Ниагара бекінісі үшін шайқас: Француз-үнді қақтығысының тарихы
Battle of Fort Niagara
Ниагара бекінісінің шайқасы: 1759 ж. француз-үнді соғысында британдықтардың Ниагараны басып алуы, Канадаға жол ашты. Амархерст, Прайд және Джонсон қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
басқа да осы атпен аталатын шайқастар
other battles with the same name
Форт-Ниагара шайқасы – Жеті жылдық соғыстың Солтүстік Америкадағы театр операциясының аясындағы француз-үнді соғысының соңғы кезеңінде болған қоршау шайқасы. 1759 жылғы шілдедегі британдықтардың Форт-Ниагараны қоршауы, Ұлы көлдер мен Огайо алқабы аймақтарындағы француз билігін жою мақсатындағы науқанның бір бөлігі болды, бұл генерал Джеймс Вулфтың шығыс бағытындағы шабуылымен бірлесіп, француз Канадасына батыс жақтан шабуыл жасауға мүмкіндік берді.
The Battle of Fort Niagara was a siege late in the French and Indian War, the North American theatre of the Seven Years' War. The British siege of Fort Niagara in July 1759 was part of a campaign to remove French control of the Great Lakes and Ohio Valley regions, making possible a western invasion of the French province of Canada in conjunction with General James Wolfe's invasion to the east.
Өмірбаян
Британдық генерал Джеффри Амхерст Жеті жылдық соғыстың 1759 жылғы әскери науқандарына жоспарлар жасады, оның ішінде француздық Канада провинциясы мен Огайо аңғарындағы бекіністері арасындағы маңызды француздық әскери және жабдықтау орталығы – Ниагара фортын басып алу экспедициясы болды. Амхерст экспедицияны басқаруға бригадир генерал Джон Прайдды таңдады, оған экспедицияның ирокез күштерін басқарған британдық үнді агенті сэр Уильям Джонсон да қосылды. Ниагара форты негізінен француз армиясының капитаны Пьер Пушо басшылығымен салынған. 1759 жылдың басында генерал Луи Жозеф де Монкальм мен Жаңа Франция губернаторы маркиз де Водреуил оны Ниагараны қыстаған 500 адамнан өзге 2500 адаммен нығайтуға жіберді. Пушо, Водреуилдің бұйрығымен, сол адамдардың көп бөлігін маусымның ортасында Огайо айманындағы француз бекіністерін күшейту және Питт фортындағы британдықтарға шабуыл жасау жоспарының бөлігі ретінде оңтүстікке, Машо фортына жіберді. Ниагараны қорғауға қалған күштер Рояль-Руссильон, Лангедок, Ла-Сарр және Беарн полктерінен 200-ге жуық әскер, 20 артиллерист және 300-ге жуық провинциялық әскер мен ополченниктерден тұрды. Прайдтың британдық әскерлері 44-ші және 46-шы полктерден, сондай-ақ 60-шы полктің екі ротасынан құралды, олардың жалпы саны 2200 адамды құрады. Ол сонымен қатар Нью-Йорк штаттық 2500 провинциялық ополченник және Род-Айлендтен 700 ополченникке де басшылық етті. Мохок өзеніндегі су деңгейінің жоғарылауы және кейбір провинциялық роталардың кешігіп келуіне байланысты экспедиция мамырдың ортасынан ғана Шенеқтадиден жолға шықты. 27 маусымда армия Форт-Освегоға келді, онда Джонсон мен 600-ге жуық ирокез оларға қосылды. Осуэгода гарнизон қалдырып, Прайд 1 шілдеде Ниагараға 3200 адаммен аттанды. Француздардың Онтарио көлінде британдықтардың қозғалысын бақылау үшін кемелері болғанымен, бір экипаждың салғырттығы британдық флоттың оларға көрінбеуіне мүмкіндік берді. Олар 6 шілдеде Ниагара фортына жетіп, форттан жасырылған батпақты жерге түсіп, дереу қоршау жұмыстарын бастады.
British General Jeffery Amherst made plans for the 1759 military campaigns of the Seven Years' War that included an expedition to capture Fort Niagara, a major French military and supply point between the French province of Canada and their forts in the Ohio Valley. Amherst chose Brigadier General John Prideaux to lead the expedition, which also included Sir William Johnson, the British Indian agent who led the expedition's Iroquois forces. Fort Niagara had been largely constructed under the direction of Captain Pierre Pouchot of the French Army. In early 1759, General Louis Joseph de Montcalm and New France's governor, the Marquis de Vaudreuil, sent him with about 2,500 men to fortify Niagara beyond the 500 men that had wintered there. Pouchot, under orders from Vaudreuil, sent many of those men south to Fort Machault in mid June as part of a plan to reinforce the French forts of the Ohio Country and attack the British at Fort Pitt. The forces left to defend Niagara consisted of about 200 men from the regiments of Royal Roussillon, Languedoc, La Sarre, and Béarn, 20 artillerymen, and about 300 provincial troops and militia. Prideaux's British Army troops consisted of the 44th and 46th Regiments, and two companies from the 60th, numbering about 2,200 men. He also commanded 2500 provincial militia from New York and 700 from Rhode Island. Delayed by high water on the Mohawk River and the late arrival of some of the provincial companies, the expedition did not begin leaving Schenectady until mid May. On 27 June the army arrived at Fort Oswego, where they were joined by Johnson and about 600 Iroquois. Leaving men behind to garrison Oswego Prideaux departed on 1 July for Niagara with about 3,200 men. While the French had ships patrolling Lake Ontario for British movements, inattention on the part of one of the crews allowed the British flotilla to avoid discovery. They arrived at Fort Niagara on 6 July, landed near a marsh out of sight of the fort, and immediately began siege operations.
