Уильям "Билл" Саутвурт: Бейсбол мансабы мен өмірі

Кіріспе

Америкалық бейсболшы, жаттықтырушы, менеджер (1893-1969)

Уильям Гарольд Саутворт (9 наурыз 1893 - 15 қараша 1969) – американдық бейсболшы және менеджер. Үлкен лигада бес команданың ойыншысы ретінде Саутворт шамамен 1200 ойынға қатысып, 1300 соққыдан сәл кем қалды және өмір бойы .297-дей соққы көрсеткішіне ие болды. Саутворт сондай-ақ менеджерлік қызмет атқарды. Ол үш рет Сент-Луис Кардиналс командасын жеңіске жеткізіп, екі рет Әлем сериясінде жеңіске қол жеткізді, ал Бостон Брейвзбен бір рет жеңімпаз атанды, бұл Бостон бейсболы тарихындағы соңғы Ұлттық лига титулы болды. Кардиналдардың менеджері ретінде оның 0.642 жеңіс пайызы франшиза тарихындағы екінші ең жоғары көрсеткіш және 1900 жылдан бері ең жоғары көрсеткіш болып табылады. Өмірінің соңғы жылдары Саутворт Брейвз клубының скауты қызметін атқарды. Бейсбол карьерасында ол көптеген қайғылы оқиғаларға тап болды: алдымен оның егіз балалары өлі дүниеге келді, содан кейін әйелі мен ересек ұлы қайтыс болды. Ол 1969 жылы қайтыс болды. 2008 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді. Алты жылдан кейін Кардиналдар оны Сент-Луис Кардиналдар Даңқ залы мұражайына қосты. Ол сондай-ақ Алабама спорттық Даңқ залының мүшесі. Саутворттың Билли Саутворт кіші ұлы және Билл Саутворт туысы бар, екеуі де кәсіби бейсбол ойнаған.

Ерте өмір және ойыншы

Саутворт Небраска штатының Гарвард қаласында Орландо мен Марая Саутворттың отбасында дүниеге келді және Огайо штатының Колумбус қаласында өсті. Оның бейсбол ойнайтын төрт үлкен ағасы болған. Олармен ойнауға жеткілікті үлкен болмаған кезде Саутворт ескі шұлықтарын ағаларына беретін, олар содан уақытша доп жасап ойнайтын. Саутворт әкесінің қарсылығына қарамастан бейсбол ойнауға шешім қабылдады. Орландо Саутворт ұлының колледжге түсуін қалаған. 19 жасында Огайо штаты лигасының «Портсмут Коблерс» командасымен келісімшартқа отырды. 1913 жылы «Кливленд Индианс» командасына қосылды, бірақ тек бір ойында ғана алаңға шықты, қорғанысқа алмастырушы ретінде. 1914 жылы Саутворт Лида Брукске үйленді. Ол пастордың қызы еді, және олар Саутворт «Портсмут» сапында ойнап жүргенде танысқан. Олардың ұлы Уильям Брукс Саутворт, Саутворттың кәсіби мансабының басында дүниеге келді. Білли Саутворт кіші кейін бірнеше маусым бойы кәсіби бейсболшы болды. 1915 жылы Саутворт «Кливленд Индианс» командасына қайта оралып, 60 ойынға қатысты. Содан кейін «Питтсбург Пайрэтс» командасына өтіп, негізгі лигада 64 ойын ойнады. 1927 жылы Саутворт қабырғасы жарақаттанып, алаңда ойнау уақыты шектелді. «Кардиналс» клубының басшылығы Саутворттың ойыншылық мансабынан тыс қызметін іздеуді бастады.

