Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
РПГ-2 (орысша: РПГ 2, Ручной противотанковый гранатомёт, Ruchnoy Protivotankovy Granatomyot; ағылшынша: "қолмен ұсталатын танкіге қарсы граната лақтырғыш") – адаммен тасымалданатын, иықтан атылатын танкіге қарсы қару, ол Кеңес Одағында жасалған. Бұл өз түріндегі алғашқы сәтті танкіге қарсы қару болды, ол бұрынғы және сәтсіз ракеталық граната РПГ-1-дің жаңартылған нұсқасы еді. РПГ-2 жақсырақ қашықтық пен броньды тесіп өту қабілетін ұсынды, бұл оны Екінші дүниежүзілік соғыстың соңы мен одан кейінгі танктерге қарсы тиімді етті, ал РПГ-1 тек шектеулі пайдалы болған еді. Негізгі конструкциясы мен орналасуы одан әрі жетілдіріліп, кең таралған РПГ-7 қаруын жасауға мүмкіндік берді.
The RPG 2 (Russian: РПГ 2, Ручной противотанковый гранатомёт, Ruchnoy Protivotankovy Granatomyot; English: "hand held antitank grenade launcher") is a man portable, shoulder fired anti tank weapon that was designed in the Soviet Union. It was the first successful anti tank weapon of its type, being a successor to the earlier and unsuccessful rocket propelled grenade RPG 1. The RPG 2 offered better range and armor penetration, making it useful against late and post World War II tanks, in contrast to the RPG 1 that had only marginal utility. The basic design and layout was further upgraded to produce the ubiquitous RPG 7.
Тарих
Неміс және АҚШ танкке қарсы ракеталардың конструкциясын зерттей отырып, 1944 жылы кеңес әскері RPG-1 құралын жасауды бастады. 30 мм оқпен итермеленетін, танкке қарсы жойғыш (HEAT) заряды шамамен жартылай метрлік біртекті броняны тесіп өте алатын. Алғашқы сынақтар бірнеше ұсақ мәселелерді көрсетті, бірақ олар шешілген кезде 150 мм броняны тіпті соңғы соғыс үлгілеріндегі, мысалы, «Пантера» танктеріне қарсы тиімді деп санау мүмкін болмады. Оқтың күші броняны тесіп өтуге жеткіліксіз болды, ал қашықтығы да тым аз еді. Жақсарту жұмыстары басталды, бірақ 1947 жылы RPG-2 бағдарламасы параллель жоба ретінде қолға алынды. RPG-2 құралын GSKB-30 конструкторлық бюросы жасады, ол бастапқыда Оқ-дәрі комиссариатының құрамында болған, бірақ соғыстан кейін ауыл шаруашылығы министрлігіне беріліп, шаруашылық техникасын жобалауға көмектесуге тапсырылды. Екеуінің арасындағы басты айырмашылық – өлшемі. RPG-2 арнайы жасалған оқты пайдаланып, күштірек итергіш күшті қамтамасыз етті, ал оқтың өлшемі ұлғайтылды. Бұл оған барлық танктердің алдыңғы бронясын, ең ауырларынан басқа, және кез келген танктың бүйір және артқы бронясын тесіп өтуге мүмкіндік берді. Үлкен оқ PG-2 оқ-дәрісіне тұқырықсыз нысаналарға қарсы біршама жақсы тиімділік берді. PG-2 конструкциясы RPG-1-дің PG-1 оқ-дәрісінен едәуір ерекшеленді. PG-1 оқ-дәрісінің артқы бөлігі итергіш зарядты ұстайтын орталық түтікшені және оның айналасында қанатшаларды таситын екінші түтікшені құрады. Оқты ұшқыш құрылғысына салығанда екінші түтікше ұшқыш құрылғысының түтігінен сыртқа шығып тұратын, сондықтан ұшқыш құрылғысының алдыңғы бөлігінде ешқандай бекіткіш болмауы керек еді. PG-2 қанатшаларды ішкі түтікке бекітілген кішкентай металл жапырақтармен ауыстырды және PG-1-де болған сыртқы түтікшені жойды. Бұл оқтың барлық итергіш бөлігін ұшқыш құрылғысына енгізуге мүмкіндік берді, бұл өз кезегінде нысаналар мен оқ ату механизмын ұшқыш құрылғысының алдыңғы бөлігіне орнатуға мүмкіндік берді. Бұл RPG-1-ге қарағанда ұзындығын аздап қысқартты, құрастырманы мықтырақ етті және дәстүрлі алдыңғы және артқы нысаналарды пайдалануға мүмкіндік берді. Жаңа конструкция бұрынғыдан жақсы болғандықтан, RPG-1-ді жасау 1948 жылы тоқтатылды. RPG-2 құралының алғашқы өндіріс үлгілері 1954 жылы кеңес әскерінің жаяу әскер бөлімдеріне берілді. RPG-2 бір адаммен де жұмыс істеуге болатын болса да, әскери тәжірибеде екі адамнан тұратын экипаж қажет болды: Стечкин APS автоматын, ұшқыш құрылғыны және үш гранатасы бар арнайы рюкзакты алып жүретін гранаташы және мылтығы бар және тағы үш гранатасы бар рюкзакты алып жүретін көмекші. 1957 жылы ұшқыш құрылғысы NSP-2 инфрақызыл (IR) түнгі көру жүйесін орнатуға бейімделді, ол IR шам мен детектордан тұрады, олардың салмағы батареялармен бірге шамамен ( ) килограммды құрады. NSP-2 жақсы жағдайда шамамен метрге дейін қолдануға болатын. NSP-2 орнатылған кезде ұшқыш құрылғысы RPG-2N деп аталды. Кеңес Одағының одақтастары арасында кеңінен таратылған, ол сондай-ақ лицензия бойынша Қытай, Солтүстік Вьетнам және Солтүстік Кореяда өндірілді. Вьетнам соғысында АҚШ әскеріне қарсы қолданылған оның вьетнамдық үлгілері B40 (Ba Do Ka – «40 мм Bazooka») және B50 деп аталды. B50 – қытайлық 50 типті HEAT (PG-2-нің қытайлық нұсқасы) жарылғыш оқ-дәрісін қолданатын B40.
