Кіріспе
1787 жылы Джорджия мен Оңтүстік Каролина арасындағы шекара шарты – Бофорт шарты, сондай-ақ Бофорт конвенциясы деп аталады. Бұл АҚШ-тың Джорджия және Оңтүстік Каролина штаттары арасындағы өзендер арқылы өтетін шекараны белгілеген алғашқы шарт. Ол 1787 жылы қол қойылған Оңтүстік Каролина штатының Бофорт қаласының атымен аталған. Шарта Саванна өзенінің тальвегін (орта сызығын) шекара ретінде белгіледі, ол солтүстікке қарай Тугало өзеніне (қазіргі Тугалу деп жазылады) және оның негізгі саласының бастауына дейін созылды. Сол кезде аймақ толыққанды зерттелмегендіктен, мәтін біршама екіұшты болды. Егер аталған бастау нүктесі Джорджияның Солтүстік Каролинамен шекарасынан оңтүстікке қарай орналасса (шамамен 35° солтүстік ендігі), онда Оңтүстік Каролина сол нүктеден батысқа қарай созылған сызықтың солтүстігіндегі және 35° солтүстік ендігінен оңтүстікке қарай, Миссисипи өзеніне дейінгі барлық жерді өз маңына талап етуге құқылы болар еді. Бұл талап сол кездегі кейбір карталарда көрсетілген, бірақ күшіне енген жоқ. Кейіннен анықталғандай, Тугало өзенінің негізгі саласы – Солтүстік Каролинадан бастау алатын Чаттуга өзені. 1787 жылы бұл аймақ Чероки тайпасының жері болып саналды және екі штаттың құрамына кірмеген. 1816 жылғы шарт штаттардың шекарасын солтүстік-шығысқа қарай Чаттуга өзені бойымен кеңейтті, ол бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Шарта қарастырған тағы бір мәселе – өзендердегі аралдар. Олар Грузияға берілді, бірақ бұл екі өзенде (Саванна және Тугало) ғана қолданылды, себебі сол кезде олар шекара ретінде танылған. Бұл жағдайларда тальвег солтүстікке (немесе дәлірек айтқанда, солтүстік-шығысқа) қарай ағатын арнаның ортасынан жүргізіледі және аралдың айналасын біртіндеп айналып өтеді. Шартының осы бөлігі екі штат арасындағы кейінгі шекаралық даулардың себебіне айналды.
The Treaty of Beaufort, also called the Beaufort Convention, is the treaty that originally set the all river boundary between the U. S. states of Georgia and South Carolina. It was named for Beaufort, South Carolina, where it was signed in 1787. It set the boundary to be the thalweg (centerline) of the Savannah River, extending north into the Tugalo River (now spelled Tugaloo), and up to the headwater of its primary tributary. At that time, the area had not been fully surveyed, thus the somewhat ambiguous wording. If that headwater point was south of Georgia's border with North Carolina (nominally latitude 35°N), then South Carolina would claim everything north of a due west line from that point, and south of 35°N, as far west as the Mississippi River. This claim was shown on some maps of the time, though it never took effect. As it later was discovered, the primary tributary of the Tugalo is the Chattooga River, which does originate in North Carolina. In 1787 the area was Cherokee territory and not considered part of either state. The Treaty of 1816 officially extended the states' frontier northeast up the Chattooga River, where it remains the current boundary. The other issue addressed was the islands in the rivers, which the treaty assigned to Georgia, but in the two rivers (Savannah and Tugalo) known to be the border at the time. In these cases, the thalweg is drawn through the center of the more northerly (actually northeasterly) channel, curving gradually around the island. This part of the treaty was the subject of some later border disputes between the two states.
Құқықтық түсіндіру
АҚШ Жоғарғы Сотының алдында осы шартты түсіндіруге қатысты екі іс қаралды. (Сот мұндай жағдайларда бастапқы сот өкімі беру құқығына ие.) 1922 жылғы Грузия – Оңтүстік Каролина арасындағы бірінші іс Тугалудағы аралдарға қатысты болды, ол шартта нақты аталмаған, себебі ол оның ашылуына дейін болған. Шарт солтүстік тармақты шекара ретінде белгілесе де, Чаттуга тік бағытта ағып өтеді (солтүстік жағында Рабун округі, Джорджия және оңтүстік жағында Окони округі, Оңтүстік Каролина орналасқан), Грузияға төменгі өзендердегідей аралдар берілді. Екінші іс, сол атаумен, 1989 жылы болды және ол күрделірек болды, Джорджия аралының дрейдждеу салдарынан Оңтүстік Каролина түбегіне айналуына қатысты. Оңтүстік Каролина жерді кері иеленуде болғанымен, Джорджия шарттың мәтініне байланысты емес, келісімге келісімділік таныту арқасында бұл істі ұтырды. 1876 жылғы Оңтүстік Каролина – Грузия арасындағы іс Саванна портындағы өзендегі аралдың айналасында кеме қатынасын жақсарту үшін дрейдждеу жұмыстары туралы болды, шекараның орналасуы туралы емес. Бұл істі Грузия жеңіп, Саванна жағында кеме қатынасы арнасын кеңейтуге мүмкіндік алды, бұл Оңтүстік Каролина шекарасына су ағынының азаюына әкелді. 1789 жылғы АҚШ Конституциясы мемлекетаралық шарттарды конституцияға қайшы деп жариялағандықтан, бұл шарттың құқықтық мәртебесі қазір мемлекетаралық келісім ретінде қарастырылады. Мұндай келісімдер АҚШ Конгресінің ратификациясын қажет ететіндігі сияқты, бұл шарт Конфедерация Конгресінің ратификациясынан өтті және әлі де заңды күшіне ие деп саналады.