Қоршау
Француздардың қамалда жүзге жуық ирокез одақтастары болды, олар британдықтармен бірге келген ирокездермен кездесу үшін кері шегінді. Капитан Пушо қаһарлы қорғаныс ұйымдастырды. Придо өз қаруларының бірінен ұшқын тиіп қаза тапты, ал британдық күштердің басшылығы сэр Уильям Джонсонға өтті. Джонсон провинциялық офицер болғандықтан, тұрақты армияда болмағандықтан, оның басқару құқығына күмән туды. Бірақ сэр Уильям ирокездердің қосымша әскерлерінің командирі ретінде корольдік полковник атағын алғандықтан, төменгі шенді тұрақты армия офицері, подполковник Фредерик Холдиманд келгеннен кейін де басшылықты өз қолында ұстауға талап етті. 24 шілдеде Франсуа Мари Ле Маршан де Лигнери, Шарль Филипп Обри және Мишель Марай де Ла Шовигнери бастаған француздық көмекші күштер бекіністен оңтүстікке қарай екі шақырым жердегі Ла Белль Фамиль шайқасында шабуылға ұшырап, жеңілді. Ниагара бекінісіндегі француз күштері 26 шілдеде капитуляциялады.
The French had about one hundred Iroquois allies at the fort who withdrew to meet with the fellow Iroquois who had accompanied the British. Captain Pouchot directed a vigorous defense. Prideaux was killed when a shell fragment from one of his own guns hit him, and command of the British forces fell to Sir William Johnson. Johnson was a provincial officer and not in the regular army, and thus there was some question of his right to take command. But Sir William held a royal colonel's commission in his role as commander of the Iroquois auxiliaries, and so he insisted on remaining in command after a lower ranking regular army officer, Lieutenant Colonel Frederick Haldimand, arrived on the scene. On 24 July, a French relief force led by François Marie Le Marchand de Lignery, Charles Philippe Aubry, and Michel Maray de La Chauvignerie were ambushed and defeated at the Battle of La Belle Famille two miles south of the fort. The French force at Fort Niagara capitulated on 26 July.
Салдары
Ниагара фортының капитуляциясы француз әскерлері генерал Амхерст басқаратын британ әскерлеріне Кариллон фортын тастап кеткен күні болды. Ниагара фортының тапсырылуынан кейін француздар Канаданың густо заселенные аймақтарын қорғау үшін гарнизондарын қайтарып алып, шекарадағы басқа форттарды тастап кетті. Француздар тастаған бекіністерге Сент-Фредерик форты (қазіргі Крон-Пойнт) және Форт Руйе (қазіргі Торонто) кірді. Француз әскерлері Канаданың орталық аймақтарын қорғау үшін Шамплейн көлінен шығып кеткен кезде Сент-Фредерик форты қиратылды. Форт Руилльдегі гарнизонға аймақты эвакуациялау және егер Ниагара форты құлап жатса, фортты өртеп жіберу туралы бұйрық берілді. Британдықтар Ниагара фортын басып алғаннан кейін француз гарнизоны Форт Руилльді өртеп, Монреальге қайтырды. Огайо және Иллинойс аймандарындағы француз бекіністері ақырында британдық күштерге берілді. Сол айда Монкальм үш айлық Квебек қаласының қоршауы кезінде британдық генерал Джеймс Вулфқа қарсы қорғанысты басқарды. Колониялық астана 1759 жылдың қыркүйегінде Ыбырайым жазығындағы шайқаста басып алынды. Келесі жылы француздар Квебек қаласын қайта басып алуға тырысты, бірақ британдық күштердің келуімен олардың әрекеттері сәтсіз аяқталды. Бір жылдан кейін, екі айлық науқаннан кейін, Монреаль 1760 жылдың қыркүйегінде британдықтар тарапынан басып алынды, содан кейін Жаңа Франция әкімшілігі Канада колониясын британдықтарға тапсыру туралы капитуляция шартына қол қойды. Капитуляция шартына қол қою Солтүстік Америкадағы Жеті жылдық соғыстың негізгі әскери операцияларының аяқталуын білдірді.
The capitulation of Fort Niagara occurred on the same day that French troops abandoned Fort Carillon to an overwhelming British army under General Amherst. Following the surrender of Fort Niagara, the French abandoned other forts in the frontier, recalling garrisons to defend the populated areas of Canada. Forts abandoned by the French includes Fort St. Frédéric (in present day Crown Point) and Fort Rouillé (in present day Toronto). Fort St. Frédéric was destroyed as French troops abandoned Lake Champlain to protect the Canadian heartland. The garrison at Fort Rouillé was instructed to evacuate the area, and burn the fort should Fort Niagara fall. After the British captured Fort Niagara, the French garrison burned Fort Rouillé, and withdrew to Montreal. The remaining French forts in the Ohio and Illinois Country were eventually turned over to British forces. In the same month, Montcalm led the defences against British General James Wolfe in the three month siege of Quebec City. The colonial capital was taken in September 1759 at the Battle of the Plains of Abraham. During the next year, attempts were made by the French to recapture Quebec City, although their attempts were rebuffed with the arrival of British reinforcements. A year later after a two month campaign, Montreal was conquered by the British in September 1760, the administration of New France signed the Articles of Capitulation surrendering the colony of Canada to the British. The signing of the Articles of Capitulation saw the end of major combat operations in the North American theatre of the Seven Years' War.