Базил Чампнейс: Британдық сәулетші және жазушының өмірі мен шығармалары
Basil Champneys
Базил Чампнейс (1842-1935) – британдық сәулетші, Манчестердегі Джон Райландс кітапханасы, Оксфорд пен Кембридж колледждерін жобалаған автор. Сәулет өнері туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық сәулетші және автор (1842–1935)
British architect and author (1842–1935)
Базиль Шампней (17 қыркүйек 1842 – 5 сәуір 1935) – ағылшын сәулетшісі және жазушы. Оның ең белгілі құрылыстарының қатарында Манчестердегі Джон Райлендс кітапханасы, Сомервилл колледжінің кітапханасы (Оксфорд), Ньюнам колледжі (Кембридж), Леди Маргарет Холл (Оксфорд), Мансфилд колледжі (Оксфорд) және Ориел колледжінің (Оксфорд) Родс ғимараты бар.
Basil Champneys (17 September 1842 – 5 April 1935) was an English architect and author whose most notable buildings include Manchester's John Rylands Library, Somerville College Library (Oxford), Newnham College, Cambridge, Lady Margaret Hall, Oxford, Mansfield College, Oxford and Oriel College, Oxford's Rhodes Building.
Өмір
Шампнейс 1842 жылдың 17 қыркүйегінде Лондонның Уайтчапел қаласында шағын кірісі бар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Уильям Уэлдон Шампнейс, Уайтчапелдегі (кейін Личфилд деканы) Сент-Мария шіркеуінің евангелистік викарийі болды. Оның анасы, Мэри Энн, алтын және күміс шебері Пол Сторрдың төртінші қызы (оның туыстарының ішінде 1931-1936 жылдардағы Вестминстер архидиаконы Реверенд Вернон Сторр, 1906-1908 жылдардағы Суррей архидиаконы Реверенд Фрэнк Уттертон, суретшілер Рекс Уистлер мен Лоренс Уистлер, сондай-ақ Биркердің 2-ші бароны Линдсей Майкл Линдсей болды). Сегіз баланың бірі болған ол Чартерхаус мектебінде оқыды, математикаға бейімділігі болғанмен, сурет салу қабілеті жеткіліксіз болды. 1860 жылы ол Кембридж университетінің Тринити колледжіне қабылданды. 1864 жылы ол үміттене білген "бірінші сыныпты" дипломды алуға қол жеткізе алмады, классикалық трипоста екінші сыныпты иеленді және Лландаф соборының геодезі Джон Причардтың басшылығымен сәулетші мамандығын оқуға кірісті. Шампнейс 1867 жылы Лондонның Квинс-скверінде, Morris & Co кеңсесіне жақын жерде жеке сәулет практикасын ашты. 1876 жылы ол 4-ші виконт Стратлланның ұрпағы Уильям Драммондтың ұрпағы Морис Драммондтың қызы Мей Тереза Эллаға үйленді, олардың екі ұлы мен екі қызы болды. Шампнейс Century Guild, Athenaeum Club және Savile Club мүшесі болды, Уолтер Патер, Роберт Луис Стивенсон, Сидни Колвин және Ковентри Патмор сияқты адамдармен танысты. 1912 жылы Британдық сәулетшілер институты Шампнейске сәулет өнеріндегі еңбегі үшін Корольдік алтын медалін табыс етті. Шампнейс 1935 жылдың 5 сәуірінде Хэмпстедтегі 42 Фрогналл Лейн мекенжайындағы үйінде қайтыс болды. Ол Брасеноз қайықтарының мүшелері, пастор Уэлдон Шампнейс және дәрігер сэр Фрэнсис Шампнейстің ағасы болды.
