Кіріспе

Американдық инженер-механик (1743–1792)

Джеймс Рамси (1743 – 21 желтоқсан 1792) – американдық инженер-механик, ең алдымен 1787 жылы Шепардстаун қаласында Потомак өзенінде жергілікті көрнекті тұлғалардың, оның ішінде Хорацио Гейтстің алдында машинамен қозғалатын қайықты көрсеткенімен танымал. Бу күшімен жұмыс істейтін сорғы қайықтың корпусынан су ағынын шығарып, осы арқылы қайықты алға жылжытты.

Ерте өмір

1782 жылы Вирджиния штатының Бат қаласында (қазіргі Батыс Вирджиния штатының Беркли-Спрингс қаласы) өмір сүргенге дейін Рамси туралы көп мәлімет белгілі емес. Ол отбасымен бірге Америка революциясынан бірнеше жыл бұрын Мэриленд штатының Сесил округінен көшіп келген болуы мүмкін, онда ол Bohemia Manor-дағы отбасылық су диірменін басқаруға көмектескен. Оның туысы Бенджамин Рамси, Мэриленд штатының көрнекті заңгері және мемлекет қайраткері, ол да Богемия Манорда өскен. Батта ол үйлер салды, сауда фирмасына серіктес болды және "Азаттық туы мен бағанасы" аталған пансионат пен тавернаны басқаруға көмектесті.

Алғашқы әрекеттер және Патовмак компаниясы

1784 жылдың қыркүйегінде Джордж Вашингтон Рамзидің қонақүйінде болғанда, ол Рамзимен Бат қаласындағы өзіне тиесілі жерге үй мен тұрақ салу туралы келісім жасасты. Осы сапарда Рамзи Вашингтонға өзі жасаған механикалық қайықтың жұмыс істейтін үлгісін көрсетті. Қайықтың алдына орнатылған дөңгелек білігі арқылы қайықтың жоғары ағысқа қарай жылжуына көмектесетін еді. Вашингтон Революциядан бұрын Потомак өзенін кеме жүзуге қолайлы етуді жоспарлап жүрген, және осы мақсатта жақын арада компания құрылатын болды. Румзидің өзеннің тұйықтары мен күшті ағыстарында жылға алатын таяқ қайығы Вашингтонға тиімді мүмкіндік сияқты көрінген болуы керек, ол Рамзиге алғыс хат жазып, өзен жобасы туралы хабарлады. Осы алғыс хаттың арқасында Рамзи Вирджиния заң шығарушы органынан «өз үлгісіндегі механикалық қайықтарды пайдалану» үшін патент алды, сондай-ақ инвестор Джеймс Макмекеннің қолдауын иеленді. 1785 жылдың шілдесінде Вашингтон оны ұсынып, жаңадан құрылған Патоумак компаниясының басқарушысы етіп тағайындады, ол қазіргі Харперс-Ферридегі тастарды тазалауды қадағалауға міндетті болды. Осылайша Рамзи өзенге қарсы жүзуге қабілетті қайық ғана емес, өзенді өз қайығының қажеттіліктеріне сәйкес өзгерте алатын еді. Бір жыл бойы Рамзи Потомак өзеніндегі жұмыстарды бақылады, ал оның көмекшісі және жекжаттысы Джозеф Барнс Шепардстаун маңында қайықтың құрылысын жүргізді. Рамзи таяқ қайығының дизайнының тым шектеулі екенін тез түсінді және дизайнына бу қозғалтқышын енгізуді шешті. Бұл оның қайығын одан да тиімді еткенімен, құрылысы күрделірек және қымбатқа түсті. Көп ұзамай Патоумак компаниясының алдында оның мүшелерінің ешқайсысы күтпегеннен әлдеқайда үлкен міндет тұрғаны анық болды. Жалпы басқарушы инженердің болмауы кедергі келтірді, ал басқарушылар қолдарынан келгенінше жағдайға бейімделуге тырысты. Жұмысқа көптеген қол еңбегі мен қиын жарылыс жұмыстары қажет болды, және Рамзи алыс аймақта, жеткілікті жабдықтары жоқ, шамамен жүз жұмысшыдан тұратын үлкен және наразы топты басқаруға мәжбүр болды, олардың арасында жалға алынған құлдар мен борышкерлер де болды. Бір жылдан кейін Рамзи жалақысы көтерілмесе, отставкаға кететінін мәлімдеді. Оның отставкасы қабылданды, ал оның көмекшісі Ричардсон Стюарт оның орнына тағайындалды. Мәселенің басқа да жақтары пікірталас тудыруда; Стюарт оның орнын иелену үшін Рамзиге қарсы жұмыс істеген болуы мүмкін, бірақ Рамзи олай ойлады, ал Компания (және Вашингтон) Рамзидің айыптауларын негізсіз деп санады. Дегенмен, Компанияның хаттамасына сәйкес, Стюарт жақын арада «бірнеше ауыр бұзушылықтар» үшін жұмыстан босатылды.