Менеджерлік мансабының алғашқы жылдары

Саутворттың бас бапкерлік мансабы 1928 жылы АА Халықаралық лигасының (ААЛ) «Рочестер Ред Уингс» командасымен басталды, бұл «Кардиналс» командасының фермалық жүйесіндегі ең жоғарғы клуб еді. Мамыр айында Саутворт пен оның әйелі егіздерді өлі туған күйінде дүниеге әкелді. Саутворт егіздерді жоғалтқаннан кейін үйіне оралды, бірақ ол тез арада «Рочестерге» оралды. Маусым соңында Саутворт «Билли-младшийді» Коламбустағы көршісінің абайсызда атып өлтіргенін естіді. Ұлы жазылып кетті, бірақ бұл оқиға менеджерді қатты дүр сілкіндірді. Команда сол маусымда лига чемпионатында жеңіске жетті. Саутворт 1928 жылы Ұлттық лиганың байрағын жеңіп, «Нью-Йорк Янкиске» төрт ойында әлем чемпионатында жеңіліп қалған Билл МакКечнидің орнына «Сент-Луиске» ойыншы-менеджер ретінде көтерілді. Саутворттың жоғары лигадағы ойыншылық мансабы аяқталды, ол тек 19 ойында, бесеуі аутфилдте, қатысты және алты соққымен .188-ге жуық көрсеткіш жинады. Ол 1192 МЛБ ойынында .297 ұпай жинап, 52 хоум-ран, 91 үштік, 173 қос, 661 ұпай және 561 RBI көрсетті. Мансабында 138 база ұрлады және сегіз маусымда екі таңбалы база ұрлау көрсеткішін тіркеді. Үлкен лиганың ойыншысы ретінде Саутворт 4359 соққыда 1296 соққы соқты. – төмендеуге бет бұрды. Алкоголизммен күрескен ол 1933 жылы жаттығулар кезінде «Гиганттармен» жаттықтырушылық қызметін тастап, екі маусымға бейсболдан кетіп қалды. Жазылғаннан кейін, 1935 жылы «Кардиналс» командасының кіші лигасына қайта қосылды және 1939 жылға қарай «Рочестер» командасының басқарушысы ретінде қайта табысқа жетті. 1935 жылы бұрынғы Мейбл Стемэнге үйленді, одан қызы дүниеге келді. Бұл әлем чемпионатында барлық ойындар тығыз болды, тек біреуінде «Брейвз» питчер Боб Феллерді 11:5 есебімен жеңді. Автор Джон Росси Сайн 1948 жылғы жеңіске талант емес, басқарудың арқасында қол жеткізгенін айтқаннан кейін Саутвортқа деген құрметін жоғалтқанын жазады. Сайн 1948 жылы дәлелденбеген «бонус сәби» питчері Джонни Антонеллиге қол қойғаннан кейін Саутвортқа ренжіді. Сайн мен Саутворт 1948 жылдан кейін сирек сөйлескен. Келесі 1949 жылғы маусымда «Бостон» алаңда қиындықтарға тап болды және алмаздан тыс хаос орын алды. Саутворттың көп ішіп, жүйкелік құлдырауға ұшырағаны туралы әңгіме тарады. Кейбір ойыншылар оның ережелеріне наразылық білдірді, ал бастапқы шортстоп Альвин Дарк пен екінші басмен Эдди Станки оның ішімдік ішуіне сын айтты. Сол арада Саин сияқты басқалар Саутворттың 1948 жылғы жеңіске алған үлесіне наразы болды. 