Кіріспе
Ағылшын абстрактілі суретшісі Сандра Бетти Блоу (14 қыркүйек 1925 – 22 тамыз 2006) – ағылшын абстрактілі суретшісі және 1950-ші жылдардағы британдық абстрактілі қозғалысының пионері. Блоудың туындылары – тасталған материалдардан жасалған, ірі көлемді, түрлі-түсті абстрактілі коллаждар. Ол 1941-1946 жылдары Сент-Мартин өнер мектебінде, содан кейін 1946-1947 жылдары Корольдік академия мектептерінде білім алды. Кейіннен Римдегі Accademia di Belle Arti академиясына түсіп, онда бірнеше жыл серігі болған Альберто Бурримен танысты. Жергілікті бастауыш мектепте оқығаннан кейін, Блоу жеке қыздар мектебінде білім алды. Он төрт жасында анасы мен екі бауырымен бірге Кенттегі Пэддок Вудқа, әже-шешесінің жеміс шаруашылығына жақын жерге эвакуацияланды. Ол осы уақытта оқу, сурет салу және бояумен шұғылданды. Осы кезеңде ол суретшілердің қауымына қосылып, Луциан Фрейд, Джон Минтон және Фрэнсис Бэкон сияқты адамдармен танысты. 1947 жылы Корольдік академия мектептерінде қысқа ғана уақыт оқыды, бірақ оқыту әдісі ұнамады, сондықтан классикалық өнерді зерттеу үшін Италияға сапарлады. Ол жерде Николас Кароне оны Римдегі Accademia di Belle Arti академиясына түсуге шақырды. Сол жерде ол Альберто Бурримен кездесіп, олардың қарым-қатынасы оның өмірінің соңына дейін туындыларына әсер етті және 1948 жылы Италияны бірге аралады. Бури халықаралық деңгейде танымал болғанда, 1950-ші және 60-шы жылдары олар бір-біріне жауап ретінде туындылар жасады. Блоу 1950-ші жылдары әйел суретші ретінде де, абстракционист ретінде де өзін таныту қиындығына тап болды. Оның туындыларының алғашқы сатылуы Заманауи өнер институтын құрған Роланд Пенроузға сатылды, бұл оның мансабындағы маңызды сәт болды. Блоудың табысы одан әрі артты, 1951 жылдан бастап Лондонның жетекші галереясы Gimpel Fils оның туындыларын көрсетуге бастады. Сент-Мартиндегі жүйелі білімнен кейін, Блоу Николас Кароне мен оның түс пен кеңістікке қатысты көзқарасына әсер етті. Кароне өз кезегінде Ханс Хофманның ықпалында болды. Блоу сондай-ақ Альберто Бурридің ықпалына түсті, ол абстрактілі өнердің бейресми түріне қарай жылжып, қап сияқты материалдарды қолданды. Блоу мен Бури қарым-қатынас орнатып, 1948 жылы Италияны бірге аралап, бір-бірінің стильдеріне әсер етті. Ол арқылы ол "жасырау" емес, қарапайым материалдарды қолдана бастады, мысалы, "Space And Matter" картинасында сұйық цемент, сабан және көмір қолданды. Ол Британиядағы ең өзгеше әйел суретшілердің бірі болды және абстрактілі өнерді қоршаған "еркектер культіне" қарсы тұрды. 1990-шы жылдары Сент-Айвске көшіп келгеніне қарамастан, Блоу Лондонда жұмыс істеуін жалғастырды, Корольдік академияның жазғы көрмелеріне қатысып, 1994 жылы жаңа аяқталған Саклер галереясында жеке көрме ұйымдастырды. 1995 жылы ол "шынымен ірі масштабтағы жалғыз тәжірибесін" аяқтады. 2001-2002 жылдары "Space and Matter" атты көрме Tate St Ives-те Блоудың туындыларын көрсетті.
Sandra Betty Blow (14 September 1925 – 22 August 2006) was an English abstract painter and one of the pioneers of the British abstract movement of the 1950s. Blow's works are characteristically large scale, colourful abstract collages made from discarded materials. Born in London, she suffered scarlet fever as a child, spending weekends and holidays at her grandparents' fruit farm in Kent. There she spent time painting, before enrolling at Saint Martin's School of Art between 1941 1946, and then the Royal Academy Schools, 1946 1947. She later enrolled at the Accademia di Belle Arti in Rome, where she met Alberto Burri, her partner of a few years. In 1934, Blow suffered with scarlet fever, followed by rheumatic fever, from which her heart never fully recovered. After attending a local primary school, Blow was educated at a private girls school. At the age of fourteen, Blow was evacuated with her mother and two brothers to Paddock Wood in Kent, near her grandparents' fruit farm, where she spent her time reading, drawing and painting. During this time she joined the artists' social scene, meeting people such as Lucian Freud, John Minton and Francis Bacon. She spent a short period in 1947 at the Royal Academy schools, but found the teaching dull, so instead travelled to Italy to study classic art. There she was inspired by Nicolas Carone to enrol at Accademia di Belle Arti in Rome. There she met Alberto Burri, with whom she began a relationship that would influence her work for the rest of her life and they travelled together in Italy during 1948. The pair would create works in response to the each other throughout the 1950s and 60s while Burri rose to international recognition. Blow faced the challenge of not only establishing herself as a woman artist in the 1950s but also as an abstractionist. The first sale of any of her works was to Roland Penrose, a founder of the Institute of Contemporary Arts, which proved to be a pivotal moment in her career. Blow's success further changed when the leading London gallery, Gimpel Fils, began representing her work from 1951.]] After her structured training at Saint Martin's, Blow was influenced by Nicolas Carone and his approach to colour and space. He in turn had been influenced by Hans Hofmann. Blow was also influenced by Alberto Burri, who was progressing towards abstract art informel, using materials such as sacking. Blow and Burri started a relationship, and travelled together throughout Italy during 1948, influencing each other's styles. It was through him that she started to use "poor" non art materials, as seen in her painting Space And Matter in which she used liquid cement plus chaff and charcoal, She was one of the most original woman painters in Britain, challenging the "'macho' cult" surrounding abstract art. Despite moving to St Ives in the 1990s, Blow continued working in London, participating in the Royal Academy's Summer Exhibitions and being honoured with a retrospective in the newly completed Sackler Galleries in 1994. In 1995, she completed her "only large scale experimentation with glass", In 2001 2002, Space and Matter, became the title of an exhibition of Blow's work at Tate St Ives.
Кейінгі өмірі
Блоу 1960 жылдардан бері Лондонның Оңтүстік Кенсингтондағы пәтерде тұрды, бірақ жалға алу ақысының өсуіне байланысты көшіп кетуге мәжбүр болды. 1994 жылы ол Корнуоллдың Сент-Айвс қаласына көшіп барды, және оның туындылары Корольдік академияда және Tate St Ives-те ретроспективтік көрмелерде көрсетілді. Блоу ешқашан бала туған емес, бұл оның жиырма жасындағы әдейі шешімі болған, бірақ кейін ол оған өкінді. Блоу Корольдік Корнуолл ауруханасында жүрек клапанын алмастыру операциясынан кейін миға қан құйылу салдарынан қайтыс болды.