Шепардстаундағы жұмыс

1785 жылы Джозеф Барнс Бат қаласында кеме корпусын жасауды бастады. Сол күзге қарай қайық Шепердстаунға жеткізілді. Желтоқсан айында Балтимор және Фредерик қалаларында жасалған клапан құймалары, цилиндрлер және басқа да бөлшектер орнатылды, содан кейін қайық сынақ үшін Шенноа шарлауығына сүйреліп әкелінді. Бірақ, қолайсыз ауа райы сынақты келесі көктемге ықпалдады. Рамзи ақыры қайықты сынағанда, ол өте қанағаттандырмайтын болып шықты. Діңгекпен басқару механизмі қайықтың ағысқа қарай бұрылуына себеп болды, бұл кеменің дөңгелегін тоқтатты және қайықты жылжымай қалдырды. Бу сорғышындағы қозғалтқыш тым көп буды жұмсады, ал қазандық жеткіліксіз болды. 1786 жылы діңгекпен басқару механизмінен бас тартылды. Жақсырақ қазандық үшін, ол соғылған темір құбырдан жасалған спиральді пайдаланды, ол бұрынғыдан тиімдірек, сонымен қатар кішкентай және жеңіл болды. Бу қозғалтқышы жұмыс істеген кезде тағы бір мәселе туындады. Бір цилиндрлі сорғы қайықтың астынан бірнеше галлон суды тартып, мыс құбыр арқылы кормаға жіберді. Сорғыға бір уақытта су тартылып, бірден кормаға ағызылып жатқандықтан, сорғы өзіне қарсы жұмыс істеді, бірнеше күшті соққыдан кейін тоқтап қалды. Бұл мәселе мыс құбырды төменгі жағында суды өзеннен кіргізуге мүмкіндік беретін және сорғыдағы теріс қысымды азайтатын, төменгі жағында клапандары бар шаршы ағаштан жасалған құбырмен ауыстыру арқылы шешілді. 1787 жылдың 3 желтоқсанында кеме Шепердстаундағы Потомак өзенінде өте сәтті қоғамдық демонстрациясын жасады.