16 тамызда «Бостон» 55:54 есебімен Саутворт команданы маусымның қалған бөлігіне жаттықтырушы Джонни Куниге тапсырды. Сол кездегі газет бұл өзгерісті денсаулық жағдайына байланысты жұмыстан кету деп сипаттады. Куни басқарған «Брейвз» төртінші орынға ие болды. Бұл орын командаға әлем чемпионатының ақшасын алуға кепілдік берді, бірақ «Брейвз» ойыншылары Саутвортқа тек төрттен бір бөлігін беру туралы шешім қабылдады. Кейбір қарсылық білдірген ойыншылар (соның ішінде Дарк пен Станки) саудаға шығарылғаннан кейін Саутворт өз орнына оралды және «Брейвз» командасын төртінші орынға жеткізді. 1950 жылдың 29 тамызында Саутворт басқарушы ретінде 1000-шы жеңісін тіркеп, «Брейвз» командасының «Цинциннатиге» қарсы 4:0 есебімен жеңіске жетуіне көмектесті. Саутворт 1934 жылдан бері төртінші орында тұрмаған команданы алты маусым бойы төртінші немесе одан да жақсы орынға ие болған командаға айналдырды. Алайда, қартайып бара жатқан команда мен қатысушылардың азаюы Саутворттың мансабы мен «Брейвз» командасының болашағы үшін жамандық әкелді. 19 маусымда Саутворттың клубы 28:31 есебімен жеңіліске ұшырады. Ол команданың бас менеджері Джон Куиннге телефон соғып, отставкаға кетуге рұқсат сұрады. Оның .597 жеңіске жету пайызы Маккартидің .615 көрсеткішіне қарағанда барлық менеджерлер арасында жетінші орында тұр. Саутворт 1000 ойын жеңген кез-келген менеджер үшін ең аз ойынды басқарған (1770) ойынды басқарды. Саутворт ойыншы ретінде және тағы да менеджер ретінде әлем чемпионатын жеңген алғашқы адам болды. Саутворт 1950-ші жылдары «Брейвз» командасында скаут ретінде жұмыс істеді. Ол 1955 жылы тұтқындалғаннан кейін мас күйінде көлік жүргізу айыптарынан ақталды және 1956 жылғы маусымнан кейін келісімшарты аяқталғаннан кейін скаутингтен зейнетке шықты. Темекі шегуді көп жыл бұрын тастағанымен, ол әр соққышының нақты ойынға қатысқандай әрекет етуін қалады және жақсы ойнаған орынбасарларды қосымша ойын уақытымен марапаттады. Саутворт 2008 жылы Бейсбол даңқы залына сайланды. 1940 жылдары ойыншы ретінде сайлауға қатыса алмады, бірақ аз ғана дауыс алды. 2003 жылы менеджер ретінде тізімнен шығарылғаннан кейін автор Реймонд Милер дауыс беру, телефон арқылы шалу, радиошоуларға қатысу және «The Birdhouse» деп аталатын веб-сайты арқылы жақтау көрсету арқылы үгіт жүргізді. Саутворт 16 мүшелі Ветерандар комитетінен 13 дауыс алып сайланды. Саутворттың Даңқ залына сайланған күні 1948 жылғы «Брейвз» командасының бұрынғы ойыншыларының бірі Клинт Конатсер ескі менеджеріне құрмет көрсетті. «Ол жағдайға қатысты дұрыс шешімді қабылдау туралы ішкі сезіміне сенді», - деді Конатсер. «Оның қабылдаған шешімдері оған әрқашан жұмыс істеді, кейде емес. Лео Дурочер де сондай болды. Кейбір адамдар ештен келген аттарды таңдай алады. Саутворт алмазда сондай гений болды». 2014 жылдың қаңтарында «Кардиналс» командасы Саутвортты 2014 жылғы алғашқы топқа енген 22 бұрынғы ойыншы мен қызметкердің қатарында «Сент-Луис Кардиналс Даңқ залы мұражайына» енгізетінін жариялады. Ол сонымен қатар Алабама спорт даңқы залының мүшесі болып табылады.

