Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист (1915–1997)
American screenwriter (1915–1997)
Пол Джаррико (12 қаңтар 1915 – 28 қазан 1997) – американдық сценарист және кино өндіруші. Маккартизм дәуірінде Голливуд киностудияларының басшылары оны қара тізімге қосып, жұмыстан шығарды.
Paul Jarrico (January 12, 1915 – October 28, 1997) was an American screenwriter and film producer who was blacklisted by the Hollywood movie studio bosses during the era of McCarthyism.
Алғашқы жылдар
Пол Джаррико 1915 жылдың 12 қаңтарында Лос-Анджелесте Израиль Шапиро есімiмен дүниеге келген. Оның әкесi – Ресейден келген еврей иммигранты, заңгер, ақын және социалист болған. UCLA-да оқып жүргенде Джаррико Жастар коммунистік лигасына қосылып, Америка коммунистік партиясының белсенді мүшесіне айналды. Оның партиямен байланысы мен қатысы 1937 жылдан 1958 жылға дейін сақталды. Джаррико 1936 жылы Сильвия Гассинге үйленді. 1941 жылы Сильвияның кіші қарындасы Зельма сценарийші Майкл Уилсонға тұрмысқа шықты.
Paul Jarrico was born in Los Angeles, California on January 12, 1915, as Israel Shapiro. His father was a Russian Jewish immigrant, a lawyer, poet and socialist. While attending UCLA, Jarrico joined the Young Communist League, where he became an active member of the American Communist Party. His alliance and association with the party lasted from 1937 to 1958. Jarrico married Sylvia Gussin in 1936. Sylvia's younger sister, Zelma, married screenwriter Michael Wilson in 1941.
Кино мансабы
1930 жылдары Джаррико жазушылық жолын бастады. Ол негізінен Колумбия Пикчерс компаниясы үшін төмен бюджетті голливудтық фильмдерге детективтік және комедиялық сценарийлер жазды. Осы фильмдердің ішінде 1937 жылғы "Некеге шаруа жоқ", 1938 жылғы "Мен – заң", және Люсиль Боллдың түскен 1939 жылғы "Сұлулықты сұрағанда" фильмдері бар. 1940 жылдардың басында Джаррико Екінші дүниежүзілік соғыста сауда флотында Солтүстік Африка мен Италияға жіберілді. Отанға оралғаннан кейін ол Metro Goldwyn Mayer Pictures компаниясында мансабын жаңадан бастады. 1941 жылы Джинджер Роджерстің басты рөлде ойнаған "Том, Дик және Гарри" фильмі "Ең үздік түпнұсқа сценарий" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ие болды. 1943 жылы Джаррико "Ресей әні" көркем фильмінің сценарийін бірлесіп жазды. Бұл фильм президент Франклин Д. Рузвельттің ықпалымен, Германияға қарсы соғыста кеңес жағына халықтың қолдауын тарту мақсатымен жасалды. 1940 жылдары Джаррико жазған тағы бірнеше сәтті фильмдерге "Мыңдаған шаттықтар" (1943), "Ізденіс" (1948) және "Қажет емес" (1949) кіреді.
During the 1930s, Jarrico began his writing career. He mostly wrote crime and comedy scripts for lower budget Hollywood films with Columbia Pictures. Among these films were No Time to Marry (1937), I Am the Law (1938), and Beauty for the Asking (1939), starring Lucille Ball. In the early 1940s, Jarrico was sent to Northern Africa and Italy to be a merchant marine in World War II. When he returned home he restarted his career with Metro Goldwyn Mayer Pictures. His 1941 film Tom, Dick and Harry, starring Ginger Rogers, was nominated for an Academy Award for Best Original Screenplay. In 1943, Jarrico co scripted the feature film Song of Russia. The film was created under pressure from president Franklin D. Roosevelt to garner sympathy from the public for the Soviet cause in their war against Germany. Some other successful films written by Jarrico in the 1940s include Thousands Cheer (1943), The Search (1948) and Not Wanted (1949).