Champneys was born in Whitechapel, London, on 17 September 1842 into a family with a modest income, his father, William Weldon Champneys, was an Evangelical Vicar of St Mary's Church, Whitechapel (later Dean of Lichfield). His mother, Mary Anne, was fourth daughter of the goldsmith and silversmith Paul Storr (his cousins thus including Rev. Vernon Storr, Archdeacon of Westminster from 1931 to 1936, Rev. Frank Utterton, Archdeacon of Surrey from 1906 to 1908, the artists Rex Whistler and Laurence Whistler, and the academic Michael Lindsay, 2nd Baron Lindsay of Birker). One of eight children, he attended Charterhouse School, showing a talent for mathematics and lacking in drawing skills. In 1860, he entered Trinity College, Cambridge. In 1864, he failed to get the 'first class' degree he had hoped for, achieving a second class in the Classical Tripos, and he took articles to study as an architect with John Prichard, the Surveyor of Llandaff Cathedral. Champneys set up his practice as an architect in 1867 in Queen's Square, London, close to the office of Morris & Co. In 1876 he married May Theresa Ella, a daughter of Maurice Drummond, descendant of William Drummond, 4th Viscount Strathallan, and they had two sons and two daughters. Champneys was a member of the Century Guild, the Athenaeum Club and the Savile Club, making acquaintances with Walter Pater, Robert Louis Stevenson, Sidney Colvin, and Coventry Patmore. In 1912 the Royal Institute of British Architects awarded Champneys its Royal Gold Medal for architecture. Champneys died at his home, 42 Frognall Lane, Hampstead, on 5 April 1935. He was the brother of Brasenose rowers Weldon Champneys (clergyman) and Sir Francis Champneys (doctor).
Жазбалар
Оның жазбаларына 1879 жылы жарық көрген Генри Мериттің «Көркемдік сын және романс» кіріспесі, 1871 жылы жарық көрген «Королева Виктория көшесіндегі шіркеулер» портфолиосы, 1887 жылы «Британдық сәулетші» үшін жарық көрген «Викториялық өнер және түпнұсқалық» және 1887 жылы «Көркемдік журнал» үшін жарық көрген «Королева Викторияның билігіндегі сәулет» кіретін. «Англияның тыныш бұрышы: Винчелси, Рай және Ромни Марш қалаларындағы ландшафт және сәулет зерттеулері» 1875 жылы портфолио ретінде таратылғаннан кейін жарық көрді, ал 1915 жылы оның қарындасы Аделаида Драммондқа арналған «Аретроспектива және естеліктер» еңбегі жарияланды. Шампнейдің хаттары Бейнеке сирек кітаптар мен қолжазбалар кітапханасының жалпы қорында сақталған.
His writings include an introduction to Henry Merritt: Art Criticism and Romance, published in 1879 and Churches about Queen Victoria Street, a portfolio published in 1871, Victorian art and originality for the British Architect published in 1887, and The architecture of Queen Victoria's reign for the Art Journal, published in 1887. A Quiet Corner of England: Studies of Landscape and Architecture in Winchelsea, Rye and Romney Marsh was published in 1875 after being circulated as a portfolio and a work regarding his mother in law, Adelaide Drummond, A Retrospect and Memoir, was published in 1915. Champneys' correspondence has been preserved in the General Collection of the Beinecke Rare Book and Manuscript Library.
Сәулет
Архитектураны «ғылым емес, өнер» деп есептей отырып, ол Британдық сәулетшілер институтының орнына Көркемшілер гильдиясына қосылды. Шампней Джон Причард ұнатқан және үйреткен готика стилінде жұмыс істей білгенімен, кейіннен Англия бойынша кем дегенде 100 ғимаратты салғандықтан, Королева Анна стилінің алға бастаушыларының бірі болды. Джон Райлендстің әйелі Энрикетта Райлендс Оксфордтағы Мансфилд колледжі үшін Шампней салған кітапханаға қызығып, оған дизайнды әлдеқайда сәндірек етіп дамытуды тапсырды. Манчестердегі Диансгейттегі Джон Райлендс еске алу кітапханасын салуға тоғыз жыл кетті. Шампнейдің Оксфордтағы ғимараттарына Санкт-Петер-ле-Бейли шіркеуі (1872–1874) – бұл Санкт-Петер колледжінің капелласы, Леди Маргарет залындағы Жаңа Ескі зал (1881–1883), Үнді институты (1883–1896), Мансфилд колледжінің кітапханасы (1886–1889), Нью-Колледждегі Робинсон мұнарасы (1896), Сомервилл