Тревор Бейли: Англияның крикетшісі, жазушысы және комментаторы
Trevor Bailey
Тревор Бейли: Англия крикетшісі, жазушы және комментатор. Ұзақ мансабы, жайлы ойыны және әлемдегі үздік ойыншы ретіндегі орны туралы ақпарат. Крикет тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия крикетшісі, спорт жазушысы және хабар таратушы, австралиялық регби лигасының ойыншысы.
England cricketer, sportswriter and broadcaster
the Australian rugby league footballer
Тревор Эдвард Бейли (3 желтоқсан 1923 – 10 ақпан 2011) – Англия құрамасының тестілік крикетшісі, крикет туралы жазушы және хабар таратушы. Ұсыныс ойыншысы болған Бейли шебер, бірақ көзге түспейтін ойынымен танымал еді. BBC оның некрологында былай деп жазды: "Оның табандылығымен шығуы көрермендерге қарағанда командаға көбірек қуаныш сыйлады". Бірақ ол жеткілікті жақсы крикетші болғандықтан, халықаралық карьерасының көп бөлігінде әлемдегі ең үздік ұсыныс ойыншысы деп есептелді. Өмірінің соңында Бейли көптеген кітаптар жазып, ойынға түсініктеме берді. Ол әсіресе BBC-де "Test Match Special" радио бағдарламасында 26 жыл жұмыс істегенімен танымал болды.
Trevor Edward Bailey (3 December 1923 – 10 February 2011) was an England Test cricketer, cricket writer and broadcaster. An all rounder, Bailey was known for his skilful but unspectacular batting. As the BBC reflected in his obituary: "His stubborn refusal to be out normally brought more pleasure to the team than to the spectators." but he was a good enough cricketer to be judged retrospectively as the leading all rounder in the world for most of his international career. In later life, Bailey wrote a number of books and commentated on the game. He was particularly known for the 26 years he spent working for the BBC on the Test Match Special radio programme.
Ерте өмір
Бейли Уэстклиф-он-Си, Эссекс округында дүниеге келген. Оның әкесі Адмиралтействода мемлекеттік қызметкер болған. Бейли шаруашылығы жақсы отбасында өсті: "Отбасы Ли-он-Сидегі жартылай жеке үйde тұрды, аптасына 12 шиллинг (60 пенс) жалақы алатын үй қызметшісі болды; алайда, олардың машинасы болған жоқ". Алғашқы жылы, 14 жасында, ол Дулуичтің бірінші XI крикет командасына іріктелді. Оқуын бітіргеннен кейін Корольдік теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды; ол "соғысқа құштар емес еді және әскери сотта қорғаушы болып жақсы беделге ие болды". Екінші дүниежүзілік соғыс әлі жалғасып жатқан кезінде, ол 1945 жылдың қаңтарында Аллен Корт дайындық мектебіне мұғалім болып қайта оралды. Кейін Кембридж университетіндегі Сент-Джон колледжінде екі жыл оқыды, ағылшын және тарих пәндерін оқып, 1948 жылы бітірді. Ол Эссекс командасының маңызды ойыншысына айналды және 1949 жылдың маусымында Англия құрамасы сапында Жаңа Зеландияға қарсы Хединглидегі алғашқы матчында 118 ұпайға 6 қақпа алды. Оң қолды жылдам орташа темпте доп тастаушы, сенімді оң қолды соққы беруші және жақсы алаң қорғаушы, көбінесе тайғақ немесе аяқ ойынында, Бейли 1949 мен 1959 жылдар аралығында Англия үшін 61 тестілік матч ойнады. Оның доп тастау шеберлігі Алек Бедсердің, кейін Фред Труманның, Брайан Стэтамның және Фрэнк Тайсонның жылдам доп тастауларына тиімді толықтыру жасады. Ол "сыртқа бұрылатын жоғары, бүйірлі қимылмен доп тастайтын модельдік" ойыншы деп сипатталады. Оның ең жақсы күнінде "ұлылыққа жете алатын" еді. Осы серияның төртінші матчында, Хединглиде, Бейли