Басқа инноваторлар мен Румсейлік қоғамдар

Демонстрация Роберт Фултонның Клермонтты құрастырып, көрсетуіне дейін жиырма жыл бұрын өтті. Жеткізу идеясы Рамзиге ғана тиесілі емес еді. Даниель Бернулли (1700–1782) су кемесін осылай қозғау идеясын алғаш ұсынды. 1785 жылғы жазда Рамзи және оның көмекшісі Джозеф Барнс қайығын құрастырып жатқанда, Бенджамин Франклин Франциядан келген кемеде су ағынымен қайықты қозғау туралы жазды. Осы сәйкестік кейде адамдарды Рамзи идеяны Франклиннен алған деген ойға жетеді. Шындығында, Франклин мұндай талап қоюды қаласа, ол қабылданатын еді, бірақ ол олай істемеді және Рамзидің қолдаушыларының бірі болды. Джон Фитч өзінің бу кемесін өткен тамызда Филадельфияда көрсеткен. Біріккен штаттарда жалпы патент жүйесі болмаса да, ол кейбір штаттардан патенттер алды, олар оған өзінің және басқа кез келген бу кемесіне эксклюзивті құқық берді. Рамзи өзінің жобаларын қатты қорғады және ақша мәселесімен де күрессе де, 1788 жылдың наурыз айында қайық машиналарын Филадельфияға жіберді. Ол дереу одан соң еріп, өзінің бу кемесін көрген немесе оның құрылысына қатысқан адамдардың куәліктерін алып келді. Джон Фитчпен памфлет соғысы болды. Филадельфиялық кейбір бизнесмендер екеуін бірлескен күш-жігер құруға тырысты, бірақ жылдар бойы қиындықтар мен кедейлікке ұшыраған Фитч келісімге келуге мүкіндік таппады. Ол Англияда Рамзидің су түтікті қазандығына патент алуға өтініш беремін десе, Рамзи және басқалар Рамзи қоғамын құрды. Олар оның Англияға барып, өнертабыстарына патент алып, одан әрі қаржылық қолдау іздеуі керек деп шешті. 1788 жылы Англияға көшіп келгеннен кейін Рамзи 1792 жылы қайтыс болғанға дейін төрт патент алды. Олардың кейбіреулері бу кемелерімен байланысты болса (оның су түтікті қазандығының дизайны сияқты, ол бу қозғалтқышын әлдеқайда кішірек және тиімдірек етті), көбінесе гидростатика және су қуатымен байланысты. 1791 жылғы оның патентынде сұйық энергетиканың барлық сорғылары, моторлары және гидравликалық цилиндрлері бар. 1792 жылдың қыркүйегінде ол Францияда су турбинасы пайда болғанға дейін 40 жыл бұрын нағыз су турбинасын жасады. Ол Англияда төрт жыл өтті. 1792 жылдың 20 желтоқсанында, өзінің жаңа бу кемесі "Колумбия Мейд" демонстрациясының қарсаңында, ол Механикалық өнер қоғамына лекция оқып бітіргенде, кенеттен басы ауырсып, келесі күні таңертең қайтыс болды. Оның өлімі миын тым көп шаршатуға байланысты деп есептелді. Ол Лондонның Сент-Маргарет шіркеуіне жерленді. 1906 жылы Шепардстаунда екінші Рамзи қоғамы құрылды. Оның күш-жігерімен Рамзиге ескерткіш Потомак өзеніне қарап тұрған саябақта орнатылды. 1980 жылдары Шепардстаунда Рамзидің тағы бір қоғамы құрылды. Оның мақсаты – сәтті Рамзи бу кемесінің көшірмесін жасау және 1987 жылы оның екі жүз жылдық мерейтойын атап өту. Көшірме О'Харлидің дүкенінің артқы жағындағы машина және темір шеберханасында жасалды. Көшірмесі Энтлер қонақ үйінің артындағы кішкентай ғимаратта сақталған. Бір кезде қазан айының басында Шепардстаунда Рамзидің құрметіне жыл сайын регата өткізілетін. Потомак өзенінен Мэрилендке өтетін көпір Рамзи есімімен аталады, сондай-ақ Батыс Вирджиниядағы Хеджесвиллдегі Джеймс Рамзи техникалық институты және Мэриленд штатының Колумбия қаласындағы Рамзи жолы да оның есімімен аталады. Грин өзенінің жағалауындағы Рамзи, Кентукки қаласы Рамзидің құрметіне аталған. Рамзи 1789 жылы Америка философиялық қоғамына сайланды.