Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор, саясаткер және жарнама шебері, олимпиадалық каноэші.
American author, politician, and advertising executive
the Olympic canoeist
Брюс Фейрчайлд Бартон (5 тамыз 1886 – 5 шілде 1967) – американдық автор, жарнама шебері және республикалық саясаткер. Ол 1937 жылдан 1941 жылға дейін Манхэттенді АҚШ Өкілдер палатасында өкілдік етті. 1940 жылы ол АҚШ Сенатына сайлауға түсті, бірақ үкімді сенатор Джеймс М. Мидтен жеңілді. 1940 жылғы сайлау науқаны барысында Бартон президент Франклин Д. Рузвельттің назарына ілікті, ол үшінші мерзімге қайта сайлануға ұмтылып, қарсыластарын "Мартин, Бартон және Балық!" деп атады.
Bruce Fairchild Barton (August 5, 1886 – July 5, 1967) was an American author, advertising executive, and Republican politician. He represented Manhattan in the U. S. House of Representatives from 1937 to 1941. In 1940, he ran for election to the U. S. Senate, but was defeated by incumbent Senator James M. Mead. During the 1940 campaign, Barton became a high profile target of President Franklin D. Roosevelt, who was running for re election to a third term and identified his opposition with the epithet "Martin, Barton, and Fish!"
Өмірбаян
Бартон 1886 жылы Теннесси штатының Роббинс қаласында дүниеге келді. Ол АҚШ-тың әртүрлі аймақтарында өсті, соның ішінде Чикаго аймағында. Бартон Чикаго қаласының орталық бөлігінен он шақырым қашықтықтағы Иллинойс штатының Оук Парк қаласында тәрбиеленді. Брюс Бартонның әкесі Уильям Э. Бартон – жақсы жазушы және 20 жылдан астам уақыт бойы Бірінші қауымдық шіркеуде қызмет еткен, дінге берілген христиан пасторы болды. Бартонның анасы Эстер Трейт Бушнелл бастауыш мектеп мұғалімі болған, ол Франсис Бушнелл, Роберт Трейт және Джон Давенпорт сияқты Конектикут колониясының бірнеше басшыларының ұрпағы еді. Бартонның бауырлары – Чарльз Уильям Бартон (1887 ж.т.), Хелен (1889 ж.т.) және Роберт Шомут Бартон (1894 ж.т.). Бартонның ата-анасы, сонымен қатар, Бартонның ата-анасынан оны күтуді сұраған Ребекка есімді афроамерикалық қызды және Уэбстер Бетти есімді ұлды тәрбиеледі. Бартон бала кезінен журналистикаға қызығушылық танытып, тоғыз жасында бос уақытында газет сата бастады. Жастық шағында ол мектеп газетінің редакторы болды, ал кейіннен «Oak Park Weekly» атты жергілікті газетте тілші болып жұмыс істеді. Бартон сондай-ақ, ағасының клен сиропы бизнесіне көмектесті, ол оның еңбегінің арқасында табысты болды. Бартон 1903 жылы әкесі де оқыған Берея колледжіне түсті, кейіннен Массачусетс штатындағы Амхерст колледжіне ауысып, 1907 жылы бітірді.
Barton was born in Robbins, Tennessee in 1886, the son of a Congregational clergyman. He grew up in various places throughout the U. S., including the metro Chicago area. Barton was raised in Oak Park, Illinois, ten miles from downtown Chicago on the rail line. Bruce Barton's father, William E. Barton, was a prolific writer and a devout Christian pastor serving the First Congregational Church for over 20 years. Barton's mother, Esther Treat Bushnell, was an elementary school teacher who was descended from a number of colonial Connecticut leaders including Francis Bushnell, Robert Treat, and John Davenport. Barton's siblings were Charles William Barton (b. 1887), Helen (b. 1889), and Robert Shawmut Barton (b. 1894). Barton's parents also took in a boy by the name of Webster Betty, in addition to an African American girl named Rebecca, whose mother had asked Barton's parents to take care of her. Journalism appealed to Barton even as a child and he sold newspapers in his free time when he was just nine. Later on during his teenage years he served as the editor for his high school newspaper, and became a reporter for a local newspaper called the Oak Park Weekly. Barton also helped run his uncle's maple syrup business, which became successful with his contributions. Barton first enrolled in Berea College (where his father attended college) during 1903 and later transferred to Amherst College in Massachusetts, where he graduated in 1907.