Англияның 1–0 есебімен жеңіліске ұшырауына жол бермеуге маңызды үлес қосты, бұл олардың күлді қайтару үмітін жойған болар еді. Соңғы күннің басында Англия екінші таймда 177–5 есебімен, 78 ұпайдан өзге артықшылығы бар еді. Бейли 262 минутта 38 ұпай жинады, ал Австралияға соңынан 177 ұпай жинауға тура келді. Олар 45 минутта 7 қақпа қалдырып, 66 ұпайға жетуі керек еді. Бірақ Бейли ұзақ жүгірісіне қайта оралып, доп тастау жылдамдығын төмендетті, сондай-ақ допты аяқ тұмсығының сыртынан тастады, нәтижесінде Австралия 30 ұпай жетпей қалды және матч тең аяқталды. Англия бесінші және соңғы матчты жеңіп, күлді қайта иеленді. Оның ең жақсы тестілік доп тастау көрсеткіштері 7/34, жалпақ алаңда сыртқа бұрылатын доп тастау арқасында Англия Вест-Индия құрамасын бірінші таймда 139 ұпайға тоқтатып, 1953–54 жылдары Ямайканың Кингстон қаласындағы бесінші матчта жеңіске жетті, осы алаңда жергілікті команда 700 ұпай жинай алады деп күтілген еді. Ол осы турда капитанның орынбасары болды және Англия құрамасының капитаны болып тағайындалмағаны үшін өкінішті деп есептелуі мүмкін. Алан Гибсонның айтуынша: "Осындай жақсы крикетші, осындай ойлы сарапшы және осындай мейірімді адам қалайша назардан тыс қалды?". Алайда ол былай деп қосты: "Ол – немесе бұрын – қайшылықтарға толы адам, кейде өзінің капитанына, әріптестеріне, жұртшылыққа, бірақ ең бастысы қарсыластарына жағынбайтын жағдайларды жасайтын". 1958–59 жылдары Австралияға жасаған "Күл" турына қатысты. Ол бұл турда нашар ойнады, соның ішінде бірінші сыныптық крикеттегі ең баяу жарты ғасырлық соққысын жасады, Брисбендегі 1-ші тестінің Англияның екінші иннингінде 50 ұпайға жетіп, креслода бес сағаттан кем уақыт өткізді. Бұл Австралияда теледидардан көрсетілген алғашқы тестілік матч болды. Ол Англия құрамасына қайтадан шақырылмады, бірақ тағы сегіз жыл Эссекс үшін бірінші сыныптық крикет ойнады, ал 1959 жылғы маусымда Екінші дүниежүзілік соғыстан бері бір маусымда 2000-нан астам ұпай жинап, 100 қақпа алған жалғыз ойыншы болды. Оның бірінші сыныптық крикет мансабы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1946 жылы басталды және ол 21 жыл бойы 682 матч ойнап, 23,13 орташа есеппен 2082 қақпа алды, бұл оны барлық уақыттағы қақпа алушылар тізімінде 25-ші орынға қойды. Бейли 1949 жылы Клэктонда Ланкаширге қарсы матчта бір иннингте барлық 10 қақпаны алды, 90 ұпайға. Бірінші сыныптық крикетте 28 641 ұпай жинаған ол барлық уақыттағы ұпай жинаушылар тізімінде 67-ші орында. Ол 1961 жылдан 1966 жылға дейін округтің капитаны болды. Ол сондай-ақ 1964 жылдан 1969 жылға дейін округтің хатшысы (яғни бас әкімшілік қызметкері) болды, бұған дейін ол хатшының көмекшісі болған. Ол 1965 жылы Уорвикширдің Эссекске пайызсыз несие беруін ұйымдастырды, бұл Эссекске Челмсфорд жерін сатып алуға мүмкіндік берді. Ол Эссекс сапында ойнап жүргенде жарнамалық жұмыстармен табысын арттырды, "Брилкрим", "Шредд Вайт" және "Лукозаде" өнімдері үшін модель болды. Бұл ойындарда ол 15,50 орташа есеппен 93 ұпай жинап, 26,36 орташа есеппен 11 қақпа алды. Келесі маусымда ол ФА кубогының төртінші раундына жеткен командада ойнады. Олд Траффордта Манчестер Юнайтедке қарсы өткен матчта олар 1–1 есебімен тең түсті, бұл әуесқой команда үшін жақсы нәтиже болды. Қайталама матч Хайбериде өтті, онда Манчестер Юнайтед 5–2 есебімен жеңіске жетті. Кейін ол Саутенд Юнайтед футбол клубының директоры болды.
