Кіріспе
Филиппиннің Исабела провинциясындағы Рамон муниципалитеті. Рамон, ресми түрде Рамон муниципалитеті (; ), Филиппиннің Исабела провинциясындағы 2-ші сыныптағы муниципалитет. 2020 жылғы санақ бойынша халқы 56 523 адамды құрайды.
Ramon, officially the Municipality of Ramon (; ), is a 2nd class municipality in the province of Isabela, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 56,523 people.
Этимология
Муниципалитет марқұм президент Рамон Магсейсейдің құрметіне аталған. Магсейсай муниципалитеті 1957 жылдың 22 маусымында құрылып, 1982 жылдың 14 қарашасында Дельфин Альбано болып қайта аталды.
Тарих
Рамон жерінде бұрын гадангтар тұрған. 1846 жылы испандықтар көршілес христиан елді мекендерін ифугаолардың шабуылынан қорғау үшін және Ифугао жерін жаулауға қадам ретінде Бегония атты бекініс салған. 1882 жылы бекіністің төңірегінде өскен елді мекен ресми түрде құрылып, 1856 жылы Изабела провинциясы құрылғанға дейін қалаға қарасты Нуэва-Визкаяның бұрынғы әскери губернаторы Дон Мариано Оскарис есімімен Оскарис деп аталған. Оскарис 1896 жылдың 12 қыркүйегінде жарық көрген патшалық жарлық бойынша ресми түрде қала мәртебесіне ие болған. 1900 жылдың қаңтар-ақпан айларында президент Эмилио Агиналдо Филиппин-Америка соғысы кезінде американдық әскерден қашып бара жатып Оскаристе тұрған. Америка билігі орнағаннан кейін Оскарис қала мәртебесінен айырылып, Сантьягоның бариосына айналды. 1920 жылдардың ортасында Сан-Хосе – Санта-Фе ұлттық тас жолы ашылғанда, Лусонның орталық жазығынан, әсіресе Тарлак, Пангасинан және Нуэва-Эсиядан келген илокано мигранттары бұқа арбаларымен келіп, “самон” деп аталатын қамыстың арасындағы кең аумаққа қоныстанды. Заң талаптарына сәйкес, олар өздеріне тиесілі деп жариялау үшін жерді өңдеу үшін өз шаруашылықтарында тұрды. Бұл жер Сантьягоның ең көне бариосы Буэнавистаның бір бөлігі болған. Он жылдан астам уақыт бойы, безгек пен қолайсыз ауа райы салдарынан туған қиындықтар мен азаптарға қарамастан, алғашқы қоныс аударушылар өздерінің жерлерін өнімді шаруашылыққа айналдыру үшін еңбек етті, олардың негізгі өнімі күріш болды. 1937 жылы Малиг жазығы арқылы Сантьяго – Тугегарао тас жолы ашылып, осы жерге шаруашылық жүргізу үшін одан да көп көшіп келушілер келді. Сантьяго қаласынан шалқап жатқан бұл аймақ кейіннен Бугаллон бариосына айналып, ақырында Сантьягоның ең ірі бариосы болды. 1957 жылы Амбаталидегі Марис тоғанының құрылысы аяқталғаннан кейін Бугаллонның суармалы жерлерінде шаруашылық жүргізуге одан да көп көшіп келушілер тартылды. Илокано халқымен бірге бірнеше тагалогтар, пангасинецтер және басқа да адамдар келді. Рамон муниципалитеті 1961 жылдың 18 маусымында сол кездегі конгрессмен Дельфин Альбаноның қолдауымен №3320 Республикалық заң бойынша құрылды, ол сол кездегі Изабеланың жалғыз округінің өкілі болған. 1963 жылдың 12 қарашасында Анжелино Ф. Вискарра муниципалдық мэр болып сайланған жергілікті билік органдарының алғашқы құрамы сайланды. Бастапқыда үкімет ордасы Барангай Бургостан солтүстікке қарай 500 метр қашықтықта орналасуы жоспарланған. Алайда жергілікті билік оны уақытша Бугаллонға орналастыруды шешті, ол кейіннен №11354 Республикалық заң бойынша тұрақты орынға айналды, осыған орай 1968 жылдың 8 желтоқсанында екі қабатты муниципалдық ғимарат салынды. Муниципалитет 1964 жылдың 1 қаңтарында құрылған кезде жетінші санаттағы муниципалитет ретінде жіктеліп, Сан-Матео және Сантьяго муниципалитеттерінен 12 бастапқы барангай бөлініп шықты. 1966 жылы Эчагу муниципалитетінен тағы бір барангай қосылды. Кейін, қайта қарастырылған Барангай хартасы немесе №3590 Республикалық заң бойынша, тағы алты барангай құрылды. ISELCO I-дің ауылдық электрлендіру бағдарламасы 1970 жылдардың соңында аяқталды. 1983 жылы Магат тоғанының құрылысы аяқталғаннан кейін, одан да көп жерлер суармалы күріш алқаптарына айналдырылып, муниципалитетке, оның ішінде Кордильерадан келген игороттар мен ифугалардың одан да көп көшіп келуіне жағдай жасады.
