Кіріспе

Биологиялық процесс

Жеңілдікпен таралу (сонымен қатар жеңілдікпен тасымалдау немесе пассивті медиацияланған тасымалдау деп те аталады) – молекулалардың немесе иондардың биологиялық мембрана арқылы белгілі бір трансмембраналық интегралдық ақуыздар арқылы спонтанды пассивті тасымалдану процесі (активті тасымалдаудан өзгеше). Пассивті болғандықтан, жеңілдікпен таралу тасымалдау кезеңінде АТФ гидролизінен тікелей химиялық энергияны қажет етпейді; керісінше, молекулалар мен иондар диффузия принциптеріне сәйкес концентрация градиенті бойынша қозғалады. Жеңілдікпен таралу қарапайым диффузиядан бірнеше жағынан ерекшеленеді:

Тасымалдау жүк пен мембранаға енген арна немесе тасымалдаушы ақуыз арасындағы молекулалық байланысқа негізделген. Жеңілдікпен таралу жылдамдығы екі фаза арасындағы концентрация айырмашылығына қатысты қанықтырылады; бұл концентрация айырмашылығына сызықтық болатын еркін диффузиядан өзгеше. Жеңілдікпен таралудың температураға тәуелділігі белсендірілген байланыс оқиғасының болуына байланысты, еркін диффузиямен салыстырғанда айқын өзгеше, себебі еркін диффузияда температураға тәуелділік шамалы. Суда еріген полярлы молекулалар мен ірі иондар липидтік екі қабатты құрайтын фосфолипидтердің май қышқылдарының гидрофобтық табиғатына байланысты плазмалық мембрана арқылы еркін таралмайды. Тек кішкентай, поляр емес молекулалар, мысалы, оттегі мен көмірқышқыл газы ғана мембрана арқылы оңай тарай алады. Сондықтан кішкентай полярлы молекулалар ақуыздар арқылы трансмембраналық арналар түрінде тасымалданады. Бұл арналар реттелмелі, яғни ашылып, жабылып, мембрана арқылы иондардың немесе кішкентай полярлы молекулалардың ағынын реттейді, кейде осмостық градиентке қарсы. Үлкен молекулалар пермеазалар сияқты трансмембраналық тасымалдаушы ақуыздармен тасымалданады, олар молекулалар тасымалданатын кезде конформациясын өзгертеді (мысалы, глюкоза немесе аминқышқылы). Ретинол немесе липидтер сияқты поляр емес молекулалар суда нашар ериді. Олар жасушаның сулы бөлімдері арқылы немесе жасушадан тыс кеңістік арқылы суға ерігіш тасымалдаушылар (мысалы, ретинол байланыстыратын ақуыз) арқылы тасымалданады. Метаболиттер өзгермейді, себебі жеңілдікпен таралу үшін энергия қажет емес. Тек пермеаза метаболиттерді тасымалдау үшін пішінін өзгертеді. Метаболиттің жасушалық мембрана арқылы өзгеріске ұшырауы топтық транслокациялық тасымалдау деп аталады. Глюкоза, натрий иондары және хлорид иондары – плазмалық мембрана арқылы тиімді өтуі керек, бірақ мембрананың липидтік екі қабатына іс жүзінде өткізбейтін молекулалар мен иондардың бірнеше мысалы. Сондықтан олардың тасымалы мембрананы аралап өтетін және баламалы жол немесе айналма механизмді қамтамасыз ететін ақуыздармен "жеңілдіріледі". Бұл процесті қамтамасыз ететін ақуыздардың мысалдары – глюкоза тасымалдаушылар, органикалық катион тасымалдаушы ақуыздар, мочевина тасымалдаушы, монокарбоксилат тасымалдаушы 8 және монокарбоксилат тасымалдаушы 10.