Bailey was born in Westcliff on Sea, Essex. His father was a civil servant in the Admiralty. Bailey grew up in modest affluence: "The family lived in [a] semi detached house at Leigh on Sea, complete with a live in maid on 12 shillings (60p) a week; they did not, however, own a car." In his first year, aged just 14, he was selected for Dulwich's First XI cricket team. He was commissioned as a second lieutenant in the Royal Marines after leaving school; he was "not enamoured of war, and won some reputation as defending counsel in court martials". Though World War II was still in progress, he received an early discharge in January 1945 to return to Alleyn Court Prep School as a schoolmaster. He subsequently attended St John's College, Cambridge, for two years, reading English and History and graduating in 1948. He quickly became a lynchpin of the Essex team, and made his Test debut for England against New Zealand at Headingley in June 1949, taking 6 wickets for 118 runs in his first match. A right arm fast medium bowler, dependable right handed batsman and strong fielder, often in the slips or at leg gully, Bailey played 61 Tests for England between 1949 and 1959. His swing bowling provided an effective foil for the fast bowling of Alec Bedser, and later Fred Trueman, Brian Statham and Frank Tyson. He is described as having had "a model high, sideways on action which encouraged outswing. At his best he could touch greatness " In the fourth Test of that series, at Headingley, Bailey again played an important part in ensuring that England avoided going 1–0 down, which would have ended their hopes of regaining the Ashes. When the last day began England were 177–5 in their second innings, only 78 runs ahead. Bailey scored 38 in 262 minutes, and Australia eventually had to score 177 in only 115 minutes. They reached a point where they needed only another 66 in 45 minutes with seven wickets left. But Bailey went back to his long run and slowed the over rate, as well as bowling negatively wide of the leg stump, and Australia fell 30 runs short and the game was drawn. England went on to win the fifth and final Test and so regained the Ashes. His best Test bowling figures of 7/34, bowling outswing on a flat pitch, enabled England to bowl out the West Indies for 139 in the first innings of the fifth Test at Kingston, Jamaica, in 1953–54, on a pitch on which the groundsman expected the home side to score 700. He was vice captain on that tour, and may be considered unlucky never to have been appointed captain of England. According to Alan Gibson: "It is astonishing that so good a cricketer, so thoughtful a judge, and so friendly a man, should have been passed over." However, he adds: "He is, or was in his earlier days, a man of contradictions, who sometimes enjoyed being irritating, to his captain, to his colleagues, to the public, but most of all to his opponents." He played his final Tests in the Ashes tour to Australia in 1958–59. He had a bad tour, during which he scored the slowest half century in first class cricket, reaching 50 just three minutes short of six hours at the crease, in England's second innings during the 1st Test at Brisbane. This was the first Test match to be broadcast on television in Australia. He was never selected for England's Test side again, but continued to play first class cricket for Essex for another eight years, and in the 1959 season became the only player since the Second World War to score more than 2,000 runs and take 100 wickets in a single domestic season. His first class cricket career began just after World War II in 1946 and lasted 21 years as he played 682 matches, taking 2,082 wickets at a bowling average of 23.13, which puts him 25th on the all time list of wicket takers. Bailey achieved the rare feat of taking all 10 wickets in an innings, for 90 runs, against Lancashire at Clacton in 1949. His 28,641 runs in first class cricket put him 67th on the all time list of run scorers. He captained the county from 1961 to 1966. He was also the county's secretary (i. e. the chief administrative officer) from 1964 to 1969, having previously had a spell as assistant secretary. He arranged for Warwickshire to make an interest free loan to Essex in 1965 which allowed Essex to buy its Chelmsford ground. He supplemented his income by undertaking advertising work while playing for Essex, modelling for Brylcreem, Shredded Wheat and Lucozade. In those games he scored 93 runs at an average of 15.50 and took 11 wickets at an average of 26.36. The following season, he played in the side which reached the fourth round of the FA Cup. Drawn against Manchester United at Old Trafford, they drew 1–1, a fine achievement for an amateur side. The replay took place at Highbury, and Manchester United won 5–2. He later became a director of Southend United F. C.
