Кіріспе

Nikon EM – жаңадан бастаушылар деңгейіндегі, линзасын ауыстыруға болатын, 35 мм пленкалық, бір линзалы рефлекстік (SLR) камера. Ол 1979 жылдан 1982 жылға дейін Nippon Kogaku K. K. (қазіргі Nikon Corporation) компаниясымен Жапонияда өндірілді (дилерлік қордан 1984 жылға дейін жаңадан алуға болады). Бұл камера сол кезде SLR нарығына еніп келе жатқан жаңа фотографтар нарығы үшін жасалған және сатылған. EM Seiko MFC E фокустық жазықтығының жапқышын пайдаланады, жылдамдық диапазоны 1-ден 1/1000 секундқа дейін, сондай-ақ Bulb режимі және 1/90 секундтік флэш X синхрондау мүмкіндігі бар. Ол биік, кең, терең және салмақты. Сол кездегі көптеген Nikon камераларынан айырмашылығы, ол тек қара түсте ғана қол жетімді болды. EM толыққанды қолмен экспозицияны баптау мүмкіндігіне ие емес, бірақ оның орнына жапқыш жылдамдықтары мен диафрагманың күрделілігін оңай меңгере алмайтын тәжірибесіз фотографтар үшін арналған. Бұрынғы Nikon камераларымен салыстырғанда EM-нің механикалық және электрлік компоненттерінде де маңызды өзгерістер болды: өлшемдік толеранттар азырақ болды, пленканы жылжыту механизмінде шарлы подшипниктер болған жоқ және жоғары сапалы титан жапқыш қолданылмады. Камера корпусы мен стандартты линзаның АҚШ-тағы бастапқы бағасы бар болғаны $231 болды. EM Nikon F штык орнатуы бар дерлік барлық линзаларды қабылдайды, 1959 жылы шығарылған линзаларды қоспағанда. AI емес линзалар линза орнатуын зақымдауы мүмкін, ал ол 1977 жылы енгізілген автоматты индекстеу (AI) мүмкіндігін қолдайды. Nikon компаниясы жасаған заманауи AI линзалары – Nikkor AI S, Nikkor AI және Nikon Series E типтері. AF S Nikkor, AF I Nikkor, AF Nikkor D және AF Nikkor автофокустық линзалары да AI типтеріне жатады. Nikon-ның ең соңғы 35 мм пленкалық SLR линзалары, 2000 жылы ұсынылған AF Nikkor G типінде диафрагманы басқару сақинасы жоқ, ал Nikon-ның цифрлық SLR-лері үшін жасалған кескін шеңбері бар AF Nikkor DX (2003) линзасы орнатылады, бірақ дұрыс жұмыс істемейді. Nikon Advanced Photo System SLR үшін 1996 жылы ұсынылған IX Nikkor линзаларын EM камерасына орнатуға болмайды, себебі олардың артқы элементтері айна қорабына зақым келтіретіндей тереңге еніп кетеді.

Құрылыс тарихы

1977 жылдан бастап, Nikon FM моделімен бірге Nikon SLR камераларының толық жаңартылуы жүзеге асты. 1970-ші және 1980-ші жылдар – Nikon, Canon, Minolta, Pentax және Olympus сияқты ірі SLR брендтері арасындағы қатаң бәсекелестік дәуірі болды. 1975 пен 1985 жылдар аралығында ауыр металдан жасалған толық механикалық камера корпустарынан әлдеқайда ықшам корпустарға, жеңіл материалдардан жасалған және интегралды схемалармен басқарылатын электрондық автоматтандыруға көшірілім жасалды. Электрониканың қарқынды дамуына байланысты брендтер жаңа немесе одан да автоматты мүмкіндіктері бар модельдермен бір-бірінен үнемі озып түсті. Индустрия қаныққан жоғары деңгейдегі кәсіби нарықтан шығып, ықшам автоматты жапырақшалы қашықтық өлшегіш камералардан SLR-ға көшуді қалайтын, бірақ дәстүрлі SLR-ды пайдалану ережелерін үйренуге қорқып, үлкен әуесқой фотографтар тобына ұмтылды. Nikon-ның 1971 жылғы F2 сияқты камералары кәсіби фотографтар тарапынан жоғары бағаланса да, F2-нің үлкендігі, құны және күрделілігі оны көптеген әуесқойлар мен бастаушылар үшін баяу сатуға себеп болды. Nikon-ның орта деңгейдегі Nikkormat FT (1965) және EL (1972) камералар сериясы Nikon F және F2 серияларымен салыстырылатын сапада жасалса да, олардың салыстырмалы түрде жоғары бағасы әуесқойларды басқа өндірушілердің арзан модельдеріне итермеледі.

