Ганс Виктор Вестерхофф: Голландтық биолог және биохимик
Hans Westerhoff
Ганс Виктор Вестерхофф – голланд биолог, биохимик, жүйелік биология профессоры. Зерттеулері: термодинамика, биологиялық энергия алмасу. Университеттердегі қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық биолог және биохимик (1953 жылы туған)
Dutch biologist and biochemist (born 1953)
Ханс Виктор Вестерхофф (14 қаңтар 1953 жылы Амстердамда, Нидерландыда туған) – голландиялық биолог және биохимик, Амстердам университетінде синтетикалық жүйелер биологиясының профессоры және Манчестер университетінде жүйелер биологиясының AstraZeneca профессоры. Қазіргі таңда ол AstraZeneca компаниясының төрағасы және Манчестер интеграциялық жүйелер биологиясы орталығының директоры.
Hans Victor Westerhoff (born 14 January 1953 in Amsterdam, Netherlands) is a Dutch biologist and biochemist who is professor of synthetic systems biology at the University of Amsterdam and AstraZeneca professor of systems biology at the University of Manchester. Currently he is a Chair of AstraZeneca and a director of the Manchester Centre for Integrative Systems Biology.
Мансап
Вестерхофф Амстердам университетінде білім алған, ол 1983 жылы Карел ван Дамның жетекшілігімен тепе-теңдіксіз термодинамика және биологиялық термодинамиканы басқару бойынша зерттеулері үшін философия докторы (PhD) ғылыми дәрежесін алды.
Westerhoff was educated at the University of Amsterdam where he was awarded a PhD in 1983 for investigations of non equilibrium thermodynamics and the control of biological thermodynamics supervised by Karel van Dam.
Зерттеу
Карьерасының басында Вестерхофф биологиялық энергия алмасумен байланысты тепе-теңдіксіз термодинамика саласында жұмыс істеді. Осы тақырыптағы жұмысы Карел Ван Даммен бірге жазылған кітапқа әкелді. Метаболикалық бақылау талдауына қызығушылықты күшейткен алғашқы тәжірибелік мақалалардың бірін жазғаннан кейін және терминологияны үйлестіруді ұсынған топқа қатысқаннан кейін, Вестерхофф өзінің негізгі қызметі ретінде көп ферментті жүйелерді зерттеуге көшті, бұл энзимдік белсенділіктің метаболиттер концентрациясына тигізетін әсерін талдаудан басталды. Ол осы салада көптеген мақалалар жариялады, соның ішінде реттеу каскадтарын бақылау талдауы, ашытқыдағы гликолиттік тербелістерді талдау және *Trypanosoma brucei*-нің тірі организмдегі (in vivo) мінез-құлқы гликолиттік ферменттердің кинетикалық қасиеттерімен сәйкес екенін көрсетуді атап өтуге болады. Вестерхофф және оның әріптестері африкалық тырнақ жабайының бактериялармен күресуіне көмектесетін магаининды ашты. 1996 жылдың желтоқсанында ол және оның тобы *Paracoccus denitrificans*-тың азот оксиді редуктазасын тапты. Басқа көптеген ғалымдармен бірлесіп, Вестерхофф қоғамдық тәсілді қолданып, ашытқының метаболикалық желісін құрды және кейіннен осы тәсілді адам метаболизміне де қолданды.
At the beginning of his career Westerhoff worked in the area of non equilibrium thermodynamics in relation to biological energy transduction. His work on this topic led to a book written with Karel Van Dam. After being a coauthor of one of the first experimental papers to stimulate interest in metabolic control analysis and participating in the group that proposed a harmonized terminology, Westerhoff moved progressively towards working on multi enzyme systems as his major activity, starting with an analysis of the effect of enzyme activity on metabolite concentrations. He published many papers in this area, of which one may note an analysis of the control of regulatory cascades, analysqis of glycolytic oscilations in yeast, and showing that the in vivo behaviour of Trypanosoma brucei agreed with the kinetic properties of the glycolytic enzymes. Westerhoff and colleagues discovered magainin in the African clawed frog which helps it fight against bacteria. In December 1996 he and his group discovered a nitric oxide reductase of Paracoccus denitrificans. In conjunction with many other workers Westerhoff used a community approach to construct a consensus yeast metabolic network and subsequently applied the same approach to human metabolism.