Жазушы және телеарна жүргізушісі
1967 жылы крикеттен қанағаттандырып, мансабын аяқтағаннан кейін Бейли көп жылдар бойы «Вестклифф он Си» крикет клубы үшін ойнады, сондай-ақ крикет журналисі және комментаторы болды. Ол 23 жыл бойы Financial Times газетінің крикет және футбол тілшісі қызметін атқарды. 1974 жылдан 1999 жылға дейін ол BBC-дің «Тест Матч Специалды» бағдарламасының тұрақты қатысушысы болды, онда әріптесі Брайан Джонстон оны австралиялық жанкүйерлердің оның атын «Бойли» деп айтуына байланысты «Бойл» деп атады. (The Daily Telegraph бұл лақап атының тағы бір түсіндірмесін «Уолтемстоу Авеню» футбол клубының Шығыс Лондондағы жанкүйерлері оның тегін қалай айтқанымен байланыстырады. Крикетке қосқан үлесі үшін 1994 жылғы туған күніне орай Британ империясы орденінің командирі атағымен марапатталды.
After retiring from cricket in 1967, Bailey continued to play for Westcliff on Sea Cricket Club for many years and also became a cricket journalist and broadcaster. He was the cricket and football correspondent of the Financial Times for 23 years. He was a regular on the BBC's Test Match Special from 1974 to 1999, where fellow commentator Brian Johnston nicknamed him The Boil, based on the supposed Australian barrackers' pronunciation of his name as "Boiley". (The Daily Telegraph gives an alternative source for this nickname from the pronunciation of his surname by the East End supporters of the Walthamstow Avenue football team. He was appointed a Commander of the Order of the British Empire in the 1994 Birthday Honours for services to cricket.
Мұра
Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан бері бір маусымда 2000-нан астам ұпай жинаған және 100 қақпа алған жалғыз ойыншы болып қала береді, бұл жетістікті ол 1959 жылы қол жеткізді. Ол сегіз рет бір маусымда 1000 ұпай және 100 қақпа алудың «барлық шеберлердің қосындысына» қол жеткізді. 1950 жылы ол «Жылдың бес үздік крикетшісі» тізіміне енді. Сонымен қатар, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан бері 20 000 бірінші сыныптық ұпай жинаған және 2000 қақпа алған үш ойыншының бірі (қалғандары – Фред Титмус және Рэй Иллингворт). Жеке тәжірибеде, оның доп тастауы жоғары бағаланды, 1957 жылғы жазда сегізінші орынға дейін көтерілді. Эссекстің бұрынғы капитаны Дуг Инсол оны былай сипаттады: «Тревор крикет карьерасының басында өте тәуекелшіл және наразы болған жігіт еді. Ол өте күшті мінезді адам болды – біз оны киім ауыстыру бөлмесінде осыған байланысты әзілдеп мазақтаушы едік, және ол жылдар өте келе жұмсара түсті». Саймон Бриггс былай деп жазды: «Оның крикет карьерасында жайлылық пен ыңғайлылық болған жоқ. Керісінше, ол қатал ағылшын прагматиктерінің ұзақ дәстүріне сай келді – В.Г. Грейстен бастап, Джардин және Насер Хуссейнге дейін, содан кейін Бейли мен компанияға дейін созылатын тізбек. Олар үшін тест матчы – екі жауынгер топтың арасындағы күрес еді. Оның ойын-сауық құндылығы дерлік маңызсыз болды». Ол Австралияға қарсы тест матчтарындағы өте баяу ұпай жинауымен танымал болды, ал Невилл Кардус өзінің «Толық есеп» (1970, «Винтаж крикеті» тарауы) кітабында бір ойын туралы былай деп жазды: «Ол 20 ұпай жинағанға дейін, жаңа үйленген жұп Хитроудан Лиссабонға ұшып, бал айына баруға үлкерді. Бейли 50 ұпай жинаған кезде, олар Сурбитон қаласындағы жартылай жеке үйге қоныстануға дайын болды; ал оның ойыны аяқталған кезде, олар ажырасып кетуі мүмкін еді». Ол өзінің мызғымайтын қорғаныс стилі үшін «Барнакл» деген лақап атқа ие болды. Кардустың 1956 жылы жарияланған «Ойын аяқталуы» мақаласында оны одан да жоғары бағалады: «Кейбір