Балтимор және Делавэр шығанағы темір жолының тарихы

Кіріспе

Балтимор және Делавэр шығанағы темір жолы, бастапқыда Нью-Йорк қаласынан Балтимор, Мэриленд штатына орталық Делавэр арқылы өткен Нью-Джерсидің Орталық темір жолының бір бөлігі болған, кейіннен Пенсильвания темір жолы жүйесінің құрамына кірді.

Тарих

1856 жылғы 8 наурызда қабылданған Мэриленд штатының 1856 жылғы сессия заңдарының 148-тарауы Кент округінің теміржол компаниясын құрды. Компанияға Кент округінің кез келген нүктесіне теміржол салу және Кент округінің шығысындағы Честер өзенінен Сессил округінің Сассафрас өзенінің солтүстік жағындағы нүктеге дейін жалғастыру жұмысы тапсырылды. Сонымен қатар, Кент округінің ішіндегі кез келген нүктеге тармақтар салу міндеті де болды. Құрылыс 1868 жылдың наурыз айында басталды, бірақ 1868 жылдың қыркүйек айында қаржы жетіспеуі салдарынан тоқтатылды. Жұмыс 1869 жылдың сәуір айында қайта басталды, мақсаты Делавэр теміржолынан және Массидегі Королева Анна мен Кент теміржолынан Рок-Холлға (онда Балтимормен байланысқа паром қатынайтын) дейін салу, сондай-ақ Честертаунға тармақ салу еді. 1870 жылдың сәуір айында Мэйсиден Кеннедивиллге дейінгі желі ашылды. Кеннедивиллден Честертаунға дейінгі желінің қалған бөлігі 1872 жылдың 20 ақпанында пайдалануға берілді. 1872 жылдың 1 тамызында Викерс арқылы Честертаунның солтүстігінен Парсонсқа (Рок-Холлға бағытталған жобаланған желіде) дейінгі тармақ ашылды. Бірақ бұл мағынасыз бұрылыс жасады, сондықтан тоқтатылып, 1873 жылдың қазан айында Парсонстан Вортонға дейінгі тікелей желі аяқталғаннан кейін ішінара алынып тасталды. Смирна және Делавэр шығанағы теміржолы 1865 жылдың 14 шілдесінде құрылды. 1873 жылдың маусымында Кент округі теміржолын бақылауға алған Джей Гулдтың қолдауымен, ол 1873 жылдың сәуір айында құрылысын бастады және 1873 жылдың қыркүйегінде ашты. Бұл желі Байсайд пен Балтимордағы Винленд теміржолы арасында (екі ұшында автомобиль паромдарымен) байланыс құруға бағытталған. Гулд енді жоспарланған аяқтау нүктесін Рок-Холлдан Толчестер жағажайына ауыстырды және ол жерде қазба жұмыстарын бастады. Толчестер жағажайына дейінгі желінің көп бөлігі дайын болды, бірақ 1873 жылғы экономикалық дағдарыс жобаның сәтсіздікке ұшырауына әкелді. 1877 жылдың 15 ақпанында Кент округіне иелік ету құқығы сатылып, Нью-Джерсидің оңтүстік теміржолы сатып алды (кейін Нью-Джерсидің орталық теміржолының (CNJ) бөлігі), ол екі компанияны 1883 жылдың 12 мамырында Балтимор және Делавэр шығанағы теміржолы ретінде біріктірді. Парсонс-Честертаун желісінің қалған бөлігі алынып тасталды және негізгі желіні Парсонстан Николсонға дейін (Эрл Николсон жолы) кеңейту үшін пайдаланылды. Алайда, тек Клейтоннан Честертаунға дейінгі желі ғана тұрақты түрде жұмыс істеді, Николсон тармағы мен Вудленд-Бич желісі тек маусымдық түрде жұмыс істеді. 1888 жылы Вудленд-Бичтің батысындағы алғашқы шақырымдық жол тасталып кетті. 1889 жылдың мамырында CNJ желіні пайдалануды тоқтатты, бірақ ол әлі де CNJ-дің ықпалында болды. Желі жаңартылды, жаз бойы Бейсайд пен Вудленд-Бичте жаңа машиналар мен жүзу көпірлері салынды. 1889 жылдың 17 тамызында автокөлік жүзу қызметі ашылды, көбінесе шабдалы жемістер тасымалданды. Бірақ Вудленд-Бич көпірі 8-10 қыркүйекте дауылдан қирады және қайтадан салынбады. Делавэр штатының Смирна қаласынан шығысқа қарай созылған желі 1895 жылы, сондай-ақ Вортоннан Николсонға дейінгі желі жабылды. Пенсильвания теміржолы 1902 жылдың 25 маусымында бүкіл желіні сатып алып, оны Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор теміржолына берді және 1 шілдеде Массиден шығысқа қарайғы бөлігін тоқтатты. 2 қазанда барлық мүлік PRR-дің басқа еншілес компаниясы – Делавэр теміржолына берілді. Алайда, Балтимор және Делавэр шығанағы 1920 жылдың 8 желтоқсанына дейін таратылмады.

