Элеонора Даллес: Американдық экономист және мемлекеттік қызметкердің өмірі мен қызметі
Eleanor Lansing Dulles
Элеонора Лансинг Даллес (1895-1996) – америкалық жазушы, профессор, мемлекеттік қызметкер. Экономика және Еуропа істері сарапшысы, Мемдепартаментте жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элеонора Лансинг Даллес (1 маусым 1895 жыл - 30 қазан 1996 жыл) – американдық жазушы, профессор және АҚШ үкіметінің қызметкері. Экономика саласындағы білімі мен еуропалық мәселелерді жақсы білуі оған Мемлекеттік департаментте маңызды бірнеше лауазымды атқаруға мүмкіндік берді.
Eleanor Lansing Dulles (June 1, 1895 – October 30, 1996) was an American writer, professor, and United States government employee. Her background in economics and her familiarity with European affairs enabled her to fill a number of important State Department positions.
Ерте мансап
Даллес Коннектикут штатының Вашингтон қаласындағы Уайкхэм Райз мектебін бітіріп, Брин-Мор колледжінде білім алып, 1917 жылы бакалавр дәрежесін алды. Ол Францияда екі жыл көмек көрсету ұйымдарында жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін оқуын жалғастырды. Еуропалық зерттеулердің өзіне пайдалы екеніне сенімді болғандықтан, 1921–1922 жылдары Сорбоннада курстар тыңдады. Ол АҚШ-қа оралып, өмірдің шынайы жағдайында түрлі жұмыстар істеді, соның ішінде Бриджпорттағы «American Tube and Stamping Company» компаниясында тесу станогын басқарды, ал Нью-Йорк штатының Куинс аймағындағы Лонг-Айленд қаласында шаш торлары компаниясында жалақы есепшісі болып жұмыс істеді. 1923 жылдан бастап ол Радклифф колледжінде және Гарвард университетінде оқыды, 1924 жылы біріншісінен магистратураны, ал 1926 жылы екіншісінен экономика ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды, оның диссертациясы француз франкіне арналған. 1924–1925 оқу жылында Симмонс колледжінде экономикадан сабақ берді. Келесі он жыл бойы ол Симмонс, Брин-Мор және Пенсильвания университеті сияқты әртүрлі колледждерде экономикадан сабақ берді. Студент және колледж профессоры ретінде ол Еуропаның қаржылық мәселелерін зерттеу үшін Еуропаға жиі сапарлар жасады. 1932 жылы үйленгеніне қарамастан, кәсіби қызметінде әрқашан бойжеткен атын қолданды. 1933 жылы «Доллар, франк және инфляция» еңбегінде инфляциялық үкіметтік саясаттың пайдасына қарсы пікір білдірді. 1936 жылы Даллес мемлекеттік қызметке қабылданды. Оның алғашқы лауазымы Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесінде болды, онда ол Әлеуметтік қамсыздандыру бағдарламасын қаржыландырудың экономикалық аспектілерін зерттеді. 1942 жылдың сәуір айында ол Экономикалық соғыс жөніндегі кеңеске ауысты, онда ол бес ай бойы халықаралық экономикалық мәселелердің түрлі аспектілерін зерттеді.
Dulles graduated from Wykeham Rise School in Washington, Connecticut, and attended Bryn Mawr College, graduating with a B. A. in 1917. She spent two years working for relief organizations in France. When World War I ended, she continued her schooling. Still convinced European studies were useful to her, in 1921–22 she took courses at the Sorbonne. She returned to the U. S. for a radical change of pace, taking odd jobs in the real world including running a punch press at the American Tube and Stamping Company in Bridgeport, Connecticut, and working as a payroll clerk for a hair net company in Long Island City, Queens, New York. Beginning in 1923, she studied at Radcliffe College and Harvard University, earning her M. A. from the former in 1924 and a doctorate in economics from the latter in 1926, writing her thesis on the French franc. She taught economics at Simmons College during the 1924–1925 academic year. For the next ten years she taught economics at various colleges, including Simmons, Bryn Mawr, and the University of Pennsylvania. As a student and college professor she made frequent trips to Europe to study and conduct research on European financial matters. Though she married in 1932, she always used her maiden name professionally. In 1933, she argued against the supposed benefits of inflationary government policies in The Dollar, the Franc and Inflation. In 1936, Dulles entered government service. Her first position was at the Social Security Board, where she studied the economic aspects of financing the Social Security program. In April 1942, she transferred to the Board of Economic Warfare where she spent five months studying various types of international economic matters.
