Кіріспе

Американдық кісі өлтіруші
американдық кісі өлтіруші Гэри Марк Гилмор (туған Фей Роберт Коффман; 4 желтоқсан 1940 жыл – 17 қаңтар 1977 жыл) – американдық қылмыскер, ол Юта штатында жасаған екі кісі өлтіруін мойындағаннан кейін өлім жазасын орындауды талап еткені үшін халықаралық деңгейде танымал болды. 1976 жылы АҚШ Жоғарғы Соты «Грегке қарсы Джорджия» ісі бойынша шешім шығарып, өлім жазасына қатысты жаңа заңдарды бекіткеннен кейін, ол он жылға жуық уақыттан кейін АҚШ-та өлімге кесілген алғашқы адам болды. Бұл жаңа заңдар 1972 жылғы «Фурманға қарсы Джорджия» ісі бойынша туындаған мәселелерден сақтануға бағытталған, нәтижесінде бұрынғы өлім жазасы заңдары «қатал және ерекше» жаза ретінде танылып, конституцияға қайшы деп жарияланды (Жоғарғы Сот бұрын барлық штаттарға «Фурман» ісінен кейін өлім жазасын өмір бойы бас бостандығынан айыруға ауыстыруды бұйырған еді). Гилмор 1977 жылы ату арқылы өлімге кесілді. Оның өмірі мен өлімі Норман Мейлердің 1979 жылғы «Ажал сазы» атты көркем еңбегінің және 1982 жылғы Томми Ли Джонстың Гилмор рөлінде ойнаған телефильмінің тақырыбы болды.

Ерте өмір

Гэри Марк Гилмор 1940 жылғы 4 желтоқсанда Техас штатының МакКейми қаласында Франк пен Бесси Гилмордың төрт ұлының екіншісі болып дүниеге келді. Басқа ұлдары – Фрэнк-күлкі, Гейлен және жазушы, музыкалық журналист Микал Гилмор. Фрэнк Гарри Гилмор (шамамен 1890 жылғы 23 қарашада Небраска штатының Линкольн қаласында туған, 1962 жылғы 31 шілдеде Вашингтон штатының Сиэтл қаласында қайтыс болған) – алкогольге тәуелді алаяқ, басқа әйелдері мен отбасылары болған, бірақ олардың ешқайсысын материалдық жағынан қолдамады. Ол Калифорния штатының Сакраменто қаласында Юта штатының Прово қаласынан шеттетілген мормон Бесси (туған күні 19 тамыз 1913, Прово, Юта – 29 маусым 1981, Орегон штатының Портленд қаласы) -на үйленді. Гари Техаста тұрғанда заңнан жасыру үшін Коффман деген лақап атымен дүниеге келді. Фрэнк ұлын Фей Роберт Коффман деп тойыстырды, бірақ олар Техастан кеткеннен кейін Бесси оның атын Гэри Марк деп өзгертті. Бұл аттың өзгеруі жылдар өткен соң даулы мәселе болып қала берді. Фрэнктың анасы Фэй «Фей Коффман» тууы туралы куәлікті сақтап қалды, ал Гари оны екі он жылдықтан кейін тапқанда өзінің заңды бала емесі немесе басқа біреудің ұлы болуы мүмкін деп ойлады. Ол осыны әкесімен арақатынасының нашар болуына себеп деп түсіндірді, өте ашуланып, атын өзгерту туралы түсіндіруге тырысқан анасынан кетіп қалды. Гилморлар отбасында заңды емес туу туралы тақырып, шындыққа жақын немесе қиял, жиі айтылатын. Фрэнк ағаның анасы Фэй Гилмор Бессиге бірде Фрэнк ағаның әкесі атақты фокусник болған және ол Сакраментодан өтіп, сол жерде тұрғанын айтқан. Бесси кітапханада зерттеу жүргізіп, Фрэнктың Гарри Гудинидің заңды емес ұлы деген қорытындыға келді. Гудини 1890 жылы, Фрэнк Гилмордың туған жылы он алты жаста болған және келесі жылға дейін фокусник ретінде мансабын бастамаған. Фэй Франк ағаның әкесі кейінірек атақты фокусник ретінде танымал болатын адам болған ба, жоқ па, белгісіз. Гаридің кіші інісі Микал Гилмор бұл әңгімені жалған деп санайды, бірақ оның әкесі мен анасы оған сенеді дейді. Гаридің үлкен ағасы Фрэнк-күлкі Роберт Инграмның заңды емес ұлы, ол Фрэнк ағаның бұрынғы некеден туған ұлы еді. Инграм Бессиге оның әкесіне үйленгеннен кейін қысқа уақытқа ғана қарым-қатынас жасаған. Фрэнк аға Гаридің заңды емес бала екеніне сенген. Гари бала кезінде отбасымен бірге АҚШ-тың батыс бөлігінде жиі көшіп-қонып жүрді, Фрэнк оларды жалған журналға жазылуды сату арқылы асырады. Гаридің кіші інісі Микал сипаттағандай, әкесімен қарым-қатынасы қиын болды, ол оны «қатал және ақылсыз адам» деп атады. Фрэнк Гилмор аға қатал және тез ашуға ұшырайтын, ұлдарын – Фрэнк-күлкі, Гари және Гейленді, еш себепсіз немесе аздаған себеппен қамшымен, қамшы немесе белбеумен ұратын. Ол кемде-кемде әйеліне де зорлық көрсеткен. Ол жасымен бірге жұмсара түсті: Микал Фрэнк оны бір рет қана ұрғанын және Микал оған «Мен сені жек көремін» дегеннен кейін оны қайталамағанын айтты. Сонымен қатар, Фрэнк пен Бесси қатты дауласып, бір-бірін сөзбен қорлаған. Фрэнк Бессиді ақымақ деп атап, соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуінің екінші президенті және пайғамбары Бригхам Янгты «Бринг 'эм Янг» деп қорлаған. Бесси оған «мысық жалағыш» [католик] деп жауап беріп, бір түнде оны өлтіремін деп қорқытқан. Бұл зорлық-зомбылық жылдар бойы жалғасып, Гилморлар отбасында үлкен алауыздық тудырды. 1952 жылы Гилморлар отбасы Орегон штатының Портленд қаласына қоныстанды. Жасөспірім шағында Гари ұсақ-көлгі қылмыстар жасауға көшті. Гилмордың IQ тестісінің нәтижесі 133 болса да, қабілеттілік және жетістік сынақтарында жоғары ұпай жинап, көркемдік дарыны бар екенін көрсеткенімен, ол тоғызыншы сыныпта мектепті тастады. Ол бірнеше айдан кейін Портлендке оралып, досымен бірге Техасқа қашып кетті.

