Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монреаль көркем өнер мұражайы, MBAM (Монреальдің Көркем өнер мұражайы, MMFA) – Канаданың Квебек провинциясы, Монреаль қаласындағы өнер мұражайы. Галереялық кеңістігі бойынша Канададағы ең ірі өнер мұражайы. Мұражай Шербрук көшесінің батысындағы тарихи «Алтын шаршы миль» аймағында орналасқан. MMFA бес павильоннан тұрады және жалпы ауданы 13 000 м², оның ішінде көрмелер үшін арналған алаң. 2016 жылы Михал мен Рената Хорнштейн Бейбітшілік павильонының ашылуымен мұражай кампусы Солтүстік Америкадағы он сегізінші ірі өнер мұражайына айналуы күтілді. 2013 жылы тұрақты коллекцияда шамамен 44 000 туынды болды. Монреаль көркем өнер мұражайы ірі масштабты көрмелерді ұйымдастырушылардың Халықаралық тобының мүшесі, бұл топ Bizot тобы деп те аталады, және әлемдегі ең ірі мұражайлардың басшыларына өнер туындыларымен және көрмелермен алмасуға мүмкіндік беретін форум. 1860 жылы құрылған, ол Канададағы ең көне өнер мұражайы. 2020 жылы ол Канададағы ең көп келуші өнер мұражайы болды.
The Musée des beaux arts de Montréal, MBAM (Montreal Museum of Fine Arts, MMFA) is an art museum in Montreal, Quebec, Canada. It is the largest art museum in Canada by gallery space. The museum is located on the historic Golden Square Mile stretch of Sherbrooke Street west. The MMFA is spread across five pavilions, and occupies a total floor area of , 13,000 of which are exhibition space. With the 2016 inauguration of the Michal and Renata Hornstein Pavilion for Peace, the museum campus was expected to become the eighteenth largest art museum in North America. The permanent collection included approximately 44,000 works in 2013. The Montreal Museum of Fine Arts is a member of the International Group of Organizers of Large scale Exhibitions, also known as the Bizot Group, a forum which allows the leaders of the largest museums in the world to exchange works and exhibitions. Founded in 1860, it is the oldest art museum in Canada. In 2020, it was the most visited art museum in Canada.
Басталуы
Монреальдің суретшілер қауымдастығы 1860 жылдың сәуір айында англикандық епископ Фрэнсис Фулфорд құрған. Алуларын сақтауға тұрақты орны болмағандықтан, суретшілер қауымдастығы көрмеге қою үшін туындылар сатып ала алмады және коллекционерлерден туындылар іздеуге мүмкіндік болмады. Келесі жиырма жыл бойы ұйым Монреальдің әртүрлі орындарында көрмелер мен экспозициялар өткізді. 1877 жылы суретшілер қауымдастығы Монреаль кәсіпкері Беная Гиббтен ерекше сыйлық алды. Ол 72 картина мен 4 қоладан тұратын өнер жинағының ядросын сыйға берді. Оған қоса, ол Монреаль институтына Филипс алаңының солтүстік-шығыс бұрышында жер учаскесін және 8000 доллар ақшалай көмек сыйлады. Бұл сыйлық үш жыл ішінде осы жерде жаңа мұражай салынса ғана берілді. 1879 жылдың 26 мамырында Канаданың генерал-губернаторы сэр Джон Дуглас Сазерленд Кэмпбелл Монреальдің суретшілер қауымдастығының өнер галереясын ашты, бұл Канада тарихында өнер жинағын орналастыру үшін арнайы салынған алғашқы ғимарат болды. Хопкинс және Вили архитектура фирмасы жобалаған Филипс алаңындағы өнер галереясы көрме залынан және тағы бір кішкентай бөлмеден (Оқу залы деп аталды) тұрды. Суретшілер қауымдастығы жыл сайын өз мүшелерінің туындыларынан көрме ұйымдастырды, сондай-ақ қазіргі замандағы канадалық суретшілердің туындыларына арналған көктемгі салон өткізді. Беная Гибб жасаған сыйлық мұражай жинағының құрылуындағы шешуші оқиға болды. Бұл жомарт сыйлық көпшіліктің қызығушылығын арттырды және осының нәтижесінде қайырымдылық көмектер көбейді.
