Вивиен Мерчант: Англиялық актрисаның өмірі мен шығармашылығы
Vivien Merchant
Вивиен Мерчант (1929-1982) – ағылшын актрисасы, театр мен кинодағы рөлдерімен танымал. «Альфи» фильміндегі рөлі үшін «Оскарға» үміткер болды, BAFTA жүлдесін жеңіп алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын актрисасы (1929–1982)
English actress (1929–1982)
Ада Брэнд Томсон (22 шілде 1929 – 3 қазан 1982), кәсіби тұрғыда Вивиен Мерчант ретінде танымал, – ағылшын актрисасы. Ол 1942 жылы мансабын бастады және сахнадағы және фильмдердегі драмалық рөлдерімен көзге түсті. 1956 жылы драматург Харольд Пинтерге үйленді және оның көптеген пьесаларында ойнады. Мерчант 1950-1970 жылдар аралығында үлкен жетістіктерге қол жеткізді, 1964 жылы ең үздік әйел актер үшін BAFTA тележүлдесін жеңіп алды. «Алфи» (1966) фильміндегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығына үздік екінші пландағы әйел рөлі номинациясына ие болды және BAFTA сыйлығын ең үміткер жаңа келген үшін жеңіп алды. 1967 жылы ол Бродвейде Пинтердің «Үйге оралу» қойылымында ойнады және «Тони» сыйлығына ұсынылды. Оның басқа фильмдері: «Апат» (1967), «Қылмыс» (1972), «Жан түршігерлік» (1972), «Үйге оралу» (1973) және «Қызметшілер» (1975). Некесі ажырасқаннан кейін депрессия мен алкоголизмге ұшыраған ол 1982 жылы, ажырасқаннан екі жыл өткен соң қайтыс болды.
Ada Brand Thomson (22 July 1929 – 3 October 1982), known professionally as Vivien Merchant, was an English actress. She began her career in 1942, and became known for dramatic roles on stage and in films. In 1956 she married the playwright Harold Pinter and performed in many of his plays. Merchant achieved considerable success from the 1950s to the 1970s, winning the BAFTA TV Award for Best Actress in 1964. For her role in the film Alfie (1966), she received an Academy Award nomination for Best Supporting Actress, and won the BAFTA Award for Most Promising Newcomer. In 1967, she starred in the Broadway production of Pinter's The Homecoming, and received a Tony Award nomination. Her other films included Accident (1967), The Offence (1972), Frenzy (1972), The Homecoming (1973), and The Maids (1975). Suffering from depression and alcoholism as her marriage ended, she died in 1982, two years after her divorce.
Мансап
Мерчант өзінің сахналық атын актриса Вивьен Ли және теңізші болған ағасының есімдерінен құрастырған (Майкл Биллингтонның айтуынша). Ол 1942 жылы репертуарлық театрларда жасөспірім рөлдерімен кәсіби актерлік жолын бастады, кейін Ноэль Ковардтың «Sigh No More» және «Ace of Clubs» сияқты туындыларында Вест-Эндте ойнады, ал 1950 жылдардың басында репертуарлық театрларда жетекші актриса ретінде танылды. Мерчант одан кейін көптеген сахналық қойылымдарда және бірнеше фильмдерде ойнады, соның ішінде «Альфи» (1966), «Авария» (1967), «Френзи» (1972) және «Қылмыс» (1972). «Альфи» фильміндегі рөлі үшін ол «Оскар» және «Алтын глобус» сыйлықтарының «Ең үздік қосалқы актриса» номинациясына ие болды, сондай-ақ BAFTA сыйлығын «Ең үміткер жаңа келуші» және Ұлттық сыншылар кеңесінің сыйлығын «Ең үздік қосалқы актриса» номинациялары бойынша жеңіп алды. Мерчант 1956 жылы драматург Харольд Пинтерге үйленгеннен кейін, оның көптеген пьесаларында ойнады, оның ішінде 1960 жылы Хэмпстед театрындағы оның алғашқы пьесасының қайта қойылған нұсқасы, «Бөлме», «Аздап ауыру», «Түндегі саяхат», «Жинақ» және «Сүйкімді»; соңғысы Алан Баделмен бірге түсірілген танымал телефильм болды, ол үшін ол «Evening Standard» театр сыйлығын «Жаңа келгені үшін» және 1963 жылы BAFTA сыйлығын «Ең үздік актриса» номинациялары бойынша алды. Мерчант кейіннен 1965 жылы Лео МакКернмен бірге «Шәй кеші» фильмінде Венди рөлін ойнады. Ол 1965 жылы Лондонда және 1967 жылы Нью-Йоркте сахнада «Үйге оралу» (1964) пьесасында Рут рөлінде ойнады, ал 1973 жылы осы пьесаның киноверсиясында түсті. Оның сахнада ойнаған соңғы пьесасы «Ескі уақыттар» (1971) болды, онда ол Анна рөлін ойнады. Ол 1967 жылы сэр Питер Холлдың режиссерлігімен Корольдік Шекспир компаниясы үшін Пол Скофилдпен бірге «Макбет» пьесасында Леди Макбет рөлін ойнады. Мерчант Гринвич театрында Жан Женедің «Қыздар» пьесасында Гленда Джексон мен Сюзанна Йоркпен бірге ойнады, бұл пьесаны 1974 жылы Кристофер Майлз түсірді. 1975 жылы Мерчант пен Тимоти Далтон Гринвич театрында Ковардтың «Вортекс» пьесасының қайта қойылған нұсқасында басты рөлдерді ойнады.
