Француз революционері Рожер Дюкос: Өмір және саяси жолы
Roger Ducos
Роджер Дюкос (1747-1816) – французский революционер, член Национального конвента и Директории. Голосовал за казнь Людовика XVI, участвовал в перевороте 18 Фруктидора.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз революционері (1747–1816)
French revolutionary (1747–1816)
Пьер Роджер Дюко (25 шілде 1747 – 16 наурыз 1816), Роджер Дюко деп әйгілі, Революция және Бірінші Империя кезеңіндегі француз саяси қайраткері, Ұлттық конвенция мен Директорияның мүшесі болды.
Pierre Roger Ducos (25 July 174716 March 1816), better known as Roger Ducos, was a French political figure during the Revolution and First Empire, a member of the National Convention, and of the Directory.
Революция кезінде
Монфор-ан-Шалоссада (Аквитания) туған, ол Ланда департаментінен Конвентке депутат болып сайланды. Ол "Жазық" (нақты ұстанымы болмаған және дауыс беруге бағытталған партия) құрамында отырды. Ол король Людовик XVI-нің өліміне қарсы дауыс берді, шағымдануға немесе кешіктіруге орын бермей, бірақ Конвентте одан кейін көзге түспеді. Дукос Бес жүздік кеңестің мүшесі болды және Фруктидор төңкерісінің 18-і (1797 жыл) күні оған төрағалық етті. Өкілеттігі аяқталғаннан кейін ол бейбіт судья болды, бірақ Бартелом Кэтрин Жубердің төңкерісінен (VIII жылдың 30 Прайриалі, немесе 1799 жылдың 18 маусымы) кейін Пол Баррастың ықпалымен, ол Дукосты өзінің жақтасы ретінде санап, атқарушы директорияның мүшесі болып тағайындалды.
Born in Montfort en Chalosse, Aquitaine (now in Landes department), he was elected deputy to the Convention by the département of the Landes. He sat in The Plain (the party which had no clear attitude, and served to sway the vote). He voted for the death of King Louis XVI, without appeal or delay, but was not prominent in the Convention afterwards. Ducos was a member of the Council of Five Hundred, over which he presided on the 18th of Fructidor Coup (1797). At the end of his term, he became a justice of the peace, but after Barthélemy Catherine Joubert's coup d'état (the 30 Prairial of the year VIII, or 18 June 1799), he was named a member of the executive Directory, thanks to the influence of Paul Barras, who counted on Ducos as his partisan.
Консулдық, империя және жер аударылу
1799 жылы 9 қарашада Дукос Наполеон Бонапарттың (18 Брумер) төңкерісін қабылдады және Наполеон мен Эммануэль Жозеф Сиеспен бірге үш Уақытша консулдың бірі болды, тұрақты консулдық үлгі орнағаннан кейін Сенат вице-президенті болды. Империя кезінде ол көп мәрте құрметке бөленді, бірақ 1814 жылы Наполеоннан бас тартып, оны тақтан түсіруге дауыс берді. Ол Реставрация үкіметінің құрметін алуға тырысты, бірақ 1816 жылы патша өлтірушілерге қатысты заң бойынша жер аударылды. Ол 1816 жылы наурыз айында Ульм қаласының жанында ат жарылысынан қаза тапты.
On 9 November 1799, Ducos accepted the coup d'état of Napoleon Bonaparte (the 18 Brumaire), and was one of the three Provisional Consuls (with Napoleon and Emmanuel Joseph Sieyès), becoming vice president of the Senate with the arrival of a stable Consulate formula. He was many times honored under the Empire, but in 1814 he abandoned Napoleon, and voted for his deposition. He sought to gain the favor of the government of the Restoration, but in 1816 was exiled on the basis of the law regarding the regicides. He died in March 1816 near Ulm, from a carriage accident.