Southworth's managerial career began in 1928 with the Rochester Red Wings of the AA International League (IL), the top club in the Cardinals' farm system. In May, Southworth and his wife experienced the stillbirths of twins. Southworth returned home after losing the twins, but he quickly came back to Rochester. Late in the season, Southworth received word that Billy Jr. had been accidentally shot by a neighbor in Columbus. His son recovered, but the experience shook the manager. The team won the IL championship that season. Southworth was promoted to St. Louis as player manager for , replacing Bill McKechnie, who won a National League pennant in 1928 and lost the World Series in four straight games to the New York Yankees. Southworth's Major League playing career reached the end of the road, as he appeared in only 19 games, five in the outfield, and batted only .188 with six hits. He finished with a .297 batting average in 1,192 MLB games played, 52 home runs, 91 triples, 173 doubles, 661 runs scored, and 561 RBI. He stole 138 bases in his career and had double digit steal totals in eight seasons. As a big leaguer, Southworth had 1,296 hits in 4,359 at bats. — began a downward spiral. Beset by struggles with alcoholism, he quit a coaching job with the 1933 Giants during spring training and left baseball for two seasons. After a recovery, he rejoined the Cardinals' minor league system in 1935 and by 1939 he was again enjoying success as Rochester's manager. He remarried in 1935, wedding the former Mabel Stemen, with whom he had a daughter. In that World Series, all of the games were close except for one, when the Braves beat pitcher Bob Feller 11–5. Author John Rossi writes that Sain lost some respect for Southworth after the manager said the managing and not talent had won the 1948 pennant. Sain had already become irritated with Southworth after the 1948 signing of unproven "bonus baby" pitcher Johnny Antonelli. Sain and Southworth rarely spoke after 1948. During the following season, 1949, Boston struggled on the field and was in chaos off the diamond. Southworth was rumored to be drinking heavily and near nervous collapse. Some players complained about his rules and regulations, and some, including starting shortstop Alvin Dark and second baseman Eddie Stanky, were critical of his drinking. Meanwhile, others, like Sain, resented the amount of credit Southworth had received for the 1948 pennant. With Boston at 55–54 on August 16, Southworth turned the Braves over to coach Johnny Cooney for the remainder of A newspaper account at the time characterized the change as a leave of absence for health reasons. With Cooney, the Braves finished fourth. A finish that high in the standings guaranteed the team shares of the World Series money, but the Braves players voted to only give Southworth a quarter share. After some of the rebellious players (including Dark and Stanky) had been traded, Southworth returned to his post in and led the Braves to a fourth place finish. On August 29, 1950, Southworth recorded his 1,000th win as manager, leading the Braves to a 4 0 win over Cincinnati. Southworth had managed to convert a team that hadn't finished fourth since 1934 into one that would finish fourth or better for six straight seasons. However, an aging team and declining attendance would bode poorly for both Southworth's career and the Braves' future in New England. In , Southworth's club was only 28–31 on June 19. He called the team's general manager, John Quinn, and asked to be allowed to resign, His .597 winning percentage is seventh all time among managers to McCarthy's .615. Southworth has the least amount of games managed (1,770) for any manager to have won 1,000 games. Southworth was the first to win the World Series as a player and again as a manager. Southworth remained with the Braves as a scout in the 1950s. He was acquitted of drunken driving charges after a 1955 arrest, and retired from scouting at the end of his contract following the 1956 season. Though he had quit smoking many years earlier, On batting practice, he wanted every hitter to approach it like he was in an actual game, and he would award bench players who performed well with additional playing time. Southworth was elected to the Baseball Hall of Fame in 2008. He had been eligible for election as a player in the 1940s, but he received few votes. After Southworth had been left off of the ballot as a manager in 2003, author Raymond Mileur had begun a campaign of letter writing, phone calls to the Hall of Fame, radio show comments and advocacy through his website known as "The Birdhouse". Southworth was elected after receiving 13 votes from the 16 member Veterans Committee. On the occasion of Southworth's election to the Hall of Fame, one of his former players on the 1948 Braves, Clint Conatser, paid tribute to his old manager. "He just had a gut feeling about the right thing to do in a situation", Conatser recalled. "The moves he would make would work for him — all the time, not occasionally. Leo Durocher was the same way. It's like some guys can pick horses out of nowhere. Southworth was a genius like that on the diamond." In January 2014, the Cardinals announced that Southworth was among 22 former players and personnel to be inducted into the St. Louis Cardinals Hall of Fame Museum for the inaugural class of 2014. He is also a member of the Alabama Sports Hall of Fame.