Эдуардо Лопес де Романья: Перу Президенті (1899-1903)
Eduardo López de Romaña
Эдуардо Лопес де Романья – Перудің 1899-1903 жылдардағы президенті. Инженер, жер иесі, "Аристократиялық Республика" дәуірінің өкілі. Биографиясы мен тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перу президенті 1899-1903 жылдары. Эдуардо Лопес де Романья и Альвизури (19 наурыз 1847 – 26 мамыр 1912) 1899 жылдың қыркүйегінен 1903 жылдың қыркүйегіне дейін Перудің 32-ші президенті қызметін атқарды. Жер иелері элитасының өкілі, ол Республика Президенті болған тұңғыш инженер және «Аристократиялық Республика» деп аталатын дәуірдегі президенттердің бірі болды.
President of Peru from 1899 to 1903
Eduardo López de Romaña y Alvizuri (19 March 1847 – 26 May 1912) served as the 32nd President of Peru from September 1899 to September 1903. A member of the landowning elite, he was the first engineer to become President of the Republic, and one of several Presidents from the era of the so called Aristocratic Republic.
Алғашқы жылдар
Лопес де Романья Арекипада Хуан Мануэль Лопес де Романья мен Мария Жозефа Альвизури и Бустамантенің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі испан тегінен шыққан бай жер иесі, Оңтүстік Перуде үлкен хасиендалар мен финкалардың иесі болған. Ол Арекипадағы Сан-Херонимо семинариясында және Ланкаширдегі Стонихерст колледжінде білім алған. Романья 1868 жылы Лондон Корольдік колледжінен «А» бағасын алды және 1872 жылы Лондондық Азаматтық инженерлер институсының мүшесі болып тағайындалды. Ол Үндістанға барып, Пәнджаб Солтүстік мемлекеттік темір жолы үшін Рави көпірінің құрылысында жұмыс істеді, содан кейін Бразилияға барды, онда ол Мадейра өзенінен Маморе өзеніне дейінгі темір жол желісін салудағы Қоғамдық жұмыстар компаниясында жұмыс істеді. Бразилиялық Амазонияның климаты соншалықты денсаулыққа зиянды болғандықтан, жұмыста жұмыс істеген отыз инженердің жиырма бірі аяқтамай қайтыс болды. 1874 жылы Перуға оралғаннан кейін ол Тамбо алқабындағы отбасылық плантациялардың бірін басқаруға белсенді түрде кірісті және елдің жаңадан дамып келе жатқан ауыл шаруашылығы мен инженерлік салаларында жұмыс істеді. 1879 жылы Чилимен соғыс басталғанда, ол Арекипа жағалауында әрекет еткен Тамбо азаматтық дивизиясының қолбасшысы болып тағайындалды. Өзінің қол астында үш батальонмен ол Чили армиясының Арекипа қаласына кіруін тоқтатып, оларды Молендода қайтадан кемеге отыруға мәжбүрлеген экспедицияға белсенді қатысты. 1882 жылы Чилидің қарсы шабуылы кезінде олар бастапқыда оларды қайтадан жеңді, бірақ уақытша үкімет құлатылғаннан кейін қала Оңтүстік армиясына берілді. Соғыстан кейін Арекипада тұрып, Либералдық клубтың президенті болып сайланды және үш мерзімге қаланың қоғамдық қайырымдылық қорының директоры қызметін атқарды. Николас де Пьерола мен Цивилистер мен демократтар арасындағы Ұлттық коалиция 1894 жылғы Азамат соғысында жеңіске жеткеннен кейін, Романья 1895 жылғы жалпы сайлауда Арекипадан депутат болып сайланды және Конгресс оның палатасының бірінші вице-президенті болып тағайындалды. Президент Пьерола 1896 жылдың қаңтарында Қоғамдық жұмыстар министрлігін құрғанда, ол осы лауазымға тағайындалды, бірақ оның министрлігі жеті айдан аспады, өйткені сол жылдың тамызында Баринага кабинеті құлады. Келесі жылы ол Арекипаның мэрі болып сайланды, бірақ қаланың инфрақұрылымдық жобаларымен мүдделер қақтығысы болғандықтан отставкаға кетуге мәжбүр болды. 1898 жылы Аякучодан сенатор болып сайланды. 1899 жылдың шілдесінде Пьероланың әкімшілігі жалпы сайлау жариялағанда, Ұлттық коалиция оның ағасы Алехандроға (бұрынғы премьер-министр) президенттікке үміткерлікті ұсынды, бірақ ол тәуелсіз Эдуардоның пайдасына бас тартты.
