Ленинград блокадасының ақыны Ольга Берггольц

Кіріспе

Ольга Фёдоровна Бергольц (; 16 мамыр 1910 [е.с. 3 мамыр 1910] – 13 қараша 1975) – совет және орыс ақыны, жазушы, драматург және журналист. Ол ең көп танымал болғаны – қала қоршауда болған кезде Ленинград радиосындағы жұмысымен, ол қаланың күші мен нығайып тұруының символына айналды.

Ерте өмір

Ольга Бергольц Санкт-Петербургтің жұмысшылар ауданында дүниеге келген. Оның әкесі Федор Христофорович Бергольц (1885—1948) — жартылай орыс, жартылай латыш тегінен шыққан хирург, бірақ 1942 жылы «ұлттық неміс және негізгі акционер ұлы» ретінде Красноярск өлкесіне күштеп жіберілді (оның әкесі шын мәнінде зауытта жұмыс істеген). Ол Николай Бурденко басшылығымен Императорлық әскери медицина академиясында оқыды және Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери дәрігер болып қызмет етті. Қазан революциясынан кейін Қызыл Армияға шақырылып, госпитальдық пойызбен жұмысын жалғастырды. Ольганың анасы Мария Тимофеевна Бергольц (қыздығы Грустилина) (1884—1957) — орыс тілінде сөйлейтін. Оның Мария (1912—2003) атындағы кіші қарындасы да болған, ол кейін Ленинград мемлекеттік музыкалық комедия театрының актрисасы болды. 1918 жылы Ресей азамат соғысы басталғанда Федор Бергольц отбасын Угличке жіберді, олар 1921 жылға дейін бұрынғы Богоявленский монастырында тұрды. Ленинградқа оралғаннан кейін Ольга Петроград еңбек мектебіне түсіп, 1926 жылы бітірді. Бірақ институт жабылды. Студенттердің бір бөлігі — Ольга, бірақ Борис емес — Ленинград университетіне ауыстырылды. 1930 жылы филология факультетін бітіріп, «Советская степь» газетінде журналист болып жұмыс істеу үшін Қазақстанға жіберілді. Осы кезеңде Ольга Корниловтан ажырасып, оқушысы Николай Молчановқа үйленді. Ол сондай-ақ балаларға арналған «Қысқы жазғы тотықұс» (1930) атты алғашқы кітабын жариялады. 1931 жылы Ленинградқа оралғаннан кейін электр станциясы газетінде журналист болып жұмыс істеуге кірісті. 1932 жылы екінші қызы Майя дүниеге келді, бірақ бір жылдан кейін қайтыс болды. Осы кезеңдегі сезімдері мен ойлары «Жолдан тыс жер» (1932), «Түн» (1935), «Журналистер» (1934) және «Дәндер» (1935) кітаптарында көрініс тапты. Бергольцтің «Өлеңдер» (1934) және «Углич» (1932) еңбектері Максим Горькийдің мақұлдауына ие болды. 1934 жылы Кеңес жазушылар одағына қабылданды. 1942 жылдың қаңтар айында тағы бір жеке трагедияны бастан өткерді: екінші күйеуі Николай Молчанов аштықтан қайтыс болды. Кейін Ольга 1942 жылдың 29 қаңтарында Николайға арналған өлеңін және «Тор» (1965) атты кітабын жазды. 1942 жылдың наурыз айында Ольга, дистрофияның ауыр түрінен зардап шегіп, достарының қарсылығына қарамастан, «Өмір жолы» арқылы Мәскеуге күштеп жіберілді. 20 сәуірде Ленинградқа оралып, Радио үйінде жұмысын жалғастырды. Қайтып келгеннен кейін Георгий Макогоненкоға, әдеби сыншыға, сондай-ақ қоршау кезінде радио жүргізушісіне үйленді. 1943 жылы «Ленинградты қорғағаны үшін» медалімен марапатталды.

Olga Bergholz was born in a working suburb of Saint Petersburg. Her father Fyodor Khristophorovich Bergholz (1885—1948) was a surgeon of half Russian and half Latvian descent, although in 1942 he was forcefully sent to the Krasnoyarsk Krai as "an ethnic German and a son of a principal shareholder" (his father was in fact a factory worker). He studied in the Imperial Military Medical Academy under Nikolay Burdenko and served as a military doctor during the World War I; after the October Revolution he was mobilized by the Red Army and continued working at the hospital train. Olga's mother, Maria Timofeyevna Bergholz (née Grustilina) (1884—1957), was a native Russian. She also had a younger sister Maria (1912—2003) who would later become an actress of the Leningrad State Theatre of Musical Comedy. With the start of the Russian Civil War in 1918 Fyodor Bergholz sent his family to Uglich where they lived in the former Bogoyavlensky Monastery up until 1921. Upon return Olga entered a Petrograd labor school which she finished in 1926. Soon the institute was shut down. Some of the students —including Olga, but not Boris— were moved to the Leningrad University. In 1930, she graduated from the philological faculty and was sent to Kazakhstan to work as a journalist for the Soviet Steppe newspaper. During this period Olga divorced Kornilov and married her fellow student Nikolay Molchanov. She also published her first book for children Winter Summer Parrot (1930). After returning to Leningrad in 1931, she started working as a journalist for the newspaper of the electric power plant (Electric Power). In 1932 she gave birth to her second daughter Maya who died in just a year. Her feelings and thoughts on this period were expressed in such books as The Out of the way Place (1932), Night (1935), Journalists (1934), and Grains (1935). Such works by Bergholz as Poems (1934) and Uglich (1932) were approved of by Maxim Gorky. In 1934 she joined the Union of Soviet Writers. In January 1942, she survived another personal tragedy: her second husband Nikolay Molchanov died of hunger. Olga later dedicated a poem 29 January 1942 and her book The Knot (1965) to Nikolay. In March 1942, Olga, who suffered from a critical form of dystrophy, was forcefully sent by her friends to Moscow using the Road of Life, despite her protests. On 20 April, she returned to Leningrad and continued her work at the Radio House. On her return, she married Georgy Makogonenko, a literary critic, also a radio host during the siege. In 1943, she was awarded the Medal "For the Defence of Leningrad".