Founded in April 1860 by Anglican bishop Francis Fulford, the Art Association of Montreal was created to "encourage the appreciation of fine arts among the people of the city". Since it did not have a permanent place to store acquisitions the Art Association was not able to acquire works to display nor to seek works from collectors. During the following twenty years, the organization had an itinerant existence during which its shows and expositions were held in various Montreal venues. In 1877, the Art Association received an exceptional gift from Benaiah Gibb, a Montreal businessman. He gave the core of his art collection consisting of 72 canvases and 4 bronzes. In addition he donated to the Montreal institution a building site on the north east corner of Phillips Square and further the sum of money of $8,000. This latter gift was on condition that a new museum be constructed on the site within three years. On the 26 May 1879, the Governor General of Canada, Sir John Douglas Sutherland Campbell, inaugurated the Art Gallery of the Art Association of Montreal, the first building in the history of Canada to be constructed specifically for the purpose of housing an art collection. The Art Gallery at Phillips Square, designed by the Hopkins and Wily architecture firm, comprised an exhibition room, another smaller room (known as the Reading Room) The Art Association held an annual show of works created by its members as well as a Spring Salon devoted to the works of living Canadian Artists. The gift made by Benaiah Gibb was a watershed event in the founding of the museum's collection. The generous gift engaged a keen interest in the public and, because of it, the donations multiplied.
Шербрук көшесінің батысына көшу
Алғашқы орналасқан жері тым тар болғандықтан, Өнер қауымдастығы Филипс алаңынан сол кезде қаланың қаржылық элитасының көп бөлігі тұрған Алтын шаршы миляға көшу мүмкіндігін мұқият қарастырды. Жаңа мұражайды салу үшін олар Шербрук көшесінің батысындағы тасталған Холтон үйінің орнын таңдады. Үйдің иесі, сенатор Роберт Маккей, үйді жақсы бағаға сатуға көндірілді. Мұражай құрылысына жауапты комитет құрылды, оған Джеймс Росс, Ричард Б. Ангус, Винсент Мередит, Луи Жозеф Форгет және Дэвид Моррис (суретші Джеймс Уилсон Морристің әкесі) кірді. 1912 жылы Филипс алаңы бұзылып, қазір ол Burger King орнында. Үш сәулет фирмасы шақырылып, арасынан сәулетшіні таңдау үшін шектеулі архитектуралық конкурстың өтініші берілді. Мұражай комитеті Эдвард Максвелл мен Уильям Сазерленд Максвелл бауырластары ұсынған жобаны таңдады. Олар сәндік өнер мектебінде білім алғандықтан, сол кездегі француз талғамына сай, қарапайым және сәнді ғимаратты ұсынды. Жұмыс 1910 жылдың жазында басталып, 1912 жылдың күзінде аяқталды. 1912 жылдың 9 желтоқсанында Канаданың генерал-губернаторы, Коннот және Стратхерн герцогы, принц Артур Монреаль Өнер қауымдастығының жаңа мұражайын Шербрук көшесінің батысында 3000 адамның қатысуымен ашып берді.
Too cramped at its original location, the Art Association strongly considered the idea of moving from Phillips Square to the Golden Square Mile, where most of the city's financial elite lived at the time. They settled on the site of the abandoned Holton House, on Sherbrooke Street West, for the construction of the new museum. Senator Robert Mackay, the owner of the property, was convinced to sell the house for a good price. A committee responsible for the construction of the museum was formed consisting of James Ross, Richard B. Angus, Vincent Meredith, Louis Joseph Forget and David Morrice (the father of painter James Wilson Morrice). The Phillip's Square location was demolished in 1912, and is now a Burger King. A limited architectural design competition was conducted to select an architect among three architectural firms that were invited to apply. The museum committee selected the project proposed by brothers Edward Maxwell and William Sutherland Maxwell. Trained in the Beaux Arts tradition, they proposed a building that catered to French taste of the time: sober and majestic. Work began in the summer of 1910 and finished in the fall of 1912. On December 9, 1912, the Governor General of Canada, Prince Arthur, Duke of Connaught and Strathearn, inaugurated the new Museum of the Art Association of Montreal on Sherbrooke Street West in front of 3,000 people present for the occasion.
