Кіріспе
Америкалық комикс жасаушы және карикатурист (1911–1972)
Чарльз Биро (/ˈbaɪroʊ/; 12 мамыр 1911 – 4 наурыз 1972) – американдық комикс жасаушы және карикатурист. Ол Airboy және Steel Sterling комикс кейіпкерлерін жасады, сондай-ақ Lev Gleason Publications баспасында Daredevil Comics және Crime Does Not Pay комикстерінде жұмыс істеді.
Өмірбаян
Нью-Йорк тумасы Чарльз Биро Стюйвесант орта мектебін бітіргеннен кейін Бруклин мұражайының өнер мектебінде және Гранд Централь өнер мектебінде өнерді оқыды. Ол шамамен 1936 жылы Гарри "А" Чеслер шеберханасына қосылды. Жазушы, суретші және кейіннен ең алғашқы комикстерді дайындау өнер студияларының бірінде супервайзер ретінде жұмыс істеген Биро 1939 жылы Чеслер шеберханасынан MLJ Comics және сержант Бойлге ауысты, содан кейін Лев Глисон баспасына көшті, онда ол келесі 15 жыл жұмыс істеді. Джо Бранкателли Чендлерді "иә, батыр, бірақ ең алдымен жігіт – комикстегі ең жақсы жігіттерге арналған оқиға" деп сипаттады. Морис Хорнның "Комикстердің әлемдік энциклопедиясы" (2-басылым) кітабында Джо Бранкателли Бироға дейінгі Daredevil туралы "Глисонның ең көп сатылған және Дон Рико мен Джек Биндер жасаған өте жақсы супергерой концепциясы, Біро оны тез қабылдап, тақырыппен "тамаша жұмыс" жасады, осы арқылы оның "шынайы таланты белгілі болды" деді. Бироға жазушы-суретші Базил Вулвертон және Дик Брифер Daredevil Comics-ке қосылды. 1955 жылдың қазан айында ол Фуллер үшін "Попкорн театрының Поппосы" атты апталық юморлық кітаптың шамамен 13 санының біріншісін жазып, суреттеді, ол "көбінесе назарсыз қалды". Бұл тақырып нарықта бірден әсер етті және The Comic Buyer's Guide Standard Catalog of Comic Books кітабында "қылмыстық комикстер жанрын дамытқан комикс, және кейінірек Комикстер кодексінің құрылуына ықпал еткен болуы мүмкін" деп сипатталды, олар үнемі бірге жұмыс істеді. "Серияның тартымдылығының" бір бөлігі Бироның "Мырза Қылмыс" (EC Comics-тің "GhouLunatic" триосының прототипі) баяндаушысына байланысты болды. Серия бірден көптеген еліктеушілерді тудырды, бірақ "[қылмыс жазаланбайды] әрқашан ең жақсы жазылған, ең жақсы суреттелген және ең жақсы өңделген қылмыстық тақырып болды, сонымен қатар ол әрқашан ең көп сатылған тақырып болды". Ол 1950 жылдардағы комикстерге қарсы күресте маңызды рөл атқарғанын айтуға болады, бірақ оның одан да әдепсіз еліктеушілерінен ерекшеленетінін атап өту керек: Шынында да, Бранкателли "1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында бірнеше жыл бойы Бой, Daredevil және Crime Does Not Pay [барлығы Биро редакциялаған және жазған тақырыптар, көбінесе Бироның обложкаларымен] 400-ден астам бәсекелестері бар комикс саласында ең көп сатылған үш тақырып болды" деп мәлімдейді.
"the comic book that got the entire crime comics genre rolling—and may have unwittingly contributed to the formation of the Comics Code years later. "), who worked together regularly. Part of "the allure of the series" was due to Biro's narrator, "Mr. Crime" (a prototype for the more famous EC Comics "GhouLunatic" trio). The series immediately spawned a plethora of imitators, but "[t]hroughout its run, Crime Does Not Pay was always the best written, best illustrated, and best edited crime title, and it was always the best selling title, as well." Although it can arguably be said to have been a major factor in the comics witchhunts of the 1950s, it is fair to note that it stood apart from its more tawdry imitators:
Indeed, Brancatelli claims that "for several years during the late 1940s and early 1950s, Boy, Daredevil and Crime Does Not Pay [all Biro edited and written titles, largely under Biro covers] were the three best selling titles in a comic field of over 400 competitors."
Кейінгі өмірі мен мансабы
1956 жылы Глисонмен жолдары айырысқаннан кейін, Биро "телевизияға бұрылып", графикалық дизайн саласына көшті. Ол өмірінің соңғы он жылын 1962-1972 жылдар аралығында NBC телеарнасында график ретінде жұмыс істеді. 1960 жылдардың аясында ол комикс конвенциясына қызығушылық танытып, NBC-ден конвенция өткізілетін қонақ үйге дейін барып келді. Конвенция қызметкерлері оның кім екенін білген соң, оған микрофон ұстатып, 20 минут бойы карьерасы туралы ойларын бөлісті. Ол 1972 жылдың 4 наурызында дүниеден өтті және 2002 жылы ресми түрде даңқ залына енгізілгенге дейін 1998 және 2000 жылдары Айснер даңқы залына үміткер ретінде қарастырылды.