Вице-адмирал Гильберт Стивенсон: Теңіз сардарының өмірбаяны мен еңбектері
Gilbert Stephenson
Вице-адмирал сэр Гилберт Стивенсон (1878-1972) – британдық теңізші, 1- және 2-дүниежүзілік соғыстардағы теңізшілерді даярлаушы, суастына қарсы тактиканың негізін қалаушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вице-адмирал сэр Гилберт Оуэн Стивенсон (13 ақпан 1878 – 27 мамыр 1972) – Корольдік теңіз күштерінің жоғары шенді офицері, Бірінші дүниежүзілік соғыста суасты қайықтарына қарсы күрестің пионері және Екінші дүниежүзілік соғыстағы маңызды теңіз оқу орталығының командирі ретінде ең белгілі.
Vice Admiral Sir Gilbert Owen Stephenson, (13 February 1878 – 27 May 1972) was a senior officer in the Royal Navy, a pioneer of anti submarine techniques in the First World War, and most famous as an important naval training commandant during the Second World War.
Ерте өмір және мансап
Стивенсон 1878 жылғы 13 ақпанда Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі үнді саудасында саудагер болған. Стивенсон 1892 жылы он төрт жасында Корольдік теңіз флотына оқуға түсті, Корольдік теңіз колледжіне, Дартмутқа барып білім алды. Мичман ретінде ол «Форте» кемесіне жіберілді және 1897 жылы Бениндегі жазалау экспедициясына қатысты. 1898 жылғы 15 маусымда подпоручик болып жоғарылатылғаннан кейін ол бірінші эсминец флотилиясына барды. 1900 жылдың ақпан айында ол Жерорта теңізі флотының флагмандық кемесіне, тағайындалды және Мальтаға сапар кезінде «» кемесінде қызмет етті. Келесі жылы оған алғашқы командалық тапсырма берілді, ол торпедалық қайық, TB 90 болды. Стивенсон сол кездегі Жерорта теңізінің бас қолбасшысы адмирал сэр Джеки Фишерге жағымды әсер қалдырды. Нәтижесінде, 23 жастағы Стивенсонға эсминецтің командалығы берілді. Ол кейін Гринвичтегі Корольдік теңіз колледжінде торпеда курсын бітірді және Корольдік теңіз флотының торпеда мектебінің штабына жіберілді. Бұдан кейін крейсерлерде торпеда офицері болып тағайындалды және лейтенант-коммандер болып жоғарылатылғаннан кейін «» линкор кемесінде бірінші офицер болып қызмет етті. 1912 жылы коммандер болып тағайындалды.
Stephenson was born in London on 13 February 1878. His father was a merchant in the Indian trade. Stephenson joined the Royal Navy aged fourteen in 1892 when he began his training at the Royal Naval College, Dartmouth. As a midshipman he was posted to and While with Forte he was involved in the Punitive Expedition of 1897 in Benin. Following promotion to sub lieutenant on 15 June 1898, he went first to the First Destroyer Flotilla. In February 1900 he was posted to , flagship of the Mediterranean Fleet, and served on for the voyage to Malta. The following year he was given his first command, the torpedo boat, TB 90. Stephenson managed to make a favourable impression on Admiral Sir Jackie Fisher, the then Commander in Chief, Mediterranean. As a result, Stephenson, aged just 23, was given command of the destroyer, He then took the torpedo course at Royal Naval College, Greenwich, and was posted to the staff of , the Royal Navy's torpedo school. This was followed by appointments as torpedo officer aboard the cruisers and After promotion to lieutenant commander, he served as First Lieutenant on the battleship He was promoted commander in 1912.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және алғашқы зейнеткерлік
1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Стивенсон Әскери-теңіз министрлігінде, Теңіз барлау бөліміне тіркелген күйде болды. 1919 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Санкт-Михаил және Санкт-Джордж орденінің серігі атағын алды, Жерорта және Адриатика теңіздеріндегі қызметі үшін Грек Құтқарушы орденінің командирі орденімен марапатталды, сондай-ақ АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Ерекше қызмет медалін иеленді. Осы тәжірибелер Стивенсонды соғыстан кейінгі алғашқы лауазымына – Әскери-теңіз министрлігінің суастына қарсы күрес бөлімінің директоры қызметіне жеткізді. Ол көптеген әріптес офицерлерінің консервативті көзқарасын байқады және жаңа тәсілдерді қабылдату үшін күресті. 1921 жылы ол бұл лауазымнан кетіп, крейсерді, ал 1923 жылы – жауынгерлік кемені басқарды, онда жас Луи Маунтбеттен оның кіші офицерлерінің бірі болды. Содан кейін сол жылы зейнеткерлікке шығып, контр-адмирал шеніне көтерілді. 