Қазіргі заман
1949 жылы Монреаль өнер қауымдастығы Монреаль көркемөнер мұражайы деп қайта аталды, бұл мекеменің міндеттемесін дұрыс көрсетеді. 1972 жылы ММФА мемлекеттік қаржыландыруға негізделген жартылай мемлекеттік мекемеге айналды. 1970 жылдары мұражайды кеңейту жұмыстары жүргізіліп, 1976 жылы Лилиан және Дэвид М. Стюарт павильоны ашылды. Архитектор Фред Лейбсенсольд жобалаған ғимарат Михал мен Рената Хорнштейн павильонының арт жағына тікелей орналасқан. Ғимараттың архитектурасы модернистік стильде, Музей даңғылы бойындағы бетон конструкциялардан тұрады және бірінші павильонның классикалық архитектурасынан өзгеше. Жаңашылдықтарға қарамастан, оның ішінде жол жарығына арналған төбелік бөлімшелер мен кең ашық интерьер болғанына қарамастан, ол сол кезде дау тудырды. Павильонда 900-ге жуық сәндік өнер және дизайн объектілері орналасқан. Көптеген заттар Лилиан және Дэвид М. Стюарттың сыйлықтары болды, сондықтан павильон осы есіммен аталады. Жиынтықта жиһаз, шыны, күміс бұйымдар, тоқыма, керамика және өнеркәсіптік дизайн туындылары бар. Бұл объектілер әртүрлі материалдардан жасалған, олардың әртүрлі елдер мен кезеңдердегі шығу тегін көрсетеді. 1982 жылы Бернард Ламарр директорлар кеңесінің төрағасы болып тағайындалды, ал жаңа директор Александр Гаудиери (1983-1988) бірнеше қиын жылдардан кейін мұражайды қайта жандандырды. 1980 жылдардың ортасында ол мұражайды кеңейтудің маңызды жобасын ұсынды. Бұл ұсыныс Жан Ноэль Десмарей павильонының салынуына әкелді. 1991 жылы Моше Сафди жобалаған мұражайдың үшінші ғимараты Шербрук көшесінің оңтүстік жағында салынды. Ол үкіметтер мен бизнес қауымдастығының, әсіресе Десмарей отбасысының қаржылық үлесімен қаржыландырылды. Сафдидің архитектуралық дизайны 1905 жылдан бері осы жерде орналасқан «Нью-Шербрук» пәтерлерінің фасадын қамтиды.
In 1949, the Art Association of Montreal was renamed as the Montreal Museum of Fine Arts, which was more representative of the institution's mandate. In 1972, the MMFA became a semi public institution funded mainly by government funds. An expansion of the museum was undertaken during the 1970s culminating in 1976, with the opening of the Liliane and David M. Stewart Pavilion. Designed by architect Fred Lebensold the building backs directly onto the back of the Michal and Renata Hornstein Pavilion. The building's architecture is modernist, made of concrete structures located along du Musée Avenue and in contrast with the classical architecture of the first pavilion. It was controversial at the time, despite innovations like the ceiling box for a track lighting and large open interior. The pavilion houses nearly 900 decorative art and design objects. Most objects come from were donated by Liliane and David M. Stewart, hence the name of the pavilion. The collection includes furniture, glass, silverware, textiles, ceramics and works of industrial design. These objects were made of a variety materials, reflecting their origins in different countries and time periods. The appointment of Bernard Lamarre in 1982 as president of the board of directors and the new director, Alexander Gaudieri (1983—1988), revitalized the museum after several difficult years. In the mid 1980s, he proposed a major expansion of the museum. This proposal led to the construction of the Jean Noël Desmarais Pavilion. In 1991, the museum's third building, designed by Moshe Safdie, was built on the south side of Sherbrooke Street. It was funded by contributions from governments and the members of the business community, notably the Desmarais family. Safdie's architectural design incorporated the facade of New Sherbrooke Apartments, an apartment hotel that occupied the site since 1905.
