Кіріспе

Бумен жұмыс істейтін жеңілгіш немесе ағаш кесу машинасы

Бумен жұмыс істейтін жеңілгіш немесе "есек машинасы" – бір кезде ағаш кесу, кен өндіру, теңіз шаруашылығы және басқа да өнеркәсіптік салаларда кеңінен қолданылған бу машинасымен жұмыс істейтін жеңілгіш. Бумен жұмыс істейтін есектер көбінесе желкенді кемелер дәуірінің соңғы онжылдықтарында, әсіресе үлкен металл корпусты, көп мачталы жүк кемелерінде, сондай-ақ бу кемелер дәуірінде, аз экипажды желкелік кемелерде жиі кездесетін. Орман шаруашылығында қолданылатын есек, сонымен қатар ағаш кесу машинасы деп те аталады, көбінесе ағаштарды кесілген жерден орталық өңдеу аланына тасымалдау үшін жүретін құралға жалғастырылатын. Есекті басқаратын адамды "есекші" деп атайды.

Атауы

Булы есектер өз атауын желкенді кемелерде пайда болғандықтан алды, онда "есек" қозғалтқышы әдетте жүкті тиеу және түсіру, үлкен желкендерді аз адамдармен көтеру немесе сорғыларды қуаттандыру үшін қолданылатын кішігірім қосалқы қозғалтқыш болатын. Олар цилиндр түріне қарай жіктеледі – симплекс (бір жақты әрекет ететін цилиндр) немесе дуплекс (құрама қозғалтқыш); винттерге (немесе "барабандарға") қосылуына қарай – үш барабанды, екі барабанды және т.б.; және олардың әртүрлі қолданылуына қарай. Сым арқанмен ағаш кесуге қатысты көптеген терминология 19 ғасырғы сауда кемелерінен келген, өйткені алғашқы технологияның көп бөлігі осы саладан пайда болды. Көбінесе қолданылатын ағаш кесу терминдеріне жоғары көтергіш құрылғы, жер көтергіш құрылғы, жүк тиегіш, серпімді сорғыш және көлбеу көтергіш кіреді.

Ағаш кесу

1881 жылы тамызда Калифорния штатының Эврика қаласындағы "Долбир мен Карсон ағаш компаниясының" негізін қалаушы серіктесі Джон Долбир сол қалада ағаш кесу қондырғысын ойлап тапты. Патент (номеры: 256553) 1882 жылы 18 сәуірде тіркелді. Долбирдің алғашқы моделінде 150 фут (46 м) манила арқаны бірнеше рет циган басына (тік орнатылған шпул) орап, екінші ұшын тікелей ағашқа бекітетін болды. Бумен жұмыс істейтін есек ағаш өндірісін арттырды, себебі бұрын тым үлкендігінен қалдырылатын ағаштарды тасымалдауға мүмкіндік берді. Бұл сондай-ақ, жануарлардың күшімен бұрын мүмкін болмаған ыстық немесе суық ауа райында да ағаш кесуге жол ашты. Кейін іштен жану қозғалтқышының пайда болуы дизельдік трактор-жұлқыштың дамуына әкелді, ол ақырында бумен жұмыс істейтін есектің қажеттілігін жойды. Мұражайларда сақталғандары болғанымен, олардың өте аз ғана бөлігі жұмыс жасай алады. Көптеген қондырғылар әлі де орман ішінде тасталып жатыр.

Дизайн

Ағаш кесу есегі – бу қазандығы мен бу машинасынан тұрады, олар есекке орнатылған жетекке (лебёдкаға) қосылған. Есектер жетек арқынымен (бастапқыда қанап арқан, кейін болат кабель) сүйреліп қозғалды. Олар ағаштарды жылжыту үшін пайдаланылды, ағаштарға арқан байлап, оларды тартқан. Ірі ағаш кесу есектерде көбінесе "есек үйі" (экипажға арналған уақытша паналау) болады, ол шанаға немесе жеке құрылым ретінде орнатылған. Әдетте, су резервуары, кейде отын майы резервуары да шананың артқы жағына бекітілетін. Сирек жағдайларда, ағаш кесу есектер дөңгелектерге де орнатылған. Кейінірек жасалған ағаш кесу есектер бірнеше көлденең орнатылған барабан/катушкалармен жабдықталған.

