Velvet Underground: Соңғы альбом және құрамының өзгеруі

Кіріспе

Squeeze – Velvet Underground тобының бесінші және соңғы студиялық альбомы, 1971 жылдың күзінде жазылған және 1973 жылдың ақпан айында Polydor Records компаниясы шығарған. Альбомда Лу Рид дәуіріндегі топ құрамынан Даг Юл бар, ол альбомды дерлік толығымен өзі жазды және өндірді. Юл 1968 жылдың қазан айында Velvet Underground-ке қосылды (топтың негізін қалаушы мүшесі Джон Кейлдің орнына), топ үшінші альбомын жазбас бұрын, ал Юл төртінші альбомға, Loaded-ке де маңызды үлес қосты. Қалған негізін қалаушы мүшелердің (Рид пен Стерлинг Моррисон) кеткенінен кейін Юл топтың де-факто көшбасшысы болды. Ұзақ жылдар бойы домбырашы Морин Таккер Squeeze альбомына Юлдің шақыруымен қатысуға тиіс болған, бірақ оны топтың менеджері Стив Сесник босатты. Альбомды насихаттау үшін Юл мен қосалқы топтың өткізген қысқа турнесінен кейін, Юл тоқтап қалды, Velvet Underground-тің 1993 жылғы қайта құрылуына дейін аяқтады (Юл одан шеттестірілді). Squeeze хит-парадқа ілеспеді және шығарылғаннан кейін тез ұмытылды. New Musical Express журналының Ник Логан бұл жазбаны "аты ғана Velvet Underground альбомы" деп бағалады. Бірақ Atlantic компаниясы сенімін жоғалтып, Лу Рид қатысқан 1970 жылғы тікелей концерттік жазбаны, Live at Max's Kansas City-ді шығаруды шешті. Турдан кейін топтың менеджері Стив Сесник Velvet Underground тобының соңғы альбомын жазу үшін Polydor UK компаниясымен келісімшарт жасады. Сесник Александр, Пауэрс және Таккерді Америка Құрама Штаттарына қайтарды, бәлкім, дайын өнімге барынша бақылау жасау үшін. Осылайша, Squeeze Velvet Underground альбомы ретінде шығарылса да, орындауға қатысқан жалғыз Velvet мүшесі Юл болды. Кейінірек Юл былай деді: "Менің ойымша, Мое [Таккер] ақшалай тұрғысынан қымбат болмас еді, бірақ басқару тұрғысынан тым қымбат болар еді, себебі ол көп ақымақтыққа жол бермейтін және Сесник тарапынан көп жұмыс талап ететін еді". Юл сондай-ақ альбомның "тек менің күшіммен жасалғанын" еске алды. Негізгі тректер мен домбырамен жазылды. Deep Purple тобының Иан Пейс домбырада ойнады. Сондықтан біз екеуміз бір трек жаздық. Бір гитара немесе фортепиано болғанда қаншалықты өзара әрекеттесуге болады? Оны естіп тұрсыз, ол өлі. Менің ойымша, 3-4 адам бірге ойнағанда, олар бір-бірін шабыттандырады, бірге жұмыс істейді және одан бір нәрсе шығады, ол үлкен болады". Юл мен Пейс орындаған музыкаға кейде саксофон мен қосымша вокалдар қосылды. Squeeze альбомын құрайтын он бір әнді Юл жазған. Ол кейін былай деп еске алды: "Мен ұшақта отырып, альбомның миксіне қатысты кеңінен жазбалар жазғанымды есімде сақтаймын. Оны Стивке жібердім, бірақ менің ұсыныстарымның ешқайсысы қабылданбады, тіпті ол оларды оқымаған деп ойлаймын. Ол оны ең мүмкін коммерциялық табысқа жету үшін микстеді. (Қол соғу) Бұл өте ұят. Мен сол кездегі барлық мүмкіндігімді бердім. Оның кейбір бөліктерін жек көремін, ал басқаларын жоқ. Бірақ егер мен оны қайта жасасам, ол мүлдем басқа альбом болар еді, басқа адамдармен және Сесникке ешқандай қатысы болмас еді". Squeeze 1972 жылдың күзінде жазылған және 1973 жылы Ұлыбританияда, Францияда, Германияда, 1974 жылы Испанияда және жыл белгісіз Жапонияда шығарылған. Бірде-бір сингл шығарылмады және альбом хит-парадқа ілеспеді. Юл 1972 жылдың қараша және желтоқсан айларында Ұлыбританияда Роб Норрис (гитара), Джордж Кей (бас гитара) және Марк Наусеф (барабан) тобымен бірге альбомды насихаттау үшін турнеге шықты. Бұл турнеден алынған тікелей жазба 2001 жылы шыққан Final V. U. 1971–1973 жинағына енді. Турнеден кейін, олардың ішінде Сесник тастап кеткеннен кейін, Юл да тоқтап, Velvet Underground-тің аяқталуына себепкер болды. Squeeze 1970-ші және 1980-ші жылдардың басында Францияда бірнеше рет қайта шығарылды. 1995 жылғы Peel Slowly and See CD жинағында топтың Лу Рид дәуіріндегі төрт студиялық альбомы бар, бірақ Squeeze жоқ. Линерлік жазбаларда Дэвид Фрике альбомды талдамады және оны "VU дискографиясына ұят" деп атады. AllMusic журналының Стивен Томас Эрлвиннің айтуынша, "Бұл VU мұрасының тек арбасына мініп қана қоймай, олардың жетістіктерін әдейі қолданады, бірақ оны тыңдауға болады, бұл оның беделі ешқашан ұсынбайды". 2012 жылдың наурыз айында Classic Rock журналы альбомды барлық уақыттағы ең нашар 50 альбом тізіміне 28-ші орынға енгізді. Алайда соңғы жылдары альбом сыншылар мен музыканттар тарапынан көбірек жанашырлықпен және оң пікірлермен қайта қарастырылды. 2011 жылы музыка жазушысы Стивен Шехори The Huffington Post үшін "Криминалды түрде назардан тыс қалған альбомдар" сериясына Squeeze-ді енгізді және альбомға ұзақ шолуда Squeeze-ді келесідей бағалады: "егер сіз оны күңгірт тарихының бұғауларынан арылсаңыз, Squeeze - тыңдау тәжірибесінің өзі". Ұлыбританиялық Squeeze тобы оның атауынан алған, бұл туралы 2012 жылғы сұхбатында топ мүшесі Крис Диффорд айтты.