Ерекшеліктері

Nikon EM жаңа модельдер қатарының негізін қалады. Бұл Nikon SLR камераларының ең кішкентай және ең арзан нұсқасы болды. Камера электромеханикалық басқарумен, батареялармен жұмыс істейтін және қолмен фокусқа келтірілетін модель еді. EM жеңіл, тығыз мыс-алюминий қорытпасынан жасалған корпусымен, шыны талшығымен нығайтылған поликарбонат пластик жоғарғы және төменгі қаптамаларымен, сондай-ақ 60/40 пайыздық орталық салмақтандырылған кремний фотодиодты жарық өлшегішпен басқарылатын жартылай автоматты экспозиция бақылауымен жабдықталған. Сол жақтағы видоискательдегі галванометрлік көрсеткіш экспозицияны шанақ жылдамдығы шкаласында көрсетті. Видоискательде Nikon-ның стандартты 3 мм-лік бөлінген кескін іздегіші және 1 мм-лік микропризмалық дөңгелек фокусқа көмектесетін құралдары болды, бірақ фокус экраны бекітілген. Жартылай кәсіби Nikon камераларымен салыстырғанда видоискатель азырақ жарқын болды, себебі соңғыларындағы қымбат призмалар қолданылмады. Камерада жарық аз болғанда ескерту беретін дыбыстық сигнал да қарастырылған. EM-ге арналған аксессуарларға Nikon SB E (ASA 100-де 56/17 (фут/метр) нұсқаулық саны) және Nikon MD E (секундына 2 кадр жылдамдықпен пленканы жылжытатын моторлы құрылғы) кіретін кішкентай электронды сыртқы жарықтандырғыш жабдықтары қосылды. Сондай-ақ, Nikon E сериясындағы жаңа линзалар да болды. 1980 жылы E сериялы линзалардың қатарына 28 мм ƒ/2.8 кең бұрышты, 35 мм ƒ/2.5 жартылай кең бұрышты, 50 мм ƒ/1.8 стандартты, 100 мм ƒ/2.8 қысқа телефото және 75–150 мм ƒ/3.5 зум линзалары кірді, содан кейін 70–210 мм ƒ/4 зум және 135 мм ƒ/2.8 орташа телефото линзалары қосылды. Бұл линзалар EM-нің жаңа пайдаланушылар үшін тартымдылығын арттыруға арналған, өйткені олар Nikkor брендінің қымбат линзаларына арзан, бірақ сапалы балама болып табылды. EM электронды басқарылатын камера үшін сирек кездесетін бір ерекшелікке де ие болды. Nippon Kogaku компаниясының камера әрқашан қажет болғанда жұмыс істеуі керек деген философиясы EM-нің батареясыз жұмыс істеу мүмкіндігіне әкелді, бірақ бұл мүмкіндік шектеулі болды: механикалық басқарумен бір ғана бекітілген шанақ жылдамдығымен (1/90 секунд, "M90" деп белгіленген) немесе толыққанды қолмен, оператор басқаратын ашық шанақ ұзақтығымен ("B" белгісімен "Бұлб" үшін) және жарық өлшегішсіз. EM-нің көпшілікке белгісіз ерекшелігі – батареяны алып тастағанда "Auto" режимі шамамен 1/1000 секундтық шанақ жылдамдығын береді. Бұл туралы зауыттың жөндеу нұсқаулығында жазылған. EM және оның E жүйесінің аксессуарлары Nippon Kogaku компаниясының SLR нарығының төменгі сегментіне қол жеткізуге жасаған алғашқы әрекеті болды. EM стильді, итальяндық автомобиль стилисті Джорджио Джуджиаро жасаған сыртқы контурларымен, арнайы аксессуарлар жүйесімен ыңғайлылықты, 1979 жылғы мүмкіндіктерге сәйкес пайдалану және автоматтандыруды қамтамасыз ету үшін, сондай-ақ жеңілдетілген өндіріс процесі арқасында төмен бағаны және пентапризм корпусында жарқын көрсетілген Nikon атауының беделін ұсыну үшін жасалған. E сериялы линзалар Nikon сатып алушыларының арасында танымал болмаса да, бірнеше E сериялы линзалар өте жақсы өнімділік көрсетті, әсіресе 50 мм ƒ/1.8, 100 мм ƒ/2.8 және 75–150 мм ƒ/3.5 зум линзалары.