Studying German and US anti tank rocket designs, in 1944 the Soviets began development of the RPG 1 with the goal of combining the best features of the German Panzerfaust single shot recoilless weapon with the US Bazooka rocket launcher. Propelled by a 30 mm cartridge, the high explosive anti tank (HEAT) shaped charge round could penetrate about of homogeneous armour. Early testing revealed several minor problems, but, by the time these were being solved, 150 mm of penetration was no longer considered effective against modern tanks, even late war designs like the Panther. The warhead was already straining the abilities of the cartridge and its range was already considered too low. Modifications to improve this began, but in 1947 the RPG 2 program began as a parallel project. Development of the RPG 2 was carried out by the GSKB 30 design bureau, originally part of the Commissariat for Munitions, but in the post war period handed to the Ministry of Agriculture to help design farm equipment. The main difference in performance between the two were due to size. The RPG 2 used a custom designed cartridge to provide much greater power, and the warhead enlarged to This improved penetration to , which allowed it to penetrate the frontal armor of all but the very heaviest tanks, and the side and rear armor of any tank. The larger cartridge gave the PG 2 warhead slightly better practical range as well, about against stationary targets. The design of the PG 2 differed considerably from that of the PG 1 of the RPG 1. The rear section of the PG 1 consisted of a central tube holding the propelling charge, and a second tube around this carrying the fins. When the round was inserted into the launcher, the second tube was outside the launcher tube, requiring the front of the launcher to be free of any fittings. The PG 2 replaced the fins with small metal leaves attached to the inner tube, and eliminated the outer tube found on the PG 1. This allowed the entire propellant section to be inserted into the launcher, which in turn allowed the sights and trigger assembly to be mounted right at the front of the launcher. This slightly reduced the length compared to the RPG 1, made the entire assembly more robust, and allowed the use of conventional fore and aft sights. The new design was such an improvement on the earlier design that development of the RPG 1 ended in 1948. The first production versions of the RPG 2 entered service with the Soviet Army's infantry squads in 1954. Although the RPG 2 could be operated by one man, standard military practice called for a two man crew: a grenadier carrying a Stechkin APS, the launcher and a purpose built backpack containing three grenades and an assistant armed with a rifle and carrying another three grenade backpack. In 1957, the launcher was adapted to be able to mount the NSP 2 infrared (IR) night sight system, which consisted of an IR spotlight and a detector, together weighing (with batteries) The NSP 2 was usable out to under good conditions. When fitted with the NSP 2, the launcher became known as the RPG 2N. Widely distributed to allies of the Soviet Union, it was also produced under license by China, North Vietnam and North Korea. Used against the U. S. military in the Vietnam War, its Vietnamese variants were called the B40 (Ba Do Ka "Bazooka 40mm") and B50. B50 was B40 using Chinese Type 50 HEAT warhead (Chinese version of PG 2).
