Кіріспе

Румыния ханшайымы / королевасы 1869 жылдан 1914 жылға дейін. Видтің Елизаветасы (Паулин Елизавета Оттилье Луиза; 29 желтоқсан 1843 – 2 наурыз 1916) – 1881 жылдың 15 наурызынан 1914 жылдың 27 қыркүйегіне дейін король Кароль I-нің әйелі ретінде Румынияның алғашқы королевасы болды. Ол 1869 жылдың 15 қарашасында сол кездегі принц Карольге үйленгеннен бастап Румыния ханшайымы болды. Елизавета неміс дворяндық отбасында дүниеге келді. Ол қысқа уақытқа болашақ британ королі Эдуард VII-нің әйелі болуға үміткер ретінде қарастырылды, бірақ Эдуард одан бас тартты. Елизавета 1869 жылы Румынияның принці Карольге тұрмысқа шықты. Олардың жалғыз баласы, Мария ханшайым, 1874 жылы төрт жасында қайтыс болды, және Елизавета қызының қазасынан ешқашан толыққанды жазыла алмады. 1881 жылы Румыния патшалыққа айналғанда, Елизавета королева болды және сол жылы Карольмен бірге таж кигізілді. Елизавета Кармен Сильва есімімен көптеген шығармалар жазды.

Отбасы және ерте өмірі

Ол Нойвидтегі Монрепос сарайында дүниеге келді. Ол Вид князі Герман мен оның әйелі, Нассаулық Мария ханшайымның қызы болды. Елизаветаның көркемдік қабілеттері болды; балалық шағында спиритизм сеанстары мен жергілікті психиатриялық ауруханаға сапарлар болды. Елизавета Берлин сарайында әлеуметтік маусымды өткізді, онда оның отбасы оны тәртіпке салуға және үйленуге дайындауды үміттенеді. Принцесса Виктория патшайымға: «Мен оны ерекше келбетті деп ойламаймын, тіпті Бертидің әдеттегі талғамына кері», – деді, ал Данияның бойы биік әрі нәзік Александра «Бертидің ұнататын стиліне» толық сәйкес келді. Ақырында, Альберт Эдвардқа Александра таңдалды. Елизавета алғаш рет 1861 жылы Берлинде Хоэнцоллерн-Зигмарингеннің князі Карлмен кездесті. 1869 жылы Карл, енді Румынияның принці Карол, лайықты жұбай іздеу үшін Германияға сапарлады. Ол Елизаветамен қайта табысты, және екеуі 15 қарашада 1869 жылы Нойвидте неке қиды. Олардың жалғыз қызы Мария 1874 жылы үш жасында қайтыс болды – бұл оқиғадан Елизавета ешқашан қалпына келмеді. Румыния корольдік болып жарияланғаннан кейін 1881 жылы ол Румыния патшайымы болып тағайындалды. 1877–1878 жылдардағы Ресей-Түрік соғысында, сонымен қатар Румынияның Тәуелсіздік соғысы ретінде де белгілі, ол жараланғандарға көмектесуге өзін арнады және осындай еңбектері үшін Елизавета патшайымының орденін құрды. Ол Румынияда әйелдердің жоғары біліміне үлес қосты және түрлі қайырымдалық мақсаттар үшін қоғамдар құрды. Ол Мария Луиза патшайымының орденінің 835-ші ханымы болды. Ол Бухаресттегі Голеску үйінде қайтыс болды. Ол Соқырлардың Ұлттық қоғамын құрды және Румынияның Қызыл Крестінің алғашқы қамқоршысы болды. Ол ерте жасынан пианинода, орган мен ән салуда өте шебер болды, сонымен қатар сурет салу және әшекейлеу өнерінде де қабілетін көрсетті; бірақ зор поэзиялық қиялы оны әдебиет жолына, әсіресе поэзияға, халық аңыздары мен балладаларға бастады. Көптеген түпнұсқа туындыларынан өзге, ол румын шаруалары арасында кең таралған көптеген аңыздарды әдеби тілге түсірді.