Қолдану

Ең қарапайым ағаш кесу жүйесінде "желілік ат" кабельді ағаш құлатылған жерге дейін жеткізер еді. Кабель бекітілгеннен кейін, сигнал берілгенде, есектің операторы (инженер) реттегішті ашып, бу есегінің ағашты өзіне қарай сүйреуіне немесе "сүйреуіне" мүмкіндік беретін еді. Ағаш ұңғымаға немесе "қону алаңына" жеткізіліп, онда теміржол, жол немесе өзен арқылы одан әрі тасымалданатын еді – суға жіберіліп, қайыққа тиеліп немесе тікелей суда қалқытылатын, көбінесе үлкен ағаш салаларынан құралған "бұтақ" немесе "бумның" бөлігі болатын. Кейіннен есекке "қайтару" барабаны қосылды, онда кішігірім кабельді "бекіту" айналасына жүргізіп, ауыр "бас желінің" соңына қосып, желілік атты алмастыруға болатын. Есек бір кабельді ағашқа, түбірге немесе басқа берік тіреуге байлап, содан кейін келесі ағаш жинау орнына сүйреп, жылжытылатын. Канадада, әсіресе Онтариода, есек қозғалтқышы көбінесе жүзуге арналған баржаға орнатылып, құрлықта да, суда да өзін-өзі тартып жылжытатын. Ағаш бұтақтары қозғалтқышпен су арқылы тартылып, содан кейін оны тікелей кесу үшін арамен қайта жабдықтауға болатын.

Оператор

Ағаш кесу есегін 1920 жылдан бері "есек соғушы" деп аталатын инженер басқаратын. Кейінірек, есек соғушы желінің соңынан ауызша байланысқа жетпейтіндей алыс болғандықтан, бу сыбызғыларын пайдаланатын бу қайықтарындағыдай сыбызғы кодтары жасалды. Бір адам есек соғушы мен кабельді бекітетін жұмысшылардың (арқан байлаушылардың) арасында тұрып, арқан байлаушыларды көре алатын. Кабельдер бекітілгеннен кейін, сыбызғының бірнеше үрлеуі есекке тартып бастауға, ал арқан байлаушыларға қауіпті аймақтан шығуға сигнал берді. Бұл процесте әрекеттер тығыз үйлестірілген, қателіктер көбінесе өлімге алып келді және жақсы жұмысшылар осы жұмысқа кезекте тұрды. Бу машинасы және оның сыбызғысы бензин мен дизельдік қозғалтқыштармен алмастырылғанымен, сыбызғы кодтары бүгінгі таңға дейін көптеген ағаш кесу операцияларында қолданылады. Сыбызғының орнына көбінесе ауа дабылы қолданылады.

Басқа қолданыстар

Бу машинасы есектері үйінділерді жүргізушілер, кері жүктіргіштер (сонымен қатар "слайдты бұғаттағыш" деп те аталатын), және шире жинаушылар сияқты басқа машиналарды қуаттандыру үшін де пайдалы болды (бұл машиналар теміржол вагондарына сыныптау тобы кесіп түсірген ағаштарды тиеуге арналған шлейфті крандар еді). Солтүстік теңіздегі желкенді балық аулау кемелері балық аулау желілерін және торларын тарту үшін "есек" деп аталатын тік бумен жұмыс істейтін капистандарды пайдаланды, олардың кейбіреулері бүгінге дейін қысылған ауаға ауыстырылған болса да жұмыс істеп келеді. Кейбір бу кемелері рифтер мен құмдықтардан "қозғалу" немесе алыстату үшін капистан, арқандар және мықты тіреулер (спарлар) бар бумен жұмыс істейтін есек көтергіш қозғалтқышын қолданды. Желкенді кемедегі қосалқы қозғалтқыш (кемені қозғалатын қозғалтқыш) кейде бейресми түрде "доңк" деп аталады.

