Кіріспе

"Гладиатор" романындағы ойдан шығарылған кейіпкер Уго Даннер – Филип Уайлидің 1930 жылғы "Гладиатор" романының басты кейіпкері. 19 ғасырдың соңында туған Даннер, жатырда химиялық тәжірибелер нәтижесінде қол жеткізген үстіміздік қабілеттерімен өмірге келеді. Ол өзінің күшін жақсылыққа пайдалануға тырысады, осылайша ол супергеройлердің алға басушысы саналады. Алайда, Даннер өзінің зор күшіне тұрақты қолданыс таба алмауынан көңілі толады және көңілсіздікке беріліп қайтыс болады. Уайлидің романынан басқа, бұл кейіпкер көркем фильмде де, Marvel Comics және DC Comics басылымдарында да пайда болды. Комедиялық актер Джо Э. Браун оны 1938 жылғы кітаптың киноадаптациясында сомдады. Он жылдар өткен соң, кейіпкер Marvel комикс журналы Marvel Preview #9 (Қыс 1976) "Адам-Құдай" атты адаптациясында ойнады. Одан кейін 1988 және 1989 жылдары DC-нің түсті комиксі Young All Stars-та Iron Munro есімді заңды емес ұлының әкесі ретінде пайда болды. 2005 жылы ол DC-нің Wildstorm баспасынан шыққан Legend комикс мини-сериясында қайта оралды. Мұнда Даннер 1960 жылдардың соңында Вьетнам соғысында Бірінші дүниежүзілік соғыстағы супер легионер емес, АҚШ армиясының супер әскері ретінде күреседі.

Даму

Роман начинается в последние годы XIX века, когда профессор естественных наук из Колорадо, Абеднего Даннер, ищет способ улучшить врожденные слабости человеческой биологии и создать новую "расу, не знающую страха, — потому что она не может знать вреда". После 14 лет исследований он наконец-то обнаруживает "щелочные радикалы", которые значительно улучшают "мышечную силу и нервный выброс энергии". После очень успешных испытаний на животных, в результате которых появились сверхсильные головастики и котенок, непробиваемый пулей, способный охотиться на крупный рогатый скот как на добычу, он вводит эту суперсыворотку в утробу своей беременной жены, Матильды. Хьюго Даннер рождается на Рождество несколько месяцев спустя. Его родители прививают ему сильный моральный компас в годы формирования личности и предупреждают его никогда не использовать свою огромную силу в гневе. Однако, во время детского сада, Даннер чуть не убивает школьного хулигана в неравном бою после нападения со стороны ребенка. Это событие клеймит его как изгоя в глазах других детей. Поскольку они относятся к нему с таким отвращением, его единственным утешением становится высвобождение своих сил в дикой природе Колорадо (выкорчевывание деревьев, бросание огромных валунов, прыжки на горные вершины и т. д.). Однако эта стигма в конечном итоге проходит и забывается к тому времени, когда Даннер поступает в старшую школу. Даннер покидает Колорадо после окончания старшей школы, чтобы поступить в Университет Вебстера. Там он становится непобедимой звездой футбола и самым популярным мальчиком в школе. Летом он работает силачом в цирке и даже участвует в боях за деньги. Однако, вернувшись в колледж и случайно убив другого игрока во время игры, он бросает учебу и становится моряком. Через год его корабль оказывается заблокированным во Франции из-за начала Первой мировой войны в 1914 году. Он и его соотечественник записываются во Французский Иностранный легион и после короткого обучения оказываются на бастионах. В конце концов, он раскрывает свои силы своим начальникам в Легионе, которые считают его дьяволом или сверхъестественным американским индейцем, и ему предоставляется полная свобода действий на поле боя, чтобы убить как можно больше немецких солдат. Истории о "Le Colorado" (Колорадо) быстро распространяются от окопа к окопу, и Даннер становится своего рода мифическим героем. После непродолжительной службы в американском подразделении Легиона Даннер устает от войны и разрабатывает план с самолетом: text=Он направит его глубоко в Германию. Когда закончится бензин, он разобьется. Выбравшись из руин, он поспешит в темноте, вперед, вперед, как Фидиппид, пока не достигнет центра вражеского правительства. Там, прорвавшись сквозь ничтожные человеческие барьеры, он совершит свой последний подвиг, задушив императора, убив генералов, разрывая здания своими самсоновскими руками и нарушив контроль над войной. Однако Версальский договор подписан в тот же день, когда он готовится к отъезду, и поэтому он вынужден прервать свою миссию, к большому своему разочарованию. Он возвращается в Соединенные Штаты и работает на различных работах — рабочим на сталелитейном заводе, кассиром в банке, подсобным рабочим на ферме и лоббистом разоружения, — но его уникальный статус среди смертных людей навсегда приносит ему горе. В конце концов, он предлагает свои услуги известному профессору истории, готовящемуся к археологическим раскопкам майя, и отправляется с группой на полуостров Юкатан. Во время поездки Даннер задается вопросом, не обнаружили ли майя и египтяне ту же формулу, что и его отец, "которую можно было влить в вены рабов [строивших пирамиды], делая их сильнее двигателей". Там он работает главным стюардом нанятых помощников майя и доказывает свою полезность команде. Но когда несчастный случай раскрывает его огромную силу профессору, пожилой человек предлагает Даннеру использовать формулу своего отца для создания новой расы людей, известных как "Сыны Рассвета", которые будут использовать свои силы для исправления ошибок мира. Эта идея сначала ему нравится, но Даннер боится, что эти сыновья также будут ненавистны человечеству за свое превосходство и будут обращаться с ними так же, как с ним самим. В конце концов, он поднимается на гору среди надвигающейся грозы и погибает от удара молнии во время молитвы Богу. Формула теряется в результате пожара. Профессор обнаруживает его обгоревшие останки через три дня и хоронит его среди руин майя.

