Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкадағы қысқа өмір сүрген республика, 1810 жыл.
Short lived republic in North America, 1810
Батыс Флорида Республикасы (lang es, ), ресми түрде Флорида штаты, 1810 жылы 2 жарым айдан астам уақыт бойы испандық Батыс Флориданың батыс аймағында өмір сүрген қысқа мерзімді республика болды. Кейіннен ол АҚШ-қа қосылып, оккупацияланды; одан кейін Шығыс Луизиананың бір бөлігіне айналды.
The Republic of West Florida (lang es, ), officially the State of Florida, was a short lived republic in the western region of Spanish West Florida for just over 2 1/2 months during 1810. It was annexed and occupied by the United States later in 1810; it subsequently became part of Eastern Louisiana.
Өнер бұйымдары
Батыс Флорида Республикасының Конституциясы көбінесе АҚШ Конституциясына негізделген және үкіметті үш тармаққа бөлді: атқарушы, сот және заң шығару. Заң шығарушы орган Сенаттан және Өкілдер палатасынан тұрды. Губернатор заң шығарушы орган тарапынан тағайындалды. Конституцияға сәйкес, мемлекеттің ресми атауы "Флорида штаты" еді.
The Constitution of the Republic of West Florida was based largely on the United States Constitution, and divided the government into three branches: executive, judicial, and legislative. The legislature consisted of a Senate and House of Representatives. The Governor was chosen by the legislature. According to the constitution, the official name of the country was the "State of Florida".
АҚШ-тың аннексиясы
АҚШ Батыс Флорида Республикасының тәуелсіздігін мойындамады, ал 1810 жылғы 27 қазанда президент Джеймс Мэдисон Луизиананы сатып алудың бір бөлігі болғандықтан, Америка Құрама Штаттары оны иелену керек деп жариялады. Өзінің жарияламасында Мэдисон Луизиана сатып алу келісімінің Франция мен Испания арасындағы 1800 жылғы Сент-Ильдефонсо келісімінен тікелей цитата келтірген бөлігін пайдаланды: Луизиана, Мэдисон атап көрсеткендей, "Испанияның қолында болған кездегідей және Франция оны бастапқыда иеленген кездегідей" болды. Дегенмен, 1800 жылғы келісімде де, 1803 жылғы сатып алуда да "бастапқыда" деген сөз жоқ; олардың орнына "қазір Испанияның қолында болған кездегідей және Франция оны иеленген кездегідей" деп айтылған. 1810 жылғы 6 желтоқсанда және Батон-Руж қаласында 1810 жылғы 10 желтоқсанда осы жариялама жасалды. Клейборн Батыс Флорида үкіметін мойындаудан бас тартқаннан кейін, Скипвит пен заң шығарушы орган Мэдисоннің аннексиялық жарияламасын қабылдауға келісті. Конгресс 1811 жылғы 15 қаңтарда бірлескен қаулы қабылдады, ол даулы аумақты уақытша басып алуды қамтамасыз етті және аумақ болашақ келіссөздерге қарайтынын мәлімдеді. Луизиананы сатып алу бойынша француз тарапынан келіссөз жүргізген Франсуа Барбе Марбуаның айтуынша, "Луизианалықтардың өзі [Батон-Руж ауданы] Флоридаға тиесілі деп есептеген, бірақ, десе де, [мемлекеттік заң шығарушы орган] өзінің алғашқы актілерінің бірімен осы аудан Луизиананың бір бөлігі екенін жариялады. Бірақ күмәнді талаптарды иелену арқылы күшейтуге жасалған бұл тырысқандық, АҚШ-тың басқа да саяси акттарына тән әділеттілік рухымен үйлеспейді". Мобиль ауданы, қазіргі жағалау Миссисипи және Алабама штаттары, 1812 жылғы Ұлыбританиямен соғысқа дейін испандықтардың бақылауында болды, Испания Ұлыбританиямен одақтас болғандықтан. 1812 жылғы 14 мамырда Батыс Флориданың Перл өзенінің шығысындағы таласқа түскен бөлігі Миссисипи территориясына берілді, бірақ сол кезде Мобайл шығанағы маңындағы аймақ испан Флоридасының бақылауында қалды. Конгресстің аннексия туралы жариялануынан және 1813 жылғы 12 ақпандағы актісінен (3 Stat. L. 472) кейін, президентке осы аумақты басып алуға рұқсат берілді. АҚШ генералы Джеймс Уилкинсон 1813 жылғы сәуір айында 600 сарбазбен Нью-Орлеаннан Мобильге аттанды, содан кейін ол испан командирінен капитуляцияны қабылдады.
The United States did not recognize the independence of the Republic of West Florida, and on October 27, 1810, President James Madison proclaimed that the United States should take possession of it, on the basis that it was part of the Louisiana Purchase. In his proclamation, Madison invoked the portion of the Louisiana Purchase agreement that directly quoted the 1800 St. Ildefonso treaty between France and Spain: Louisiana, Madison stated, had "the same extent that it had in the hands of Spain, and that it had when France originally possessed it". However, neither the 1800 treaty nor the 1803 purchase includes the word "originally"; instead, they state, "with the same extent that it now has in the hands of Spain and that it had when France possessed it". on December 6, 1810, and Baton Rouge on December 10, 1810. After Claiborne refused to recognize the West Florida government, Skipwith and the legislature eventually agreed to accept Madison's annexation proclamation. Congress passed a joint resolution, approved January 15, 1811, to provide for the temporary occupation of the disputed territory and declaring that the territory should remain subject to future negotiation. According to the French negotiator of the Louisiana Purchase, François Barbé Marbois, "The Louisianans themselves agreed that [the Baton Rouge district] had been considered to belong to Florida, but, nevertheless, the [state legislature] declared, by one of its first acts that this district of country was a portion of Louisiana. but this eagerness to strengthen doubtful pretensions by possession, does not accord with the spirit of justice that characterizes the other political acts of the United States." The Mobile District, now coastal Mississippi and Alabama, remained under Spanish control until the War of 1812 with Britain, with whom Spain was allied. On May 14, 1812, the claimed portion of West Florida east of the Pearl River was assigned to Mississippi Territory, though at the time, the area around Mobile Bay remained under the control of Spanish Florida. Following that Congressional declaration of annexation and an act of February 12, 1813, (3 Stat. L. 472) authorizing the President to occupy that area, U. S. General James Wilkinson sailed from New Orleans to Mobile in April 1813 with a force of 600, whereupon he received the surrender of the Spanish commander.
Қазіргі күн
Луизиана штатында бұрынғы Батыс Флорида Республикасын құраған азаматтық приходтар (АҚШ-тың басқа жерлеріндегі округтер сияқты) қазір Флорида приходтары деп белгілі. Бұл олардың қысқа ғана тәуелсіз мемлекет болған кезеңімен және (британдық, кейін испандық) колониялық провинцияның шығысқа қарай қазіргі Флоридаға дейін созылған тарихын еске алумен байланысты.
In the state of Louisiana, the civil parishes (equivalent to counties elsewhere in the U. S.) that comprised the former Republic of West Florida are known today as the Florida Parishes. This is partly due to their short lived independent state, but also in recognition of their heritage in a (British, then Spanish) colonial province extending eastward to modern Florida.