Squeeze is the fifth and final studio album by the Velvet Underground, recorded in the autumn of 1971 and released in February 1973 by Polydor Records. The album features Doug Yule from the Lou Reed era lineup of the group, who wrote and recorded the album almost entirely by himself. Yule had joined the Velvet Underground (replacing founding member John Cale) in October 1968, prior to the band recording their self titled third album, and Yule had also contributed significantly to the fourth album, Loaded. Following the departures of the remaining founding members (Reed and Sterling Morrison), Yule was positioned as the de facto leader of the band. Longtime drummer Maureen Tucker was slated to appear on Squeeze by Yule, but she was dismissed by the band's manager, Steve Sesnick. Following a brief promotional tour for the album by Yule and a backing band, Yule called it quits, bringing the Velvet Underground to an end until the 1993 reunion (from which Yule was excluded). Squeeze failed to chart and quickly fell into obscurity after its release. Nick Logan of the New Musical Express dismissed the record as "a Velvet Underground album in name only". but Atlantic lost faith and decided to issue an archive audience recording from 1970 featuring Lou Reed, Live at Max's Kansas City, instead. After the tour, band manager Steve Sesnick managed to get a recording deal with Polydor UK to record a final Velvet Underground album. Alexander, Powers and Tucker were sent back to the United States by Sesnick, however, presumably for him to retain maximum control over the finished product. Thus, although Squeeze was released nominally as a Velvet Underground album, Yule was the only Velvet to actually perform on it. Yule later said, "I don't think Moe [Tucker] would have been expensive in money, but too costly in terms of 'management', meaning that she didn't take a lot of bullshit and would have taken a lot of 'handling' on Sesnick's part." Yule also recalled that the album "was done with just me. All the basic tracks were laid down with drums and me. Ian Paice of Deep Purple played the drums. So he and I would lay down a track. How much interplay can you have when all it is one guitar or a piano? You can hear that, it's kind of dead. I think you get more when you have 3 or 4 people playing together, they feed off each other, they work together and something comes out of it, it's bigger." Yule's and Paice's performances were augmented with occasional saxophone and backing vocals. The eleven songs that make up Squeeze were written by Yule. He later recalled, "I remember sitting on a plane writing extensive notes on the mixing of the album. I sent it to Steve and none of my suggestions were taken, I'm sure he didn't even read it. He mixed it for the best possible commercial success. ( ) It's really embarrassing. I gave what I had at the time. There are parts of it I hate and parts I don't. But if I had to do it over again, it would be a completely different album, with different people and have nothing to do with Sesnick." |rev3 = Rolling Stone
|rev3score = 1/5

