Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық романист Элизабет Джейн Говард (26 наурыз 1923 – 2 қаңтар 2014), ағылшын романисі. Ол 12 роман, соның ішінде ең көп сатылған «The Cazalet Chronicle» сериясын жазды.
English novelist
Elizabeth Jane Howard (26 March 1923 – 2 January 2014), was an English novelist. She wrote 12 novels including the best selling series The Cazalet Chronicle.
Ерте өмір
Хауардтың әкесі – майор Дэвид Лиддон Хауард (1896–1958), өз әкесі Александр Лиддон Хауардтың (1863–1946) ізін басқан ағаш саудагері болған. Оның анасы – Катарина Маргарет Сомервелл (1895–1975), Сергей Дягилевтің «Орыс балеттері» балетінің бишісі және композитор сэр Артур Сомервеллдің қызы. (Хауардтың ағасы Колин 17 жыл бойы оның үшінші күйеуі Кингсли Амиспен бірге тұрды.) Көбінесе үйде тәрбиеленген Хауард, Франсис Холланд мектебінде қысқа ғана уақыт оқыды, содан кейін Эбьюри-стриттегі үй шаруашылығы колледжі мен Орталық Лондонның хатшылық колледжіне қатысты. Одан кейін ол Роберт Эйкменмен бірлесіп, «Біз қараңғылық үшін» (1951) жинағындағы алты әңгімеден үшеуін жазды. Оның екінші романы «Ұзақ көрініс» (1956) некені кері хронология бойынша сипаттайды; Анжела Ламберт: «Неге «Ұзақ көрініс» 20 ғасырдың ұлы романдарының бірі ретінде танылмайды, мен ешқашан түсінбедім» деп мәлімдеді. «Хроника» – бұл «соғыс жылдарында ағылшын өмірінің, әсіресе әйелдер үшін қалай өзгергені туралы» отбасылық сага. Ол орта таптық ағылшын отбасының үш буынын қамтиды және Хауардтың өзінің өмірі мен естеліктеріне көп сіңірген. Хауард 1989 жылғы «Getting It Right» фильмінің сценарийін жазды, оны Рэндал Клейзер түсірді, бұл оның 1982 жылғы аттас романына негізделген. Ол сондай-ақ танымал «Жоғарғы және төменгі қабаттар» сериалы үшін телесценарийлер жазды. Артемис Купердің «Элизабет Джейн Хауард: Қауіпті тәуелсіздік» атты өмірбаяны Джон Мюррей баспасынан 2017 жылы жарық көрді. Бір рецензент бұл «Хауардтың көркем шығармаларының құндылығын дәлелдеуде ең күшті» екенін айтты.
Howard's father was Major David Liddon Howard (1896–1958), a timber merchant who followed the work of his own father, Alexander Liddon Howard (1863 1946). Her mother was Katharine Margaret Somervell (1895–1975), a dancer with Sergei Diaghilev's Ballets Russes and daughter of composer Sir Arthur Somervell. (Howard's brother, Colin, lived with her and her third husband, Kingsley Amis, for 17 years.) Mostly educated at home, Howard briefly attended Francis Holland School before attending domestic science college at Ebury Street and secretarial college in central London. She next collaborated with Robert Aickman, writing three of the six short stories in the collection We Are for the Dark (1951). Her second novel, The Long View (1956), describes a marriage in reverse chronology; Angela Lambert remarked, "Why The Long View isn't recognised as one of the great novels of the 20th century I will never know." The Chronicle was a family saga "about the ways in which English life changed during the war years, particularly for women." It follows three generations of a middle class English family and draws strongly from Howard's own life and memories. Howard wrote the screenplay for the 1989 movie Getting It Right, directed by Randal Kleiser, based on her 1982 novel of the same name. She also wrote TV scripts for the popular series Upstairs, Downstairs. A biography, entitled Elizabeth Jane Howard: A Dangerous Innocence by Artemis Cooper, was published by John Murray in 2017. A reviewer said it was "strongest in the case it makes for the virtues of Howard's fiction".
Жеке өмір
Говард 19 жасында 1942 жылы Антарктиканы зерттеуші капитан Роберт Фалькон Скотттың жалғыз баласы, табиғатты қорғаушы сэр Питер Скоттқа тұрмысқа шықты; олардың Никола (1943) атты қызы дүниеге келді. 1946 жылы Говард Скотттан жазушы болу үшін кетіп, 1951 жылы ажырасты. 1955 жылы ол жазушы Артур Костлерге ғашық болды. Говард Костлермен бірге болғанда жүкті болды, бірақ түсік жасады. Костлерден кейін Говард ақын Лори Ли және актер Дэниел Дей Льюистің әкесі Сесил Дей Льюиспен махаббат байланыстарында болды. Говард екеуінің де әйелдерімен дос болды. Ажырасқан кезде ол ішкі су жолдары қауымдастығының, арналарды қорғаумен айналысатын ұйымның жартылай штатты хатшысы болып жұмыс істеді. Ол жерде Роберт Айкманмен танысып, олар бірлесіп жұмыс істеді. Ол олардың қарым-қатынасын өзінің "Слипстрим" (2002) автобиографиясында сипаттады. Сондай-ақ, ол сыншылар Сирил Коннолли мен Кеннет Тайнанмен де байланыста болды. Оның 1958 жылы австралиялық хабар таратушы Джим Дуглас Генриге екінші рет тұрмысқа шығуы қысқа және бақытсыз аяқталды. Оның күйеу баласы Мартин Амис оны жақсы оқушы және жазушы болуға ынталандырғанын айтады. Өмірінің соңында Говард Саффолк графтығының Бунгей қаласында тұрды. 2000 жылы CBE орденімен марапатталды. 2014 жылдың 2 қаңтарында 90 жасында өз үйінде қайтыс болды.
Howard was age 19 when she married conservationist Sir Peter Scott, the only child of Antarctic explorer Captain Robert Falcon Scott, in 1942; they had a daughter, Nicola (born 1943). Howard left Scott in 1946 to become a writer, and they were divorced in 1951. In 1955, she fell in love with the writer Arthur Koestler. Howard conceived a child while with Koestler but she had an abortion. After Koestler, Howard had love affairs with the poets Laurie Lee and Cecil Day Lewis, father of the actor Daniel Day Lewis. Howard was friends with both of the men's wives. At the time of her divorce she was employed as part time secretary to the pioneering canals conservation organisation the Inland Waterways Association. There she met and collaborated with Robert Aickman. She described their affair in her autobiography Slipstream (2002). She also had affairs with the critics Cyril Connolly and Kenneth Tynan. Her second marriage, to Australian broadcaster Jim Douglas Henry in 1958, was brief and unhappy. Her stepson, Martin Amis, credited her with encouraging him to become a more serious reader and writer. In later life, Howard lived in Bungay, Suffolk. She was appointed CBE in 2000. She died at home on 2 January 2014, aged 90.