Флоридадағы Азамат соғысы шайқасы (1864). Линкольн Флориданы қайта құруға бұйрық берді. Сеймур экспедициясы конфедераттарға қарсы күресті, құлдарды азат етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Флоридадағы американдық азамат соғысы шайқасы (1864)
American Civil War battle in Florida (1864)
1864 жылдың 13 қаңтарында президент Линкольн Оңтүстік Каролина штатының Хилтон-Хед қаласындағы Одақтың Оңтүстік департаментінің қолбасшысы генерал-майор Квинси А. Гиллморға хат жазып, "Флоридадағы адал мемлекеттік үкіметті қайта құруға" қадамдар жасауды сұрады. Келесі айда Гиллмор Флоридаға экспедиция ұйымдастырып, Одақтың бекіністерін қорғау, Конфедерацияның жабдықтау жолдарын кесіп, қара солдаттарды жұмылдыру мақсатында әрекет етті. Экспедицияның қолбасшысы бригадир генерал Трумэн Сеймур 1862 жылдың наурыз айында Одақ бақылауындағы Джексонвиллге әскерлерін түсірді. Сеймурдың әскерлері Флориданың солтүстік-шығысы мен солтүстік-орталық аймандарына бірнеше шабуылдар жасады. Бұл шабуылдар кезінде олар аз қарсылыққа тап болды, бірнеше Конфедерация лагерьлерін басып алды, әскерлер мен артиллерияның шағын бөлімдерін тұтқынға алды және құлдарды азат етті. Бірақ Гиллмор Сеймурға штаттың ішкі аймақтарына терең енбеуді бұйырды. Сеймурдың Хилтон-Хедтегі дайындықтары Оңтүстік Каролинаның маңызды порты Чарльстон қаласындағы Конфедерация қолбасшылығын алаңдатты. Генерал П. Г. Т. Борегард Сеймурдың мақсаты Флорида екенін дұрыс болжады және Одақтың бұл әрекеттері Флориданың қорғанысын нығайту және Сеймурды тоқтату үшін грузиндық Альфред Х. Колквиттің басқаруымен қосымша күштерді жіберуді қажет етеді деп сенді. Колквитт Флоридадағы әскерлерді бригадир генерал Джозеф Финеганның басшылығымен күшейту үшін уақытында келді. Колквиттің әскерлері келіп жеткен кезде, Сеймур Гиллмордың білімінен тыс, Таллахассині басып алуды мақсат тұтып, Солтүстік Флоридада жаңа жорықты бастады. Конфедерация әскерлері түнбатырғанда Сеймурдың әскерлерінің артқы бөліміне шабуыл жасауға соңғы әрекет жасады, бірақ олар 54-ші Массачусетс ерікті жаяу әскер полкі мен 35-ші АҚШ түсті әскерлерінің бөлімдерімен жеңіліске ұшырады, екеуі де қара солдаттардан құралған. Екі жақтағы жауынгерлер де шығыс және батыс майдандарындағы қаһарлы шайқастарда қатысқан тәжірибелі сарбаздар болды, бірақ олардың көптегені хаттарында және күнделіктерінде мұндай қорқынышты шайқасқа ешқашан қатыспағанын жазды. Одақтың жоғалтулары Солтүстік билігін Флорида штатының әскери маңызы жоқ аймағына Одақтың одан әрі араласу қажеттілігіне күмән келтірді. Оңтүстікте бұл шайқас рухты көтеріп, жеңіс ретінде қабылданды. Бір газетте Одақ әскерлері "Оңтүстіктің ең шөлейтті жерінен қырық шақырымды басып өтіп, саламандрлер мен гоферлерді қорқытып, ауыр жеңіліске ұшырады" деп жазды. Бүгінде шайқас алаңы Флорида штатының парктер жүйесінің бір бөлігі болып табылатын Олусти шайқасы тарихи мемлекеттік паркімен еске алынады. Бұл парк 90-шы трассаның бойында, Осеола ұлттық орман ішінде орналасқан. Шайқас алаңының бір бөлігі мемлекеттік парк ретінде қорғалған, ал қалғаны ұлттық орманның бір бөлігі болып табылады. Оның бір бөлігі 90-шы трассаның оңтүстік жағында жеке меншіктегі жерлерді құрайды. Алайда 2022 жылға дейін осы шайқаста қаза тапқан Одақ әскерлеріне арналған ескерткіш орнатылмаған. Әр ақпан айындағы Президент күні демалысында (қараңыз Сілтемелер) шайқас орнында жыл сайын тарихи қайта жаңғырту шарасы өткізіледі.