Қылмыстар

14 жасында Гари достарымен бірге шағын көлік ұрлау тобын құрды, бұл оның алғашқы тұтқындалуына әкелді. Ол әкесіне ескерту алып босатылды. Екі аптадан кейін ол тағы бір көлік ұрлау айыбымен сотқа келді. Сот оны Орегон штатының Вудберн қаласындағы Макларен ер балалар реформалық мектебіне жіберді, ол келесі жылы босатылды. 1960 жылы ол тағы бір көлік ұрлау айыбымен Орегон штатының түзету мекемесіне қамалды және сол жылдың соңында босатылды. 1961 жылы Гаридің әкесі, Фрэнк аға, емделеуге келмейтін өкпе рагымен ауырды; ол 1962 жылдың шілде айының соңында қайтыс болды, ал Гари Портлендтегі Рокки-Бутт түрмесінде жүргізуші куәлігісіз көлік жүргізу айыбымен күтіліп отырды. Түрме күзетшісі Гариге әкесінің қайтыс болғанын хабарлады. Әкесімен қарым-қатынасы қиын болғанына қарамастан, Гари қатты қайғырып, өзін-өзі өлтіруге тырысты – білегін кесті. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Гилмордың жағдайы нашарлай берді, ол көбінесе мас күйде болып, тәртіпсіз мінез-құлқы жиі байқалды. 1964 жылы ол тағы да шабуыл жасау және қарулы тонау айыптарына тап болды, соның салдарынан, қайталап қылмыс жасаған ретінде 15 жылға бас бостандығынан айырылды және Орегон штатының Салем қаласындағы Орегон мемлекеттік түрмесіне жіберілді. Түрме психиатры оған антиәлеуметтік жеке тұлғалық бұзылысы және эпизодтық психоздық декомпенсация диагнозы қойды. 1972 жылы ол шартты түрде босатылып, Орегон штатының Юджин қаласында апта ішінде жартылай үйден тұрып, қоғамдық колледжде сурет өнерін оқуға мүмкіндік алды. Гилмор тіркелмеді, бір ай ішінде ол қамауға алынып, қарулы тонау үшін сотталды. Түрмедегі зорлық-зомбылық әрекеттеріне байланысты Гилмор 1975 жылы Орегоннан Мэриондағы (Иллинойс штаты) федералды түрмеге ауыстырылды, ол сол кезде қатаң тәртіпті мекеме болатын. Гилмор 1976 жылдың сәуір айында шартты түрде босатылып, Прово, Юта штатына барып, алыс туысы Бренда Никольмен бірге тұруға кетті, ол оған жұмыс табуға көмектесуге тырысты. Гилмор ағасы Верн Дамиконың аяқ киім жөндеу шеберханасында қысқа уақыт жұмыс істеді, содан кейін Спенсер Макгратқа тиесілі жылу оқшаулау компаниясында жұмыс істеді, бірақ көп ұзамай ол бұрынғы ұрлық, маскүнемдік және төбелес өмір салтына оралды. Гилмордың сол кездегі жасы 35-те болса, ол бұрын екі рет үйленген және екі кішкентай баласы бар 19 жасар Николь Баррет Бейкермен (кейін Николь Баррет Генри) қарым-қатынаста болды. Бастапқыда қарым-қатынас кездейсоқ болды, бірақ көп ұзамай Гилмордың агрессивті мінез-құлқы мен Бейкердің отбасының онымен кездесуіне тыйым салуға жасаған қысымынан қарым-қатынас шиеленісті болды.