1972 жылғы тонау
4 қыркүйек 1972 жылы мұражайда Канада тарихындағы ең ірі өнер ұрлығы орын алды. Қарулы ұрылар зергерлік бұйымдар, мүсіндер және 18 картинаны, сол кездегі бағасымен 2 миллион долларға (1972 жылғы 2,0 доллар бүгінде шамамен миллион долларға тең) бағаланған, ұрлады. Олардың ішінде Делакруа, Гейнсборо және Рембрандттың сирек кездесетін пейзажы ("Коттедждермен пейзаж") бар еді. Ұрылардың бірі, сол кезде Ян Брюгель ағаның туындысы деп саналған, бірақ кейін оның шәкіртіне жатқызылған суретті, келіссөздерді бастау үшін қайтарды. Қалғандары әлі табылмады. Ұрылардың кім екені де анықталған жоқ, бірақ кем дегенде бір күдікті бар. 2003 жылы "The Globe and Mail" газеті Рембрандттың картинасының өзі 1 миллион доллар тұратынын бағалады. Ұрлықтан түскен сақтандыру ақшасына мұражай Питер Пауль Рубенстің "Леопардтар" картинасын сатып алды және оны Канададағы ең үлкен Рубенс туындысы деп жариялады. Бірақ бірнеше жылдан кейін консерватор бояуды тексеріп, қызыл пигменттер Рубенс қайтыс болғаннан кейін, 1687 жылы қосылғанын анықтады. Сондықтан картина Рубенстің шәкірттеріне жатқызылды. 2007 жылы, ұрлықтың 35 жылдығында, ол көрмеден алынып, қоймада сақталады. Екі туындының құны 1,3 миллион долларға бағаланды. 2013 жылдың соңында алынған ақпарат тергеушілерді Эдмонтон тұрғыны Саймон Метке үйіне жеткізді. SQ, Корольдік Канада атты полициясымен бірлесіп, іздестіру ордерін орындап, 2014 жылдың қаңтарында парсы туындысын тапты. Ол ұрланған мүлікті ұстау, қылмыс жолымен алынған табысқа ие болу және есірткі сату мақсатында бақылауға алынған затты ұстау айыптарымен айыпталды. Оның сүйіктісі де соңғы екі айып бойынша жауапкершілікке тартылды. Метке 2017 жылдың сәуірінде бірінші айыптау бойынша кінәсін мойындады. Ол және прокурорлар ол ұрланғанын білмегенімен, "Мезопотамиялық артефакт жоғалып кетті ме?" деген Google іздеуінен басқа да оның жоғалып кеткенін анықтау үшін көбірек қадамдар жасауы мүмкін екеніне келісті. Ол соттан шартты түрде босатылып, сынақ мерзімі мен қоғамдық жұмыстармен жазаланды. Оның тарихы бұқаралық ақпарат құралдарында жарияланғаннан кейін 2016 жылғы "Yoga Hosers" фильміндегі кейіпкерге шабыт берді. Сақтандыру компаниясы талапты төлеу нәтижесінде туындының заңды иесі болды, бірақ мұражай оны талапты қайта төлеу арқылы сатып ала алғанымен, одан бас тартты, өйткені туынды 2016 жылғы Frieze Art Fair жәрмеңкесінде сатылымға қойылды. Полиция Метке тұтқындалған кезде ұры туралы қандай да бір ақпаратқа ие болғанын мәлімдеді, бірақ ол әлі анықталған жоқ. Римдік бас та 2017 жылға дейін жоғалып кетті. Қазір Михал мен Рената Хорнштейн павильоны деп аталады. Көшедегі модернист Жан Ноэль Десмарей павильоны Моше Сафди жобалаған, ол 1991 жылы салынды. Лилиан мен Дэвид М. Стюарт павильоны, Клэр мен Марк Бурги павильоны 2011 жылы салынды және жақында Михал мен Рената Хорнштейн бейбітшілік павильоны ашылды. Дезмарей павильонында заманауи және қазіргі заманғы өнер коллекциясы орналасса, Хорнштейн павильоны археология мен ежелгі өнерге арналған. Лилиан мен Дэвид М. Стюарт павильоны сәндік өнер мен дизайнға, ал Клэр мен Марк Бурги павильоны Квебек пен Канада өнеріне арналған. Жаңа Михал мен Рената Хорнштейн бейбітшілік павильоны халықаралық өнер коллекциясының үйі. 2007 жылдың 14 ақпанында мұражай басқармасы Шербрук-Вест көшесінде орналасқан ғимаратты Канада өнері павильонына айналдыру жобасын жариялады. Бұл жаңа павильон мұражайға канадалық суретшілерге арналған көрме алаңын екі есеге арттыруға мүмкіндік берді. 1893-1894 жылдар аралығында салынған, Тиффанидің боялған шынылары бар романдық қайта жаңғыру шіркеуі 1998 жылы Канаданың ұлттық тарихи орны болып тағайындалды. Ол отбасының үлкен қаржылық қолдауына ризашылық ретінде Клэр мен Марк Бурги павильоны деп аталды және 2010 жылы ашылды. Бесінші павильонның салынуымен Монреаль көркемсурет мұражайының ауданы 2 млн. Бұл кеңейту оны Солтүстік Америкадағы ең үлкен 18-ші өнер мұражайы етеді. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Монреальдің көптеген көрнекті отбасыларына тиесілі үлкен өнер коллекциялары мұрагерлік арқылы таратылды. Алайда кейбір мұрагерлер музейге үлкен сыйлықтар жасады, мысалы, Драммонд, Ангус, Ван Хорн және Хосмер отбасыларының мүшелері. Ол сонымен қатар музейдің мандатын тек көркем өнерге арналған мекемеден өнердің барлық түрлеріне ашық энциклопедиялық мұражайға дейін кеңейтті. 