Кіріспе
Джей Си Флиппен – американдық кейіпкер актері (1899–1971). 1940-1950 жылдары көптеген фильмдерде оның ойнаған рөлдері – қатал сержанттар, полицейлер немесе шаршаған қылмыскерлер болды. Ол кинодағы мансабынан бұрын, өзін талантты водевиль әншісі және сахна актері ретінде таныстырды. 1920 жылы оны танымал афроамерикандық комедияшы Берт Уильямс тауып алды, ол Уильямстың Бродвейдегі дублері және 1920 жылғы «Бродвей қысқалықтары» музыкалық ревюі үшін турдағы алмастырушысы болды. Ол өзін «The Ham What Am» деп атады, ал кейде қаралаған рөлдері Уильямстың орнын алмастыруды қамтыды. Флиппен 1926 жылдың наурызынан 1931 жылдың ақпанына дейін Нью-Йорктегі Палас театрында алты рет бас рөлде ойнап, водевильдегі ең сұранысқа ие актер болды. Бір кезде ол Нью-Йорк Янкис ойындарының радио комментаторы болды және алғашқы ойын-шоулардың бірінің хабаршысы болды. 1924 және 1929 жылдар аралығында Флиппен Columbia, Perfect және Brunswick үшін 30-дан астам ән жазды. 1928 жылы Флиппен енді қаралануға қатыспайтынын мәлімдеді. Оның алғашқы фильмі, 1928 жылғы Vitaphone-ның «The Ham What Am» атты қысқа фильмі, оның водевильдік өнерін көрсетеді, бірақ қараланусыз: ол комедиялық монолог оқып, әнмен аяқтайды. Оның оңтүстік акценті бұрынғы қаралану кезіндегідей болуы мүмкін. Флиппен 1930 жылдары водевильдік шараларда шеберлігімен танымал болды және 1930 жылдары киноның қысқа фильмдерін жүргізді. «Hellzapoppin» Бродвей сахналық ревюі сәттілікке жеткенде, оның жұлдыздары Олсен мен Джонсон шоуды Нью-Йоркте ойнағанда гастрольдеуді шешті. Олар Флиппенді турлық нұсқаны жүргізу үшін жалдады, ал оның жанында комедияшы Хэппи Фелтон Олсен мен Джонсонның көшірмесі ретінде болды. Флиппеннің кинодағы мансабы 1947 жылы басталды. Флиппеннің ең танымал фильмдерінің кейбірі 1950 жылдары Энтони Маннның режиссерлігімен түсірілген фильмдерде Джеймс Стюартпен бірге түскен бес фильмдегі рөлдері болды. Ол Джон Уэйннің үш фильмінде маңызды рөлдер ойнады: «Ұшқан былғары киімдерде» (1951) күлкілі, ұрылық жасайтын теңізшілер әуе экипажының бастығы, «Жет-пилотта» (1957) Уэйннің қолбасшы генералы және «Асқырларда» (1968) Уэйннің аға серіктесі, мүгедек арбасын пайдаланатын. Ол Джон Уэйннің қатысуымен төртінші фильмде де түсті («How the West Was Won», 1962), бірақ Дебби Рейнольдс пен Грегори Пекпен бірге бір ғана сахнада ойнады. Ол теледидарда да пайда болды, соның ішінде 1960 жылы «Төрт адам тыныш келді» эпизодында CBS Western сериясы «Джонни Рингода» Гейб Джетроу рөлінде қонақ ретінде ойнады. 1962 жылы ол ABC драмалық сериалында «Автобус аялдамасында» Майк Кармоди рөлінде «12-нің үкімі» және «Үлкен шығыншылардың соңғысы» эпизодтарында Фэллон рөлінде ойнады. Ол сондай-ақ ABC-нің «Татымайтындар» сериалында «Сіз нөмірді таңдай алмайсыз» (1959) және «Өзін-өзі тану» (1962) сериалдарында Аль Морриси және Үлкен Джо Холвак рөлінде ойнады. 1962–1963 жылдар маусымында Флиппен NBC-нің «Ensign O'Toole» комедиясында бас сержант Гомер Нельсон рөлін ойнады, басты рөлді Дин Джонс ойнады. Ол CBS-тің «Дик Ван Дайк Шоуының» алғашқы маусымында Роб Петридің бұрынғы кеңесшісі Бақытты Спанглер рөлінде қонақ ретінде ойнады. 1964 жылы ол Джеймс Арнеспен CBS-тің «Gunsmoke» (S9E27) эпизодында «Оуни Тэппердің қызы бар» эпизодында сүйікті әке және атау кейіпкері ретінде пайда болды. 1963 жылы ол «Боннанза» сериалында қонақ ретінде ойнады. Ол 1960 жылдары төрт рет NBC-нің «The Virginian» телеарнасында пайда болды; 1966 жылы ABC комедиясы «The Rounders» сериалында ойнады. 1967 жылы Том Трайон және ол NBC The Road West сериясының «Әділет шарасы» эпизодында қонақ ретінде ойнады. 1965 жылы аяғын ампутациялағаннан кейін Флиппен актерлік қызметін жалғастырды, көбінесе дөңгелек арбада ойнады, мысалы, 1966 жылы «Вирджиния» эпизодындағы оралу рөлінде және 1967 жылы «Айронсайд» (бірінші маусым, «А Very Cool Hot Car») фильміне қонақ ретінде қатысты.