колледжінің кітапханасы (1903), Мертон колледжіндегі Сент-Албан залы ғимараттары (1905–1910), Линакре колледжіндегі капелла және тұрғын үй (1907–1909) және Ориел колледжіндегі Родс ғимараты (1908–1911) кіреді. Оның Кембридждегі жұмыстарына Археологиялық музей (1883) – қазіргі Питерхаус театры, Діни және әдеби мектеп және Ньюнхэм колледжі (1875–1910 жылдар аралығында) жатады. Ол колледжге «жеңілдік әсерін» қосып, құрылыс ерекшеліктеріне де, құнына да назар аударғаны үшін мақталады. Шампнейдің басқа жерлердегі ғимараттарына Лондонның Милл Хилл мектебінің (1898) капелласы, Регент паркіндегі Бедфорд колледжінің (1910) ғимараттары, Король Эдуард VII мектебі (Кингс Линн) (1910–1913), Харроу мектебіндегі Батлер мұражайы (1886), Винчестер колледжіндегі мұражай (1898) және Бедфорд орта мектебі (1878–1892) кіреді. Шампней 1877 жылы Уилнекотт мектеп ғимаратын да жобалаған; бұл ғимаратты бұзу қаупі бар, себебі Стаффордшир округі кеңесі жерді жер дамытушыға беруді жоспарлап отыр. Шампнейдің салған шіркеулеріне оның әкесінің шіркеуі, Сент-Люк, Кентиш Таун (1867–1870), теңізшілердің шіркеуі Сент-Мэри Стар оф Си, Гастингс (1878) және Сент-Чад, Слиндон, Стаффордшир (1894) кіреді. 1897 жылы ол Лондонның Саутварк қаласындағы Сент-Джордж-Мартир шіркеуінің төбесіне бұлттар, херубимдер және өрнектер салды. 1898 жылы ол Сент-Мэриге, Манчестерге (ол онда жер өлшеуші болған) портик қосты, ал 1902–1903 жылдары оңтүстік қосымша салды. Оның үйі, Холл Оук, Фрогнал, Хэмпстед те оның туындыларының бірі болды.
Believing that architecture was 'an art not a science' he joined the Art Workers Guild instead of the Royal Institute of British Architects. Although Champneys was able to work in the Gothic style that John Prichard preferred and taught, he later became one of the pioneers of the Queen Anne style, working on at least 100 buildings throughout England. John Rylands' widow, Enriqueta Rylands, had admired the library Champneys had designed for Mansfield College, Oxford and hired him to develop the design on a more lavish scale – The John Rylands Memorial Library in Deansgate, Manchester took nine years to build before opening on 1 January 1900, it is one of Champneys' finest designs. Champneys' Oxford buildings include the Church of St Peter le Bailey (1872–1874), which serves as the chapel for St Peter's College, New Old Hall in Lady Margaret Hall (1881–1883), the Indian Institute (1883–1896), the Mansfield College library (1886–1889), the Robinson Tower at New College (1896), the Somerville College Library (1903), the St. Alban Hall buildings at Merton College (1905–1910), a chapel and residence hall at Linacre College (1907–1909), and the Rhodes Building in Oriel College (1908–1911). His Cambridge works include the Archaeological Museum (1883), now Peterhouse Theatre, the Divinity and Literary School and Newnham College (between 1875 and 1910), for which he is credited for bringing a 'touch of lightness' to the college and is acknowledged for his attention to both construction details, and to cost. Champneys' buildings elsewhere include the chapel of Mill Hill School, London (1898), buildings for Bedford College in Regent's Park (1910), King Edward VII School (King's Lynn) (1910–1913), the Butler Museum at Harrow School (1886), the museum at Winchester College (1898), and Bedford High School (1878–1892). Champneys also designed the Wilnecote Board School buildings as a slightly earlier work in 1877; this building is in danger of demolition due to Staffordshire County Council wishing to give the land away to a land developer. Churches by Champneys include his father's parish church, St Luke's, Kentish Town (1867–1870), the sailors' church of St Mary Star of the Sea, Hastings (1878), and St Chad, Slindon, Staffordshire (1894). In 1897 he did the painting of clouds, cherubs and scrolls on the ceiling of St George the Martyr, Southwark in London. In 1898 he added a porch to St Mary, Manchester, where he was surveyor, and between 1902 and 1903, a south annexe. His home, Hall Oak, in Frognal, Hampstead was also one of his works.