Уолтер Бернштейн: Американдық сценарист және продюсердің өмірі мен шығармашылығы
Walter Bernstein
Уолтер Бернштейн (1919-2021) – американдық сценарист, продюсер, 1950-жылдары қара тізімге түскен. «The Front», «Yanks» фильмдерінің авторы. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист және кино продюсер (1919–2021)
American screenwriter and film producer (1919–2021)
Уолтер Бернштейн (20 тамыз 1919 – 23 қаңтар 2021) – американдық сценарист және кино продюсері. 1950-ші жылдары коммунизмге қатысты пікірлері үшін Голливуд киностудиялары оны қара тізімге енгізді. Оның ең танымал туындыларының ішінде "Фронт" (1976), "Янкилер" (1979) және "Кішкентай мисс Маркер" (1980) фильмдері бар. Ол Америка Жазушылар Гильдиясының сыйлықтарын, соның ішінде Ян Маклелан Хантер және Эвелин Ф. Берки сыйлықтарын иеленді.
Walter Bernstein (August 20, 1919 – January 23, 2021) was an American screenwriter and film producer who was blacklisted by the Hollywood movie studios in the 1950s because of his views on communism. Some of his notable works included The Front (1976), Yanks (1979), and Little Miss Marker (1980). He was a recipient of Writers Guild of America Awards including the Ian McLellan Hunter Award and the Evelyn F. Burkey Award.
Ерте өмір
Бернштейн 1919 жылы 20 тамызда Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында, Шығыс Еуропадан келген иммигранттар Ханна (қыздығы Бистронг) және Луис Бернштейн отбасында дүниеге келді. Ол Бруклиндегі Флатбуш ауданындағы Эразм орта мектебінде оқыды. 1941 жылдың ақпан айында Бернштейн АҚШ армиясына әскерге шақырылды. Ақырында сержант шеніне жеткен ол, Екінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігін армия газеті "Янк" штатындағы тілші ретінде өткізді, Иран, Палестина, Египет, Солтүстік Африка, Сицилия және Югославиядан хабарлар жіберді. Бернштейн армиядағы тәжірибесіне негізделген көптеген мақалалар мен әңгімелер жазды, олардың кейбіреулері алғаш рет The New Yorker журналында жарияланды. Бұл туындылар 1945 жылы жарық көрген оның алғашқы кітабы "Басыңды төмен ұста" ("Keep Your Head Down") жинағында топтастырылды. (Кейбір дереккөздерде Бернштейннің қара тізімге енуіне 1951 жылы HUAC-қа берген "жақтырылмаған" куәлігі себеп болды деп қате айтылған, бірақ шындығында ол 1950-ші жылдардың соңына дейін комитет шақырмады және ешқашан куәлік берген жоқ.)
Bernstein was born on August 20, 1919, in Brooklyn, New York, to Eastern European immigrants Hannah (née Bistrong) and Louis Bernstein, a teacher. He studied at the Erasmus High School in Flatbush, Brooklyn. In February 1941, Bernstein was drafted into the U. S. Army. Eventually attaining the rank of Sergeant, he spent most of World War II as a correspondent on the staff of the Army newspaper Yank, filing dispatches from Iran, Palestine, Egypt, North Africa, Sicily, and Yugoslavia. Bernstein wrote a number of articles and stories based on his experiences in the Army, some of which originally appeared in The New Yorker. These were collected in Keep Your Head Down, his first book, published in 1945. (It has been incorrectly stated in some sources that Bernstein's blacklisting resulted from "unfriendly" testimony given to HUAC in 1951, but, in fact, he was not subpoenaed by the committee until the late 1950s, and never actually testified.)
Қайталану
Бернштейннің сценарий жазу мансабы режиссер Сидни Люмет оны София Лореннің "Осындай әйел" (1959) фильмінің сценарийін жазуға шақырғанда қара тізімнен шығуға мүмкіндік алды. "Париж блюзі" режиссер Мартин Риттпен жасаған алғашқы көркем фильмі болды, ол 1940 жылдардан бері досы (және өзі де Голливудтың қара тізімінің құрбаны); олар кейіннен "Молли Магуайрлар" (1970) фильмінде де бірге жұмыс істеді, оны Бернштейн Риттпен бірге өндірді, сондай-ақ "Фронт" (1976) фильмін жасады. Ол өзінің жалғыз толық метражды фильмінің режиссері ретінде "Little Miss Marker" (1980) фильмін түсірді, бұл 1934 жылғы Дэймон Руньонның осы аттас әңгімесі негізінде қайта түсірілген фильм болды.
