Кіріспе

Калифорния жағалауындағы таулар тізбегінің (California Coastal Ranges) бір бөлігі – санақ округтерінің бөлінісі. Диабло жотасы – АҚШ-тың Калифорния штатының солтүстігіндегі Тынық мұхитының жағалаулық тауларының Калифорния жағалауындағы таулар тізбегінің құрамындағы таулы аймақ. Ол солтүстіктегі Сан-Франциско шығанағының шығыс жағынан басталып, оңтүстіктегі Салинас аңғарына дейін созылады.

География

Диабло жотасы солтүстікте Каркинес бұғазынан басталып, оңтүстікте Орчард шыңы мен Полонио асуына дейін созылады, бұл АҚШ Геологиялық қызметі (USGS) сипаттағандай, Чоламдегі Жағалық Жоталарды қиып өтетін 46 мемлекеттік тас жолының жанында орналасқан. Оның солтүстік-шығысынан Сан-Хоакин өзені, оңтүстік-шығысынан Сан-Хоакин аңғары, оңтүстік-батысынан Салинас өзені және солтүстік-батысынан Санта-Клара аңғары шектеседі.

Флора

Диабло жотасы Калифорнияның ішкі шапарралы және орманды экорегионының бір бөлігі болып табылады. Ол көбінесе шапарраль және Калифорния еменді ормандық қоғамдастықтармен жабылады, ал 4000 футтан (1219 м) жоғары биіктікте жабық конус пішен ормандары кездеседі. Жергілікті шоғырлы шөп саваннасы, кейбір сирек мекендеу ошақтарын қоспағанда, көбінесе жылдық Жерорта теңізі шөптерімен алмастырылған. Өсімдік жамылғысының астында инвазивті, жергілікті емес түрлер басым. Көктемде Viola pedunculata, Dodecatheon pulchellum, Fritillaria liliacea және Ribes malvaceum сияқты өсімдіктер гүлдейді, оларды Blue Oak Ranch қорығында көруге болады. Жотаның суайдымалы аймақтарында үлкен жапырақты клен (Acer macrophyllum), ақ терек (Alnus rhombifolia), Калифорния шығанағы (Umbellularia californica) және Калифорния сикоморы (Platanus racemosa) сияқты ағаштар өседі. Ең көп таралған ағаштар – жағалау емені (Quercus agrifolia) және көк емен (Quercus douglasii), ал ең үлкен көк емен Аламида округінде өседі. Калифорниялық жаңғақ (Aesculus californica) және Калифорниялық қара еменнің (Quercus kelloggii) жақсы популяциялары да бар. Сұр қарағай (Pinus sabiniana) және сирек кездесетін Coulter қарағайы (Pinus coulteri) барлық биіктікте, әсіресе Coulter қарағайының солтүстік шегіне дейін, Диабло тауының солтүстігінде кездеседі. Диабло жотасының жоғарырақ биіктіктеріндегі қылқан жапырақты ағаштарға түймелі қарағай (Pinus attenuata), Джеффри қарағайы (Pinus jeffreyi) және ponderosa қарағайы (Pinus ponderosa) жатады.

Фауна

Диабло жотасы жағалаудағы ормандарға қарағанда, мысалы, қызылқұйрықты бүркіттер сияқты, көбірек жыртқыш құстарды тартады. Алтын бүркіттің ұялайтын жерлері Диабло жотасында табылады, олардың ең жоғары тығыздығы Оңтүстік Аламеда округінде. Бей шашақ көбелегі, федералды түрлер тізіміндегі қауіп төмендегі түр, жотада, әсіресе Диабло тауында мекендейді. Калифорния жолбарыс саламандрасы (Ambystoma californiense), сондай-ақ федералды түрлер тізіміндегі қауіп төмендегі және Солтүстік Калифорнияға тән осал амфибия, жотадағы көлдерде өмір сүреді. Солтүстік Тынық мұхитының діңгек жыланы, көптеген жерсіндіргіштер, қояндар және жергілікті және жерсіз кеміргіштердің түрлері жақсы өркендеп келеді. Туле шұбарлары (Cervus canadensis ssp. nannodes) 1978-1981 жылдар аралығында Гамильтон тауына қайта қоныстандырылды және Санта-Клара және Аламеда округтеріндегі бірнеше шағын топтарда бірте-бірте қалпына келіп жатыр. Гамильтон тауындағы шұбарларды қалпына келтіру туралы көріңіз. Қарақұйрықты бұғылар көптеп кездеседі. 1800 жылдары бұршақтар, гризли аюлары және қасқырлар құрып кетті. Әлі де көптеген койоттар мен штаттағы маңызды тау арыстандарының бірі бар. Шапарраль мекендеу ортасына тәуелді бобкаттар мен сұр түлкілердің жақсы популяциялары бар. Милипедтердің бір түрі, Illacme plenipes, Оңтүстік Диабло жотасына ендемик. Алғаш рет 1926 жылы сипатталған, содан кейін 2005 жылға дейін қайтадан көрінбеген бұл түрдің басқа милпедтерге қарағанда көбірек аяқтары бар, бір данасында 750-і бар.