Жеңілдетілген диффузияның in vivo моделі

Көптеген физикалық және биохимиялық процестер диффузия арқылы реттеледі. Жеңілдетілген диффузия – диффузияның бір түрі және ол бірнеше метаболизмдік процестерде маңызды рөл атқарады. Жеңілдетілген диффузия – транскрипция факторларының (ТФ) ДНК молекуласындағы белгіленген нысаналық орындарға байланысуының негізгі механизмі. In vitro моделі, яғни тірі жасушадан тыс ортада жүзеге асырылатын, жеңілдетілген диффузияның жақсы белгілі әдісі, цитозолдағы диффузияның үш өлшемді және ДНК контуры бойынша бір өлшемді үлгісін түсіндіреді. Жасушадан тыс процестер бойынша кең ауқымды зерттеулер жүргізілгеннен кейін бұл механизм қабылданды, бірақ оның in vivo, яғни тірі жасушалардың ішінде де жүзеге асуын растау қажеттігі туды. Bauer & Metzler (2013) Прокариотты бактерия жасушаларында, мысалы, E. coli, реттеуші ақуыздардың ДНК негіздерінің жұптарындағы нысаналық орындарды табуы және байланысуы үшін жеңілдетілген диффузия қажет. Бұл процесте екі негізгі қадам бар: ақуыз ДНК-ның белгілі бір орынына байланысады, содан кейін нысаналық орынға жеткенше ДНК тізбегі бойымен қозғалады, бұл процесс «сығу» деп аталады. Сонымен қатар, хроматин молекуласы фрагменттелгенін ескере отырып, оның фракталдық қасиеттерін де қарастыру қажет. Хроматин фрактал құрылымындағы үш өлшемді және бір өлшемді диффузия фазаларын кезектестіре отырып, нысаналық ақуызды іздеу уақытын есептегеннен кейін, эукариоттарда жеңілдетілген диффузия іздеу процесін үдететіні және ДНК-ақуыз байланысын күшейту арқылы іздеу уақытын қысқартатыны қорытындыланды. Оттектің жеңілдетілген диффузия жүйесінде, лиганд ретіндегі оттек пен тасымалдаушы ретіндегі гемоглобин немесе миоглобин арасында тығыз байланыс бар. Гемоглобин немесе миоглобин арқылы оттектің жеңілдетілген диффузия механизмін Виттенберг және Шоландер ашқан және зерттеген. Олар әртүрлі қысымдағы оттектің тұрақты диффузиясын тексеру үшін тәжірибелер жүргізді. Оттекпен жеңілдетілген диффузия салыстырмалы түрде бақыланатын қысымдағы біртекті ортада жүзеге асады. Оттектің диффузиясы үшін мембрананың бір жағында толық қанығу қысымы (жоғарырақ) және екінші жағында толық азайту қысымы (төменірек) болуы керек, яғни мембрананың бір жағында концентрация жоғары болуы тиіс. Жеңілдетілген диффузия кезінде гемоглобин оттектің тұрақты диффузиясының жылдамдығын арттырады және оксигемоглобин молекуласының кездейсоқ орын ауыстыруы кезінде жеңілдетілген диффузия пайда болады.

Көміртек тотығы үшін

Көміртек оксидінің жеңілдетілген диффузиясы оттегінікіне ұқсас. Көміртек оксиді гемоглобинмен және миоглобинмен де байланысады.

Глюкоза үшін

Глюкоза үлкен молекула болғандықтан, оның мембрана арқылы таралуы қиын. Сондықтан, ол мембраналар арқылы жеңілдетілген таралу арқылы, концентрация градиенті бойынша тарайды. Мембранадағы тасымалдаушы ақуыз глюкозаға байланысып, оның пішінін өзгертеді, осылайша оны оңай тасымалдауға мүмкіндік береді. Глюкозаның жасушаға өту жылдамдығы мембрана арқылы өтетін ақуыздың санына байланысты тез немесе баяу болуы мүмкін. Ол тәуелді глюкоза симпортері арқылы концентрация градиентіне қарсы тасымалданады, бұл жасушадағы басқа глюкоза молекулаларына күш түсіреді. Жеңілдетілген таралу жинақталған глюкозаның қан капиллярына жақын жатқан жасушадан тыс кеңістікке шығуына көмектеседі.