Мемлекеттік департамент
1942 жылдың қыркүйегінде ол Мемлекеттік департаментке қосылды, онда ол, Сауда департаментіндегі қысқа мерзімді жұмыстан басқа, шамамен жиырма жыл жұмыс істеді, бастапқыда Соғыстан кейінгі жоспарлау бөлімінде экономикалық қызметкер болып кірісті. Мемлекеттік департаменттегі алғашқы үш жылында Даллес соғыстан кейінгі экономикалық жоспарлауға қатысты. Ол халықаралық қаржылық ынтымақтастық бойынша АҚШ-тың позициясын анықтауға көмектесті және 1944 жылғы Бретон-Вудс конференциясына қатысты, онда Халықаралық валюта қоры және Халықаралық қайта құру мен даму банкі құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, 1945 жылдың көктемінде ол Еуропаға барды, онда Австриядағы АҚШ қаржылық атташесі ретінде Австрия экономикасын қайта құруға қатысты. 1949 жылы Элеонора Мемлекеттік департаменттегі Германия-Австрия бөліміне ауысты, онда ол Берлин мәселелеріне белсенді қызығушылық танытты және АҚШ-тағы бейресми "Берлин лоббисінің" мүшесі болды. Ол 1951-1952 жылдары бірнеше ай Сауда департаментінде жұмыс істеді, содан кейін ағасы Джон Фостер Даллес Мемлекеттік хатшы болғанға дейін Мемлекеттік департаменттегі неміс істеріне оралды. Ол оның қызметінен оны алмастыру әрекеттеріне қарсы тұрды. Кейіннен ол 1950-ші жылдары Берлин экономикасы мен мәдениетін жандандыруға көмектескені үшін "Берлиннің анасы" деп аталып, құрметке ие болды. 1962 жылдың қаңтарында ол қызметтен кетті.
In September 1942, she joined the Department of State, where she worked, aside from a short stint at the Department of Commerce, for almost twenty years, beginning as an Economic Officer in the Division of Postwar Planning. During her first three years at the State Department, Dulles was involved in post war economic planning. She helped determine the U. S. position on international financial cooperation and participated in the Bretton Woods Conference of 1944 at which the International Monetary Fund and the International Bank for Reconstruction and Development were established. After the end of World War II, in the spring of 1945 she went to Europe, where she became involved in the reconstruction of the Austrian economy as the U. S. Financial Attaché in Austria. In 1949, Eleanor transferred to the German Austrian Division at the State Department, where she took an active interest in the affairs of Berlin and became a member of the informal 'Berlin Lobby' in the United States. She worked for the Commerce Department for several months in 1951–1952, and then returned to the State Department Office of German Affairs shortly before her brother John Foster Dulles became Secretary of State. She successfully resisted his attempts to remove her from her position. Later, she was hailed as "the Mother of Berlin" for helping to revitalize Berlin's economy and culture during the 1950s. She resigned in January 1962.
