Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1849–1883)
French painter (1849–1883)
Эва Гонзалес (19 сәуір 1849 – 6 мамыр 1883) – француз импрессионисі, суретші. Ол 19 ғасырдағы ең белгілі төрт әйел импрессионистінің бірі болды, олар Мэри Кассатт (1844–1926), Берта Моризо (1841–1895) және Мари Браккемонд (1840–1916) еді.
Eva Gonzalès (19 April 1849 – 6 May 1883) was a French Impressionist painter. She was one of the four most notable female Impressionists in the nineteenth century, along with Mary Cassatt (1844–1926), Berthe Morisot (1841–95), and Marie Bracquemond (1840–1916).
Ерте өмір
Гонзалес Парижде дүниеге келді және әкесі, жазушы Эммануэль Гонзалес оны ерте жасында жоғары мәдениетті әдебиет және өнер орталарымен таныстырды. 1865 жылы, он алты жасында Ева Гонзалес кәсіби оқуын және сурет салу сабақтарын көрнекті портретші Чарльз Чаплиннен бастады. Әкесінің Société des gens de lettres қоғамының негіздеуші президенті лауазымындағы байланыстары арқасында ол париждік мәдени элитаның түрлі өкілдерімен танысты және жас кезінен бастап сол кездегі өнер мен әдебиет саласындағы жаңа идеялармен қатар жүрді. Үш жыл өткен соң ол Манемен танысып, көп ұзамай оның моделі, кейін шәкірті болды.
Gonzalès was born in Paris and became introduced to sophisticated literary and art circles at an early age by her father, writer Emmanuel Gonzalès. In 1865, at age sixteen, Eva Gonzalès began her professional training and art lessons in drawing from the society portraitist Charles Chaplin. Through her father's connections as a founding president of the Société des gens de lettres, she met a variety of members of the Parisian cultural elite, and from a young age was exposed to the new ideas surrounding art and literature at the time. Three years later she met Manet and soon became his model and then his student.
Эдуар Манедің шәкірті
Гонзалес 1869 жылғы ақпанда суретші Эдуард Манедің шәкірті ретінде бастауымен әйгілі. Бұл қарым-қатынас Мане Салон көрмесіне ұсынған туындыларына алған теріс пікірлердің нәтижесінде қалыптасты, бұл оны өз жұмысын ашық талқылауға тартындырды; алайда, Еваның болмысы Манетті өзіне келтірді. «Эва Гонзалес портреті» атты туындысында Мане оны мольбертте жұмыс істейтіндей бейнелейді, бірақ оның қатаң денесі мен қымбат киімі сурет салуға сәйкес емес екені анық көрінеді. Оның осы бейнесі кейбір сыншыларды оны жас, сәндік модель ретінде қарастыруға алып келді, ол белгілі бір жасы үлкен суретшімен жұмыс істеген. Гонзалес – Манедің жалғыз ресми шәкірті болды және сонымен қатар импрессионистер мектебінің бірнеше өкілдеріне модель болды.
Gonzalès is best known for her starting out as a pupil of the artist Édouard Manet in February 1869. This relationship was formed by poor reviews that Manet received about his Salon entries, which made him hesitant to openly discuss his work; however, something about Eva's presence brought Manet out of his shell. In Portrait of Eva Gonzalès, Manet depicts her working at an easel, yet her stiff posture and expensive dress are clearly unfit for creating artwork. This depiction of her likely caused some critics to perceive her simply as a young, decorative model who was working with an older established male painter. Gonzalès was Manet's only formal student and also modeled for several members of the Impressionist school.
Еңбек жолы және кейінгі өмірі
Гонзалес шығармашылығын Салон сыншылары оның өнерге деген туғандай сезімімен және техникалық шеберлігімен жоғары бағалады. Эдуард Мане сияқты, Гонзалес та Париждегі импрессионистер көрмесіне қатыспаған, бірақ оның кескіндеме стиліне байланысты оны осы топтың құрамына жатқызады. Манеден оқыған кезінде Гонзалестің автопортреттері, оның суретші ретіндегі жекелігі мен өзіндік ерекшелігін Мане оның бейнесін бейнелеген нұсқасына ұсақ өзгерістер енгізу арқылы зерттегенін көрсетеді. 1872 жылға дейін Мане оған зор ықпал еткен, бірақ кейіннен ол өзінің ерекше, жеке стилін дамытты. Мұны Маненің "Ле Фифре" (1866) картинасына сілтеме жасайтын "Enfant de Troupe" (1870) сияқты туындыларынан көруге болады, ал оның кейінгі көптеген картиналарында оның әпкесі Жаннаның портреттері бейнеленген. Ева Гонзалес жұмысында отбасы мүшелерін, әсіресе күйеуін және әпкесі Жанна Гонзалесті үлгі ретінде пайдалануды қалыпты жағдайға жеткізді.
Gonzalès' work was celebrated by Salon reviewers for the inherent intuition with which she approached art, as well as her technical skill. Like Édouard Manet, Gonzalès never exhibited in the Impressionist exhibitions in Paris, but she is considered part of the group because of her painting style. While studying under Manet, Gonzalès' self portraits suggest that she was exploring her individuality and identity as an artist by presenting subtle correctives to Manet's version of her. Until 1872, she was strongly influenced by Manet but later developed her own, more personal style. This can be seen in works such as Enfant de Troupe (1870), which is a nod to Manet's Le Fifre (1866), while many of her later paintings involved portraits of her sister, Jeanne. It was common of Eva Gonzalès to use her family members, particularly her husband and her sister, Jeanne Gonzalès, as models in her work.
Өлім
1883 жылы Гонзалес отыз төрт жасында босанғанда қайтыс болды, соның салдарынан оның ұлы әкесі мен әпкесі Жаннаның тәрбиесінде қалды, кейін Жанна Герардың екінші әйелі болды. Оның өлімінен кейін Гонзалес еңбектерінің көрмелері «Салон де Ла Ви Модерне» (1885), «Салон д’Отомн» (1907) және Париздегі бірнеше галереяларда ұйымдастырылды.
In 1883, Gonzalès died in childbirth at the age of thirty four, which left her son to be raised by his father and her sister, Jeanne, who later became Guerard's second wife. Since her death, exhibitions of Gonzales work were held at the Salons de La Vie Moderne (1885), the Salon d'Automne (1907), at several galleries in Paris.