Жарнамашы
Бартон 1919 жылы Бартон, Дёрстин және Осборн (BDO) жарнама агенттігін құруға дейін публицист және журнал редакторы болып жұмыс істеді. Тоғыз жыл өткен соң агенттік Джордж Баттен агенттігімен бірігіп, Batten, Barton, Durstine & Osborn (BBDO) болып қайта құрылды. Бартон 1939 жылы BBDO президенті лауазымына Рой С. Дёрстиннің орнына келді, содан кейін 1961 жылға дейін BBDO агенттігін басқарды. Осы кезеңде ол өз бизнес серіктестері мен қызметкерлеріне Нью-Йорктегі Мэдисон даңғылын жарнама индустриясының Меккасы ретінде орнатуға көмектесті, американдық корпорациялар үшін институционалдық жарнаманы дамытты және BBDO-ны АҚШ-тағы жетекші шығармашылық жарнама фирмаларының біріне айналдырды. Басқа да көптеген танымал BBDO кампанияларының арасында Бартон Бетти Крокер кейіпкерін жасады. Ол сонымен қатар General Motors және General Electric компанияларына ат қоюға және GE корпоративтік логотипі мен ұранының алғашқы дизайнын жасауға үлкен үлес қосты. Бартон 1940-1942 жылдары Пибоди сыйлығының қазылар алқасының құрамында болды.
Barton worked as a publicist and magazine editor before co founding the Barton, Durstine & Osborn (BDO) advertising agency in 1919. Nine years later the agency merged with the George Batten agency to become Batten, Barton, Durstine & Osborn (BBDO). Barton replaced Roy S. Durstine as president of BBDO during 1939 and then headed the BBDO agency until 1961, all while helping his business partners and employees toward establishing Madison Avenue in New York City as the Mecca for the advertising industry, advancing institutional advertising for American corporations, and developing BBDO into one of the major creative advertising firms operating in the United States. Among other famous BBDO campaigns, Barton created the character of Betty Crocker. He is also credited with naming General Motors and General Electric (and creating an early design of the circular GE corporate logo and catch phrase). Barton was also a member of the Peabody Awards Board of Jurors from 1940 to 1942.
Республикалық саясаткер
Жас кезінде прогрессивті саяси бағыттарды қолдаған Бартон 1919 жылы Республикалық партияның белсенді жақтаушысына айналды, содан кейін 1920 жылдардағы Кальвин Кулиджден бастап 1950 жылдардағы Дуайт Эйзенхауэрге дейінгі бірнеше республикалық президенттік үміткерлерге кеңесші болып қызмет етті. АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельт пен «Жаңа саясаттың» (New Deal) бейтарап емес қарсыласы болған Бартон көптеген республикалық үміткерлерге өз қарым-қатынас қызметтерін ұсынды. Бартон 1937 жылдың 8 тамызында қайтыс болған АҚШ өкілі, демократ Теодор А. Пейзердің толықпаған мерзімін толтыру үшін өткен арнайы сайлауда жеңіске жетті. Бартон екі мерзімге (1937–1941) АҚШ Өкілдер палатасында Манхэттен округін өкілдік етті, содан кейін 1940 жылы Нью-Йорк штатынан АҚШ сенаторы болып сайлануға талпыныс жасады, бірақ сәтті болмады. Конгрестегі қызмет кезеңінде Бартон Франклин Рузвельттің бейтарап емес қарсыласы болды.
