Кіріспе

Зета Көкденізі (ζ Көкденізі, қысқартылған Зета Кдн, ζ Кдн) – Көкденіз шоқжұлдызындағы көпжұлдыздар жүйесі. Ол Жерден шамамен 83,4 жарық жылы қашықтықта орналасқан және +4,67 көрінерлік шамаға ие. Эклиптикаға жақын болғандықтан, Ай және өте сирек планеталар оны жасыра алады. Жүйе мынадай құрамдас бөліктерден тұрады: Зета1 Көкденізі немесе Зета Көкденізі AB деп белгіленген екілік жұп, оның екі компоненті Зета1 Көкденізі A немесе жай ғана Зета Көкденізі A (ресми түрде Tegmine '/t//ɛ//g//m//ɪ//n//iː/', Зета Көкденізі жүйесінің дәстүрлі атауы) және Зета1/Зета Көкденізі B. Зета2 Көкденізі немесе Зета Көкденізі C деп белгіленген үшжұлдыздық жүйе, Зета2/Зета Көкденізі Ca деп аталатын бір жұлдыздық негізгі және Зета2/Зета Көкденізі Cb деп аталатын екіншілік екілік жұлдыз жұбынан тұрады. Екілік жұптың екі компоненті Зета2/Зета Көкденізі Cb1 және Cb2 деп аталады.

Номенклатура

ζ Cancri (лат. Zeta Cancri) – жүйенің Bayer белгілеуі; ζ1 Cancri және ζ2 Cancri – оның екі құрамының белгілеулері. Екі құрамдас ζ Cancri AB және C, ал олардың компоненттері ζ Cancri A, B, Ca, Cb, Cb1 және Cb2 атаулары Вашингтонның көпжұлдыздық каталогының (WMC) көпжұлдыздық жүйелер үшін қолданатын конвенциясынан туындайды және Халықаралық астрономиялық одақ (IAU) тарапынан қабылданды. Үш жарқын жұлдыздың каталогтағы идентификациясы бойынша елеулі шатасу туды; Гриффин жұлдыздың нақты аттарын каталогтау және стандарттау үшін дұрыс сәйкестіктерді анықтады. WGSN көпжұлдыздық жүйелердің емес, жеке жұлдыздардың аттарын беруді шешті. 2016 жылдың 12 қыркүйегінде ол Zeta1 Cancri A компоненті үшін Tegmine атауын бекітті және ол енді IAU бекіткен жұлдыз аттарының тізіміне енгізілді. Осының салдарынан Zeta Cancri-нің өзі 水位四 (Shuǐ Wèi sì, ) деп танылады.

Қасиеттері

Зета Канкриді шағын телескоптарда қос жұлдыз ретінде көруге болады. Оның қос екенін 1756 жылы Тобиас Майер ашқан. Уильям Гершель 1781 жылы Зета1 Канкри құрамына кіретін екі компонентті анықтады. 1831 жылы Джон Гершель Зета1 төңірегіндегі Зета2 Канкри орбитасындағы ауытқуларды байқады; осыған байланысты 1871 жылы Отто Вильгельм фон Струве Зета2-нің көрінетін мүшесіне жақын орбитадағы төртінші, көрінбейтін компонент бар деген болжам жасады.