Chapter 148 of the 1856 Session Laws of Maryland, passed March 8, 1856, chartered the Kent County Rail Road Company, charged with building a railroad from the Chesapeake Bay or connecting Chester River in Kent County east to a point on the north side of the Sassafras River in Cecil County or on the Queen Anne and Kent Railroad, as well as branches to any point in Kent County. Construction began in March 1868, but a shortage of funds brought work to a halt in September 1868. Work began again in April 1869, with the intention of building from the Delaware Railroad and the Queen Anne and Kent Railroad at Massey to Rock Hall (where a ferry would connect with Baltimore), with a branch to Chestertown. The line was opened from Massey to Kennedyville in April 1870. The rest of the line from Kennedyville to Chestertown on the Chester River opened on February 20, 1872. A branch from just north of Chestertown west to Parsons (on the projected line to Rock Hall), via Vickers, opened on August 1, 1872. However, this created a nonsensical dogleg, and was abandoned and partly removed when the direct line from Parsons to Worton was completed in October 1873. The Smyrna and Delaware Bay Railroad was chartered July 14, 1865. With the backing of Jay Gould, who gained control of the Kent County Railroad in June 1873, it began construction in April 1873 and opened in September 1873, from Woodland Beach, Delaware, on the Delaware Bay, west to the state line, where an extension of the Kent County Railroad was built to connect (using the clause in the charter allowing for branches). The objective of this line was to form a connecting line (with car ferries at both ends) between the Vineland Railway at Bayside and Baltimore. Gould now changed the proposed terminus from Rock Hall to Tolchester Beach and began dredging work there. Most of the line to Tolchester Beach was graded, but the Panic of 1873 led to the collapse of the project. On February 15, 1877 the Kent County was sold at foreclosure and bought by the New Jersey Southern Railroad (later part of the Central Railroad of New Jersey (CNJ)), which merged the two companies as the Baltimore and Delaware Bay Railroad on May 12, 1883. The remainder of the Parsons Chestertown line was now removed, and used to extend the main line from Parsons to Nicholson (Earl Nicholson Road). However, only the line from Clayton to Chestertown was regularly operated, the Nicholson Branch and the line to Woodland Beach being operated only seasonally. By 1888, the first mile of track west of Woodland Beach had been abandoned. In May 1889 the CNJ stopped operating the line, although it was still heavily under CNJ influence. The line was upgraded, and new carfloats and floatbridges were built at Bayside and Woodland Beach during the summer. Car float service was opened on August 17, 1889, largely handling peach traffic. However, the Woodland Beach float bridge was destroyed by a hurricane on September 8–10 and was never rebuilt. The line east of Smyrna, Delaware was closed in 1895, as was the line from Worton to Nicholson. The Pennsylvania Railroad bought the whole line on June 25, 1902, assigned it to its Philadelphia, Wilmington and Baltimore Railroad, and promptly abandoned it east of Massey on July 1. On October 2, all the property was transferred to the Delaware Railroad, another PRR subsidiary. However, the Baltimore and Delaware Bay was not dissolved until December 8, 1920.