Кіріспе

Хорват әншісі (1947–2018)

Оливер Драгоевич (7 желтоқсан 1947 – 29 шілде 2018) – хорват әншісі және композиторы, Хорватиядағы ең танымал және беделді музыкалық жұлдыздардың бірі, сонымен қатар бес онжылдыққа жуық дискографиясы бар мәдени икона. Оның өнері туған Хорватиясының жағалау аймағы Далмацияның дәстүрлі клапа музыкасын, джаз элементтерімен үйлестіріп, заманауи өндіріспен ұштастырады. Ықпалды музыкалық карьерасы үшін ол Хорватия мен көрші елдерде сыншылардың жоғары бағасын алды, коммерциялық табысқа жетті және көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде бірнеше «Порин» және «Индекси» сыйлықтары бар. Ол Карнеги залы, Корольдік Альберт залы, «Л’Олимпия» және Сидней опера үйі сияқты әйгілі халықаралық сахналарда өнер көрсеткен санаулы хорват музыканттарының бірі. 1995 жылы ол мәдениетке қосқан үлесі үшін «Даника Хорватика» орденімен марапатталды.

Ерте өмір

Оливердің анасы Ката (1907–1994) мен әкесі Марко Драгоевич (1908–1991) үш қызы болды, олардың барлығы Екінші дүниежүзілік соғыста жас кезінде қайтыс болды. Оның отбасы Далмациядан көптеген басқа әйелдер мен балалармен бірге Египеттегі Эль-Шатт қаласындағы босқындар лагеріне қашып кетті. Бір жылдан кейін композитор Зденко Рунжич пен Драгоевич "Galeb i ja" (Қарға және мен) әнін шығарды; ол бұрынғы Югославияда үлкен сәттілікке ие болып, Драгоевичтің есімін елге танытты. Одан кейін "Romanca" (Романс), "Oprosti mi, pape" (Мені кешір, әке), "Stari morski vuk" (Ескі теңіз қасқыры) әндері танымал болды. Рунжич Драгоевичпен Рунжич қайтыс болғанға дейін 200-ге жуық ән жазды. 1975-1980 жылдар аралығында Драгоевич/Рунжич дуэті бұрынғы Югославияның музыкалық аренасында үстемдік құрды. Олардың табысының бір бөлігі үшінші серіктесі Якша Фиаменго болды, ол Драгоевичтің ең әйгілі әндеріне сөз жазды: "Nadalina", "Piva klapa ispo' volta" (Клапа сарайдың астында ән салады), "Karoca" (Ат машинасы), "Ništa nova" (Жаңалық жоқ), "Infiša san u te" (Сен туралы ақылдан астым) және "Ostavljam te samu" (Сені жалғыз қалдырамын). Драгоевичтің көптеген әндері Балқанда мәңгілікке сақталатын туындылар деп есептеледі. "Космикалық далматин" аталған Драгоевич өзінің терең сезімтал балладаларымен және ашық өнер көрсетулерімен кеңінен мақталып, есте қалды. Олардың ішінде "Vjerujem u anđele" (Мен періштелерге сенемін), "Kad mi dođeš ti" (Сен келгенде), "La Musica di Notte" (Dubrovački Trubaduri да орындаған), "Bez tebe" (Сенсіз), "Pred tvojim vratima" (Есігің алдында, 24 қараша 2002 жылы Trag u beskraju альбомында жарық көрген), "Cesarica" (Melodije Hrvatskog Jadrana '93 альбомынан, 15 шілде 1993 жылы жарық көрген), "Pismo moja" (Менің әнім) және "Vjeruj u ljubav" (Махаббатқа сен, 1979 жылдың 1 қаңтарында бір аттас альбомымен және 2009 жылдың 15 маусымында қайта орындалды) бар. Драгоевич "Евровидение" ән байқауына ұлттық іріктеуге бес рет қатысты. Ол 1988 жылы "Джени" әнімен Юговизияда дебют жасады, бұл Югославияны өкілдік ету ниетімен, бірақ екінші орынды иеленді. 1990 жылы ол Зорика Конджамен "Sreća je tamo gdje si ti" (Бақыт сен қайда болсаң сонда) әнімен қайтадан қатысты және үшінші орынды алды. Югославияның таралуынан кейін Драгоевич 1994 жылы Дорада "Arja" әнімен Хорватияны өкілдік етуді үміттенеді, бірақ ән төртінші орынды иеленді. Ол 1995 жылы "Boginja" (Құдайша) әнімен Дораға қайта қатысып, екінші орынды алды, ал 1997 жылы "Lucija" әнімен сегізінші орынды иеленді. Ұзақ жылдар бойы серіктесі болған Златан Стипишич Гибоннимен бірлескен "Familija" (Отбасы) альбомы үшін олар 2017 жылы "Жыл альбомы" номинациясы бойынша Порин сыйлығын алды.

Отбасы

Драгоевич 1974 жылы әйелі Веснаға үйленді, олардың үш ұлы болды: Дино (1975 ж.т.), және егіздер Дамир мен Давор (1978 ж.т.). Оның бес немересі болды.

Өлім

2017 жылдың тамызында Драгоевич өкпе қатерлі ісігімен ауырғанын хабарлады. 2018 жылдың маусым айында ол тыныс алудағы қиындықтарға байланысты Сплит клиникалық аурухана орталығына жатты, және 2018 жылдың 29 шілдесінде сағат 02:00-де бір жыл бойы аурумен күрескеннен кейін қайтыс болды. Ол 70 жаста болды. Хорватия үкіметі 31 шілде күнін оның құрметіне Ұлттық аза күні деп жариялады. Сол күні Сплит жағалауында 10 000-нан астам адам оның мәйітін табынға қойып, Вела-Лукаға бағытталған катерге көшірді. Драгоевич 1 тамызда Вела-Лукадағы Санкт-Роко зиратында жерленді.