Bernstein's screenwriting career began to rebound from the blacklist when director Sidney Lumet hired him to write the screenplay for the Sophia Loren movie That Kind of Woman (1959). Paris Blues was his first feature film collaboration with director Martin Ritt, a friend since the 1940s (and himself a victim of the Hollywood blacklist); they subsequently worked together on The Molly Maguires (1970), which Bernstein also co produced with Ritt, and The Front (1976). He stepped behind the camera as director of his only feature film, Little Miss Marker (1980), a remake of the 1934 film based on the Damon Runyon story of the same name.
Оқыту
Бернштейн 2021 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк университетінің өнер мектебіндегі драмалық жазу кафедрасында қосымша шақырылған оқытушы және сценарий жазу жөніндегі дипломдық жұмыс жетекшісі қызметін атқарды. Бернштейн 1990-шы жылдары Колумбия университетінің өнер мектебінде сценарий жазу бойынша шақырылған оқытушы болып жұмыс істеді.
Bernstein served until his death in 2021 as an adjunct visiting instructor and screenwriting thesis adviser at New York University's Tisch School of the Arts in the Department of Dramatic Writing. Bernstein also served as a visiting screenwriting instructor at Columbia University School of the Arts in the 1990s.
Жарияланым
Бернштейннің "Inside Out: A Memoir of the Blacklist" атты кітабы 1996 жылы жарық көрді. Ол өз естеліктерінде 1937 жылы Дартмут колледжінде Жастар коммунистік лигасына қосылғанын, ал АҚШ армиясынан кеткеннен кейін бір жылдан соң Коммунистік партияға мүше болғанын баяндайды.
Bernstein's book, Inside Out: A Memoir of the Blacklist, was published in 1996. In his memoirs, he recounts joining the Young Communist League at Dartmouth College in 1937, and the Communist Party itself the year after he left the U. S. Army.
Жеке өмір
Бернштейн төрт рет үйленген, алғашқы үш некесі Марва Спельман, Барбара Лейн және Джудит Браунмен ажырасып бітті. 1988 жылы ол әдеби агент Глория Лумиске үйленді. Бірінші әйелі Марва Спельманнан Джоан Бернштейн және Питер Спельман есімді екі баласы болды; үшінші әйелі Джудит Брауннан Николас Бернштейн, Эндрю Бернштейн және Джейк Бернштейн деген үш баласы болды. 2021 жылдың 23 қаңтарында 101 жасында пневмониядан көз жұмды.
Bernstein was married four times, with the first three marriages to Marva Spelman, Barbara Lane, and Judith Braun, ending up in divorces. He married literary agent Gloria Loomis in 1988. He had two children with his first wife Marva Spelman, Joan Bernstein and Peter Spelman; three children with his third wife Judith Braun, Nicholas Bernstein, Andrew Bernstein, and Jake Bernstein. He died of pneumonia on January 23, 2021, at the age of 101.
Басқа марапаттар
1994 жылы ол Американың Шығыс жазушылар гильдиясынан (WGAE) Ян Маклелан Хантер еске алу сыйлығын – өмір бойы жазуда жеткен үлкен жетістіктері үшін алды. 2008 жылы WGAE Бернштейнге Эвелин Ф. Берки сыйлығын табыс етті, бұл сыйлық "жазушылардың барлығына құрмет және қадір-қасиет әкелген еңбектері үшін" беріледі.
In 1994, he received the Ian McLellan Hunter Memorial Award for Lifetime Achievement in Writing from the Writers Guild of America, East (WGAE). In 2008, the WGAE presented Bernstein with their Evelyn F. Burkey Award, given "in recognition of contributions that have brought honor and dignity to writers everywhere."