Келсі Паттерсон: АҚШ-тағы өлім жазасы және психикалық ауру тарихы
Kelsey Patterson
Келси Паттерсон – Техас штатындағы қылмыс. 1954 жылы туған, 2004 жылы өлім жазасынан өтті. Ол Луис Оутс пен Дороти Харрис құрбандарын өлтірді. Ақыл-есі дұрыс емес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кісі өлтіруші Келси Паттерсон (24 наурыз 1954 – 18 мамыр 2004) Техас штатымен өлім жазасына кесілді. Ол 63 жастағы мұнай компаниясының иесі Луис Оутс пен оның хатшысы, 41 жастағы Дороти Харрис екеуін өлтіргені үшін сотталды. Паттерсонның психикалық аурулары болған, ал өлім жазасын орындау алдында Техас кешірім және шартты түрде босату жөніндегі кеңесі оның жазасын өмір бойы түрмеге отыруға ауыстыруды ұсынған. Бірақ губернатор Рик Перри жазаны жеңілдетуден бас тартты, себебі сол кезде Техаста өмір бойы шартсыз түрме жазасы қарастырылмаған; тіпті өлім жазасын алған қылмыстар үшін де өмір бойы сотталғандар 40 жыл өткен соң шартты түрде босатылуға құқылы болған.
American murderer
Kelsey Patterson (March 24, 1954 – May 18, 2004) was executed by the State of Texas. He was convicted of the murder of 63 year old Louis Oates, the owner of an oil company, and 41 year old Dorothy Harris, who was Oates's secretary. Patterson had a history of mental illness, and before his execution, the Texas Board of Pardons and Paroles recommended that his sentence be commuted to life in prison. However, Governor Rick Perry refused to commute the sentence because at that time Texas did not offer the possibility of life imprisonment without parole; even for capital crimes, life sentences came with eligibility for parole after 40 years.
Өмірбаян
Паттерсон 1954 жылы Техас штатының Андерсон округінде дүниеге келген. Паттерсон Оутстың артына жақындап, басына .38 калибрлі тапаншамен атып, өлтірді. Ол орнынан кетіп, бірақ қысқа уақыттан кейін қайта оралып, атыс дыбысын естіп, Оутсты тапқан Харристі атып өлтірді. Харрис атыс естіген соң дабыл көтеріп шыққан еді. Содан кейін Паттерсон досының үйіне барып, киімдерін шешіп, көшеде жалаңаш тұрғанда ұсталды. Қылмыстың нақты себебі анықталмады, бірақ Оутстың досы полицияға Паттерсон мен құрбанның Паттерсонның Оутстың ұлынан жақсы футболшы екеніне қатысты пікір таластырғанын айтты. Сотта екі куәгер 1980 және 1983 жылдары Паттерсонның жеке оқиғаларда оларды атып жарақаттағанын мәлімдеді. Екеуі де бірнеше оқтан зардап шеккендерін айтты; біреуінің өкпесі тесілді, ал екіншісі жамбас және шатқаудағы жарақатымен үш ай ауруханада жатты. Қорғаушы адвокаттар Паттерсонның санасыздыққа шалдыққанын алға тартты, ал оның жарты қарындасы оның психикалық проблемалары Паттерсонның басты күтушісі, әжесінің қайтысынан кейін көп ұзамай басталғанын мәлімдеді. Прокурорлар Паттерсонның жаман адам болғанын, бірақ ақыл-есі дұрыс екенін айтты. Қазылар алқасы 1993 жылдың 1 шілдесінде Паттерсонды кінәлі деп таныды, олар екі сағат бойы кеңеседі. Тағы төрт сағаттық кеңесуден кейін сол түні оған өлім жазасы берілді.
Patterson was born in 1954 in Anderson County, Texas. Patterson walked up behind Oates and shot him in the back of the head with a .38 caliber pistol. He left, but returned a short time later and shot Harris, who had come outside screaming upon hearing the shots and finding Oates. Patterson then went to a friend's house where he took off his clothing and was arrested standing naked in the street. No clear motive was established for the murders, but a friend of Oates told police that Patterson and the victim had once argued over whether Patterson was a better football player than Oates's son. At trial, two men testified for the state that they had been shot by Patterson in separate incidents in 1980 and 1983. Both men said they were hit by multiple bullets; one suffered a punctured lung and the other was hospitalized for three months with wounds to the hip and groin. Defense attorneys said that Patterson suffered from delusions, and Patterson's half sister said that his mental problems started soon after the death of Patterson's primary caretaker, his grandmother. Prosecutors said that Patterson was a mean person but not insane. The jury deliberated for two hours before finding Patterson guilty on July 1, 1993, and after four more hours of deliberation, returned the death sentence that same night.