Merchant took her stage name as a composite of the actress Vivien Leigh and her brother, who was a merchant seaman (cited by Michael Billington). She began acting professionally in 1942, with supporting juvenile roles in repertory, progressing to West End roles in such works as Noël Coward's Sigh No More and Ace of Clubs, becoming an established lead in repertory in the early 1950s. Merchant subsequently performed in many stage productions and several films, including Alfie (1966), Accident (1967), Frenzy (1972), and The Offence (also 1972). Her performance in Alfie gained her Academy Award and Golden Globe nominations for Best Supporting Actress, and won her the BAFTA Award for Most Promising Newcomer and the National Board of Review Award for Best Supporting Actress. After Merchant married the playwright Harold Pinter in 1956, she appeared in many of his plays, including the 1960 revival of his first play, The Room at the Hampstead Theatre, A Slight Ache, A Night Out, The Collection, and The Lover; the last was also a celebrated television production partnering Alan Badel at Associated Rediffusion, for which she was given an Evening Standard Theatre Award for Best Newcomer and the BAFTA Award for Best Actress, both in 1963. Merchant subsequently appeared as Wendy in Tea Party opposite Leo McKern in 1965. She starred as Ruth in The Homecoming (1964) on stage in both London in 1965 and New York in 1967, receiving a Tony Award nomination for Best Actress in a Play. She went on to star in the film version in 1973. The last of his plays in which she performed on stage was Old Times (1971) as Anna. She played Lady Macbeth to Paul Scofield's Macbeth for the Royal Shakespeare Company in 1967, directed by Sir Peter Hall. Merchant took the role of Madame in the Greenwich Theatre revival of Jean Genet's The Maids partnering Glenda Jackson and Susannah York: This was filmed in 1974 by Christopher Miles. In 1975, Merchant and Timothy Dalton headed the cast of a revival of Coward's The Vortex at the Greenwich Theatre.
Жеке өмір
Мерчант – Харольд Пинтердің бірінші әйелі, ол репертуарлық актриса болып жұмыс істеген кезде оны кездестірді; ол сол кезде Дэвид Барон сахналық атымен актерлік жұмыс істеді. Олар 1956 жылы үйленді, ал 1958 жылы ұлдары Дэниел дүниеге келді. Олардың некесі 1960 жылдардың ортасында бұзыла бастады. 1962 жылдан 1969 жылға дейін Пинтер Джоан Бекуэллмен құпия қарым-қатынас жасады, бұл оның «Адалдық» пьесасына шабыттандырды. 1975 жылы ол сэр Хью Фрейзердің әйелі, тарихшы Леди Антония Фрейзермен қарым-қатынас бастады және сол наурыз айында әйеліне осы туралы айтты. Басында Мерчант Фрейзер туралы жағымды пікірлер білдірді, оның досы, суретші Гай Вейсеннің айтуынша (Биллингтон келтіргендей); бірақ Вейсен еске алғандай, «Вивианның досы үйіне келіп, Антонияға қарсы оның санасын улағаннан кейін, [Пинтерлер сол кезде тұрған] Ханновер террасасындағы өмір біртіндеп мүмкін емес болды». Пинтер кетіп қалды, ал Мерчант ажырасуға өтініш берді және өзінің күйзелісін білдіріп, таблоидтық баспасөзге сұхбат берді. Мерчант осы кезде Фрейзер туралы жағымсыз пікірлер айтты: «Оған жаңа аяқ киім алудың қажеті жоқ еді. Ол әрқашан оның аяқ киімін кие алады. Оның аяқтары өте үлкен, білесіз бе?» Мерчант Фрейзердің Пинтердің «Адалдық» пьесасындағы Эмма кейіпкерінің прототипі болғанына сенді, бірақ ол Джоан Бекуэллмен болған бұрынғы қарым-қатынасы туралы ешқашан білмеді. Фрейзерлердің ажырасуы 1977 жылы, ал Пинтерлердің ажырасуы 1980 жылы аяқталды. 1980 жылы Пинтер мен Фрейзер үйленді.