Күштері мен қабілеттері

Деннер тіпті жас кезінде де адамнан асқан күш-қуат танытады. Ол жаңа туған бала кезінде ағаштан жасалған төсек-орынды қиратып, 6 жасында екі тонналық жүк арбасын көтеріп, адамның өмірін құтқарып, 10 жасында бүкіл ағашты түбімен жұлып алады. Ол қартайған сайын біртіндеп күшейе түседі. Жиырма жасында ол бір соққымен шабуылдап келе жатқан бұқаны тоқтатып, өлтіре алады, теміржол рельсін бүгіп, бір қолмен 75 миллиметрлік гаубицаны көтере алады, бір қолмен көлік пен оның жүргізушісін көтеріп, 2 метрлік банктік сейфті ашып, құлап жатқан 8000 фунт салмақты тас блокты оңай ұстап алады. Деннердің дене күші аяқтарына дейін жетіп, оған биікке және алысқа секіруді мүмкін етеді. 10 жасында ол ауаға секіріп, пойызбен салыстырғанда жылдам жүгіре алады. Колледжде бірінші курста оқығанда ол әлемдік рекордты оңай бұзады, бірақ ол шын мәнінде толық жылдамдықпен жүгірмейді. Бірінші дүниежүзілік соғыста француз шетелдік легионында қызмет еткенде, ол сапарды отыз минутта (шамамен жылдамдығы) аяқтайды; барлығы өз бөлімшесіне азық-түлік, су және оқ-дәрі тасығанда. Ол күшті болғанымен, әлі де шаршауға бейім. Соғыста денесінің жарақаттарға қарсы тұру қабілеті жоғары екенін бірінші рет сезінеді. Оқтар мен штыктар оның мықты терісінен сығырып өтеді. Тіпті ұшақ апатынан да аман қалуға болатынына сенеді. Дегенмен, ол әлі күнге дейін ауа райының әсерін сезінеді, күннің ыстығында терлеп, қыста суықтап қалады. Деннердің жалғыз осал тұсы – найзағай, ол оны соңынан өлтіреді. Деннердің дене тіндерінің тығыздығы қарапайым адамның тіндерінен сәл жоғары. Оның дене бітімі атлеттік болғанымен, күш-қуаты оның дене құрылысына қарағанда әлдеқайда артық. Адамдар оның салмағы шамамен екенін болжайды, бірақ ол шын мәнінде салмағы бар. Теңізші болып жұмыс істеген кезінде Кристобальдың жергілікті тұрғындарымен бірге инжур іздеуге түседі және оның тығыздығының арқасында тереңірек сүңгіп, ұзақ уақыт су астында бола алады. Оның денесі зақымдалған тіндерді қарапайым адамға қарағанда әлдеқайда жылдам және толыққанды түрде жасай алады. Досының өлімі үшін немістерге қарсы ашуланып шабуыл жасағаннан кейін артиллерия снарядтарынан алған жарақатынан құлап түседі. Әскери госпитальде оянғанда, "жаралары бірде-бір тігіссіз жазылғанын" көреді. Ұзақ уақыт комада ұйықтау (20 сағатқа дейін) және көп мөлшерде тамақтану да оның жаңару процесіне көмектеседі.