López de Romaña was born in Arequipa, the son of Juan Manuel López de Romaña y Fernández Pascua and María Josefa Alvizuri y Bustamante. His father was a wealthy landowner of Spanish ancestry owner of large haciendas and fincas in the Southern Peru. He was educated at the San Jerónimo Seminary, Arequipa, and Stonyhurst College, Lancashire. Romaña received his B. A. from King's College London in 1868 and was appointed a member of the Institute of Civil Engineers of London in 1872. He went to India and worked in the construction of the Ravi Bridge for the Punjab Northern State Railway and then to Brazil where he was employed by the Public Works Construction Company in the construction of the railroad line from the Madeira River to the Mamoré River. The climate of the Brazilian Amazon was so unhealthful that of thirty engineers engaged in the work twenty one died before it was completed. Upon his return to Peru in 1874, he devoted himself to the management of one of the family plantations in the Tambo Valley and worked in the fledgling agricultural development and engineering circles of the country. When the war with Chile broke out in 1879, he was appointed commanding general of the civic division of Tambo which operated in the coast of Arequipa. Having under his command three battalions, he took an active part in the expedition which stopped the Chilean Army from entering Arequipa city and compelled it to reembark at Mollendo. When the Chilean counter attacked in 1882, they initially defeated them once again but then the city surrendered to the southern army after the provisional government was deposed. Residing in Arequipa after the war, he was elected President of the Liberal Club and served three terms as Director of the Public Charity of the city. After Nicolás de Piérola and the National Coalition between Civilistas and Democrats triumphed in the Civil War of 1894, Romaña was elected Deputy for Arequipa in the 1895 general election and was designated First Vice President of his chamber by the Congress. When President Piérola created the Ministry of Public Works in January 1896, he was appointed for this portfolio but his ministry lasted less than seven months because the Barinaga Cabinet fell in August of the same year. The following year he was elected Mayor of Arequipa but was compelled to resign due to a conflict of interest with the city's infrastructure projects. In 1898 he was elected Senator for Ayacucho. By July 1899, when Piérola's administration called general election, the National Coalition offered the presidential candidacy to his brother Alejandro (former Prime Minister) but he declined in favor of Eduardo, an independent.
Перу Республикасының президенті (1899 1903)
Осы жылдары демократ және бұрынғы президент Николас де Пьероланың інісі Карлос де Пьерола Депутаттар палатасының көпшілік көшбасшысы болды, ал Мануэль Кандамо, азаматтық партиясының жетекшісі, Сенат төрағасы қызметін атқарды. Бұл бөлініс Депутаттар палатасында демократтардың, ал Сенатта азаматтық партияның басымдығына мүмкіндік берді. Дегенмен, бұл айырмашылықтар демократтардың оппозицияны жетектеуіне әкелді. Лопес де Романья өз кабинетін негізінен азаматтық партия өкілдерімен ауыстырды, бұл Депутаттар палатасының көпшілік демократтарының үнемі сынға алуына себеп болды. Соның салдарынан, сынға алынған министрлерді қызметтен босату мәселесі бойынша парламентте түрлі дау-жанжалдар туды. Лопес де Романьяның өкілеттігі кезінде ауыл шаруашылығы, сондай-ақ кен өндіру және оған байланысты салалардың дамуы жалғасты. 1901 жылы Кен кодексі, ал 1902 жылы Сауда кодексі мен Су кодексі қабылданды. Ол сонымен қатар мемлекеттік салықтарды жинау үшін "Ньюэва Компания" ("Жаңа Компания") құрды. 1901 жылы оның және бельгиялық миссияның қолдауымен Universidad Nacional Agraria La Molina университеті құрылды. Лопес де Романья бұрынғы президент Андрес Авелино Касересті қайтадан президенттікке келтіру мақсатымен жасалған бірнеше төңкеріс әрекеттеріне тап болды, бірақ ол 1903 жылы президенттік өкілеттігін сәтті аяқтады. Оның кезінде перуандықтар "Аристократиялық Республика" терминін қолдана бастады, ол Аугусто Б. Легуианың екінші үкіметі мен Азаматтық партияның ел үкіметіндегі басымдығына дейін сақталды.
During these years, Carlos de Piérola, a democrat and brother of former president Nicolás de Piérola, was the majority leader of the Chamber of Deputies, while Manuel Candamo, a civilista party leader, presided over the Senate. This division allowed for the prevalence of the democrats in the Chamber of Deputies, and for the civilistas in the Senate. These differences, however, rapidly led to the democrats leading the opposition. López de Romaña reshuffled his cabinet almost exclusively with civilistas, a move which resulted in the majority democrats of the Chamber of Deputies to continuously censure. As a result, there were various parliamentary discords concerning the non dismissal of censured ministers. The development in agriculture also continued during López de Romaña's term, as well as that in the mining and other related industries. The code of mining was promulgated in 1901, as well as the Code of Trade and the Code of Waters in 1902. He also created the Nueva Compañia ("New Company") for the collection of the taxes of the state. In 1901, the creation of Universidad Nacional Agraria La Molina took place under his sponsorship and that of a Belgian mission. López de Romaña faced various coup attempts whose goals were to restore former president Andrés Avelino Cáceres to the presidency, but he successfully completed his presidency in 1903. It was under his term that Peruvians coined the term "Aristocratic Republic" which continued until the second government of Augusto B. Leguía and the hegemony of the Civil Party in the government of the country.
Өлім
Эдуардо Лопес де Романья 1912 жылдың 26 мамырында Арекипа қаласының жанындағы Юра минералды бұлақтарында қайтыс болды.
Eduardo Lopez de Romaña died at the Yura mineral springs near Arequipa on May 26, 1912.
Отбасы
Лопес де Романья 1877 жылдың 20 наурызында Мария Жозефа де Кастресана и Гарсия де ла Аренамен үйленді. Олардың үш баласы болды. Оның әйелі Чилимен болған соғыстан кейін қайтыс етті, содан кейін ол бұрынғы қайын сіңлісі Джулия де Кастресанаға қайта үйленді. Олардан алты бала дүниеге келді.
López de Romaña married María Josefa de Castresana y García de la Arena on 20 March 1877. The couple had three children. His wife died after the war with Chile and he remarried his former sister in law Julia de Castresana. They had six children.