Ғылыми және баспа
Ол алдымен Дьюк университетінде, содан кейін Джорджтаун университетінде оқытушылыққа оралды. Ол АҚШ-тың сыртқы саясаты туралы бірнеше кітаптың авторы. 1963 жылы ол ағасының Мемлекеттік департаменттегі соңғы жылына арналған зерттеуін жариялады, «Джон Фостер Даллес: Соңғы жыл», алғы сөзін президент Эйзенхауэр жазған. Ол шетелге саяхаттарын жалғастырды, кейде АҚШ үкіметінің өкілі ретінде. 1967 жылы ол Конрад Аденауэрдің қосылу рәсімінде АҚШ-ты ұсынды. Ол Германиядағы жағдайды сипаттайтын бірнеше кітап жазды. 1978 жылы ол Леонард Мослидің өзі және оның бауырлары Даллестер туралы жазған өмірбаянын сынады. Ол авторға бірнеше сұхбат бергенімен, оның «үш адам сыртқы саясатты құсалауға біріге алады деген пікірі – мектеп оқушысының ойлауы» деді. Оның сөзінше, кітапта 900 қате бар, бұл Таунсенд Хоупстің «Шайтан және Джон Фостер Даллес» деген қарсы зерттеуінен екі есе көп. Ол Диан Ачесон мен Джон Фостер Даллес туралы зерттеу жазды, онда олардың қауіпсіздікке қатысты ұстанымдарының ортақтығын көрсетті. Ол қайтыс болғаннан кейін бұл зерттеу жарияланбады.
She returned to teaching, first at Duke University and then at Georgetown University. She authored several books on U. S. foreign policy. In 1963 she published a study of her brother's final year at the State Department, John Foster Dulles: The Last Year, with a foreword by President Eisenhower. She continued her trips abroad, sometimes as a representative of the U. S. Government. In 1967, she represented the United States at the funeral of Konrad Adenauer. She also wrote several books describing conditions in Germany. In 1978, she criticized Leonard Mosley's biography of her and her brothers, Dulles. She had given the author several interviews, but said his "implication that three people could connive to produce a foreign policy is a schoolboy approach". She said it contain 900 errors, twice as many as Townsend Hoopes' hostile study The Devil and John Foster Dulles. She wrote a study of Dean Acheson and John Foster Dulles that found commonality in their approaches to deterrence. It remained unpublished at her death.
Марапаттар
Рэдклиф оған 1955 жылы ерекше жетістіктері үшін сыйлық берді. 1957 жылы Берлин еркін университеті оған құрметті докторлық диплом табыс етті және ол Карл Шурц медалін алды. 1993 жылы Даллес оның құжаттарының жинағын 1999 жылы Джордж Вашингтон университетімен біріккен Маунт-Вернон әйелдер колледжіне тапсырды. Жинақта оның кәсіби және жеке өмірін көрсететін түрлі материалдар бар. Қазіргі таңда бұл жинақ Эстель және Мелвин Гелман кітапханасындағы GWU арнайы жинақтар зерттеу орталығында сақтаулы.
Radcliffe gave her its Distinguished Achievement Award in 1955. In 1957 the Free University of Berlin gave her an honorary doctorate and she received the Carl Schurz Plaque. In 1993, Dulles donated a collection of her documents to the Mount Vernon College for Women, which merged with the George Washington University in 1999. The collection contains a variety of materials that document both her professional and personal life. It is currently cared for by GWU's Special Collections Research Center, located in the Estelle and Melvin Gelman Library.
