Британ диджейі және жаңа британдық хэви метал толқынының қалыптасуы

Кіріспе

Британдық диско-жокей Нил Кей (10 ақпан 1950 жылы туған) – Лондон қаласындағы бұрынғы диско-жокей, ол 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында Томи Вэнспен бірге британдық ауыр металдың жаңа толқынының (NWOBHM) қалыптасуына зор үлес қосты.

Мансап

Нил Кей әрқашан диджей болған. Ол 60-жылдардың ортасында жергілікті жастар клубында бастады, ал 60-жылдардың соңында Лондонның түнгі клубында жақсы қалыптасқан диджей болды, аптасына 6 күн жұмыс істеді. 1969 жылы ол батыс Берлинге болашақ бірінші әйелімен, бишімен бірге, кешке дейін таң атқанша екі клубта қонақ диджей болып жүрді. Оның Берлиндегі басты клубы – "Плейбой" клубы. Ол британдық әскерге де жиі қонақ болып тұратын. 1975-1980 жылдар аралығында ол "The Bandwagon Heavy Metal Soundhouse" атты рок-клубын басқарды, бастапқыда Солтүстік Лондонның Кингсбери қаласындағы Уэльс принці пабының артқы бөлмесінде орналасқан; бұл артқы бөлме "The Bandwagon" деп аталды. Сол кездегі "Sounds" және "Melody Maker" музыкалық газеттерінің көмегімен ол бұл орынды жаңа топтар мен ауыр метал жанрының жанкүйерлері үшін орын ретінде қалыптастырды. Демотаспалар журналист Джефф Бартон жазған "Sounds" журналында екі беттік орталық тарағаннан кейін көп ұзамай жүздеген адамнан түсе бастады. Кей сол кездегі ең үлкен клубтық дыбыс жүйелерінің біріне ие болды, ол 8000 ватттық PA болды, негізінен JBL/Martin динамиктері мен JPS Associates күшейткіштерінен құралды. Шын мәнінде, ол өзінің классикалық рок винилінің үлкен коллекциясын ойнату үшін қолданған гастрольдік стильдегі топ жүйесі болды. PA қатты болды, сондықтан дискілік палубалардан кері байланыс жасамау үшін дискілік үстелге тізбектер ілінді. Бұқаралық ақпарат құралдарындағы барлық бұл назар оның беделін арттырды және ол Rainbow Theatre және Hammersmith Odeon сияқты үлкен концерттерде жиі көрінді, ақырында Black Sabbath (Ронни Джеймс Диомен), Rush, AC/DC, Judas Priest және тағы да көптеген топтармен гастрольдерге шықты. Ол өзінің тұңғыш жоғары деңгейдегі гастрольдік рок-диджейі болды. Шын мәнінде, ол ерте кезден бастап, "Вагон" клубында Тед Нюгент, "Рейнбоу", "Юдас Прист" және "Моторхед" тобының мүшелері сияқты халықаралық атақты рок-легендаларымен жеке концерттер ұйымдастырды. Осылардың барлығы клубтың да, Кейдің де беделін көтеруге көмектесті. Ол сондай-ақ Кембридждегі Spaceward студиясында жазылған жаңа топтардың демоларын ұйымдастыруға және шығаруға көмектесті. Бұл топтардың арасында Saxon, Praying Mantis және Iron Maiden болды, сол кезде жаңа қолтаңбаланған және келе жатқан топтар NWOBHM-нің негізгі ойыншыларына айналды – бұл сөз тіркесін алғаш рет сол кездегі редактор ойлап тапты. Ол осы және басқа да іс-шараларды қолдады және сол топтармен Ұлыбританияда толық турнеде турнеге шықты. Iron Maiden-нің жазбаларының танымалдылығы олардың EMI-мен жаздыру келісімшартына қол қоюына әкелді. Бірнеше басқа NWOBHM топтары да Soundhouse демолары арқылы келісімшарт алды. Кей EMI Records компаниясымен жұмыс істеп, осы демо-жазбалардың көпшілігін Metal for Muthas деп аталатын альбомға жинады, оның бірнеше томы жарық көрді. 