a barrio of Santiago. In the middle of the 1920s when the San Jose–Santa Fe national road opened, Ilocano migrants from the Central Plain of Luzon, particularly Tarlac, Pangasinan, and Nueva Ecija, arrived in bull carts to settle on this vast area covered with weeds called “samon” as homesteaders. As required by statutes, these people stayed right on their farms to clear the lot in order call it their own. The place was a part of Buenavista, the oldest barrio of Santiago, Isabela. For more than ten years amidst hardships and sufferings due to malaria and unfavorable weather conditions, the pioneers labored to convert their homestead into a productive farm with palay as their main crop. In 1937, the Santiago–Tuguegarao Road via the Mallig Plains was opened and more immigrants came to farm in the place. This area which is away from the town proper of Santiago later emerged to become barrio Bugallon, eventually becoming the biggest barrio of Santiago. The completion of the Maris Dam at Ambatali in 1957 attracted more migrants to farm at the irrigated areas of Bugallon. Along with the Ilocano arrivals were a few Tagalogs, Pangasinenses, and many others. The municipality of Ramon was created on June 18, 1961, by virtue of Republic Act No. 3320 sponsored by the then Congressman Delfin Albano of the then lone district of Isabela. On November 12, 1963, the first set of local officials were elected with Angelino F. Vizcarra as Municipal Mayor. The original seat of government was first conceived to be established 500 meters north of Barangay Burgos. However, the local officials decided to temporarily locate the site at Bugallon which eventually became the permanent site by virtue of Republic Act No. 11354, upon which a two storey Municipal Hall was built on December 8, 1968. The municipality was originally classified as a seventh class municipality at the time of its inauguration on January 1, 1964. Ramon had 12 original barangays carved out from the municipalities of San Mateo and Santiago. In 1966, another barangay was annexed from the municipality of Echague. Later, by virtue of the revised Barangay Charter or Republic Act. No. 3590, six additional barangays were created. The rural Electrification Program of ISELCO I was completed in the latter part of the 1970s. With the completion of the Magat Dam in 1983, more areas were converted into irrigated rice lands which attracted further migration to the municipality, including Igorots and Ifugaos from the Cordilleras.
География
Рамон муниципалитеті Сантьяго қаласынан оңтүстікке, Сан-Матеоға солтүстікке қарай ұлттық жол бойында жартылай радиалды, бірақ көбінесе анық сызықтық дамуға ие. Исабела және Ифугао провинцияларының шекарасына жақын Магат өзенінің көп мақсатты жоғары бөгеті салынысымен кеңею бағыты батысқа қарай өзгерді. Рамон Илаганнан және Маниладан жақын жерде орналасқан.
Демография
2020 жылғы санақта Рамон, Изабеланың халқы 56 523 адамды құрады, халық тығыздығы .