On January 13, 1864, President Lincoln wrote to Major General Quincy A. Gillmore, commander of the Union's Department of the South at Hilton Head, South Carolina, asking that he take steps to "reconstruct a loyal State government in Florida." By the following month, Gillmore ordered an expedition into Florida to secure Union enclaves, sever Confederate supply routes, and recruit black soldiers. Brigadier General Truman Seymour, in command of the expedition, landed troops at Jacksonville, in an area already seized by the Union in March 1862. Seymour's forces made several raids into the northeast and north central Florida. During these raids, he met little resistance, seized several Confederate camps, captured small bands of troops and artillery pieces, and liberated slaves. But, Seymour was under orders from Gillmore not to advance deep into the state. Seymour's preparations at Hilton Head had concerned the Confederate command in the key port city of Charleston, South Carolina. General P. G. T. Beauregard, correctly guessed Seymour's objective was Florida and believed these Union actions posed enough of a threat for him to detach reinforcements under Georgian Alfred H. Colquitt to bolster Florida's defenses and stop Seymour. Colquitt arrived in time to reinforce Florida troops under the command of Brigadier General Joseph Finegan. As Colquitt's troops began arriving, Seymour, without Gillmore's knowledge, began a new drive across north Florida with the capture of Tallahassee as a possible objective. The Confederates did make a final attempt to engage the rear element of Seymour's forces just before nightfall, but they were repulsed by elements of the 54th Massachusetts Volunteer Infantry Regiment and the 35th United States Colored Troops, both composed of Black soldiers. Soldiers on both sides were veterans of the great battles in the eastern and western theaters of war, but many of them remarked in letters and diaries that they had never undergone such terrible fighting. The Union losses caused Northern authorities to question the necessity of further Union involvement in the militarily insignificant state of Florida. In the South, the battle was seen as a spirit raising rout. One Georgia newspaper referred to Union forces as walking "forty miles over the most barren land of the South, frightening the salamanders and the gophers, and getting a terrible thrashing". Today, the battlefield is commemorated by the Olustee Battlefield Historic State Park, a part of the Florida State Park system. This park is located within the Osceola National Forest, on U. S. 90. The battlefield is partially protected as state park, and part of the national forest. Part of it is privately held land on the south side of U. S. 90. However as of 2022 there is still no monument to the Union dead of this battle. On Presidents' Day weekend each February (see Citations), an annual historical reenactment is conducted on the site of the battle.
Ұрыс литографиясы
Басты бетіндегі литография 1894 жылы Курц пен Эллисон фирмасымен басылған. Онда Конфедерацияның бекіністеріне қарсы шабуыл жасап жатқан 8-ші АҚШ-тың түсті әскерлерінің сарбаздары бейнеленген. Бұл сурет Олусти шайқасы туралы материалдарда жиі қолданылса да, ол дұрыс емес және суретшінің оқиғаны дұрыс білмегенін көрсетеді. Шайқас кезінде Конфедерация әскерлері өздері дайындаған бекіністерден алшақ бойымен жылжыды. Екі тарап та бекіністердің артынан шайқаспады, себебі шайқас қарағайлы орманда болды (картаның жоғарғы бөлігі шамамен батысқа қарап тұр), және кең ашық жерлер аз болды. Картадағы үзіліс-нүктелі қызыл сызық Конфедерацияның окоптарының орналасқан жерін көрсетеді.
The lithograph at the top of the page was printed by the firm of Kurz and Allison in 1894. It depicts soldiers of the 8th U. S. Colored Troops advancing against Confederate entrenchments. While frequently used in media about the Battle of Olustee, the image is inaccurate and reveals the artist's ignorance about the events. During the battle, Confederates operated well in advance of their prepared positions. Neither side fought from behind fortifications, as the fighting took place in a pine forest (see map – top of the map is approximately due West), and there were few large cleared area. The dotted red line on the map indicates the location of the Confederate trenches.