Кіріспе

Джо Синкінің жұбанышы: Өлім, қайғы және заң туралы шынайы оқиға – австралиялық автор Хелен Гарнердің 2004 жылы жазған көркем емес кітабы. Кітап Гарнердің Ану Сингх пен оның досы Мадхави Раоның жеке-жеке сот процестерінде болғандығы туралы баяндама болып табылады. Олар Сингхтің жігіті Джо Синкіні өлтіргені үшін айыпталды. Гарнер оның өліміне соққан оқиғаларды түсінуге тырысады, сондай-ақ осы қылмысқа заңдық және жеке жауаптарды қарастырады. Кітап 2016 жылы сол атпен фильмге бейімделді. «Джо Синкінің жұбанышы» қайғы мен жоғалту, кінә және қылмыстық жауапкершілік, қамқорлық міндеті, жаза және месіретке беру, жеке психология (әсіресе нарциссикалық және тәуелді жекелік бұзылыстары), Австралиядағы әлеуметтік жіктелу, есірткі қолдану және басқа да әлеуметтік мәселелер тақырыптарын зерттейді. Кітап ұлттық бестселлер болып, 100 000 дана сатылды.

Джо Синкінің өлімі

Канберрадағы Австралия ұлттық университетінің құқық студенті Ану Сингх 1997 жылғы 26 қазанда Рохипнол қосылған кофе ішкеннен кейін, өлімге әкелетін героин дозасымен өз жігіті Джо Синкені өлтірді. Оның бірнеше достары мен таныстары оның оны өлтіру ниетінен хабардар болды, ал кейбіреулері оның есірткі салған кештеріне қатысты; алайда, бұл достардың ешқайсысы билік органдарына немесе полицияға хабар бермеді. Ол кейіннен оның кінәлі екені анықталды. Осы іске ең көп қатысқан Мадхави Рао барлық айыптан босатылды. Рао сот аяқталғаннан кейін шетелге көшіп, жаңа жеке басын қабылдады, ал Сингх 2001 жылы түрмеден шықты.

Қорытынды

Джо Цинктің "Консоляция" кітабы Гарнерге Сингхтің 1999 жылғы екінші соты және оның мән-жайлары туралы хабарлаумен басталады, ол қазірдің өзінде жүргізіліп жатқан кезде. Ол қызығушылық танытып, Сиднейдегі үйінен Канберрадағы тыңдауларға қатысуға жол тартады. Ол сот процесінің әсерлерін, оның ішінде Сингхке деген теріс реакциясын және Рао мен басқалардың Сингхтың жоспарларына шоқ пен жанашырлықсыздығы туралы өзінің таңғалуы туралы айтады. Сот процесінің жүрісі кезінде ол Цинкінің анасы Мариямен танысады және сот жүйесі құрбанға немесе оның отбасына жеткілікті әділдік бермейді деп санайды. Соттан кейін Гарнер Сингхтің отбасын сұхбаттайды және Сингх пен Раомен сұхбат алуға тырысады, бірақ екеуі де бас тартады немесе байланысқа шыға алмайды. Сингх сұхбат беруден немесе онымен байланыс жасаудан бас тартқаны үшін Гарнер әйел туралы өзінің көптеген мәліметтерін бұрынғы достарынан, анекдоттық дәлелдерден және сот жазбаларынан алады. Сингх әлеуметтік жағынан дарынды және амбициялық, бірақ өзін-өзі бағалау мәселесі бар өте нарциссистік ретінде суреттеледі. Сонымен қатар, Гарнер айыпталушы жасөспірім кезінде ер адамдармен қарым-қатынасы туралы күнделіктер сақтағанын, онда ол оларды бір рет қолдануға болатын тауар ретінде қарастырғанын, жоғары мектепке биік үкке кигенін және бұрынғы жақсы досының анекдоттық дәлелдеріне сәйкес, Синкке келекелеу элементімен қарағандығын айтады. Кейде оны мазақтап, достарына ақыл-ой мен күрделілік жетіспейді деп ойлаған нәрсе туралы сөз қозғады. Сингхтің кейбір бұрынғы достары оны жай, өзімшіл және еркектердің мақұлдауына деген құштарлықпен қараған деп ойлады. Кітаптың дамуы барысында Гарнер жәбірленушінің құқықтарымен қызығады, төрешімен сұхбат жасайды және бірнеше рет келіп, Синк отбасының досы болады, ақыр соңында кітаптың мақсаты Джо Синккеге жұбаныш болу деп қорытындылайды, өйткені сот процесі бола алмады.