Initially supporting progressive political policies as a young man, Barton later became an active supporter of the Republican Party in 1919, and he later served as an advisor for both the Republican Party and several Republican presidential candidates from the time of Calvin Coolidge during the 1920s to that of Dwight Eisenhower during the 1950s. As a staunch opponent of U. S. President Franklin D. Roosevelt and the New Deal, Barton offered his public relations services to many Republican candidates over the years. Barton won a special election to fill the unexpired term of U. S. Representative Democrat Theodore A. Peyser, who died on August 8, 1937. Barton eventually served two terms (1937–1941) in the U. S. House of Representatives, representing the Manhattan house district and he later ran an unsuccessful 1940 campaign for election as U. S. Senator from New York. During his time in Congress, Barton was a staunch opponent of Franklin Roosevelt.
Жазушы
Көп сатылған нұсқаулықтардың авторы болған Бартон сонымен қатар жүздеген танымал журналдарға мақалалар мен синдикаттық газеттердегі бағандар жазды. Ол оқырмандарына кеңес беріп, шабыттандырып, Бартонның өзінің американдық арман туралы түсінігіне жетуге көмектесті, бұл түсінік негізінен Бартонның «кішкентай қалалық бала» ретіндегі өмірін және секталық христиандық сенімдерін американдық бизнес және өнеркәсіп саласының белгілі бір лидерлеріне деген құрметімен үйлестіруге негіделген ("Service").
As the author of many bestselling guidebooks, Barton also wrote literally hundreds of popular magazines articles and syndicated newspaper columns, offering his readers advice and inspiration for attaining Barton's own idealization of the American Dream, based largely upon Barton's meshing of his own life as a "small town boy" and sectarian Christian beliefs in with his admiration of certain American business and industry leaders ("Service").
Ешкім білмейтін адам - бай кәсіпкерлер үшін христиандық ақтау
Бартон өзінің әртүрлі жазушылық карьерасында аяқтаған туындыларында көптеген христиандық Библиялық тақырыптарды бейнеледі, бұл оның мызғымас діни сенімдерімен байланысты болды. Осы кітабында Бартон Исаны 1920-ші жылдардағы ер адам ретінде көзге елестетеді, сол кездегі адамдарға әдеттегідей көрінетін тым төмен мінезді Исаны сынға алады. Бартон Исаны өзіне ұқсас, "күшті тартымды" кәсіпкер ретінде де бейнелейді. 1925 жылғы "Ешкім танымайтын адам" кітабында Бартон Исаны заманауи "жетекші" деп атау, Исаның "жарнамалары" арқылы тиімді қарым-қатынас жасағанын айту және Исаны "қазіргі бизнестің негізін қалаушы" деп мақтау сияқты даулы тарау тақырыптарын қосты, осы арқылы Бартонның Исасы – кәсіпкер тақырыбын зерттеді. 1956 жылғы "Ешкім танымайтын адам" кітабының Бобс Меррилл баспасының редакторы Бартонның рұқсатымен оның мәтінін "көп өзгертіп", бизнес және жарнамаға қатысты сілтемелерді, сондай-ақ 1920-ші жылдардағы Генри Форд, Джордж Перкинс және Джим Джефрис сияқты танымал тұлғалар туралы үзінділерді алып тастады.
Barton had projected many Christian Biblical themes throughout his works completed within his varied writing career, due in part to his own strong religious convictions. In this book, Barton envisions Jesus as if he were alive as a man's man in the present day of the 1920s while criticizing the overly meek Jesus that people were used to during that time. Barton also depicts Jesus as a "strong magnetic" executive businessman, similar to himself. In the 1925 edition of The Man Nobody Knows Barton incorporated controversial chapter titles leading into the exploration of Barton's Jesus as businessman themes, such as calling Jesus a modern "Executive", postulating that Jesus communicated effectively by "His Advertisements", and hailing Jesus as "The Founder of Modern Business" among others. In the much later 1956 edition of The Man Nobody Knows, editors at Bobbs Merrill "heavily amended" Barton's text with his permission, cutting out the references to business and advertising. along with excerpts featuring popular celebrities of the 1920s, such as Henry Ford, George Perkins, and Jim Jeffries.