Өлтірулер

1976 жылғы 19 шілдеде кешке Гилмор Оремде (Юта штаты) бензин құю стансасының қызметкері Макс Дженсенді тонап өлтірді. Келесі күні ол Проводағы мотельдің басқарушысы Бенни Бушнеллді тонап өлтірді. Екеуі де оның талаптарын орындағанмен, ол оларды өлтірді. Жас жігіттерге жерге жатуға бұйырып, бастарына оқ атты. Екеуі де Бригам Янг университетінің студенттері болды; екеуі де нәсілді қалдырып кетті, қолында сәби бар. .22 калибрлі тапаншаны екі кісі өлтіруде де қолданғаннан кейін тастап жатқанда, Гилмор өзіне оң қолынан оқ атып, қан іздерін қалдырып, Бенни Бушнеллді өлтіруге дейін жүк көлігін жөндеуге қалдырған сервис гаражына жетті. Гараж механігі Майкл Симпсон Гилмордың тапаншаны бұталарға тығып жатқанын көрді. Жүк көлігін жөндеу үшін ақша төлеуге келгенде Гилмордың оң қолындағы қанды және полиция сканерінен жақын маңдағы мотельде болған оқ атысқан оқиғаны естігенде, Симпсон Гилмордың тіркеу нөмірін жазып алып полицияға хабарлады. Гилмордың туысы Бренда оны полицияға тапсырды, себебі ол қолына жараланған жеріне бинт пен ауырсынуды басатын дәрі сұрағаннан кейін. Юта штатының полициясы Гилморды Проводан шығуға тырысқанда ұстады, ол қарсылық көрсетпей, өз еркімен бас берді. Ол Дженсен мен Бушнеллді өлтіргені үшін айыпталғанмен, Дженсеннің ісі сотқа жетпеді, себебі куәгерлер болған жоқ.