крикетшілер ұлылыққа туады. Бейли оған жетті. Ол зор күш-жігермен жеңіске жетеді. Дегенмен, Бейли кез келген доп тастаушыға шабуыл жасағанды ұнатады. Ол керемет қақпаларды ұстады. Анонимді орташалық әлемде Тревор Бейли болу оңай емес». Бейли 2011 жылдың 10 ақпанында Вестклифф-он-Сидегі зейнеткерлік пәтерінде өрттен қайтыс болды. Оның әйелі Грета аман қалды. Олардың екі ұлы мен бір қызы болды. Англия және Уэльс крикет федерациясының төрағасы Джайлс Кларк оны «осы елдегі ең жақсы жан-жақты ойыншылардың бірі» деп сипаттады, ал Бейлимен «Тест матчының арнайы» бағдарламасында жұмыс істеген Джонатан Агню оны былай деп сипаттады: «Тәуекелшіл, агрессивті доп тастаушы. Ақылды крикетші. Өте нақты сарапшы. Керемет юмор сезімі».
He remains the only player since the Second World War to score more than 2,000 runs in a season and take 100 wickets, a feat he achieved in 1959, and he achieved the all rounders' double of 1,000 runs and 100 wickets in a season eight times, a post World War II record he shares with Fred Titmus. He was selected as one of the five Wisden Cricketers of the Year in 1950. He is also one of three players (the others are Fred Titmus and Ray Illingworth) to have scored 20,000 first class runs and taken 2,000 wickets since the Second World War. In the individual disciplines, his bowling saw him achieve the higher ranking, as high as eighth in the summer of 1957. Doug Insole, his one time captain at Essex, described him thus: "Trevor was quite a stroppy lad in his early cricketing years, and a bit of a rebel. He was a very intense character – we used to tease him about that in the dressing room, and he did mellow over the years." Simon Briggs wrote: "There was little comfy or cosy about his cricket career. Rather, he fitted into a long tradition of hard nosed English pragmatists – a lineage that runs from W. G. Grace, through Jardine and up to Nasser Hussain To Bailey and company, the best way to honour the gods of cricket was to commit your heart and soul to the fight. For them, a Test match was a contest between two groups of warriors. Its entertainment value was almost irrelevant." He was renowned for his slow scoring in Tests against Australia, Neville Cardus writing of one innings in his book Full Score (1970, chapter "Cricket of Vintage"): "Before he gathered together 20 runs, a newly married couple could have left Heathrow and arrived in Lisbon, there to enjoy a honeymoon. By the time Bailey had congealed 50, this happily wedded pair could easily have settled down in a semi detached house in Surbiton; and by the time his innings had gone to its close they conceivably might have been divorced." He was nicknamed "Barnacle" for his implacable defensive batting. In Cardus's piece on him in Close of Play, first published in 1956, he was more complimentary: "Some cricketers are born to greatness. Bailey achieved it He conquers by tremendous effort Yet Bailey loves to attack any bowler He has made catches bordering on the marvellous It is no small thing to be a Trevor Bailey in a world of anonymous mediocrity." Bailey died in a fire in his retirement flat in Westcliff on Sea on 10 February 2011. His wife, Greta, survived. They had two sons and one daughter. The chairman of the England and Wales Cricket Board, Giles Clarke, described him as "one of the finest all rounders this country has ever produced", while Jonathan Agnew, who worked with Bailey on Test Match Special, wrote of him: "dogged batsman, aggressive bowler. Intelligent cricketer. Wonderfully concise pundit. Great sense of humour."