Серафим Туликов: Совет композиторы және әндерінің тарихы
Serafim Tulikov
Серафим Туликов: кеңес композиторы, патриоттық туындыларымен танымал. Өмірбаяны, шығармашылығы және музыкаға деген балалық шағынан бастапқы қызығушылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Серафим Сергеевич Туликов (Серафи́м Серге́евич Ту́ликов; 7 шілде 1914 жыл - 29 қаңтар 2004 жыл) – Ресей империясында дүниеге келген және Ресейде қайтыс болған орыс және кеңес композиторы. Ол музыкалық шығармаларында және ресейлік телесериалдардағы эпизодтық рөлдерінде көбінесе С. Туликов деп көрсетілген. Серафим Туликов патриоттық және мемлекеттік идеологиялық туындыларымен белгілі.
Serafim Sergeyevich Tulikov (Серафи́м Серге́евич Ту́ликов; July 7, 1914 – January 29, 2004) was a Russian and Soviet composer, who was born in the Imperial Russia, and died in Russia. He was often credited as S. Tulikov in his musical works and his cameo appearance in Russian television series. Serafim Tulikov is known for his patriotic and officially ideological compositions.
Алғашқы жылдар
Серафим Туликов Батыс Ресейдегі Калуга қаласында бухгалтер Григорий Бобоедовтың отбасында дүниеге келді. Серафимнің екі ата-анасы да жастық шағында хорларда белсенді қатысты, ал Серафим бала кезінен музыкаға терең бойлады. Ол ақырында Калуга музыка академиясына қабылданды, ал 18 жасында Ресейдегі көптеген консерваторияларда білім алды.
Serafim Tulikov was born in Kaluga, western Russia, to the family of bookkeeper Grigoriy Boboedov. Both parents of Serafim were active in choirs during their youth, and Serafim was deeply immersed in music during his childhood. He was eventually enrolled into the Kaluga Academy of Music, and at the age of 18, he studied at many conservatoires in Russia.
Жетілген кезең
Кеңес композиторларының ескі буынының көпшілігі 1960-шы жылдары теледидар дәуірі басталғаннан кейін өзінше ыңғайлы сезінбеді. Серафим Туликов өзін түзетіп, жетекші және ең танымал кеңес әншілерінің бірі ретінде бекінді. Оның репертуары, сондай-ақ қолданған стильдік формалары айтарлықтай кеңейді. Бір жағынан, Туликов "Ленин мәңгі сізбен" (Лев Ошанин сөздері) – бәлкім, Владимир Ленинге арналған ең табысты және кеңінен танымал кеңес әні, және "Туған жер" (Юрий Полюхин сөздері) сияқты гимнге жақын салтанатты әндер жазды. Екінші жағынан, ол 60-шы жылдардағы мәдени жаңарудың іздерін анық көрсететін "Күлімде!" (Михаил Плиатковский сөздері), "Бір белгісізі бар теңдеу" (Михаил Плиатковский сөздері) және "Бұл қайталанбас" (Михаил Плиатковский сөздері) сияқты әндер жазды. Бұл әндерде идеология мен патриотизмнің тікелей элементтері болмады және олар Туликовтың 1940-50 жылдардағы лирикалық әндерінің көпшілігінде кездесетін фольклорлық дәстүрден мүлдем ажыратылды. Туликов совет тарихы мен саясатындағы маңызды оқиғаларға арналған көпшілік әндерін жазуын жалғастырды. "Алыс планеталарға!" (Юрий Полюхин сөздері) әні – КСРО-ның технологиялық жетістіктерін жырлайтын оптимистік туынды. Күдіксіз, ол 1961 жылы Юрий Гагариннің ғарышқа алғашқы сапарынан кейін жазылды. 1964 жылы Туликовтың жалғыз операсы "Баранкин, адам бол!" Мәскеудегі премьерасы өтті. 1960-шы жылдардың соңында Туликов неославяндық үлгідегі әндер жаза бастады. Олардың барлығы Ресейге арналған, бірақ бұрынғы патриоттық стильінен ерекшеленді. Олар көбірек фольклорлық сипатқа ие болды және Ресейдің шалғындары, далалары, аспаны, көлдері мен өзендері сияқты ауылдық және табиғи бейнелермен толы болды. Құштарлық пен тіпті жеңіл қайғы-қасірет сезімдері, жоғалып бара жатқан бір нәрсеге қоштасу сияқты, көбірек байқалды. Осы кезеңнің мысалдары: "Алыста, алыста менің Ресейім" (Владимир Харитонов сөздері), "Махаббат мойындауы" (Михаил Танич сөздері), "Қазына Ресей" (Олег Милявский сөздері) және "Туған жерім" (Петр Градов сөздері). Туликов Кеңес Армиясына, оның ерліктері мен дәстүрлеріне арналған әндер жазуын жалғастырды, мысалы, Ұлы Отан соғысына белсенді қатысқан көптеген басшылары бар КСРО басшылығында танымал болған "Ветерандардың жаны қартаюдан сақтайды" (Яков Белинский сөздері) және "Ресейдің ұлы" (Владимир Харитонов сөздері). Туликов Ленин мен Кеңес Одағының Коммунистік партиясы туралы көптеген әндер жазғанымен әйгір болды. Мысалы, 1981 жылы партияның 26-шы съезінің ашылуына арналған "Мен Отанымды әндеймін" (Николай Доризо сөздері) әні – аса мақтаншаң және гимнге ұқсас туынды. Ән Кеңес мемлекетінің күшін және әлемдік миссиясын жырлап, бұл күштің қорқыныш пен зорлық-зомбылыққа емес, кеңес халқының нағыз жетістіктері мен жомарттығына негізделгенін көрсетті. 1960-шы жылдардың басында Туликов Мәскеу туралы "Мен сені әндеймін, Мәскеуім" (Юрий Полюхин сөздері) атты өте сәтті ән жазды. "Мәскеу, сенің даңқың әлемге қанатқа бітіп ұшты! Мәскеу, сен менің Отанымның жүрегісің!" деген сөздер аңызға айналды. 1970-шы жылдары Туликов Кеңес үкіметі 1974-1975 жылдары бастаған Байкал-Амур магистральдық теміржолын салу жобасына бірнеше ән үлестірді. "BAM Вальсі" (Михаил Плиатковский сөздері) осы әндердің ең танымал әні болды.