Қара тізімге енгізілген
Джаррико RKO басшысы Говард Хьюзбен ұзаққа созылған сот дауына қатысты. 1950 жылы Говард Хьюздің «Ақ мұнара» фильмі үшін жаңа сценарий үстінде жұмыс істеп жатқанда, Джарриконың жақын досы оның есімін Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі комитетке берді. Джаррикоға сотқа шақыру туралы хабарды естігеннен кейін Хьюз оны фильмнен шығарды. HUAC алдында куәлік беруден бас тартқаннан кейін Джаррико қара тізімге енгізіліп, паспорты тартылып алынды. Бұл оның фильм түсіруін өте қиын етіп берді. Американдық студиялар оның сценарийлерін фильмге түсіруге келіспеді, ал ол паспорты болмағандықтан басқа елдерге бара алмады. 1954 жылы Джаррико қара тізімдегі тағы бір режиссер Герберт Биберманмен бірге Жаңа Мексикаға барып, «Ер тұзы» фильмін жасады. Бұл фильм қара тізімдегі режиссерлер түсірген жалғыз фильм болды, сол себепті ол өзі де қара тізімге енді, яғни қара тізімге енген жалғыз фильм атанды. 1992 жылы Конгресс кітапханасы осы фильмді Ұлттық кино тізіліміне енгізген 100 фильмнің қатарына қосты. 1958 жылы ол Еуропаға көшіп, онда жиырма жылдан астам өмір сүрді. 1960 жылдары «Питер Ахилл» деген псевдониммен бірнеше фильмнің сценарийін жазуға қатысты, олардың ішінде «Jovanka e l’Altri» (1960), «Call Me Bwana» (1963), «Der Schatz der Azteken» (1965) және «La Balada de Johnny Ringo» (1966) фильмдері бар. Сондай-ақ, ол 1960 жылдары Еуропа теледидары үшін сценарийлер жазды.
Jarrico had engaged in a protracted legal battle with Howard Hughes, the head of RKO. In 1950, while working on his newest script for the Howard Hughes film, The White Tower, a friend close to Jarrico gave his name to the House Un American Activities Committee. Immediately upon hearing the news of Jarrico's subpoena, Hughes dismissed Jarrico from the film. After refusing to testify before HUAC, Jarrico was blacklisted and his passport was confiscated. This made it extremely difficult for him to make films. No American studios were willing to make his scripts into movies, and he could not go to other countries due to his lack of a passport. In 1954, Jarrico went to New Mexico with Herbert J. Biberman, a fellow blacklist filmmaker, where they created the film Salt of the Earth. The film was the only one to be made by blacklisted filmmakers, and therefore became blacklisted itself, making it the only blacklisted film. The film was one of 100 films chosen by the Library of Congress for the National Film Registry in 1992. In 1958, he moved to Europe where he lived for over twenty years. During the 1960s he used the pseudonym Peter Achilles to co script several films, including Jovanka e l’Altri (1960), Call Me Bwana (1963), Der Schatz der Azteken (1965) and La Balada de Johnny Ringo (1966). He also wrote scripts for television in Europe all throughout the 1960s.
Жеке өмір және өлім
1966 жылы Джаррико 30 жыл бойы әйелі болған Сильвия Гассиннен ажырасып, француз қызы Иветт Ле Флокке үйленді. 1977 жылы ол одан ажырасып, Америка Құрама Штаттарына қайтып келді, онда ол Лия Бенедеттимен танысып, 1992 жылы оған үйленді. Өмірінің соңына дейін Калифорнияда тұрды. Санта-Барбарадағы Калифорния университетінде сабақ берді және АҚШ мен Еуропа бойынша кино теориясы және «қара тізім» тақырыбында лекциялар оқыды. Джаррико 1997 жылғы 28 қазанда автокөлік апатында қайтыс болды. Ол «қара тізімнің» басталуына 50 жыл толуына арналған іс-шаралардан үйге қайтып бара жатқан жолда қаза тапты. Ол 82 жасқа толуға азық қалған еді.
In 1966 Jarrico divorced Sylvia Gussin, his wife of 30 years, to marry a Frenchwoman, Yvette Le Floc'h, from whom he separated in 1977. He then returned to the United States where he met and, in 1992, married Lia Benedetti. He spent the rest of his life in California. He taught courses at the University of California at Santa Barbara and lectured on film theory and the blacklist in the U. S. and Europe. Jarrico died on October 28, 1997, in a car accident. He was returning home after attending events commemorating the beginnings of the blacklist fifty years earlier. He was 82 years old.