздың барлық ойындарына қатысу, жағдайға қарамастан, және қарсыластардың қорлауына немесе стадиондағы физикалық төбелес кезінде өз позицияңызды сақтау. Hinchas (жанкүйерлер) көптеген стадиондарда эмоционалды атмосфераны жасайды, ойын бойы ән салып, шу көтеріп қолдау көрсетеді, бірақ зорлық-зомбылық салдарынан сыртқы жанкүйерлерге тыйым салынғаннан бері көптеген стадиондардағы атмосфера нашарлаған, сыртқы командалардың голдары үнсіздікпен қарсы алынады және үй және сыртқы жанкүйерлер арасындағы әндердің жоғалуы, бұл әр тарапты одан да шулы ән салуға және көбірек құмарлық танытуға итермелейді. Barra bravas (аргентиналық ұйымдасқан топтар – ағылшын хулигандық фирмалары сияқты) кейде матчтан кейін болатын төбелес сияқты проблемалар тудырады.
Негізгі футбол стадиондары
Елдегі 50,000-нан астам орынға арналған негізгі стадиондар (жақшада иесі/үй командасы және оның сыйымдылығы көрсетілген): Мас Монументаль (Ривер Плейт – 84,567 көрермен), Ла Бомбонера (Бока Хуниорс – 57,200), Марио Кемпес (Кордоба провинциясының меншігінде – 57,000), Сидад де Ла Плата (Бюэнос-Айрес провинциясы – 53,000). 45,000-нан астам орынға ие стадиондарға Хосе Амальфитани (Велес Сарсфилд – 49,540), Томас Адольфо Дуко (Хуракан – 48,314), Педро Бидегейн (Сан-Лоренцо – 47,964) және Сиудад де Ланус (C. A. Ланус – 47,090) кіреді.