Сақталған үлгілер

Еврика қаласындағы Форт-Гумбольдт мемлекеттік тарихи саябағында жұмыс істейтін бу есегі қойылған және кейде қолданылады. Машинаның тарихын түсіндіретін тақташамен бірге жұмыс істемейтін бу есегі Дисней Калифорниядағы Әзіл-салт паркіне арналған Grizzly River Run аттракционында тұрақты түрде көрсетіледі. Бу есектерінің тағы бір жиынтығы Вашингтон штатының Такома қаласында орналасқан Пойнт Дефианс паркі, 6-аяқ кесу музейінде орналасқан. Жиынтыққа түрлі бу есектері кіреді, соның ішінде соңғы салынған үлкен есектердің бірі және басқалары қалпына келтірудің әртүрлі кезеңдерінде. Калифорния штатының Калаверас округіне қарасты Сьерра-Невада ағаш кесу музейінде тағы бір бу есегі көрініс тапқан. Бұл музей - Сьерра-Невада ағаш кесу өнеркәсібі мен тарихы туралы ашық аспан астындағы жабық музей. Тағы бір бу есегі Калифорния штатының Фельтон қаласындағы Роаринг Камп теміржолдар саябағында сақталған. Тағы бір бу есегі олардың Жабайы батыс алтын кен орны тақырыбындағы теміржолдарында Леголанд Биллундте сақталған. 2009 жылдың 1 тамызында Британдық Колумбиядағы Порт-Альбернидегі Маклин Милл ұлттық тарихи орнында Steam Donkey ресми түрде ашылды. Қазір Солтүстік Америкада коммерциялық мақсатта пайдаланылатын жалғыз бу есегі. Бұл жағдайда, өте жоғары өрт қаупіне байланысты, есектің көрсетілімдері жүргізілмеді, бірақ есектің алдыңғы сынақ жүрісімен тартылған бұршақтар (және жүк көлігіне тиеліп) Маклин Миллдің диірменге тасталды, бұл Солтүстік Америкада онжылдықтар бойы алғашқы бумен жұмыс істейтін коммерциялық ағаш кесу операциясы болды. Бұл машина 1965 жылы Р. Б. Маклин бумен жұмыс істейтін Маклин диірменін жапқаннан кейін де жұмыс істей берді. Ол 1972 жылға дейін жұмыс істеді және сол жерде тасталды. Ол 1986 жылы Alberni Valley Industrial Heritage Society Expo 86 үшін қалпына келтірілді және жақында McLean Mill-де коммерциялық пайдалануға қайта сертификатталды. Орман иеленуші Island Timberlands (Brookfield Asset Management компаниясына тиесілі) компаниясымен келісімдер жасалған, олар McLean Mill айналасындағы ағаштар мен ағаштарды кесу, өңдеу және сату үшін. Кең бетті бу есегі (боланың ені кейінгі машиналардағыға қарағанда үлкен болғандықтан осылай аталады) 1980-жылдардың басынан бері Орегон штатының Тилламок қаласындағы Тилламок округі пионерлер музейінде жұмыс істейді. Бұл есекті 1900-ші жылдардың басында Пьюджет Саунд темір және болат зауыты өндірген, бірақ 1952 жылы Рейгер отбасы өздерінің жерлерін ағашпен кесуді аяқтаған кезде орманға тастап кетті. 1979 жылдан 1981 жылға дейін бу есегі құтқарылып, қалпына келтірілді. Нед Ригер отбасы оны Пионер мұражайына сыйға тартты және ол мұражай аумағында қойылған. Балық аулау желілері мен ауларды сүйрейтін "теке" деп аталатын тік бу капистаны Нидерландының тарихи портындағы Бальдер мұражайлық балық аулау кемесінде сақталған. Тағы бір бу есегі Колорадо штатының Гранд-Лейк маңындағы Индиан Пикс даласындағы Монарх-Лейк-Люптың Арапахо-Пасс-Трейл # 6 жолында орналасқан. Бұл бу есекті қазір тасталып кеткен және су батып кеткен Монарх қаласы таудың жағалауынан бұршақ жинау үшін қолданған.