Отбасылық және жеке өмірі
Элеонора Лансинг Даллес 1895 жылғы 1 маусымда Нью-Йорк штатының Уотертаун қаласында дүниеге келді. Ол Аллен Мейси Даллес пен Эдит (Фостер) Даллестің бес баласының бірі еді. Оның әкесінің әкесі, Джон Уотсон Фостер, президент Бенджамин Харрисонның басқару кезінде сегіз ай бойы АҚШ Мемлекеттік хатшысы қызметін атқарды. Оның анасының әпкесі президент Вудро Вильсонның Мемлекеттік хатшысы Роберт Лансингке үйленді. Оның үлкен ағасы Джон Фостер Даллес президент Дуайт Д. Эйзенхауэр кезінде Мемлекеттік хатшы болды. Оның тағы бір ағасы Аллен Даллес 1953 жылдан 1961 жылға дейін Орталық барлау агенттігінің директоры болды. Оның Маргарет және Наталин есімді екі қарындасы да болды. Оның жүрегінен туған немере інісі Эвери Даллес – Рим-католик шіркеуінің кардиналы атанған, дінге бет бұрған белгілі тұлға. Элеонора Лансинг Даллес 1932 жылғы 6 желтоқсанда Дэвид Саймон Блондхаймге (1884–1934) үйленді. Блондхайм 1926 жылы Джон Саймон Гуггенхайм қорының орта ғасырлар зерттеушісі, ал 1929 жылдан 1932 жылға дейін Джонс Хопкинс университетінің профессоры болды. Ол роман филологы, және көп жағынан өзі қалыптастырған юдео-романдық тілдер саласында маман болды. Блондхайм 1934 жылғы 19 наурызда өзіне-өзі қол жұмсады. Даллес пен Блондхаймның Дэвид Даллес есімді ұлы болды (1934 жылы, әкесі қайтыс болғаннан кейін дүниеге келді). Кейін ол Энн Уэльш Даллес (1937–2006) атты қызды өсінді, ол 1962 жылы үйленгеннен кейін миссис Энн Даллес Джоор деп танылды. Оның балалары одан кейін де тірі қалды. Даллес 1996 жылғы 30 қазанда 101 жасында Вашингтон қаласындағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды және сол жердегі Рок Крик зиратына жерленді.
Eleanor Lansing Dulles was born on June 1, 1895, in Watertown, New York, one of five siblings born to Allen Macy Dulles and Edith ( Foster) Dulles. Her grandfather, John Watson Foster, served as United States Secretary of State under President Benjamin Harrison, for eight months. Her mother's sister married Robert Lansing, Secretary of State under President Woodrow Wilson. Her eldest brother, John Foster Dulles, was Secretary of State under President Dwight D. Eisenhower. Her other brother, Allen Dulles, served as Director of the Central Intelligence Agency from 1953 to 1961. She had two sisters, as well, Margaret and Nataline. Her nephew Avery Dulles was a prominent lay Catholic convert, who was made a cardinal of the Roman Catholic Church. Eleanor Lansing Dulles married David Simon Blondheim (1884–1934) on December 6, 1932. Blondheim had been a Medieval Studies fellow of the John Simon Guggenheim Memorial Foundation in 1926 and then a professor at Johns Hopkins University from 1929 to 1932. He was Romance philologist with a specialty in Judeo Romance, a field that in many ways he invented. Blondheim committed suicide on March 19, 1934. Dulles and Blondheim had a son, David Dulles (born 1934, after his father's death). She later adopted a daughter, Ann Welsh Dulles (1937 2006), who was known after her 1962 marriage as Mrs. Anne Dulles Joor. Her children survived her. Dulles died on October 30, 1996, aged 101, in a retirement home in Washington, D. C., and was buried in Rock Creek Cemetery there.
Хендерсон порты
Даллес өмір бойы жаздарын Нью-Йорктің Хендерсон-Харбор аймағында өткізді. Ол бұл аймақпен алғаш рет бала кезінде анасының әке-шешесі арқылы танысқан, олар онда коттедж ұстаған. Ересек болған соң да ол онда жазғы тұрақ сақтап, 1963 жылы аймақтың экологиялық әсемдігі мен тыныштығына қауіп келтіретін үлкен цемент зауытының салынуына қарсылық білдірді.
Throughout her life, Dulles spent summers in Henderson Harbor, New York. She was first introduced to the area as a child through her maternal grandparents who maintained a cottage there. Dulles maintained a summer residence there as an adult and in 1963 publicly campaigned against the construction of large cement plant that would endanger the ecological beauty and serenity of the area.