Кіріспе

1947 ж. Австралиядағы темір жол апаты

Камп Маунтин темір жол апаты 1947 жылғы 5 мамырда шамамен сағат 9:48-де болды. Бұл апат Ферни Гроув және Камп Маунтин станциялары арасындағы тік сол жақ бұрылыста, қазір жабық Дейборо темір жол желісінде, Брисбен қаласының солтүстік-батысында орналасқан Камп Маунтин маңында, көп адам тасыған пикник пойызының рельстен шығуы салдарынан орын алды. Брисбен – Австралияның Квинсленд штатының астанасы. Камп Маунтин апаты Квинсленд темір жолы желісіндегі ең көп адам өмірін қиған темір жол апаты болып табылады, нәтижесінде 16 адам қаза тауып, оның ішінде пойыздың жүргізушісі мен көмекшісі де бар; 38 адам жарақат алды.

Тарих және негіз

Солтүстік жағалау темір жолының Майн-жанкшн (Боуэн-Хиллз станциясының солтүстігінде) 1899 жылы Эноггераға дейінгі тармақ желісі ашылды, ол 1918 жылы Ферни-Гроув пен Сэмфордқа дейін ұзартылды, ал 1920 жылдың 27 қыркүйегінде Дейбороға жетті. 1908 жылға қарай Самфорд ауданында банан өсіру аймақтың ең маңызды өнеркәсіптерінің біріне айналды, ал 1926 және 1927 жылдары Квинслендтегі кез келген басқа станциядан гөрі Камп-Маунтинның жанындағы Самфорд темір жол станциясынан Сидней мен Мельбурнға көбірек банан жіберілді. Бұл сәтті өнеркәсіп 1930 жылдардың басында бананның қырылдақ жапырақ ауруы егінді жойғанға дейін жалғасты. Сүт шаруашылығы және ағаш өңдеу – бұл аудандағы және Дейбороға дейінгі желінің соңғы аялдамасындағы тағы бір өнеркәсіптер, сондай-ақ Брисбен қалалық үйінің негізінде қолданылған Кэмп-Маунтиндегі гранит карьері. Бұл пойыз сол күні Брисбеннің солтүстік-батысындағы көркем аймақтағы көптеген демалыс орындарына адамдарды тасымалдаған көптеген арнайы пойыздың бірі болды. Қызмет Рим көшесі темір жол станциясынан сағат 8:50-де, содан кейін Брисбендегі Орталық темір жол станциясынан сағат 8:59-да жөнелді.

Жолды жабу

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Самфорд тауы арқылы Самфорд жолы салынғаннан соң, Дейборо тарам жолындағы қозғалыс азайды, көліктер көбінесе автомобильдерге ауысты. 1955 жылы Дейборо тарам жолы Ферни Гроувтен әрі жабылды, ал апат орнының жанындағы учаскесі жабық ауылдық жолға, Маклин-роуд-Оңтүстікке айналдырылды.

Ескерткіштер

Локомотив No. 824 апаттан зардап шеккеннен кейін жөнделіп, қайта қызметке қосылды және Оңтүстік-Шығыс Квинсленд аймағында жұмыс істеді. 1958 жылы Тоуомбаға ауыстырылып, апаттан кейін 20 жыл өткен соң, 1967 жылдың мамырында қызметтен алынды. Осы кезде Бунгил округтік кеңесіне сыйлық ретінде, Брисбеннің солтүстік-батысына шамамен қашықтықта орналасқан Оңтүстік-Батыс Квинслендтың Инжуне қаласына сүйретіліп әкелінді. Бұл қала Римнен басталатын, 1967 жылдың 1 қаңтарында жабылған тармақ желісінің соңында орналасқан. Локомотив қалалық жедел жәрдем станциясының және биік қоршаудың артында тұр. Локомотивтің түпнұсқа нөмірлері мен өндіруші тақталары дұрыс емес, себебі олар қызметтен алынғанда теміржол әуесқойы сатып алған. Апат болған орын 1988 жылы Пайн Риверс кеңесінің күшімен Маклин Роуд Сауттың солтүстік жағында тас қақпа мен ескерткіш тақтасымен белгіленді.