Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артур Кин (1835 жылдың 23 қаңтары – 1915 жылдың 8 ақпаны) – британдық кәсіпкер, кейін GKN plc болған Guest, Keen and Nettlefolds инженерлік фирмасындағы Кин.
Arthur Keen (23 January 1835 – 8 February 1915) was a British entrepreneur, the Keen in engineering firm Guest, Keen and Nettlefolds, later GKN plc.
Алғашқы жылдар
Оның ерте жылдары нақты емес, бірақ ол Чеширде, шамасы Нортвичке жақын жерде, фермердің ұлы болып дүниеге келген. Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолына жұмысқа тұрудан бұрын оның алғашқы білімі шамалы болған сияқты, мүмкін ол кеңседе жұмыс істеген. 1855 жыл шамасында ол теміржолға тауар агенті болып тағайындалып, Сметвикке көшірілді, онда оның жұмысы Томас Астбери (1810–1862) сияқты өнеркәсіптік байланыстар желісіне алып келді, ол оны Фрэнсис Уоткинспен таныстырды. 1858 жылы Кин Астберидің қызы Ханнаға үйленді. Олар Эджбастондағы отбасылық өмірде жарты ғасыр бойында он бала тәрбиеледі.
His early years are uncertain but he was born in Cheshire, perhaps near Northwich, the son of a farmer. His early education seems to have been meagre before he joined the London and North Western Railway, probably in some clerical capacity. Somewhere around 1855, he was appointed a goods agent for the railway and relocated to Smethwick where his job led to a network of industrial contacts including Thomas Astbury (1810–1862) who introduced him to Francis Watkins. In 1858, Keen married Astbury's daughter, Hannah. The couple were to go on to parent ten children in half a century of family life in Edgbaston.
Өнеркәсіпші
Уоткинс өзінің патенттелген жаңғақ жасау машинасымен Англияда сатуға тырысты, ал Кин бұл бизнестің әлеуетін байқады. Астбериден алынған капиталмен Уоткинс пен Кин фирмасы құрылды. Фирма дамып, 1864 жылы акционерлік қоғам ретінде тіркелді, ал Уоткинс бірнеше жылдан кейін зейнетке шықты. Кин бизнесті бірнеше стратегиялық бірігулер мен сатып алулар арқылы кеңейтуді жалғастырды. Киннің мақсаты – агрессивті баға саясаты мен өндіріс көлемін ұлғайту арқылы бекіту элементтері нарығындағы жетекші болу еді. Ол өзінің әдістерін басқа бір Бирмингем фирмасы – Nettlefold and Chamberlain-ге қарап жасағанмен, одан кем сәттілікке жетті, мүмкін, ол олардай қатал болмағандықтан және күрделі нарық сегментіне енгендіктен. 1899 жылы Кин Ivor Bertie Guest, 1st Baron Wimborne-ден Dowlais Iron Company компаниясын 1,5 миллион фунт стерлингке сатып алып, Guest, Keen & Co. (GK) компаниясын құрды. Осы кезде Киннің компанияларды сатып алуға бейімділігі әлсірегендей болды, бірнеше бірігу әрекеттері сәтсіз аяқталды, соның ішінде АҚШ-тың «United States Steel Corporation» компаниясымен жасалған келісім де орындалмады. Дегенмен, 1902 жылы ол көршілес «Nettlefolds Limited» компаниясымен бірігіп, «Guest, Keen and Nettlefold» (GKN) компаниясын құрды. GKN өте табысты бизнес болды және Кин жоғары бағаланды. Бизнестің табыстылығының көп бөлігі – ол кәсіподақ өкілі Ричард Джэггинспен бірлесіп құрған және Мидленд аймағындағы темір және болат жұмыскерлерінің жалақы табельінде іске асырылған «Бирмингем Альянсы» арқылы бағаны тұрақтандыру саясатына байланысты болды. Ол 1880 жылы «Birmingham and Midland Bank» банкінің директоры болып тағайындалды және оны «London, City, and Midland Bank» банкі ретінде құруға бағытталған бірігулер сериясын жетекшілік етті.
Watkins was trying to market his patent nut making machine in England and Keen saw the potential of the business. The firm of Watkins and Keen was established with capital from Astbury. The firm prospered and in 1864 was launched as a limited company, Watkins retiring a few years later. Keen continued to expand the business through a series of astute mergers and acquisitions. Keen's objective was to establish himself as the market leader in fasteners through aggressive pricing and economies of scale. Though he modelled his approach on that of another Birmingham firm, Nettlefold and Chamberlain, he achieved less success, possibly being less ruthless and embedded in a more complicated market segment. In 1899, Keen bought the Dowlais Iron Company for £1.5 million from Ivor Bertie Guest, 1st Baron Wimborne, forming Guest, Keen & Co. (GK). At this point, Keen's facility for takeover seems to have faltered with a series of aborted mergers, including one proposed with United States Steel Corporation. However, in 1902, he completed a merger with the neighbouring business of Nettlefolds Limited to create Guest, Keen and Nettlefold (GKN). GKN was an enormously profitable business and Keen was held in high regard. Much of the business's profitability stemmed from a successful policy of price maintenance through the Birmingham Alliance that he forged with trade unionist Richard Juggins and which was realised in the midland iron and steel wages board. He became a director of the Birmingham and Midland Bank in 1880 and led the series of mergers that established it as the London, City, and Midland Bank.
Қоғамдық өмір
Кин азаматтық қоғамға зор үлес қосты, соның ішінде жиырма бес жыл Сметвик денсаулық сақтау кеңесінде қызмет етті, Стаффордшир округі кеңесінің алғашқы кеңесшілерінің бірі болды және Джозеф Чемберленмен бірге Бирмингем университетінің құрылуына атсалысты. Либерал болғанымен, ол үкіметтік автономияға қарсы болды және Либералдық одақтастық қозғалысында белсенділік танытты. Ол Чемберленнің тарифтік реформаларын қолдады және темір және болат комиссиясының құрамында жұмыс істеді. Оған Парламентке сайлану ұсынылғанымен, ол бас тартты.
Keen made extensive contributions to civil society, including twenty five years on the Smethwick board of health, service as one of Staffordshire County Council's first aldermen and work with Joseph Chamberlain on the foundation of the University of Birmingham. Though a Liberal, he opposed home rule and was active in the Liberal Unionist cause. He supported Chamberlain's tariff reforms and served as part of the iron and steel commission. Though called upon, he declined to stand for Parliament.