Экономика
Жақсы егістік жерлерге ие болған Рамон қаласының көптеген тұрғындарының табырының көбісі ауыл шаруашылығынан түседі. Рамон, Алисия және Сан-Матео қалаларымен бірге, Изабела облысының ең көп күріш өндіретін қалаларының қатарында. Рамонның солтүстік шекарасын Магат өзені құрайды, ол Магат тоғаны арқылы ұлттық желіге қуат береді. Тоған Барангай Генерал Агиналдодағы маңызды жұмыс беруші болып табылады және онда кеңсе ғимараттары мен қызметкерлердің тұрғын үйлері орналасқан. Өзеннің жанында дамылмаған әуежай бар. Рамон, Оңтүстік Изабеланың маңызды даму орталығы – Сантьяго қаласының серік қаласы ретінде жұмыс істейді. Магат өзенінің көп мақсатты жобасы, сондай-ақ, суару және электр қуаты сияқты технологиялық жетістіктердің нәтижесінде муниципалитетке экономикалық және әлеуметтік пайда әкеледі.
Мәдениет
1948 жылдан бастап Рамон Сантьяго миссиясының бөлігі болды. Тек 1978 жылы Рамон тұрақты діни қызметкерге ие болды, ал 1981 жылдың 28 наурызында епископ Мигель Перугганан бұл елді Конрад Бланше, MS басшылығымен алғашқы ресми шіркеу пастыры ретінде шіркеу мәртебесіне ресми түрде көтерді. Бұрынғы епископ Серджио Л. Утлег, Илаган епархиясының (қазір Тугегарао архиепархиясының архиепископы) Сан-Роке шіркеуін Ла-Салеттегі Анамыздың миссионерлерінің "мәңгілік" қамқорлығында қалдыруды ұсынды. Миссионерлер кеңесімен ақылдасып, провинциал басшысы 2004 жылдың 29 маусымында бұл ұсынысты қабылдады. Осы оқиғадан кейін Рамон Ла-Салеттегі Анамыздың миссионерлеріне сеніп тапсырылған жалғыз шіркеу болып қалды.
Жергілікті билік
Исабела провинциясындағы муниципалитет ретінде, қала тұрғындары провинциялық деңгейдегі мемлекеттік лауазымдарға өкілдерді сайлайды. Облыстық үкімет муниципалдық үкіметтің жергілікті іс-әрекеттеріне қатысты саяси билікке ие. Рамон муниципалитеті жергілікті атқарушы орган – әкім және Жергілікті Өзін-Өзі Басқару Кодексіне сәйкес заң шығару органы – муниципалдық кеңес арқылы басқарылады. Әкім, вице-әкім және кеңес мүшелері халықтың тікелей сайлауы арқылы сайланады, сайлау үш жыл сайын өтеді. Барангайлар да сайланған лауазым иелерімен басқарылады: Барангай капитаны, Барангай кеңесі, оның мүшелері Барангай кеңесшілері деп аталады. Барангайларда SK федерациясы бар, ол барангайды ұсынады, оны SK төрағасы басқарады және оның мүшелері SK кеңесшілері деп аталады. Барлық лауазым иелері де үш жыл сайын сайланады.
Сайланған лауазымды адамдар
+ Рамон қалалық кеңесінің мүшелері (2022-2025) Лауазымы Аты-жөні Аудандық өкілі Ян Пол Л. Дю – қала әкімі Иса Д. Ладаран – қала әкімінің орынбасары Деннис Джон А. Дела Круз – қалалық кеңесшілер Джованни М. Вискарра Мелвин Кристобал Мырна Наварро Рита Т. Банхан Арлин Кит Алетея Л. Эстебан Родриго Д. Терте Кандидо К. Нативидад, кіші Данило М. Вискарра Джесси Леонард В. Ладаран – ABC президенті Немерсон Т. Мануэл – СК федерациясының президенті
Nemerson T. Manuel SK Federation President
Конгресстегі өкілдігі
Рамон, Исабела провинциясының үшінші заңнамалық округіне жатады, оны қазіргі уақытта құрметті Иан Пол Л. Ди өкілдік етеді.
Білім
Изабела облысының мектеп бөлімі қаланың мемлекеттік білім беру жүйесін басқарады. Бөлім кеңсесі – Кагаян аңғары аймағындағы Білім министрлігінің (DepEd) аймақтық кеңсесі. Осы кеңсе муниципалитет аумағындағы мемлекеттік және жеке бастауыш мектептерді, сондай-ақ мемлекеттік және жеке орта мектептерді басқарады.