Сот

Гилмордың кісі өлтіруі бойынша сот процесі 1976 жылғы 5 қазанда Прово сотында басталды және екі күнге созылды. Мотель қонағы Питер Арройо сол түнде Гилморды мотель тіркеу кеңсесінде көргенін куәландырды. Гилмор ақшаны алғаннан кейін Бушнеллге еденге жатуға бұйрық берді, содан кейін оны атып өлтірді. ФБР-дің баллистикалық сарапшысы Джеральд Вилкс екі гильзаны және Бушнеллді өлтірген оқты бұтада жасырылған қарумен сәйкестендірді, ал патрульдік полицей Гилмордың қан іздерін сол бұтаға дейін іздегенін мәлімдеді. Гилмордың екі сот тағайындаған адвокаты Майкл Эсплин мен Крейг Снайдер мемлекеттік куәлардың көпшілігін қарсы сұраққа алуға тырыспады және қорғаныс тарапынан куә шақырмай, отырысты аяқтады. Гилмор наразылық білдірді және келесі күні судьядан өзін қорғау үшін куәлік беруге рұқсат сұрады, мүмкін, сол кездегі оның оқшаулануы мен бақылаудың жоқтығына байланысты, ақыл-есі дұрыс емес екенін дәлелдеуге болатындығын айтты. Оның адвокаттары төрт психиатрдың қорытындысын ұсынды, олардың барлығы Гилмордың не істеп жатқанын білгенін және сол кезде оның бұл әрекетінің дұрыс емес екенін түсінгенін мәлімдеді. Ол ішімдік пен есірткіге тәуелді болғандықтан, антисоциалдық мінез-құлық бұзылысы да болғанмен, заң бойынша ақыл-есі дұрыс емес деп танылуға қажетті шарттарға сай келмеді. Гилмор өтінішін кері қайтарды. Соңғы сөзінде Эсплин Гилмордың өзіне-өзі қасқа ұрғандықтан, Бушнеллді де қасқа ұрған болуы мүмкін екенін айтты. Ол оқиға куәгерлерінің болмауына назар салып, қазылар алқасынан Гилморды екінші дәрежелі кісі өлтіруге кінәлі деп табуды немесе тіпті оны ақтауды сұрады. 7 қазанда қазылар алқасы кеңесуге шығып, түске дейін бірінші дәрежелі кісі өлтіруге кінәлі деп шешім шығарды. Сол күні қазылар алқасы қылмыстың ерекше жағдайларын ескере отырып, бірауыздан өлім жазасын ұсынды. Гилмор федералды сотқа шағымданудан бас тартты. Оның анасы Бесси, оның атынан өлім жазасын тоқтату туралы талап арыз берді. АҚШ Жоғарғы соты 5:4 есебімен оның анасының талап арызын қараудан бас тартты. Соттың per curiam шешімінде жауапкер өзінің құқықтарын пайдаланбағандықтан олардан бас тартқаны айтылды. Сол кезде Юта штатында өлім жазасын орындаудың екі тәсілі болды – ату отряды немесе асылу. Асылудың сәтті орындалмауы мүмкін деп ойлаған Гилмор біріншісін таңдады және "Мен атып өлтіруді қалаймын" деді. Өлім жазасын орындау 15 қарашада сағат 8:00-ге белгіленді. Гилмордың тікелей тілегіне қарамастан, Америкалық азаматтық еркіндіктер одағының (ACLU) күш-жігері арқасында өлім жазасын орындау бірнеше рет тоқтатылды. Соңғысы 17 қаңтарда жаңадан белгіленген өлім жазасын орындау күніне бірнеше сағат қалғанда болды. Бұл шешім сағат 7:30-да күшін жойды және жазалау жоспарланғандай жалғасты. 1976 жылғы қарашада кешірім беру жөніндегі кеңестің отырысында Гилмор ACLU және басқалардың өлім жазасын орындауға қарсы күш-жігері туралы былай деді: "Олар әрқашан іске араласуға тырысады. Менің ойымша, олар өмірінде ешқашан тиімді бірдеңе жасаған емес. Мен олардың барлығын, соның ішінде Солтүстік Лейк-Ситидегі дін қызметкерлері мен раввиндерді де, араласпауын қалаймын. Бұл менің өмірім және менің өлімім. Сот менің өлімімді мақұлдады және мен оны қабылдаймын". Өлім жазасын күтіп отырған кезде Гилмор екі рет өзіне қол жұмсауға тырысты: біріншісі 16 қарашада, бірінші тоқтату шығарылғаннан кейін, екіншісі бір айдан кейін, 16 желтоқсанда.