1955 жылдан бастап мұражай Хорсли мен Энни Таунсендтің қалдырған мүлігінен канадалық немесе шетелдік туындыларды сатып алуға қажетті қаражатты алды. Көптеген сыйлықтар мен қалдырған мүліктер өнер қауымдастығын құрған коллекционерлердің мұрагерлерінен түсті. Басқа да сыйлықтар, мысалы, 1959 жылы Жозеф Артур Симардың француз мемлекет қайраткері Жорж Клемансоға тиесілі 3000 жапондық құтыларды сыйға тартуынан келді. 1960 жылы Монреаль өнер қауымдастығының құрылғандығының 100 жылдығы коллекциядан таңдалған туындылардың каталогы мен мұражай жолсілкісін шығарумен атап өтілді. 4 қыркүйек 1972 жылы мұражайда үлкен ұрлық орын алды. 18 картинаны, соның ішінде Питер Пауль Рубенс, Рембрандт, Жан Батист Камиль Корое және Эжен Делакруаның туындыларын, қоса алғанда 50 зат ұрланды. Бұл сыйлықтар мұражай коллекциясының ауқымын кеңейтті және 2000 жылы Лилиан М. Стюарт пен Дэвид М. Стюарттың жинаған заманауи дизайн коллекциясының қосылуымен шарына жетті, ол бұрын Монреаль сәндік өнер мұражайының бөлігі болды және 1997 жылдан 2000 жылға дейін MMFA-да көрмеге қойылды. Лилиан М. Стюарт мұражай коллекциясына 5000-нан астам зат сыйға берді (шамамен 15 миллион долларлық құны).
On September 4, 1972, the museum was the site of the largest art theft in Canadian history, when armed thieves made off with jewellery, figurines and 18 paintings worth a total of $2 million at the time (approximately $2.0 in 1972 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today), including works by Delacroix, Gainsborough and a rare Rembrandt landscape (Landscape with Cottages). One painting, believed at the time to have been a Jan Brueghel the Elder but later reattributed to one of his students, was returned by the thieves as a way of opening ransom negotiations; the rest have never been recovered. The thieves likewise have never been identified, although there is at least one informal suspect. In 2003, The Globe and Mail estimated that the Rembrandt alone would be worth $1 million. With the insurance money from the theft, the museum bought a large Peter Paul Rubens painting, The Leopards, which it promoted as the largest Rubens in Canada. However, years later a conservator had the paint tested and found that the red pigments in it were mixed around 1687, four decades after Rubens died; the painting has since been reattributed to Rubens' students. In 2007, on the 35th anniversary of the theft, it was removed from exhibit and remains in storage. The two works were valued at $1.3 million together. In late 2013 a tip led investigators to the home of Simon Metke, an Edmonton man. The SQ, in conjunction with the Royal Canadian Mounted Police, executed a search warrant and recovered the Persian piece in January 2014. He was charged with possession of stolen property, possessing the proceeds of a crime and possessing a controlled substance for the purpose of trafficking; his girlfriend faced the latter two charges as well. Metke pled guilty to the first charge in April 2017. He and the prosecutors agreed that while he did not know the relief had been stolen, he could have taken more steps to ascertain that it had not been than just doing a Google search on "Is a Mesopotamian artifact missing?" He received a conditional discharge with probation and community service as his sentence; a character in the 2016 film Yoga Hosers was inspired by him after the story was reported in the media. The insurance company had taken legal ownership of the relief as a result of paying the claim, and while the museum could have bought it back by simply repaying the claim it declined to do so, as the relief was offered for sale at the 2016 Frieze Art Fair. While police suggested at the time of Metke's arrest they had some leads on the thief, he has not been identified. The Roman head also remains missing as of 2017. now named the Michal and Renata Hornstein Pavilion; the modernist Jean Noël Desmarais Pavilion across the street, designed by Moshe Safdie, built in 1991; the Liliane and David M. Stewart Pavilion, the Claire and Marc Bourgie Pavilion built 2011 and recently inaugurated the Michal and Renata Hornstein Pavilion for Peace. While the Desmarais Pavilion houses modern and contemporary art collection, the Hornstein's focus is specifically archaeology and ancient art; the Lilian and David M. Stewart is devoted to decorative arts and design. The Claire and Marc Bourgie houses the Quebec and