Дизайн
РПГ-2 танкіге қарсы граната ату құралы – PG-2 гранатасы салынатын 40 миллиметрлік қарапайым болат түтік. Гранатаның артқы бөлігі құралға енгізіледі. PG-2 гранатасының жарылғыш бөлігінің диаметрі 80 мм. Түтіктің ортаңғы бөлігінде жұқа ағаш қаптамасы бар, ол граната атылғанда пайда болатын ыстықтан пайдаланушыны қорғайды. Ағаш қаптамасы суық жағдайда қаруды қолдануды да жеңілдетеді. Гранатасымен бірге қарудың жалпы ұзындығы 120 сантиметр (47 дюйм) және салмағы 4,48 килограмм (9,8 фунт) болды. Нысана алу үшін тек қарапайым темір көздік қолданылды. РПГ-2-де тек бір типті граната қолданылды – PG-2 жоғары жарылғыш, танкіге қарсы (HEAT). Ұнтақтан тұратын ұшқыш зат, шамымен қапталған картоннан жасалған цилиндрде сақталды және гранатаны зарядтау алдында оған бекітілуі керек болды. Ұшқыш зарядқа бекітілгеннен кейін, граната түтіктің алдыңғы жағынан тегіс ішкі бетке салынады. Граната корпусындағы тілше, түтіктегі ойыққа кіріп, ұшқыш зарядтың қақпағын оқ ату механизмімен дұрыс бағыттайды. РПГ-2-ні ату үшін гранадиер бас бармағымен сыртқы балғаны кері тартып, нысанаға бағыттап, оқ ату үшін құрылғыны тартады. Атылған кезде гранатадан алты тұрақтандырғыш қанат жайылады. Қарудың дәлдігі, әскердің тәжірибесіне байланысты, қозғалмайтын нысаналарға дейін және қозғалатын нысаналарға кемінде 5 метр қашықтықта тиеді. Оның бастапқы жылдамдығы және 80 мм-ге дейін жуан зәрлі қабаттарды тесіп өту қабілеті болды.
The RPG 2 anti tank grenade launcher is a simple 40 millimeter steel tube into which the PG 2 grenade is fitted. The tailboom of the grenade inserts into the launcher. The diameter of the PG 2 warhead is 80mm. The center section of the tube has a thin wooden covering to protect the user from the heat generated by the grenade launch. The wooden covering also makes using the weapon in extreme cold conditions easier. The total length of the weapon with a grenade fitted was 120 centimeters (47 inches) and it weighed 4.48 kilograms (9.8 pounds). Only a simple iron sight was provided for aiming. Only one type of grenade, the PG 2 high explosive anti tank (HEAT), was used in the RPG 2. The propellant, consisting of granulated powder was in a rolled cardboard case treated with wax that had to be attached to the grenade before loading. Once attached to the propellant charge, the grenade was inserted into the smooth bore launcher from the front. A tab on the body of the grenade indexes in a notch cut in the tube so that the primer in the propelling charge aligns with the firing pin and hammer mechanism. To fire the RPG 2, the grenadier cocked an external hammer with his thumb, aimed, and pulled the trigger to fire. Upon launch, six stabilizer fins unfolded from the grenade. The weapon was accurate, depending on the soldier's experience, against stationary targets up to and against moving targets at ranges of less than It had a muzzle velocity of and could penetrate armor up to thick.
Нұсқалар
RPG 2N 1957 жылы алғаш рет ұсынылған, NSP 2 түнгі көру құралымен жабдықталған, ол кабель арқылы батареялық жинаққа қосылған. B40 RPG 2-нің Солтүстік Вьетнамдық көшірмесі. Артқы ұңғыл қорғауы RPG 2 / 56 үлгісінен қысқа. B50 B40-тың үлкейтілген нұсқасы. P 27 RPG 2-нің чех нұсқасы. М57 Югославиялық көшірмесі. Стандартты RPG 2-ден ауыр және басқа типтегі оқ-дәрілерді пайдаланады. Екі аяқты тіреу және оптикалық көздегішпен жабдықталған. Жанармай жүйесіне масса қосу үшін құм қолданылады.
RPG 2N First introduced in 1957, it's equipped with a NSP 2 night sight, connected to a battery man pack via cable. B40 North Vietnamese clone of the RPG 2. Rear barrel guard is shorter than the RPG 2/Type 56. B50 Enlarged version of the B40. P 27 Czech version of the RPG 2. M57 Yugoslavian clone. Heavier than the standard RPG 2 and used different ammunition. Equipped with bipod and optical sight. Uses sand in the propellant system to add mass.