Кіріспе

Рашель Гурни (5 наурыз 1920 – 24 қараша 2001) – ағылшын актрисасы. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде театр сахнасында мансабын бастады, ал 1950-жылдары теледидар мен киноға қатысты. 1990-жылдардың басына дейін, көбінесе теледидар мен театр жұмыстарында белсенді болды. Ол ITV телеарнасының "Жоғарғы және төменгі қабаттар" (Upstairs, Downstairs) атты тарихи драмасындағы сәнді леди Марджори Беллами рөлімен танымал.

Ерте өмір және білім

Рейчел Гурни 1920 жылдың 5 наурызында Букингемширде дүниеге келді. Оның әкесі, Сэмюэл Гурни Любок, Итон мектебінің тәрбиешісі болса, анасы Ирен Шаррер концерттік пианист еді. Әке-шешесінің қызметіне байланысты Гурни 42 ұлмен бірге үлкен үйде өсті, онда жиі суретшілер мен музыканттар қонаққа келетін. Оқушы кезінде ол Букингемширдегі Литтл Чалфонт қаласындағы доктор Чаллонер орта мектебінде білім алды. 1938 жылы Гурни актерлік өнерді оқу үшін Вебер Дуглас драмалық өнер академиясына түсті. Екінші дүниежүзілік соғыс оның актерлік мансабын кейінге шегерді, ол 1945 жылға дейін режиссер Барри Джексон басшылығымен жұмыс істейтін Бирмингем репертуарлық театрында сахнаға шықпады. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Вест-Эндте жылдам танылды, 1946 жылы Критерион театрында Уоррен Четем Стродтың "Гвинея шошқасы" пьесасында Линн Хартли рөлінде дебют жасады. Сол жылы ол романшы Денис Родске үйленді, бірақ олардың некесі 1950 жылы ажырасып кетті. Олардың бір қызы болды, актриса Шарон Гурни (Майкл Гоуфтың келіні). Осы кезеңдегі оның басқа сахналық рөлдері: 1947 жылы Критерион театрындағы "Ұйықтаған дін қызметкері" пьесасындағы Леди Кэтрин, 1948 жылы Олд Вик театрындағы Питер Уотлингтің "Жақсыларға жаңбыр" пьесасындағы келіншегі және 1949 жылы Вестминстер театрындағы "Қара шифон" пьесасындағы Тея.

Ерте мансап

Гурни 1950-ші жылдары Лондон сахнасында үздіксіз өнер көрсетті. Оның сахнадағы бірнеше қойылымдары BBC Sunday Night Theatre арнасында тікелей эфирде теледидардан көрсетілді, соның ішінде «Ұлы Помпейдің трагедиясы» (1950), «Дәрігердің дилеммасы» (1951) және «Едемнің соңы» (1951) сияқты туындылар. 1952 жылы ол «Бірінші жақтағы жеке тұлға» спектаклінде Мейбел және «Дюк-оф-Йорк театрында» «Тұрақ» фильмінде миссис Плесс рөлдерін сомдады. Сондай-ақ, ол Артс театрында «Войси мұрасы» спектаклінде, ал «Эмбасси» театрында «Каро Уильям» спектаклінде ойнады. Келесі жылы ол Вестминстер театрындағы «Каррингтон ВЦ» атты жаңашыл пьесада Валери Каррингтон рөлін ойнады. Ол келесі бірнеше жыл бойы «Бомба» (1954) фильміндегі Авис Брантон, «Венеция саудагері» (1955) фильміндегі Порция және «Шира бақшасы» (1956) фильміндегі Оливия рөлдерін ойнап, белсенді жұмыс істеді. 1959 жылы ол Селия Джонсонның орнына «The Grass is Greener» спектаклінде Хилари рөліне ие болды. Гурни 1950-ші жылдары фильмдерде де, теледидарда да қатыса бастады. Оның кинодағы тұңғыш рөлі Том Браунның «Мектеп күндері» (1951) фильмінде болды. Одан кейін «Блейктер осында ұйықтады» (1953), «Үйдегі бөлме» (1955), «Африка порты» (1956) және «Ұсақ ұрлық» (1959) фильмдері шықты. Осы кезеңдегі оның теледидардағы жұмыстарының қатарында «Night River» (1955), «Қызыл гүл» (1956), «Шотландия Ярдының полковнигі Марч» (1956), «Біздің ортақ досымыз» (1958) және «Ай тасы» (1959) телесериалдары бар.

Карьерасының ортасы

Гурни 1960 жылдары театр, теледидар және кинодағы қызметін жалғастырды. Сахнада ол 1965 жылы Джон Гиелгудпен бірге «Қысқы ертегі» қойылымында Гермиона рөлін, ал 1966 жылы Пикадилли театрында «Идеал күйеуде» Леди Чилтерн рөлін ойнады. Сонымен қатар, ол 1969 жылы Шоудың «Тастарда» турына Дэвид Томлинсон, Роберт Флеминг және Джек Хулбертпен бірге қатысты. Оның кейінгі фильмдерінің қатарында «Берлиндегі жерлеу рәсімі» (1966) және «Мен қалағанымды қалаймын» (1972) фильмдері бар. Оның теледидардағы жұмыстарына «Диксон Док Грин» (1961), «Кэти» (1962), «The Saint» (1963), «Compact» (1963), «ITV Play of the Week» (1964), «Game for Three Losers» (1965), «The Wednesday Thriller» (1965), «Mystery and Imagination» (1966), «The Rat Catchers» (1966), «Armchair Thriller» (1967), «The Portrait of a Lady» (1968), «ITV Saturday Night Theatre» (1969), «The Way We Live Now» (1969), «Upstairs, Downstairs» (1971–1973), «Dangerous Corner» (1974) және «Fall of Eagles» (1974) кіреді. Гурни 1975 жылы Палладиумда «Питер Пэн» спектаклінде миссис Дарлинг рөлінде ойнады. 1977 жылы Гурни Нью-Йорктегі Роундабаут театрында Джордж Бернард Шоудың «Ешқашан айта алмайсыз» пьесасында миссис Клэнден рөлімен американдық сахнада дебют жасады.

Кейінгі мансап

1980 жылы Гурни «Мейджор Барбара» спектаклінде Бродвейде дебют жасады. Ол «The Dresser» (1981–1982) және «Breaking the Code» (1988) спектакльдерінде екі рет Бродвейге оралды. 1985 жылы ол Ноэль Ковардтың «Мистер және миссис Эджхилл» пьесасында маңызды рөлді ойнады. Ол сонымен қатар «Lost Empires» (1986), «Anastasia: The Mystery of Anna» (1986), «Richard III» (1989) және «Little Sir Nicholas» (1990) телефильмдерінде де түсті. Ол 2001 жылғы 24 қарашада Англияның Норфолк округінде Альцгеймер ауруынан туындаған пневмониядан қайтыс болды.