Jay C. Flippen (March 6, 1899 – February 3, 1971) was an American character actor who often played crusty sergeants, police officers or weary criminals in many films of the 1940s and 1950s. He established himself as a respected vaudeville singer and stage actor before his film career. He was discovered by famed African American comedian Bert Williams in 1920, and was Williams's Broadway understudy and tour replacement for the 1920 musical revue Broadway Brevities. He called himself "The Ham What Am", and his occasional blackface roles included those as Williams' replacement. Flippen attained the most coveted booking in vaudeville, headlining at the Palace Theatre in New York six times between March 1926 and February 1931. At one time, he was a radio announcer for New York Yankees games and was one of the first game show announcers. Between 1924 and 1929, Flippen recorded more than 30 songs for Columbia, Perfect, and Brunswick. In 1928, Flippen proclaimed he would no longer perform in blackface. His first film, the 1928 Vitaphone short subject The Ham What Am, captures his vaudeville act, but not in blackface: he does a comedy monologue and finishes with a song. His Southern drawl delivery may well be the same that he had used in blackface. Flippen became popular as a master of ceremonies on vaudeville bills, and emceed movie shorts in the 1930s. When the Broadway stage revue Hellzapoppin became a success, its stars Olsen and Johnson decided to send the show on tour while they were playing it in New York. They hired Flippen to emcee the roadshow version, with comedian Happy Felton alongside him as a facsimile of Olsen and Johnson. Flippen's film career started in earnest in 1947. Some of Flippen's most noteworthy film work came in support of James Stewart in five of the films the two made under the direction of Anthony Mann during the 1950s. He gave notable supporting performances in three John Wayne films: as a humorous, larcenous Marine air crew line chief in Flying Leathernecks (1951), as Wayne's commanding general in Jet Pilot (1957), and as a wheelchair using senior partner of Wayne's in Hellfighters (1968). He also made a fourth film that co starred John Wayne (How the West Was Won, 1962), but played his only scene with Debbie Reynolds and Gregory Peck. He appeared on television, including a 1960 guest starring role as Gabe Jethrow in the episode "Four Came Quietly" on the CBS Western series Johnny Ringo, starring Don Durant. In 1962, he guest starred on the ABC drama series Bus Stop as Mike Carmody in "Verdict of 12" and Follow the Sun as Fallon in "The Last of the Big Spenders". He also appeared on ABC's The Untouchables as Al Morrisey in "You Can't Pick the Number" (1959) and as Big Joe Holvak in "Fall Guy" (1962). In the 1962–63 season, Flippen was cast as Chief Petty Officer Homer Nelson on the NBC sitcom Ensign O'Toole, with Dean Jones in the starring role. He guest starred on CBS' The Dick Van Dyke Show in its first season, playing Rob Petrie's former mentor Happy Spangler. In 1964, he appeared as a loving father and title character in the episode “Owney Tupper Had A Daughter” in CBS's Gunsmoke with James Arness (S9E27). In 1963, he guest starred on Bonanza. He appeared four times on NBC's The Virginian in the 1960s; in 1966, he appeared on the ABC comedy Western The Rounders. In 1967, Tom Tryon and he guest starred in the episode "Charade of Justice" of the NBC Western series The Road West. After a leg amputation in 1965, Flippen continued acting, usually using a wheelchair, such as in his comeback role in a 1966 episode of The Virginian, and his 1967 guest appearance in Ironside (season one, "A Very Cool Hot Car").
Жеке өмір
Ол 24 жыл бойы сценарист Рут Брукс Флиппенмен үйленген. 1965 жылы "Cat Ballou" фильмін түсіріп жүргенде, ол қауырсынған инфекция салдарынан аяғын кесуге мәжбүр болды. Бұл бастапқыда көлік есігіне тиюден болған ұсақ жарақаттан туындаған, және қант диабетімен күрделенген болуы мүмкін.
Өлім
Флиппен 1971 жылдың 3 ақпанында 71 жасында артерия аневризмасынан жасалған операция барысында қайтыс болды.