BBDO қызметкерімен жыныстық қатынас
Бартонның 1928 жылдан 1932 жылға дейін BBDO қызметкері Фрэнсис Вагнер Кингпен жасырын түрде жүргізген жыныстық қатынасы туралы жұртшылықтың назары аударылды. Кинг Бартонға және BBDO-дағы басқаларға өзін үйленбеген әйел ретінде таныстырған. Кейіннен оның күйеуі Бартонға сүйіспеншілігін жоғалтып алғандығы үшін сотқа берумен қорқытады. Бартон "Кингс" клубына 25 мың доллар төледі. Кейіннен, 1932 жылы өзінің адвокатымен кездесу кезінде миссис Кинг Бартонға жала жабу үшін сотқа бергенін және Кингтің әлеуетті жұмыс берушісіне берген жағымсыз жұмыс анықтамасына негізделген 250 000 доллар зиянды өтеуді талап еткенін хабарлады. Кинг ханым Бартонға Бартонның жеке және қоғамдық өміріне негізделген жарнамашы туралы роман жазып жатқанын, бірақ егер Бартон бұл мәселені 50,000 доллар төлеп шешсе, өз жұмысын жарияламайтынын және жала жабу туралы істі тастайтынын айтты. Баспасөздер Бартон мен Кингтің жыныстық қатынасы туралы және басқа да Кинг Бартонның жалған әрекеттері туралы мәлімдеді. Бартон 1933 жылы 17 сәуірде миссис Кингке шантаж жасау туралы қылмыстық айып тақты. Оның қылмыстық ісі 1933 жылдың 18 шілдесінен 2 тамызына дейін созылды. 1933 жылы 2 тамызда қазылар алқасы Франсис Вагнер Кингті шантаж жасауда кінәлі деп тапты. Екі жыл түрмеде болғаннан кейін, апелляциялық сот оның жазасын үш жылдан алты жылға дейін қысқартты. Бартонға қарсы әйелдің жамандау ісімен айналысатын адвокат Кингтің романын басу үшін ақша төледі, Бартонды тұтқындауға тырысты және Кингке төленген келісім бойынша Бартонға қарсы жамандау ісін тоқтатуды ұсынды. 1936 жылы Кингтің адвокаты заңгерлік қызметінен шығарылды.
Public attention was drawn to a sexual affair that Barton secretly conducted from 1928 to 1932 with BBDO employee Frances Wagner King. King had originally presented herself to Barton and others at BBDO as an unmarried woman. Her husband later threatened to sue Barton for alienation of affection. Barton paid the Kings $25,000 in hush money. Later, during a 1932 appointment with her attorney, Mrs. King informed Barton that she was suing him for slander and seeking damages of $250,000 based on an unfavorable work reference he had provided to a potential employer of King. Mrs. King also informed Barton she was working on a novel about an advertising man based loosely on Barton's own private and public life, but that she would not publish her work and would drop her slander lawsuit if Barton would settle the matter with a payment of $50,000 to King. The newspapers reported about the Barton and King sexual affair, and other King allegations of impropriety by Barton, after learning of Barton's arrest under a civil order from Mrs. King's slander suit. Barton filed a blackmail criminal charge against Mrs. King on April 17, 1933. Her criminal trial ran from July 18 to August 2, 1933. On August 2, 1933, a jury found Frances Wagner King guilty of blackmail. After Mrs. King had served two years, an appeal court reduced her sentence to three to six years. The attorney handling Mrs. King's slander suit against Barton had paid to typeset King's novel, arranged to have Barton arrested, and offered to rescind the slander lawsuit against Barton upon a settlement paid to King. King's attorney was disbarred in 1936.
Өлім
Брюс Бартон 1967 жылы Нью-Йорк қаласындағы 55-ші көшедегі 117 номерлі үйінде қайтыс болды.
Bruce Barton died at his home at 117 East 55th Street in New York City in 1967.