1930 жылы Бат орденінің серігі атағын алды. Ол сонымен қатар Гэмпширдегі үйінің жанындағы ұлдар клубын басқарды, онда жігіттер оның қалың сақалды бетін әйгілі шаруашылық тазалау құралын жарнамалау үшін қолданылатын суретке ұқсас деп ойлағандықтан оны «Монки Бренд» деп атады. Бірден суға лақтырып жіберді. Стивенсон оның шапшаң қимылы үшін мақтағаннан кейін, бірақ алтын тоқылған шапанын қайтаруды қалағаннан кейін, ол шапқыштың енді суға түскен адам екенін айтты және стажер оны қайтару үшін суға секіруі керек болды. Стивенсон өте қатал талапкер ретінде танымал болды, кеме шығуға рұқсат берілместен бұрын офицерлер ауыстырылды (кейде тіпті командирлер де қызметтен босатылды). Дегенмен, ол өзінің стандарттарына сай келгендерге өте жақсы қарым-қатынас жасады. Оқушылар оны «Тоберморидің қорқынышы» және «Маймыл» деп атап, ұнатпаса да, Атлантика шайқасының талаптарын орындай алатын қабілетті теңізшілер даярлағаны үшін Стивенсонге үлкен құрмет көрсетілді. Сондықтан, Стивенсон соғыста одақтастардың жеңісіне ықпал еткен факторлардың бірі деп есептеледі. 1943 жылғы туған күніне орай Ұлыбритания империясы орденінің кавалер-командующийы атағын алды, содан кейін Норвегия Корольдік Сент-Олаф орденінің жұлдызымен марапатталды. 1945 жылы екінші рет зейнетке шықты, суастына қарсы шайқас жеңіске жетті. Бірақ 1968 жылы тағы 7 адаммен бірге қызметтен кетті. Оның есімі 1962 жылы The Times газетінде жарияланған толық беттік жарнамада Ұлттық қоғамның демеушісі ретінде тізілген. Стивенсон 1972 жылдың 27 мамырында Сафрон Уолден қаласында 94 жасында қайтыс болды.
At the outbreak of the First World War in August 1914, Stephenson was based in the Admiralty, attached to the Naval Intelligence Division. appointed a Companion of the Order of St Michael and St George in the 1919 New Year Honours, awarded the Greek decoration of Commander of the Order of the Redeemer for his service in the Mediterranean and Adriatic, and was also awarded the United States Navy Distinguished Service Medal. These experiments led to Stephenson's first post war role, as director of the anti submarine division of the Admiralty. He found many of his fellow officers conservative in their approach, and struggled to get new techniques accepted. He left this role in 1921 to command the cruiser , and then in 1923 the battleship , where he had the young Louis Mountbatten as one of his junior officers. and later that year was placed on the retired list, with promotion to rear admiral. He was appointed a Companion of the Order of the Bath in 1930. He also ran a boys' club near his Hampshire home, where he was nicknamed "Monkey Brand" as the boys thought his heavily whiskered face was like the image used to advertise a well known household cleaning product. immediately kicked it into the water. After Stephenson commended him for quick action, but wanting his heavily gold braided hat back, he then suddenly said the hat was now a man overboard and the trainee had to dive in to retrieve it. Stephenson had the reputation of being a very hard taskmaster, with officers being replaced before the ship was allowed to leave (and even commanding officers being dismissed on occasion). However, he was reportedly very pleasant to those who matched his standards. Although he was disliked by the trainees, who called him "The Terror of Tobermory" and "The Monkey", Stephenson was credited in producing capable sailors who were able to meet the demands of the Battle of the Atlantic. As such, Stephenson is credited with being a factor in turning the tide in favour of the Allies in that critical contest in the war. knighted as a Knight Commander of the Order of the British Empire in the 1943 Birthday Honours, and was later given the decoration of Commander with Star of the Royal Norwegian Order of St. Olav. He retired for the second time in 1945, with the anti submarine battle won. but resigned with 7 others in 1968. His name was listed as a sponsor of the National Fellowship in a full page advertisement placed in The Times by the Fellowship in 1962. Stephenson died in Saffron Walden on 27 May 1972, at the age of 94.