Many of the older generation of Soviet composers did not feel particularly comfortable after the onset of the television age in the 1960s. Serafim Tulikov adjusted himself, and established himself as one of the leading and most popular Soviet songwriters.) His repertoire, as well as the stylistic forms he used, expanded significantly. On the one hand, Tulikov composed such near hymnal solemn songs as "Lenin is Forever with You" (lyrics by Lev Oshanin), perhaps one of the most successful and widely known Soviet songs dedicated to Vladimir Lenin, and "Motherland" (lyrics by Yuri Polukhin). On the other hand, he wrote songs which clearly carried in themselves an imprint of the cultural thaw of the 1960s, such as "Smile!" (lyrics by Mikhail Pliatskovsky), "Equation with One Unknown" (lyrics by Mikhail Pliatskovsky), and "This will Never Be Repeated" (lyrics by Mikhail Pliatskovsky) These contained no explicit elements of ideology or patriotism, and they were decidedly divorced from the folkloristic tradition in which the majority of Tulikov's lyrical songs of the 1940s 50s were rendered. Tulikov continued to contribute mass songs dedicated to various important events in Soviet history and politics. His song "To the Distant Planets!" (lyrics by Yuri Polukhin) was a work of optimism designed to celebrate the USSR's technological breakthroughs. Unsurprisingly, it was written in the wake of Yuri Gagarin's first space journey in 1961. In 1964, Tulikov's only opera, Barankin, bud' chelovekom, premiered in Moscow. In the late 1960s Tulikov began to compose songs with overtly neo Slavophile overtones. They were all dedicated to Russia, yet were different from his previous patriotic style. They became explicitly more folkloristic and filled with rural and natural imagery, such as Russia's meadows, fields, sky, lakes and rivers. The elements of wistfulness and even light sadness, as if bidding farewell to something destined to extinction, became more and more prominent. Examples of this period include "There, Far Away is my Russia" (lyrics by Vladimir Kharitonov), "Love Confession" (lyrics by Mikhail Tanich), "Treasure Russia" (lyrics by Oleg Miliavsky), and "My Native Homeland" (lyrics by Peter Gradov). Tulikov continued to write songs dedicated to the Soviet Army, its exploits and traditions, such as "Veterans' Souls Do Not Age" (lyrics by Yakov Belinsky), which became popular with the USSR leadership, itself composed of many who actively participated in the Great Patriotic War, and "The Son of Russia" (lyrics by Vladimir Kharitonov). Tulikov became notorious for composing multiple songs about Lenin and the Communist Party of the Soviet Union. For instance, an incredibly pompous and anthem like song "I Sing of My Motherland" (lyrics by Nikolai Dorizo) was dedicated to the opening of the 26th Party Congress in 1981. The song praised the strength and the global mission of the Soviet state and pointed out that this strength was not based on fear and intimidation but rather on genuine achievements and generosity of the Soviet people. In the early 1960s Tulikov wrote a very successful song about Moscow, "I sing of you, my Moscow" (lyrics by Yuri Polukhin). The phrase "Moscow, your fame is flying on the wings of your glory all over the world! Moscow, you are the heart of my Motherland!" became legendary. In the 1970s, Tulikov contributed several songs to the project of constructing the Baykal Amur Mainline railway, launched by the Soviet government in 1974–75. The "BAM Waltz" (lyrics by Mikhail Pliatskovsky) became perhaps the most famous of these songs.
Бағалау
1980 жылдардың соңында Кеңес Одағы ыдыраған кезде Серафим Туликов өзін өзгешелікке ұшырағанда көбірек оқшауланғанын сезді. Туликовтың дәстүрлілігі және баяу, әуенді лирикалық музыкаға құштарлығы, жаңадан танымал болған авангард пен музыкадағы үйлесім мен тыныштықты түбегейлі жобауға, оның орнына қақтығыс пен жабайы ырғақтарға басымдық беруге қатысты. Туликовтың атағы бірте-бірте төмендеді. Ол 2004 жылы зейнетте қайтыс болды. Оның музыкалық мұрасының бір бөлігін кеңес музыкасын жақсы көретіндер қайта жаңғыртты. Дегенмен, қайта басылған және жаңа өмір алған көп бөлігі – Туликовтың 1960-1970 жылдардағы саяси мазмұны жоқ, жеңіл лирикалық музыкасы болды.
As the Soviet Union unravelled in the late 1980s, Serafim Tulikov found himself increasingly isolated to deal with the change. Tulikov's traditionalism, as well as his penchant for slow flowing and sweet lyrical tunes, was sharply at odds with the newly fashionable avant garde and radical rejection of harmony and tranquility in music, in favor of cacophony and wild rhythms. Tulikov gradually faded away from public prominence. He died in retirement in 2004. Some of his musical legacy has been resurrected by the lovers of Soviet music. However, the majority of what has been reissued and revived has been Tulikov's most non political, light lyrical music of the 1960s 70s.