Фильм

Деннерді комедиялық актер Джо Э. Браун 1938 жылы түсірілген «Гладиатор» фильмінде ойнады, ол ғылыми-фантастикалық драманы комедия ретінде бейімдеді және көптеген өзгерістердің ішінде басты кейіпкердің атын «Хьюго Кипп» деп өзгертті. Фильм Кипптің үлкен сомада ақша жеңіп алып, колледжге қайта оралуға шешім қабылдауымен басталады. Ол жерде оған футбол командасына қосылуға көндіреді, бірақ ол әкесінің легендарлы спортшы репутациясына сай бола алмайды. Бірақ профессор Деннер (Люсьен Литтлфилд) Киппке үлкен күш беретін сарысуды енгізгеннен кейін, ол тоқтатылмас ойыншыға айналады және өзімшіл квотербектің қарындасының (Джун Трэвис) жүрегін жеңіп алады. Соңында ол «Мэн Маунтин Динмен» күреседі, бірақ сарысу соңғы минутта таусылып қалады. Осы оқиғада Мунро әкесінің күнделігін табады және 20 ғасырдың алғашқы метаадамы болған Деннердің ауыр өмірін біледі. Күнделікті оқығаннан кейін Мунро үкіметтің құпия «M» жобасына жүгінеді, Деннер айтқан «Динозавр аралының» орналасқан жерін білуді талап етеді. Ол жерде ол оны Оңтүстік Америкадағы Мейпл Уайт Лэндке бастап апаратын адаммен кездеседі. Мунро әкесінің тірі екенін білгенде таңғалады. Деннер Юкатан түбегінде өлімін жалғандап, үйіне бір түнге оралып, бұрынғы мектепке барған сүйіктісі Анна Блейкпен кездеседі. Осы кездесуден Мунро дүниеге келеді, ол анасының жаңа күйеуінен (баласын өзінің деп ойлайды) тегін алады. Деннер сол кезде «Таң Ұлдарының» алғашқы буынын тәрбиелеуде сәттілікке жетеді. Кейін ол «Жас Жұлдыздарға» жауыз «Үберменштің» супермендердің өз нәсілін жасау үшін формуланы ұрлағанын айтады. Мунро Деннер «Таң Ұлдарына» Бразилия қаласына шабуыл жасауға бұйрық бергенде, әкесіне қарсы тұруға мәжбүр болады. «All Star эскадрильясының» біріккен күші «Таң Ұлдарынан» жеңіліс күтеді, ал Деннер соңғы шайқаста қаза табады. Деннер DC-ның Wildstorm баспасында шыққан Говард Чейкин жазған және Расс Хит салған төрт бөлімді «Легенда» мини-сериалында (2005 жылғы сәуір-шілде) ойнады. Бірінші екі бөлімінің мұқабасында: «Филип Уайлидің «Гладиатор» романынан шабыттанды». Оқиға енді 20 ғасырдың екінші жартысында өтеді, Бірінші дүниежүзілік соғыстың орнын Вьетнам соғысы басады, бірақ оқиғаның көп бөлігі өзгеріссіз қалады.

Кейінгі кейіпкерлермен салыстыру

Суперменнің авторы Джерри Сигелдің "Гладиатордан" әсер алғанына ешқандай дәлел жоқ. Ол және серіктесі Джо Шустер 1934 жылы Суперменді жасауды бастады. Алғашқы басылымда Супермен аты аталмаған планетадан келген, ондағы тұрғындар адамдардан миллиондаған жылдарға артық дамыған. Олар ересек болған кезде "оның тайпасының адамдары зор күшке ие болды". Олардың жоғары дамуы мен күші Суперменнің жердегі қабілеттерін түсіндірді. Сигел оларды былай сипаттады: "Еректікке жеткенде, ол оңайлықпен: жарты шақырымға секіріп, жиырма қабатты ғимараттан асып өте алатынын, үлкен салмақтарды көтере алатынын, экспресс поезден жылдам жүгіре алатынын және оның терісіне жарылған снарядтан басқа ештеңе өтпейтінін білді!" Әбдінаго да ұлына осылай істеді. Деннер де алыс елден (Колорадо) шыққандығын айтады, онда супер күшті, бұзылмайтын адамдар тұрады. Шынайы "эксперименттік" тегін жасыру үшін ол легионер басшыларына: "[Колорадо] Америкадағы жер. Бұл жерге шамалы зерттеу жүргізілген. Мен сол жерде тудым. Колорадоның барлық еркектері мен сияқты туған және мен сияқты. Біз өте күштіміз. Біз ұлы жауынгерлерміз. Бізді тек үлкен снарядтар ғана жаралай алады" деді. Басқа ұқсастықтар: екеуінің де биологиялық әкелері ғалымдар (Джор Эл және Әбдінаго), екеуі де ауылдық жерде өседі (Смоллвилл және Индян Крик, Колорадо), екеуі де жас кезінен бері мықты моральдық принциптерге ие, екеуі де машиналарды бастарынан көтереді және екеуі де өз күштерін әлемнен жасырады. Бір сыншы Данердің "ғалым әкесімен дүниеге келуі мен тәрбиеленуі Док Савидждің шығу тегін еске түсіреді" десе, "Уайлидің романында жас Өрмек Адам ақша табу үшін алып күресшіге жеңіске жеткен сахнаның прототипі бар; Угоның рингтегі жекпе-жегі 1962 жылғы Amazing Fantasy #15-тегі Өрмек Адамның шығу тарихындағы оқиғаға ұқсас".