Merchant was the first wife of Harold Pinter, whom she met while working as a repertory actress; he was then working as an actor under the stage name of David Baron. They married in 1956, and their son, Daniel, was born in 1958. Their marriage began disintegrating in the mid 1960s. From 1962 to 1969, Pinter had a clandestine affair with Joan Bakewell, which inspired his play Betrayal. In 1975, he began a serious affair with the historian Lady Antonia Fraser, the wife of Sir Hugh Fraser, which he confessed to his wife that March. At first, Merchant took it very well, saying positive things about Fraser, according to her friend artist Guy Vaesen (as cited by Billington); but, Vaesen recalled, after "a female friend of Vivien's trotted round to her house and poisoned her mind against Antonia life in Hanover Terrace [where the Pinters then lived] gradually became impossible". Pinter left, and Merchant filed for divorce and gave interviews to the tabloid press, expressing her distress. Merchant made some unflattering comments about Fraser at this time: "He didn't need to take a change of shoes. He can always wear hers. She has very big feet, you know." Merchant believed Fraser to be the basis for the character of Emma in Pinter's play Betrayal, never learning about his prior affair with Joan Bakewell. The Frasers' divorce became final in 1977, and the Pinters' in 1980. In 1980, Pinter and Fraser married.
Өлім
Мерчант Пинтермен некесі ажырасқаннан кейін тереңдеп депрессияға түсіп, ішімдік ішуге көшті. Ол 1982 жылғы 3 қазанда 53 жасында алкоголизмнен көз жұмды.
Merchant became deeply depressed after the end of her marriage to Pinter and turned to drinking. She died at the age of 53 on 3 October 1982, from alcoholism.
Фильм
Жыл Атауы Рөл Ескертулер1966 Альфи Лили КламакрафтБАФТА сыйлығы – Басты рөлдерге ең үміткер жаңа актер үшінҰлттық сын комитеті сыйлығы – Ұздік екінші пландағы әйел рөлі үшін«Оскар» сыйлығына ұсынылым – Ұздік екінші пландағы әйел рөлі үшін«Алтын глобус» сыйлығына ұсынылым – Ұздік екінші пландағы әйел рөлі үшін (Кинофильм)1967 Авария РозалиндКиносыншылар қоғамы сыйлығы – Ұздік екінші пландағы әйел рөлі үшін (екінші орын)1969 Ұлы Альфред Фреда1972 Сүт астында Миссис ПьюФрензи Миссис ОксфордҚылмыс Морин Джонсон1973 Отанына оралу РутБАФТА сыйлығына ұсынылым – Ұздік екінші пландағы әйел рөлі үшін1975 Қызметшілер Мадам
YearTitleRoleNotes1966AlfieLily ClamacraftBAFTA Award for Most Promising Newcomer to Leading Film RolesNational Board of Review Award for Best Supporting ActressNominated—Academy Award for Best Supporting ActressNominated—Golden Globe Award for Best Supporting Actress Motion Picture1967AccidentRosalindNational Society of Film Critics Award for Best Supporting Actress (runner up)1969 Alfred the GreatFreda1972Under Milk WoodMrs. PughFrenzyMrs. OxfordThe OffenceMaureen Johnson1973The HomecomingRuthNominated—BAFTA Award for Best Actress in a Supporting Role1975The MaidsMadame