1980 жылы ол Castle Donington-да Rainbow, Scorpions және Judas Priest-тің бас әншілері болып өткен Monsters of Rock Festival-дің тұңғыш MC-і болды. Ол сондай-ақ ауыр металл концерттері мен гастрольдерін насихаттады және Riot американдық тобының ынталы жауынгері болды. Кей 1980 және 1990 жылдары топ менеджері болды. Сол кезеңде Нил Оңтүстік Лондондағы "Самурай студиясы" деп аталатын үлкен студия кешенін басқарып, онда тікелей эфирдегі дыбыс инженериясының өнерін үйренді. Сондай-ақ 90-шы жылдары ол Жапонияға Praying Mantis, ex Iron Maiden және The Sweet элементтерімен гастрольге барды. Ол жерде ол жапондық Pony Canyon лейблімен Лондонда "Metal For Muthas 92" атты жаңа жинақ LP жазды. Ол 1993 жылы Жапония мен Қиыр Шығыс аумақтарында жарық көрді. Шын мәнінде, 1970-ші жылдардың соңында жапондық музыка газеті Ongu Senka Кейге 3 эпизодта "Бандуэгон" туралы әңгіме жазуды ұсынды, бұл өз кезегінде жапондық жас жанкүйерлердің назарына "The Soundhouse" аңызын әкелуге көмектесті. Тоқсанның басында Португалияда жүргенде, ол IRIS (португалша Rainbow) деп аталатын бар тобымен кездесті және олармен бірге алғашқы CD-ге айналатын жұмыс істеуге шақырылды. Ол португал тілінде сөйлейтін әлемге 1996 жылы шығарылды және осы күнге дейін Кей әлі күнге дейін топтың кейбір жұмыстарының продюсері, баптаушысы және кейде тіпті оркестрлеуші болып табылады. Ол сондай-ақ Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласынан шыққан Stormzone heavy metal тобымен жұмыс істейді. Кей олардың алғашқы дискісін шығарды және олардың соңғы әндеріне өз үлесін қосуды жалғастыруда. Ол сонымен қатар кейде Total Rock радиосында қонақ ретінде жұмыс істеді, ескі журналист / хабар таратушы Малкольм Доммен бірге, ол бірнеше жыл бұрын Кей мен Саундхаусты Record Mirror парақшаларында тамаша сынға алған болатын. Олар 3 сағаттық шоуларды "Рок-н-ролл дөңгелек үстел циркі" деп атады, және ол классикалық рок тректері мен таза еңбекқорлықтың қоспасы болды, кейде студиялық қонақтармен және 6 сағаттық Рождестволық арнайы бағдарламалармен. Ресми түрде "зейнетке шыққан" болса да, Нил студиялық жұмысын жалғастырып, кейде өміріне, дәуіріне және ол әрқашан қолдау көрсетуге тырысқан музыкаға арналған түрлі деректі фильмдерге уақыт бөледі. Шын мәнінде, тіпті бүгінгі күнге дейін ол жас және келе жатқан топтармен, негізінен Португалияда жұмыс істейді, оларды ынталандырып, баптаушылық жасап, продюсерлікпен айналысып және жаңа буынның белгілі және адал әншілері мен музыканттарына Рок-н-роллдың жолдарын үйретеді, сонымен қатар 50-ші және 60-шы жылдардың жанрдың ең қалыптасу кезеңдерінің тарихы мен негізгі ойыншылары туралы лекцияларды колледждерде оқуға уақыт табады.