Canadian art, and the new Michal and Renata Hornstein Pavilion for peace is the home for the international art collection. On February 14, 2007, the museum's administration board announced its project to convert the fr, located on Sherbrooke West street, into a Canadian art pavilion. This new pavilion allowed the museum to double the display surface currently dedicated to Canadian artists. A Romanesque Revival church with Tiffany stained glass, dating from 1893 to 1894, the church had been designated a National Historic Site of Canada in 1998. It was named the Claire and Marc Bourgie pavilion, as a recognition of the family's considerable financial support, and opened in 2010. With the addition of a fifth pavilion, the Montreal Museum of Fine Arts occupies a surface area of , of which is dedicated to exhibition space. The expansion will make it the eighteenth largest art museum in North America. In the late 19th and early 20th century, the large art collections owned by many prominent Montreal families became dispersed through shared inheritance. However, some heirs made large donations to the museum, such members of the Drummond, Angus, Van Horne, and Hosmer families, among others. He also expanded the mandate of the museum, from an institution dedicated solely to the fine arts to an encyclopedic museum, open to all forms of art. Since 1955, the museum gained the acquisition funds it needed to buy Canadian or foreign works from the legacy of Horsley and Annie Townsend. Several gifts and bequests are made by the heirs or descendants of the collectors who founded the Art Association. Other donations come from new donors such as Joseph Arthur Simard, who in 1959 offered a collection of 3,000 Japanese incense boxes that belonged to the French statesman Georges Clemenceau. In 1960, the centennial of the founding of the Art Association of Montreal was highlighted by the publication of a catalog of selected works from the collection and a museum guide. On September 4, 1972, a major theft took place at the museum. Fifty objects were taken including eighteen paintings, including works by Peter Paul Rubens, Rembrandt, Jean Baptiste Camille Corot and Eugène Delacroix that were never recovered. These gifts expanded the range of the museum's collections, and reached a peak in 2000, with admission of the modern design collection assembled by Liliane M. Stewart and David M. Stewart, long a part of the Montreal Decorative Arts Museum and exhibited at the MMFA from 1997 to 2000. Liliane M. Stewart donated over 5,000 objects to the museum's collection (estimated value of C$15 million).
Ұрланған өнер туындылары туралы даулар және қайтару
1964 жылы Будапешт көркемсурет мұражайы Монреаль мұражайы 1963 жылы сатып алған Джорджо Вазаридің 16 ғасырлық суретін қайтаруды талап етті. Будапешт бұл суреттің 1952 жылғы соғыс зардаптарының тізіміне енгенін мәлімдеді. Бастапқыда талапты қабылдамағанмен, келісімге қол жеткізілді. 2005 жылы голланд сурет саудагері Жак Гудстикердің мұрагерлері Шарль Ле Брунның 17 ғасырлық "Энеяның қасиеттенуі" туындысын қайтаруды сұрады. 2013 жылы мұражай Геррит ван Хонторсттың "Дуэт" (1623–24) картинасын нацистер тәркілеген еврей өнер коллекционері Бруно Спироның мұрагерлеріне қайтарып берді. Мұражай 1933–1945 жылдардағы нацистік кезеңге қатысты толыққанды тарихы жоқ өнер туындыларының тізімін онлайн жариялайды.
In 1964, the Budapest Museum of Fine Arts demanded the return of the 16th century painting by Giorgio Vasari, which the Montreal Museum had acquired in 1963. Budapest said it was included in a 1952 catalog of war losses. After initially rejecting the request, an accord was reached. In 2005, the heirs of Dutch art dealer Jacques Goudstikker requested the return of The Deification of Aeneas, a 17th century work by Charles Le Brun. In 2013, the museum returned Gerrit van Honthorst’s The Duet (1623–24) to the heirs of Jewish art collector Bruno Spiro, from whom it had been confiscated by the Nazis. The museum publishes online a list of artworks with incomplete provenances for the Nazi years 1933 to 1945.
Қауымдастықтар
Музей Канада мұражайлары қауымдастығымен, Канада мұрасы ақпараттық желісімен және Канаданың виртуалды мұражайымен байланысты.
The museum is affiliated with the Canadian Museums Association, the Canadian Heritage Information Network, and the Virtual Museum of Canada.