Германиялық князь Иоганн Казимир: Өмір және қызметі

Кіріспе

Неміс ханзадасы Иоанн Казимир, Симмерн графы-палатин (немісше: Johann Casimir von Pfalz Simmern) (7 наурыз 1543 – 16 қаңтар 1592 [ескі стиль бойынша 6 қаңтар 1592]) – неміс ханзадасы және Фредерик III, Палатин курфюрстінің кіші ұлы. Бекем кальвинист болған ол, сол заманғы діни соғыстарда, Голландия көтерілісі сияқты жалдамалы әскерлердің басшысы болды. 1583–1592 жылдары ол өзінің жүрегі туысы, Палатин курфюрсті Фредерик IV үшін регенттік қызметін атқарды.

Мансап

Граф Палатин Иоанн Казимир Симмерн қаласында Фредерик III, Палатиндік курфюрст және Виттельсбах әулетінің Симмерн орта сайлау тармағының Мари Бранденбург-Кульмбахтың үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. 1564 жылы Иоанн Казимир Англияның Елизавета I-ге күйеу болып ұсынып, шотланд ақсүйегі Джеймс Мелвилл арқылы оған өзінің суретін жіберді. Алайда, Елизавета оған қызығушылық танытпады. 1568 жылдың 26 қарашасында ол 16 жасар лютеран Элизабет Саксонскаяға, Саксония курфюрсі Август пен оның бірінші әйелі Анна Даниялықтың қызына белгілі болды. Той 1570 жылдың 6 маусымында Гейдельбергте өтті. Бұл неке саяси мақсатта жасалды, себебі Иоанн Казимир кальвинизмді неке арқылы Саксониямен байланыстыруды көздеді. Олардың некесі бақытсыз болды, себебі бұл тек діни айырмашылықтарға байланысты емес. Иоанн Казимир әйеліне ізгіліксіздік жасады деген айыппен үй қамауына алды. Элизабет алты бала дүниеге келтірді, олардың үшеуі өлі туды, ал қалған үшеуі – қыздар. Ол 1590 жылдың 2 сәуірінде түрмеде қайтыс болды. 1571 жылдың наурыз айынан бастап Иоганн Казимир он жыл бойы Кайзерслаутернде тұрды. 1576 жылы әкесі қайтыс болғанда, ол өсиетімен Пфальцте кальвинизмді сақтауды бұйырды. Оның ұлы Людовик VI Палатиннің басты бөлігін, соның ішінде Гейдельбергті мұралады, ал Иоанн Казимир кішкентай бөлігін мұралады, ол Лаутернның тәуелсіз графы Палатин аймағына айналды (негізінен Кайзерслаутерн қаласы мен айналасындағы аумақтан тұрады). Иоанн Казимирдің інісі Людвигті анасы құпия түрде лютеран дінінде тәрбиелеген, бірақ ол әкесінің қалауын орындамай, лютерандықты қолдады. Көптеген теология профессорлары, соның ішінде Захария Урсинус, Гейдельберг университетінің Рупрехт Карл университетінен кетіп, Иоганн Казимирдің шақыруымен Лаутернде қонаққа келді, ол 1578 жылы олар үшін Нойштадт қаласында Коллегиум Казимирианұмын құрды. Иоанн Казимир Роберт Дадлимен, Лестердің 1-ші графы және оның жүрегі жақын туысы сэр Филипп Сиднимен үнемі байланыста болды, ол Елизавета I-нің өкілі ретінде континентке протестанттық лига құруға көмектесу үшін жіберілді. 1576 жылы Иоанн Казимир төрт мың әскермен Францияға кірді. Бұл жорықтың нәтижесінде ол Франция королі Генрих III-тен 1576-1577 жылдары бірнеше айға герцог д’Этамп атағын алды. Бұл тек теориялық лауазым болды, себебі ол ешқашан француз герцогтығына бармады. Ол 1579 жылы Англияға Біріккен провинциялар атынан жасаған жорықтарына королеваның қаржылық қолдауын сұрап келді. 1579 жылдың ақпанында Лестер графы оны Оксфордқа алып барды және ол үш апта бойы ағылшын сарайында той жасады. Ол Хайд-паркте бұғыға аң аулады. Ол кеткенде королева оған алтын ыдыстар, ал Лестер графы оған бүркіттер, иттілер және аң аулау құралдарын сыйлады, Пемброк графы алтын тізбек жіберді. 1583 жылдан 1592 жылға дейін Казимир өзінің жүрегі жақын туысы курфюрст Фредерик IV үшін регент ретінде әрекет етті.

Count Palatine John Casimir was born in Simmern as the third son of Frederick III, Elector Palatine, and Marie of Brandenburg Kulmbach, of the Simmern middle electoral line of the House of Wittelsbach. In 1564 John Casimir suggested himself as a bridegroom for Elizabeth I of England and sent her his portrait via the Scottish courtier Sir James Melville. Elizabeth, however, showed no interest in him. On 26 November 1568 he was engaged to the 16 year old Lutheran Elisabeth of Saxony, a daughter of Augustus, Elector of Saxony and his first wife Anne of Denmark. The wedding took place in Heidelberg on June 6, 1570. The marriage was political, as John Casimir wanted to link Calvinism to Saxony through the marriage. Their marriage turned out to be unhappy, and not only because of religious differences. John Casimir ordered his wife under house arrest accusing her of adultery. Elisabeth gave birth to six children, three of whom were stillborn; the other three were daughters. She died in prison on April 2, 1590. From March, 1571 Johann Casimir resided in Kaiserslautern for a decade. When his father died in 1576, he ordered in his will that the Palatinate was to remain Calvinist. His son, Louis VI, inherited the main part of the Palatinate, including Heidelberg, and John Casimir inherited a smaller portion, which became the independent Count Palatine of Lautern (essentially consisting of the city of Kaiserslautern and surrounding area). John Casimir's brother Ludwig, who had been secretly raised by his mother as a Lutheran, did not honor his father's wish and instead supported Lutheranism. Many professors of theology, including Zacharias Ursinus, left the Ruprecht Karl University of Heidelberg and were welcomed to Lautern by Johann Casimir who built the Collegium Casimirianum in Neustadt as a substitute university for them in 1578. John Casimir was in regular contact with Robert Dudley, 1st Earl of Leicester and his nephew Sir Philip Sidney who, as agent for Elizabeth I, was sent to the continent to assist in the formation of a Protestant league. In 1576, John Casimir entered France leading four thousand troops. As a result of this campaign, he was made duc d’Étampes by Henry III of France for a few months, in 1576–1577. This was a theoretical position, as he never actually visited his French duchy. He visited England in 1579 to seek the Queen's financial support for his campaigns on behalf of the United Provinces. In February 1579 the Earl of Leicester took him to Oxford and he was entertained for three weeks at the English court. He hunted deer in Hyde Park. When he left, the Queen gave him gold plate and the Earl of Leicester gave him gifts of hawks, hounds, and hunting equipment, the Earl of Pembroke sent a gold chain. From 1583 to 1592 Casimir acted as regent for his nephew Elector Frederick IV.