Өмір бойы бас бостандығынан айыру туралы ұсыныс
2004 жылдың мамыр айында Паттерсон Техас кешірім және шартты түрде босату жөніндегі кеңесінен ақыл-саулығының нашарлауына байланысты өлім жазасын өмір бойына жазаға ауыстыру туралы сирек кездесетін ұсыныс алды. Бірақ губернатор Рик Перри бұл ұсынысты қабылдамады. Губернатор Перри Паттерсонның жазасын өмір бойына ауыстырудан бас тартуын былай түсіндірді: «Бұл айыпталушы өте зорлық-зомбылыққа бейім адам. Техас штатында шартты түрде босатусыз өмір бойына жазалау мүмкіндігі жоқ, және егер оның жазасы жеңілдетілсе, ол тағы да қылмыс жасамайтынына ешкім кепілдік бере алмайды. Әділеттілік пен қоғамдық қауіпсіздік үшін, мен айыпталушының кешірім және жазаны тоқтату туралы өтінішін қабылдамаймын». Паттерсонды өлім жазасына кесу алдында Техас штатында өлім жазасын көздейтін қылмыстар үшін екі ғана жазалау шарасы болды: 40 жылдан кем емес мерзімге шартты түрде босатумен өмір бойына жазалау немесе өлімге әкелетін инъекция; шартсыз өмір бойына жазалау мүмкіндігі болмады. Бұл оқиғаға жауап ретінде, 2005 жылы Техас заң шығарушы органы қастерлі кісі өлтіруге байланысты жазалау заңын өзгертіп, губернатор Перри оған қол қойды. Жаңа заң бойынша, шартты түрде босатумен өмір бойына жазалау мүмкіндігі шартсыз өмір бойына жазалаумен алмастырылды. (Дегенмен, заң өзгергенге дейін ашық қалған барлық істер бойынша, сотталған жағдайда шартты түрде босатумен өмір бойына жазалау мүмкіндігі сақталады.)
In May 2004, Patterson received a rare recommendation from the Texas Board of Pardons and Paroles that his death sentence be commuted to life because of mental illness. Nonetheless, Governor Rick Perry refused to grant the commutation. Governor Perry explained why he refused to commute Patterson's sentence to life, "This defendant is a very violent individual. Texas has no life without parole sentencing option, and no one can guarantee this defendant would never be freed to commit other crimes were his sentence commuted. In the interests of justice and public safety, I am denying the defendant's request for clemency and a stay." Prior to Patterson's execution, Texas had only two sentencing options for capital crimes: life with parole (with a minimum prison time of 40 years) or death by lethal injection; it did not have a life without parole option. Partially in response to the execution, in 2005, the Texas Legislature changed the capital murder sentencing law, which Governor Perry signed into law. Under the new law, the life with parole option was replaced with life without parole. (However, for any unsolved cases prior to the change in law, in the event of a conviction the life with parole option still applies.)
Атқару
Паттерсон 2004 жылдың 18 мамырында 50 жасында өлім жазасына кесілді. Ол соңғы тамақ сұрамады, бірақ шоколад таяқшасы мен газдалған сусынды қабылдады. Бекітілген кезде ол маңғылдап: "Туысым жоқ, туысым жоқ, туысым жоқ. Мен өлім жазасын көздейтін қылмысқа кінәлі емеспін. Менің құқықтарымды беріңіз. Мен өлім жазасын көздейтін қылмыстан ақталдым" деді. Түрме бастығы соңғы сөзін сұрағанда, ол: "Қандай мәлімдеме? Қандай мәлімдеме? Мен өлім жазасын көздейтін қылмыс жасады деп айыпталған жоқпын" деп жауап берді. Паттерсон өз құқықтарын қайта-қайта сұрап, сөзін тоқтатпады. Бір сәтте ол: "Тозаққа барыңдар!" деді. Дәрілер әсер етуге басталғанда, ол: "Маған өмірімді қайтарып беріңіз" деп айқайлады. Ол капитан Джо Берд зиратында жерленген.
Patterson was executed by lethal injection on May 18, 2004, aged 50. He made no last meal requests, but accepted an offer of a candy bar and a soft drink. While strapped down, he mumbled "No kin, no kin, no kin. I'm not guilty of a charge of capital murder. Give me my rights. I'm acquitted of capital murder." When the warden asked him if he had any last words, he replied "Statement to what? Statement to what? I'm not guilty of the charge of capital murder." Patterson continued to ramble on, asking repeatedly for his rights. At one point, he said, "Go to hell." As the drugs took effect, he was saying "Give me my life back". He is buried at Captain Joe Byrd Cemetery.