Атқару

Гилмор 1977 жылғы 17 қаңтарда сағат 8:07-де Юта штатының Дрейпер қаласындағы Юта штатының түрмесінде атылып өлім жазасына кесілді. Өлім жазасын орындау күні таңертең Гилмор түрменің артындағы тасталып қалған консерва фабрикасына жеткізілді, ол өлім жазасын орындау орны ретінде пайдаланылды. Ол креслоға байланды, ал оның артына оқтарды тоқтату үшін құм қаптарынан қабырға орнатылды. Бес жергілікті полиция қызметкері бес кішкентай тесігі бар перде артында жасырын тұрып, мылтықтарын бағыттады. Соңғы сөздерін сұрағанда, Гилмор жай ғана "Жарайды" деді. Католик түрме шіркеуінің пасторы, әулие Томас Мерсман Гилморға соңғы діни қағидаларды оқыды. Түрме дәрігері оны қара қалпақпен жапқаннан кейін, Гилмор Мерсманға соңғы сөздерін айтты: "Dominus vobiscum" (латынша, аудармасы: "Тәңір сізбен болсын"). Мерсман: "Et cum spiritu tuo" ("Және сіздің рухиыңызбен") деп жауап берді. Юта штатында ату отряды қылмыскер сотталған округтен алынған бес ерікті құқық қорғау қызметкерінен тұрды. Бес жазалаушы .30-30 калибрлі мылтықтармен және 9,7 граммдық Winchester 150 данды SilverTip оқ-дәрілерімен жабдықталды. Гилмор қол-аяқтарын байлап, басына қалпақ кигізілді, ал оқтар 6 метр қашықтықтан кеудеге бағытталды. Түрме қызметкерлері ату отрядының құрамында төрт адамда нағыз оқ, ал біреуінде бос оқ болғанын, сондықтан оқ атушылар қайсысы өлімге әкелген оқты атқанын анықтай алмағанын мәлімдеді. Алайда, ағасы Гэри өлім жазасын орындау кезінде киген киімдерін тексерген кезде, Микал Гилмор оның көйлегінде бес тесік бар екенін байқады. Оның "Жүрекке атылған оқ" атты естеліктерінде жазылғандай, "Юта штаты ағамды өлімге жіберген күні ешқандай тәуекелге бармады". Гилмор кейбір мүшелерін трансплантация үшін беруге рұқсат сұрады.

БАҚ-тағы өкілдік

Гилмор 1976 жылы өлім жазасы қайта орнатылғаннан бері АҚШ-та өлім жазасына кесілген алғашқы адам болғандықтан, оның тарихы сол кезде зор мәдени резонанс тудырды. Оның өлім жазасына кесілуінен бұрын, 1976 жылдың 11 желтоқсанында NBC-нің "Saturday Night Live" бағдарламасының (2-маусым, 10-эпизод) эпизодында қонақ жүргізуші Кандис Берген және актерлік құрам "Let's Kill Gary Gilmore for Christmas" атты Рождество тақырыбындағы попурри орындады. Қысқы киім киіп, жалған қармен қоршалған әншілер таныс Рождество әндерін өзгеше сөздермен бірге шырқады. "Қысқы жұмбақ" әнінің мәтінінде мынадай жол бар: "Шұғылалы алаңда қардан үй саламыз / Ішіне Гари Гилморды тығып қоямыз / Одан: "Өлдің бе?" деп сұраймыз. Ол: "Жоқ, әлі" дейді / Бірақ оның мұздап қатануын күте тұрамыз". 1979 жылдың 20 қазанында "Saturday Night Live" бағдарламасының келесі эпизодында қонақ Эрик Айдл, санитарлардың көмегімен, стетчерге байланған күйінде әртүрлі бейнелер көрсетті. Стетчер тік тұрғанда, Айдл көзін қара матамен жауып, оны Гари Гилмордың пародияс деп жариялады. Wieden+Kennedy жарнама агенттігінің негізін қалаушы Дэн Виден өзінің "Just Do It" Nike слоганының шабыты Гилмордың соңғы сөздерінен туғанын айтады. Норман Мейлер Гилмордың өміріне негізделген "Атақшының әні" атты роман жазды; ол Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Гилморды және оның жасаған қылмыстарын қоршап тұрған қайғы-қасіретті бейнелеуімен ерекшеленетін кітап, Мейлердің өлім жазасын қайта жаңғырту туралы ұлттық пікір-таластың мәнісіндегі ойларын білдірді. Факті мен ойқөшті араластырған тағы бір жазушы - колумбиялық жазушы Рафаэль Чапарро Мадиедо, ол 1992 жылы Ұлттық сыйлықты жеңіп алған "Бұлттағы опиум" романында Гилморды басты кейіпкерлердің бірі ретінде бейнеледі. 1982 жылы "Атақшының әні" Мейлердің өзімен бірге Томи Ли Джонс Гилмор рөлінде, Кристин Лахти, Эли Уоллах және Розанна Аркеттпен бірге ойнаған сол аттас телефильмге бейімделді. Джонс Гилморды сомдағаны үшін Эмми сыйлығын жеңіп алды. Суретші Мэтью Барнидің "Кремастер 2" (1999) фильмінде Гилморды Барни ойнаған басты кейіпкер ретінде көрсетілді; бұл "Кремастер циклы" сериясындағы бес фильмнің екіншісі болды. "Кремастер 3" басталғанда, Гилморға сәйкес келетін метаморфоздық кейіпкерді Несрин Караноу ойнайды. Гэридің інісі Микал Гилмор, американдық жазушы және музыка журналисі, 1994 жылы "Жүрекке атылған оқ" атты естеліктер жинағын жазды. Онда Гэримен және олардың көбінесе қиын отбасымен арақатынастарын, алғашқы мормон қоныстанушыларынан бастап, Гэридің өлім жазасына тартылуына дейін және одан кейінгі жағдайлар туралы айтылады. "Жүрекке атылған оқ" жағымды пікірлер алды, соның ішінде New York Times сыншысы Мичико Какутани кітабын "Таңғажайып, керемет. "Жүрекке атылған оқ" "Карамазовтар әулеті" мен Джонни Кэш балладаларының үйлесімі сияқты, қорқынышты, жүрек ауыртатын және алаңдатарлық" деп сипаттады. 1994 жылы "Жүрекке атылған оқ" кітабы "Лос-Анджелес Таймс" кітап сыйлығы мен Ұлттық кітап сыншылары сыйлығын жеңіп алды. 2001 жылы "Жүрекке атылған оқ" HBO телеарнасының фильміне айналды. Фильмде Джованни Рибиси Микал, Элиас Котеас Гари, Сэм Шепард ағайындылардың әкесі, Ли Тергесен Фрэнк Гилмор кіші рөлінде ойнады. 1977 жылы "Адвертс" тобының "Гарри Гилмордың көздері" панк-рок синглі фильмнің саундтрегінде пайдаланылды. Ән "Гарри Гилмордың көзін трансплантациядан алған аурухана науқасының көзқарасынан" жазылған. 2003 жылы американдық альтернативті рок тобы ArmsBendBack "Gary Gilmore's Eyes" атты ән шығарды. Уэльстік драматург Дик Эдвардс 1995 жылы "Юта-Блю" пьесасында Гилмордың өмірін драмалық түрінде бейнеледі.