Squeeze was recorded in the autumn of 1972 and released in the United Kingdom, France, Germany (all 1973), Spain (1974), and Japan (year unknown). No singles were taken off it and the album did not chart. Yule assembled a backing band consisting of Rob Norris (guitar), George Kay (bass guitar) and Mark Nauseef (drums) to tour the United Kingdom in November and December 1972 to promote the upcoming album; a live recording from this tour is included on the 2001 live box set Final V. U. 1971–1973. After the tour, during which they were deserted by Sesnick, Yule also called it quits, bringing the Velvet Underground to an end. Squeeze saw a number of re issues in France during the 1970s and early 1980s. The 1995 CD boxed set Peel Slowly and See includes the four studio albums from the Lou Reed era of the band, but excludes Squeeze. In the liner notes, David Fricke didn't offer any analysis of the album, and dismissed it as "an embarrassment to the VU discography". AllMusic's Stephen Thomas Erlewine says "it doesn't just ride the coattails of VU's legacy but deliberately co opts their achievement – but it's listenable, something its reputation never suggests". In March 2012, Classic Rock included the album at 28 in their list of The 50 Worst Albums of All Time. In recent years however, the album has been revisited by both critics and musicians with more sympathetic and favorable reviews. In 2011 music writer Steven Shehori included Squeeze in his "Criminally Overlooked Albums" series for The Huffington Post, and in a lengthy review of the album, offered the following positive assessment of Squeeze: "if you pluck it from the shackles of its murky back story, Squeeze is nothing short of a quintessential listening experience." The UK band Squeeze took their name from its title according to band member Chris Difford, who also offered the following opinion of the album in a 2012 interview: "It's an odd record, but the name came from that, definitely. [ ] In a retrospective way I really enjoy it. It has kind of a naivety about it". In 1995, Doug Yule described the recording of Squeeze being "like the blind leading the blind, me leading myself. That's what came out of it, I don't even have a copy of it. But it's kind of a nice memory for me and kind of an embarrassment at the same time. I wish I had my eyes wider open, but it was nice to get my name and my songs out there."

CD-нің шығарылуы

2012 жылы Squeeze Kismet Records компаниясынан CD және жаңа LP форматтарында жарық көрді. Бұл компания көбінесе белгілі емес артистердің сирек альбомдарын қайта шығарумен айналысады. CD-де әлсіз ақ шу естіледі, бұл альбомның LP нұсқасынан тікелей жазылғандығын көрсетеді. Қайта шығарылған альбомдар Polydor компаниясынан ресми лицензияланбаған болып көрінеді. Жеткізіліммен бірге келетін ескертуде:

Музыканың құқық иелері Kismet компаниясына авторлық төлемдерді алу үшін электрондық пошта мекенжайы берілген. Қайта шығарылған альбомдарда жазылбаған үзінділер жоқ. Жинаққа 1971 жылдың 6 қазанында Melody Maker журналында жарияланған Ричард Уильямстың қысқа мақаласы қоса берілген. Мақалада Юлдің сол кездегі Ұлыбританиялық гастроль туралы, Velvet тобының алғашқы барабаншысы Морин Такер және жаңадан қосылған мүшелері Уолтер Пауэрс пен Уильям Александрмен бірге аяқтаған туралы қысқаша ойлары келтірілген.