Тақырыптар

Гарнер бұл істі адам мінез-құлқы, кінә мен жауапкершілік, қамқорлық міндеті, құрбандардың құқықтары және қылмыс/жаза сияқты кең ауқымды тақырыптарды зерттеу үшін пайдаланады. Ол сонымен қатар адам жадының мәнісінен бастап, оның нақты, айқын немесе біртұтас еместігін, сондай-ақ сызықтық еместігін де қарастырады. Осылайша, сотта қарсы сұрақтар кезінде есте сақтаудағы кез келген ұмытылу немесе бұрынғы мәлімдемеге қайшылық жағдай, адамды жалғаншы немесе сенімсіз куә ретінде көрсетуі мүмкін. Синкстің итальяндық австралиялық жұмысшы отбасы мен Сингхтардың «кәсіби топқа» жататын үнді австралиялық отбасы арасындағы әлеуметтік жіктер мен мәдени қақтығыстар салыстырылады. Бұл салыстыру, Джо Синктің инженерлік білімі болғанына қарамастан, жұмысшы табына жататын және жұмысшы табының Ньюкасл қаласынан шыққан отбасын, Сингхтардың ыңғайлы өмір сүрген Сиднейдің ішкі батыс аймағындағы орта тапқа жататын мәртебесімен қатар қояды. Бұдан бөлек, психиатрияның құқықта қолданылуына бірнеше рет сіңіс жасалады. Гарнер, қазіргі мінез-құлық ғылымының дамуымен қатар пайда болған «психологиялық күрделілік» кейбір әрекеттердің ашық түрде дұрыс емес екенін және оларды жасаған адамның психикалық жағдайына қарамастан жазаға тартылуға тиіс екенін жоққа шығара ма деп сұрақ қояды. Ол бұл сұрақты Ану Сингхтің жағдайына қатысты қояды. Сингхтің қорғау тобы оның «ақыл-есінің бұзылуын» (сот ісінде шекаралық жеке тұлғалық және психоздық депрессия диагнозы қойылған) Синкті өлтіруіне түсіндіру үшін пайдаланды, бұл жағдай ақылсыздық қорғанысына ұқсас. Соңында, Гарнер патшалық психиатры Сингхке тікелей қол жеткізілмейтініне және оның диагнозы бұрынғы психикалық денсаулық сақтау мамандарымен жасалған транскрипттер мен сұхбаттар негізінде қойылатынына өкінеді – Гарнер бұл жағдай оны «соққыға түсірді» деп мойындайды. Сонымен қатар, Australian Book Review журналында жарияланған бір рецензия авторы Сингхтің жоспарларына бейжай қараған АНУ студенттерінің, Канберра соттарының, қорғау адвокаттарының және іс бойынша шешім шығарған судьяның «әдепсіз моральдық салыстырмалылығын» Мария Синк ашқандығын айтты. Студенттердің кінәлілігі және олар билік органдарына хабарламай, Цинктің өліміне қатысқан-қатпағандығы мәтін бойында кеңінен талқыланды.

Сыни жауап

Джо Синкінің "Консоляция" кітабы көптеген ірі газеттер мен журналдарда қарастырылды. Ол Гарнердің жазу стилі және Джо Синкінің тарихы ретінде берілуі үшін мақталып, бағаланды. Кітапқа қатысты сын-ескертпелер, көбінесе, кітаптың өзінің мақсатына жетпегеніне, әсіресе Сингхтің және оның іс-қимылдарының түсіндірілмегеніне, сондай-ақ жарысқа түсетін сот жүйесінің мәнімен байланысты жұмыс істемегеніне қатысты болды. Бір рецензент оны 1995 жылғы "Бірінші тас" кітабымен салыстырып, оның түпкі жатқан мәселелерге емес, оқиғаға көбірек назар аударғанын айтты.

БАҚ-тың жауабы

Сингх пен Синкінің ата-анасы кітап жарық көргеннен кейін көп ұзамай сұхбат берді. Сингх өзінің өлтіру туралы естеліктерін және босатылғаннан кейін осы оқиғаға қатысты сезімдерін айтып берді, сондай-ақ Гарнердің сұхбатына келіспегеніне өкінді. Ол сұхбаттасушыларға кітаптағы оған қатысты теңгерімсіздіктерді түзетуге ниеттенгенін жеткізді. Мария Синк Сингхті ұлын өлтіргені үшін ешқашан кешірмейтінін және оның кісі өлтіру айыпталуына қатысты қорғанысын қабылдамайтынын мәлімдеді.

Киноға бейімделу

Басылымнан кейін он екі жыл өткен соң, кітап 2016 жылы жазушы-режиссер Сотирис Дунукос пен Мэтт Рубинштейннің және Night Kitchen Productions компаниясының продюсері Мэтт Ридердің экранизациясы бойынша түсірілді. Негізгі түсірілім 2015 жылдың сәуірден маусымға дейінгі аралықта Канберрада жеті аптаға созылды. Фильмде шамамен 40 негізгі және эпизодтық рөлдердегі актерлер, сондай-ақ 300-ге жуық массовка жұмыс істеді.