Басқа сілтемелер

Көптеген музыканттар Гилмор ісін зерттеді. 1977 жылы "The Adverts" тобы "Гэри Гилмордың көздері" әнімен Ұлыбританияда топ-20 хитке ие болды. Әннің мәтінінде көз доноры алған жаңа көздердің, өлім жазасына кесілген кісі өлтірушіден алынғанын сезінетін жағдай сипатталады. Кейіннен әнді неміс панк-рок тобы Die Toten Hosen орындады, ал әннің кантри нұсқасын Дин Шлабовске жазды. 1978 жылы Лос-Анджелес панк-тобы "Deadbeatz" "Let's Shoot Maria" әнін шығарды, онда "Гэри Гилмор бастаған істі аяқтауға" деген рефрен болды. 1977 жылы Нью-Йорк қаласының эксперименталды панк-тобы "Chain Gang" Дэвид Берковиц туралы "Son of Sam" синглінің B жағы ретінде "Гэри Гилмор және доктор Моро аралы" әнін шығарды. "The Police" тобының 1979 жылғы "Reggatta de Blanc" альбомындағы "Bring on the Night" әні Гэри Гилмордың өлім жазасына кесілгенге дейінгі кешкі сезімдері туралы болжам жасайды. 1980 жылы "Judy's" тобы "How's Gary?" әнін "Wonderful World of Appliances" альбомында жариялады. Ән Гэри Гилмордың анасына оның жағдайы туралы сұрақ қояды, ол енді ойнауға шықпайтынын айтады. Сондай-ақ ән оның жилетіндегі тесіктер мен неге көзі байланғаны туралы сұрайды. Бірнеше драматургтер Гилмордың оқиғасын әртүрлі жолдармен өз шығармаларына енгізді. Оуклендтегі перформанс өнершісі Монте Казазаза өлім жазасы орындалған күні электр креслода отырған өзінің суреттерін таратты. Олардың бірі Гонконг газетінде нақты өлім жазасы ретінде қате басылды. Казазаза "COUM Transmissions/Throbbing Gristle" тобының мүшелері Genesis P Orridge және Cosey Fanni Tutti-мен бірге "Gary Gilmore Memorial Society" бейнекартасы үшін суретке түсті, онда үш суретші Гилмордың өлім жазасын бейнелеу үшін көздері байланған және орындықтарға байланған күйде, қаруларына бағытталған жағдайда бейнеленді. Кристофер Дюранның 1983 жылғы "Beyond Therapy" пьесасында Брюс кейіпкері "Гэри Гилмордың теледидарда өлім жазасын көруге" ниеттенгенін айтады.