Neal Kay has always been a DJ. He started out in the local youth club in the mid sixties, and by the end of the 60s was a well established London based night club DJ, working fully 6 nights a week. In 1969 he went to West Berlin with his future first wife, a dancer, to guest DJ in two clubs a night from dusk until dawn. His main club in Berlin was the Playboy Club. He also guested from time to time with the British Army. In the period between 1975 and 1980, he managed a rock club called The Bandwagon Heavy Metal Soundhouse, originally resident in the back room of the Prince of Wales public house in Kingsbury, North London; this back room venue was known as 'The Bandwagon'. With great help from the music papers of the day, Sounds and Melody Maker, he went on to establish this venue as the place for new upcoming bands and like minded fans of the heavy metal genre. Demo tapes started to arrive in their hundreds shortly after a two page centre spread in Sounds, penned by journalist Geoff Barton. Kay had one of the biggest club sound systems ever seen at the time, being an 8000 watt PA, comprising mainly JBL/Martin speakers and coach built JPS associates amps. In fact it was a touring style band system that he used to play his large collection of classic rock vinyl on. The PA was so loud that the mixing desk was "flown" on chains, suspended from the roof to help avoid feedback from the record decks. All this attention in the media raised his profile, and he was often seen at large gigs such as the Rainbow Theatre and Hammersmith Odeon, eventually going on to touring with some of the top acts of the day, including Black Sabbath (with Ronnie James Dio), Rush, AC/DC, Judas Priest and many more. He was the first high level touring rock DJ of his time. In fact, early on, he also arranged personal appearances at the Wagon with such internationally famous rock legends as Ted Nugent, members of Rainbow, Judas Priest and Motörhead. All this helped to raise the profile of both the club and Kay even higher. He also helped arranging and producing demos of new bands, recorded at Spaceward Studios in Cambridge. Amongst these bands were, Saxon, Praying Mantis and Iron Maiden, at the time new unsigned up and coming bands which would become key players of the NWOBHM – a phrase first coined by the then editor of Sounds. He championed these and other acts, and went on to tour with those bands on full UK tours. The resulting popularity of Iron Maiden's recording led to a record contract for them with EMI. Several other NWOBHM bands also gained contracts due to their Soundhouse demos. Kay worked with EMI Records compiling many of these demos onto an album called Metal for Muthas, of which several volumes were released. In 1980, he was the MC for the very first Monsters of Rock Festival, at Castle Donington, headlined by Rainbow, Scorpions and Judas Priest. He also promoted heavy metal concerts and tours, and was an enthusiastic champion of US band Riot. Kay was also a band manager in the 1980s and early 1990s. During that same period, Neal also managed a large studio complex in South London called Samurai Studios, where he also learned the art of live sound engineering. Also in the 90s, he went on tour to Japan with elements of Praying Mantis, ex Iron Maiden and The Sweet. Whilst there he arranged with Japanese label Pony Canyon to record in London a new compilation LP called, "Metal For Muthas 92", which was released in 1993 in Japan and Far Eastern territories. In fact, some time in the late 1970s, the Japanese music paper Ongu Senka approached Kay to write the story of the Bandwagon in 3 episodes, which, in turn helped to bring to the attention of young Japanese fans, the legend of The Soundhouse. In the early nineties, whilst in Portugal, he came across a bar band called IRIS (Portuguese for Rainbow) and was asked to work with them on what was to become their first CD. It was released to the Portuguese speaking world in 1996 and to this day, Kay still enjoys producing, arranging and even occasionally orchestrating some of the band's work, now 25 years on from when they first met each other. He has also been working with Stormzone, a Northern Irish heavy metal band out of Belfast. Kay produced their first CD and continues to have input on their latest songs. He also worked as a guest on Total Rock radio from time to time, with old time journalist/broadcaster mate Malcolm Dome, who, years before had given Kay and The Soundhouse a great review in the pages of Record Mirror. They called the 3 hour shows "The Rock n'Roll Round Table Circus", and it was a mixture of classic rock tracks and pure insanity, with the occasional studio guests, and 6 hour Xmas specials. Although officially "retired", Neal continues with his studio work and occasionally donates time to various documentaries about the life, times, and the music that he always fought to help establish. In fact, even to this day, he still works with young up and coming bands, mainly in Portugal, both encouraging, arranging, producing and teaching the ways of Rock N' Roll to a whole new generation of determined and committed young singers and musicians, whilst finding time occasionally to deliver lectures in colleges on the history and main movers thru the 50s and 60s the most formative years of the whole genre.