Кіріспе

1787 жылы Джорджия мен Оңтүстік Каролина арасындағы шекара шарты – Бофорт шарты, сондай-ақ Бофорт конвенциясы деп аталады. Бұл АҚШ-тың Джорджия және Оңтүстік Каролина штаттары арасындағы өзендер арқылы өтетін шекараны белгілеген алғашқы шарт. Ол 1787 жылы қол қойылған Оңтүстік Каролина штатының Бофорт қаласының атымен аталған. Шарта Саванна өзенінің тальвегін (орта сызығын) шекара ретінде белгіледі, ол солтүстікке қарай Тугало өзеніне (қазіргі Тугалу деп жазылады) және оның негізгі саласының бастауына дейін созылды. Сол кезде аймақ толыққанды зерттелмегендіктен, мәтін біршама екіұшты болды. Егер аталған бастау нүктесі Джорджияның Солтүстік Каролинамен шекарасынан оңтүстікке қарай орналасса (шамамен 35° солтүстік ендігі), онда Оңтүстік Каролина сол нүктеден батысқа қарай созылған сызықтың солтүстігіндегі және 35° солтүстік ендігінен оңтүстікке қарай, Миссисипи өзеніне дейінгі барлық жерді өз маңына талап етуге құқылы болар еді. Бұл талап сол кездегі кейбір карталарда көрсетілген, бірақ күшіне енген жоқ. Кейіннен анықталғандай, Тугало өзенінің негізгі саласы – Солтүстік Каролинадан бастау алатын Чаттуга өзені. 1787 жылы бұл аймақ Чероки тайпасының жері болып саналды және екі штаттың құрамына кірмеген. 1816 жылғы шарт штаттардың шекарасын солтүстік-шығысқа қарай Чаттуга өзені бойымен кеңейтті, ол бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. Шарта қарастырған тағы бір мәселе – өзендердегі аралдар. Олар Грузияға берілді, бірақ бұл екі өзенде (Саванна және Тугало) ғана қолданылды, себебі сол кезде олар шекара ретінде танылған. Бұл жағдайларда тальвег солтүстікке (немесе дәлірек айтқанда, солтүстік-шығысқа) қарай ағатын арнаның ортасынан жүргізіледі және аралдың айналасын біртіндеп айналып өтеді. Шартының осы бөлігі екі штат арасындағы кейінгі шекаралық даулардың себебіне айналды.

Құқықтық түсіндіру

АҚШ Жоғарғы Сотының алдында осы шартты түсіндіруге қатысты екі іс қаралды. (Сот мұндай жағдайларда бастапқы сот өкімі беру құқығына ие.) 1922 жылғы Грузия – Оңтүстік Каролина арасындағы бірінші іс Тугалудағы аралдарға қатысты болды, ол шартта нақты аталмаған, себебі ол оның ашылуына дейін болған. Шарт солтүстік тармақты шекара ретінде белгілесе де, Чаттуга тік бағытта ағып өтеді (солтүстік жағында Рабун округі, Джорджия және оңтүстік жағында Окони округі, Оңтүстік Каролина орналасқан), Грузияға төменгі өзендердегідей аралдар берілді. Екінші іс, сол атаумен, 1989 жылы болды және ол күрделірек болды, Джорджия аралының дрейдждеу салдарынан Оңтүстік Каролина түбегіне айналуына қатысты. Оңтүстік Каролина жерді кері иеленуде болғанымен, Джорджия шарттың мәтініне байланысты емес, келісімге келісімділік таныту арқасында бұл істі ұтырды. 1876 жылғы Оңтүстік Каролина – Грузия арасындағы іс Саванна портындағы өзендегі аралдың айналасында кеме қатынасын жақсарту үшін дрейдждеу жұмыстары туралы болды, шекараның орналасуы туралы емес. Бұл істі Грузия жеңіп, Саванна жағында кеме қатынасы арнасын кеңейтуге мүмкіндік алды, бұл Оңтүстік Каролина шекарасына су ағынының азаюына әкелді. 1789 жылғы АҚШ Конституциясы мемлекетаралық шарттарды конституцияға қайшы деп жариялағандықтан, бұл шарттың құқықтық мәртебесі қазір мемлекетаралық келісім ретінде қарастырылады. Мұндай келісімдер АҚШ Конгресінің ратификациясын қажет ететіндігі сияқты, бұл шарт Конфедерация Конгресінің ратификациясынан өтті және әлі де заңды күшіне ие деп саналады.